Êxodo 32
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs NTLH
1 ꞌBá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí mụ ndrelé la Mụ́sã uꞌá ꞌbé sị́ gâlé sáwã ãzo rú asị́ vụ̃rụ́ ꞌdõlé ku, atrá kí ru Ãrọ́nị̃ andre gá ãzíla jọ kí, “Ãnị̃ ãꞌdu ị́jọ́ idé ru ágọ́bị́ Mụ́sã ándrá ãma anzélépi Mị̃sị́rị̃ gâlé ꞌdĩ ụrụꞌbá gá nĩ yã rĩ gá ku, mí idé ãmaní ãdróŋá ãzí ꞌbã ce dó sĩ ãma drị̃.”
1 O povo viu que Moisés estava demorando muito para descer do monte. Então eles se reuniram em volta de Arão e lhe disseram: — Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito. Portanto, faça para nós deuses que vão à nossa frente.
2 Ãrọ́nị̃ jọ ĩꞌbanî, “Ĩmi ũtrũ ngílíngílí gólũdĩ rú ũku ĩmidrị́, anzị, ãzíla izonzi ĩmidrị̂ ꞌbã kí sụ̃lé bị́lẹ́ gá ꞌdĩ kí, ĩmi ajị́ kí mádrị́ ꞌdõlé.”
2 Arão lhes disse: — Tirem os brincos de ouro que as suas mulheres, os seus filhos e as suas filhas estão usando e tragam para mim.
3 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ ꞌbá pírí ũtrũ kí ngílíngílí gólũdĩ rú kí bị́lẹ́ gá rĩ kí ãzíla ajị́ kí kí Ãrọ́nị̃ rụ́ ꞌdõlé.
3 Então os israelitas tiraram das orelhas os brincos de ouro e os trouxeram a Arão.
4 ꞌDụ dó ngílíngílí gólũdĩ rú ꞌdĩ kí, aká kí ãcí sĩ, ãzíla ũsũ ĩꞌdi umbalé, idé dó ĩꞌdi kãjóŋá ꞌbã íꞌdá rú.
4 Ele pegou os brincos, derreteu-os, derramou o ouro dentro de um molde e fez um bezerro de ouro. Então disseram: — Povo de Israel, estes são os nossos deuses, que nos tiraram do Egito!
5 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Ãrọ́nị̃ sị dó ãlĩtárĩ kãjóŋá ãdróŋá ru idélé gólũdĩ sĩ rĩ drị̃lẹ́ gá ãzíla uyú dó ị́jọ́ la ꞌbá ꞌbaní, “Drụ̃sị̃ ụ̃mụ̃ la adru ị̃nzị̃táŋá fẽjó Úpí ní cí.”
5 Arão construiu um altar diante do bezerro de ouro e anunciou ao povo: — Amanhã haverá uma festa em honra de Deus, o
6 Ụ́ꞌdụ́ ãzí rĩ sĩ ụ̃ꞌbụ́tịnị́nị́, ꞌbá ajị́ kí ãnãkpá ãzí kí ídétáŋá ivélé ivê rĩ rú ãzíla na kí ãzí rĩ kí ídétáŋá ásị́ ị̃gbẹ̃ drị̂ rú. ꞌBá ri kí vụ̃rụ́ ụ̃mụ̃ nalé, ụ̃mụ̃ uja dó ru íwá mvụjó ãzíla ãwụ̃ ngajó.
6 No dia seguinte, de manhã cedo, eles trouxeram alguns animais para serem queimados como sacrifício e outros para serem comidos como ofertas de paz. Depois o povo sentou-se para comer e beber e se levantou para se divertir.
7 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Úpí jọ Mụ́sã nî, “Ígõ vúlê lé gbõrú, ãꞌdusĩku ꞌbá mídrị́ Ịsịrayị́lị̃ rú míní ándrá anzélé Mị̃sị́rị̃ gâlé rĩ iza kí ị́jọ́ ꞌbo ãzíla gã kí ma úmgbé.
7 Então o Senhor Deus disse a Moisés: — Desça depressa porque o seu povo, o povo que você tirou do Egito, pecou e me rejeitou.
8 Aꞌbe kí gẹ̃rị̃ mání azịlé ꞌbã bĩ kí vú la rĩ rá; idé kí kãjóŋá ãdróŋá ru la gólũdĩ akálé ãcí sĩ rĩ sĩ, ãzíla iꞌdó kí ĩꞌdi ị̃nzị̃lé sĩ ídétáŋá idéjó ĩꞌdi nî. Jọ kí, ‘ꞌDĩ ãdróŋá ĩꞌbadrị́ kí anzélépi Mị̃sị́rị̃ gâlé rĩ ꞌi.’”
8 Eles já deixaram o caminho que eu mandei que seguissem; fizeram um bezerro de ouro fundido, e o adoraram, e lhe ofereceram sacrifícios. Estão dizendo que estes são os deuses deles, os deuses que os tiraram do Egito.
9 Úpí jọ Mụ́sã ní, “Ánị̃ ꞌbá ꞌdĩ kí ꞌbá drị̃ ũnzí la rĩ gá rá.
9 Eu conheço este povo e sei que é muito teimoso.
10 Álẽ úꞌdîꞌda mí útrị́ ma ku, ũmbã na dó ma ĩꞌbaní rá, ma mụ kí ị̃lị̃kị̃lé rá. Ma ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ ími ꞌbã ãzíla drị̃lẹ́ mídrị̂ abe sụ́rụ́ ãmbógó la rú.”
10 Agora não tente me impedir, pois vou descarregar a minha ira sobre esta gente e vou acabar com eles. Depois farei de você e dos seus descendentes uma grande nação.
11 Wó Mụ́sã ꞌbã mãmálá Úpí Ãdróŋá ĩꞌdidrị̂ rụ́ jọ, “Úpí ũmbã na dó mĩ ꞌbá mídrị̂ ꞌbaní trẹ̃yị́ íni ãꞌdu ị́jọ́ sĩ yã? Ịsụ́ ꞌdĩ sĩ mí anzé kí Mị̃sị́rị̃ gâlé drị́ ũkpó ãzíla ãvẹ̃vị̃ mídrị́ ãmbógó rĩ sĩ mi ꞌi.
11 Porém Moisés fez um pedido ao Senhor , seu Deus. Ele disse: — Ó
12 ꞌBá Mị̃sị́rị̃ gá rĩ ꞌbã jọ kí rú vâ sĩ mí anzé ꞌbá ꞌdĩ kí rá, sĩ amụ́jó kí ụꞌdị́jó ꞌbé agá ãzíla kí ị̃lị̃kị̃jó pírí rá yã? Mí aꞌbe drĩ ũmbã ꞌdĩ cã; mí uja drĩ ími ásị́ ãzíla mí ají drĩ lị́kị̃ ꞌbá mídrị̂ kí drị̃ gá ku fô.
12 Por que deixar que os egípcios venham a dizer que tiraste o teu povo do Egito para matá-lo nos montes e destruí-lo completamente? Não fiques assim irado; muda de ideia e não faças cair sobre o teu povo essa desgraça.
13 Mí ũrã drĩ ãtíꞌbó mídrị́ Ịbụrahị́mụ̃, Ĩsákã, ãzíla Yãkóꞌbõ kí ꞌbã ị́jọ́. Mí ũrã drĩ ị́jọ́ ándrá míní ũyõ najó mi drị̃lẹ́ kí fẽ ĩꞌbaní ũꞌbíkