Gênesis 32

Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Yãkóꞌbõ ꞌbã mụ agá gẹ̃rị̃ gá ꞌdâ, mãlãyíkã Ãdróŋá drị̂ amụ́ kí drị̃ ụfụlé ĩꞌdi be.
1 E foi também Jacó o seu caminho, e encontraram-no os anjos de Deus.
2 Yãkóꞌbõ la mụ kí ndrelé ꞌbo, jọ, “ꞌdĩ kámbĩ Ãdróŋá drị̂ ꞌi,” ꞌda dó sĩ ãngũ ꞌdã ꞌbã rụ́ Mãhãnãyị́mụ̃ ꞌi.
2 E Jacó disse, quando os viu: Este é o exército de Deus. E chamou o nome daquele lugar Maanaim.
3 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Yãkóꞌbõ pẽ ꞌbá ị́jọ́ ujílépi rĩ kí tị ĩꞌdi drị̃lẹ́ gá mụjó ádrị́pị̃ Ị́sãwụ̃ rụ́ ãngũ umvelé Sẽyírĩ rĩ gá ꞌdĩ sụ́rụ́ Ídõmũ ꞌi rĩ gá.
3 E enviou Jacó mensageiros diante da sua face a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom.
4 Jọ ĩꞌbaní; “Ị́jọ́ ĩminí mụlé jọlé ãmbógó mádrị́ Ị́sãwụ̃ ní rĩ ꞌdĩ: ‘Ãtíꞌbó mí drị́ Yãkóꞌbõ jọ, ma jõ uꞌá agá Lábãnĩ be acájó kpere ãndrũ.
4 E ordenou-lhes, dizendo: Assim direis a meu senhor Esaú: Assim diz Jacó, teu servo: Como peregrino morei com Labão e me detive lá até agora.
5 Ma tị́, kãyĩnõ, kãbĩlõ ãzíla ị̃ndrị́ kî trũ ãzíla ãtiꞌbo ãgọbị rú ãzíla ũkú ru rĩ kî abe. Ápẽ ụ̃pịgọŋa ꞌdĩ kí tị ãmbógó mádrị̂ mí rụ̂lé sĩ nị̃jó la áma ị́jọ́ fi nõ ími drị̃ gá rá yã áni.’”
5 E tenho bois, e jumentos, e ovelhas, e servos, e servas; e enviei para o anunciar a meu senhor, para que ache graça a teus olhos.
6 ꞌBá ụ̃pịgọŋa rú ꞌdĩ kí mụ ãgõlé Yãkóꞌbõ rụ́ ꞌdõlé ꞌbo jọ kí ĩꞌdiní, “Ãmụ kpere mî ádrị́pị Ị́sãwụ̃ rụ̂lé, ãzíla ĩꞌdi amụ́ drị̃ ụfụlé mí be ꞌbá túrú sụ kí abe.”
6 E os mensageiros tornaram a Jacó, dizendo: Fomos a teu irmão Esaú; e também ele vem a encontrar-te, e quatrocentos varões com ele.
7 Yãkóꞌbõ idé ụ̃rị̃ sĩ ãzíla ásị́ la mvu rá, awa dó ꞌbá ĩꞌdidrị̂ kí tị ị̃rị̃ ãzíla awa vâ tị́ kí, ị̃ndrị́ kí, Kãbĩlõ kí ãzíla ngãmíyã kí abe tị ị̃rị̃-ị̃rị̃.
7 Então, Jacó temeu muito e angustiou-se; e repartiu em dois bandos o povo que com ele estava, e as ovelhas, e as vacas, e os camelos.
8 Ũrã ĩꞌdi ásị́ gâlé, “Ị́sãwụ̃ drĩ amụ́ ãlí gá wókõ ãlu rĩ gâsĩ, ꞌbá wókõ ãzí rĩ gá acelépi rĩ kí sĩ ru pa rá.”
8 Porque dizia: Se Esaú vier a um bando e o ferir, o outro bando escapará.
9 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Yãkóꞌbõ zị Ãdróŋá ꞌi, “Ãdróŋá má áyị́pị Ịbụrahị́mụ̃ drị̂ ãzíla Ãdróŋá má átẹ́pị Ĩsákã drị̂, Úpí ándrá jọlépi la mání, ‘Ígõ vúlé sụ́rụ́ mídrị̂ agá kãká mídrị̂ ꞌba rụ̂lé, ãzíla ma fẽ mi adru múké rĩ ꞌi.’
9 Disse mais Jacó: Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó Senhor , que me disseste: Torna à tua terra e à tua parentela, e far-te-ei bem;
10 Má icó ásị́ ị̃gbẹ̃ ãzíla ị́jọ́ mgbã míní iꞌdalé ãtíꞌbó mídrị̂ ní rĩ sĩ ku. Áza ándrá Yõrĩdánĩ ꞌi túré áma drị́ gá rĩ sĩ ãko wereŋá kí abe, úꞌdîꞌda má acá dó ꞌbá trũ ũꞌbí ru tị trũ ị̃rị̃.
10 menor sou eu que todas as beneficências e que toda a fidelidade que tiveste com teu servo; porque com meu cajado passei este Jordão e, agora, me tornei em dois bandos.
11 Ázị ími tị gá, ípa ma, má ádrị́pị Ị́sãwụ̃ drị́ gá, ãꞌdusĩku ma idé ĩꞌdi sĩ ụ̃rị̃ sĩ drĩ amụ́ ãꞌdị́ gá má rụ́ ãzíla anzịŋá ꞌdĩ kí ꞌbã andre abe rĩ gá.
11 Livra-me, peço-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú, porque o temo, para que porventura não venha e me fira e a mãe com os filhos.
12 Wó íjọ ándrá mání, ‘Ma ãndá-ãndá ru fẽ míní adrulé múké, mi kpẹ̃ ãzíla anzị mídrị́ mụlé tịlé drị̃lẹ́ gâlé rĩ kí adru cécé cínákí mĩrĩ tị gá rĩ áni, ícó kí lãlé ku.’”
12 E tu o disseste: Certamente te farei bem e farei a tua semente como a areia do mar, que, pela multidão, não se pode contar.
13 Yãkóꞌbõ la dó mụ ụ́ꞌdụ́ kolé ị́nị́ ꞌdã sĩ ꞌdãá ꞌbo, uya ãko ãzí kí fẽlé ádrị́pị̃ Ị́sãwụ̃ ní ãwãꞌdĩfô rú,
13 E passou ali aquela noite; e tomou, do que lhe veio à sua mão, um presente para seu irmão Esaú:
14 ị̃ndrị́ ãrónĩ rĩ kí túrú ị̃rị̃, ị̃ndrọgọ kí kãlị́ ị̃rị̃, kãbĩlõ ãrónĩ rĩ kí túrú ị̃rị̃ ãzíla kãbĩlogo kí kãlị́ ị̃rị̃,
14 duzentas cabras e vinte bodes; duzentas ovelhas e vinte carneiros;
15 ngãmíyã ãrónĩ rĩ kí kãlị́ na mvaka abe, tị́ ãrónĩ rĩ kí kãlị́ sụ, mọ́nị̃gọ́ kí mụdrị́, kãyĩnõ ãrónĩ rĩ kí kãlị́ ị̃rị̃, ágó rĩ kí mụdrị́.
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez novilhos; vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 Fẽ dó kí ãtiꞌbo ĩꞌdidrị̂ kí drị́ gá tãmbalé kúmú ãlu-ãlu ĩꞌdi sĩ ĩꞌdi sĩ; jọ ãtiꞌbo ꞌdĩ ꞌbaní, “Ĩmụ drị̃lẹ́ gá wó ĩmi aꞌbe jõ ãngũ ãma drĩdríŋĩ gá ãnãkpá ꞌdĩ kí abe rĩ mgbọ.”
16 E deu-o na mão dos seus servos, cada rebanho à parte, e disse a seus servos: Passai adiante da minha face e ponde espaço entre rebanho e rebanho.
17 Imbá ãtíꞌbó ãtiꞌbo kí drị̃ ꞌdelépi rĩ jọ, “Má ádrị́pị Ị́sãwụ̃ drĩ dó drị̃ ụfụ ĩmi trũ ãzíla zị jõ dó, ‘Ĩmi ãꞌdi ãni, ãzíla ĩmi mụ íngõlé, ãnãkpá ĩmi drị̃lẹ́ gá ꞌdĩ kí ꞌbã ꞌdị́pị ãꞌdi ꞌi?’
17 E ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar, dizendo: De quem és, para onde vais, de quem são estes diante da tua face?
18 Ĩjọ dó íni, ‘Kí ãtíꞌbó mídrị́ Yãkóꞌbõ ãni. Ãfẽ kí ãwãꞌdĩfô rú úpí mádrị́ Ị́sãwụ̃ ní ãzíla ĩꞌdi amụ́ ãma vúlé gá ꞌdĩ.’”
18 Então, dirás: São de teu servo Jacó, presente que envia a meu senhor, a Esaú; e eis que ele mesmo vem também atrás de nós.
19 Imbá vâ námbã ị̃rị̃ sĩ rĩ, námbã na sĩ rĩ ãzíla ꞌbá pírí kí vú ãbĩlépi ãnãkpá abe ꞌdĩ kí: “Ĩjọ ị́jọ́ ãlu ꞌdĩ ꞌbã vúŋá Ị́sãwụ̃ ní ĩdrĩ drị̃ ụfụ ĩꞌdi be rĩ gá.
19 E ordenou também ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que vinham atrás dos rebanhos, dizendo: Conforme esta mesma palavra, falareis a Esaú, quando o achardes.
20 Lẽ ĩjọ ĩꞌdiní, ‘Ãtíꞌbó mídrị́ Yãkóꞌbõ la amụ́ ãma vúlé gá ꞌdĩ.’” Yãkóꞌbõ ũrã ásị́ sĩ, “Ãko mání fẽlé ãwãꞌdĩfô rú drị̃lẹ́ gâlé ꞌdĩ kí sĩ, ádrĩ dó drị̃ ụfụ Ị́sãwụ̃ be, ĩꞌdi dó áma aꞌị́ ádrị́pị rú rá.”
20 E direis também: Eis que o teu servo Jacó vem atrás de nós. Porque dizia: Eu o aplacarei com o presente que vai diante de mim e, depois, verei a sua face; porventura aceitará a minha face.
21 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ ãko Yãkóꞌbõ ꞌbã fẽlé ãwãꞌdĩfô rú rĩ kí údro kí ĩꞌdi ꞌbã drị̃lẹ́ gá, wó ace ru ụ́ꞌdụ́ kolé ị́nị́ ꞌdã sĩ hémã ĩꞌdidrị̂ agá ꞌdãá.
21 Assim, passou o presente diante da sua face; ele, porém, passou aquela noite no arraial.
22 Ị́nị́ ꞌdã sĩ Yãkóꞌbõ angá, ꞌdụ ĩꞌdi ꞌbã ũkú ị̃rị̃ Léyã kí Rãkẹ́lị̃ be, ũkú ĩꞌdidrị́ ị̃rị̃ ãtiꞌbo rú rĩ kí ãzíla anzị mụdrị́ drị̃ ãlu ꞌdĩ kí abe za dó sĩ ị̃yị́ Yãbọ́kị̃ ꞌi.
22 E levantou-se aquela mesma noite, e tomou as suas duas mulheres, e as suas duas servas, e os seus onze filhos, e passou o vau de Jaboque.
23 Ĩꞌdi mụ ꞌbá ĩꞌdidrị̂ kí izálé ꞌá ꞌdã sĩ pírí ꞌbo, izá dó vâ ãko ĩꞌdidrị̂ kí pírí ĩndĩ.
23 E tomou-os e fê-los passar o ribeiro; e fez passar tudo o que tinha.
24 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Yãkóꞌbõ ace dó ru áꞌdụ̂sĩ vúlé ꞌdãá. ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, ágọ́bị́ ãzí ãlu la amụ́, uꞌbé kí ru kópé sĩ ĩꞌdi be kpere ãngũ ꞌbã ụwị́ agá.
24 Jacó, porém, ficou só; e lutou com ele um varão, até que a alva subia.
25 Ágọ́bị̂ la mụ ndrelé la ꞌí icó Yãkóꞌbõ ũkpó ndẽlé ku, tị̃ drị́ Yãkóꞌbõ ꞌbã ĩfã úrósị́ gá rĩ gá, Yãkóꞌbõ úrósị́ anzé dó sĩ rá ĩꞌbã kí ru uꞌbé agá ꞌdãá.
25 E, vendo que não prevalecia contra ele, tocou a juntura de sua coxa; e se deslocou a juntura da coxa de Jacó, lutando com ele.
26 ꞌDã ũngúkú gá Ágọ́bị̂ jọ ĩꞌdiní, “Mí ají ámụ ãꞌdusĩku ãngũ ụwị́ ꞌbo.”
26 E disse: Deixa-me ir, porque já a alva subiu. Porém ele disse: Não te deixarei ir, se me não abençoares.
27 Ágọ́bị̂ zị ĩꞌdi ꞌi, “Ími rụ́ ãꞌdi?” Umvi, “Yãkóꞌbõ ꞌi.”
27 E disse-lhe: Qual é o teu nome? E ele disse: Jacó.
28 ꞌDã ũngúkú gá Ágọ́bị̂ jọ ĩꞌdiní, “Ími rụ́ icó dó adrulé Yãkóꞌbõ ꞌi ị̃dị́ ku, wó Ịsịrayị́lị̃ ꞌi, ãꞌdusĩku ĩmi uꞌbé ĩmi Ãdróŋá be ãzíla ꞌbá kí abe ãzíla índẽ dó sĩ rá.”
28 Então, disse: Não se chamará mais o teu nome Jacó, mas Israel, pois, como príncipe, lutaste com Deus e com os homens e prevaleceste.
29 Yãkóꞌbõ jọ ĩꞌdiní, “ꞌBárĩ ílũ mání ími rụ́ fô.”
29 E Jacó lhe perguntou e disse: Dá-me, peço-te, a saber o teu nome. E disse: Por que perguntas pelo meu nome? E abençoou-o ali.
30 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Yãkóꞌbõ ꞌda dó ãngũ ꞌdã rụ́ Pẹ̃nị́yẹ́lị̃ ꞌi jọ, “Ĩꞌdi íni la ãꞌdusĩku ãndre ãma Ãdróŋá be mịfị́ gá mịfị́ gá, wó tí mba drĩ vâ áma tá ídri rú.”
30 E chamou Jacó o nome daquele lugar Peniel, porque dizia: Tenho visto a Deus face a face, e a minha alma foi salva.
31 Ị̃tụ́ agá ĩꞌdi drị̃ gá ĩꞌdiní dó alị agá Pẹ̃nị́yẹ́lị̃ gá ꞌdãá, ĩꞌdi dó pá ꞌbe agá ꞌbẽ-ꞌbẽ úrósị́ la ꞌbã anzéjó rá rĩ sĩ.
31 E saiu-lhe o sol, quando passou a Peniel; e manquejava da sua coxa.
32 ꞌDĩ bã sĩ ị́jọ́ kpere ãndrũ ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ ꞌbã kí sĩ ị́sụ́ úrósị́ icílépi rĩ najó ku ꞌdĩ, ãꞌdusĩku áló ándrá Yãkóꞌbõ ꞌbã ĩfã úrósị́ gá rĩ ãni rú ị́sụ́ ꞌdã gá ꞌdãá.
32 Por isso, os filhos de Israel não comem o nervo encolhido, que está sobre a juntura da coxa, até o dia de hoje, porquanto ele tocara a juntura da coxa de Jacó no nervo encolhido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.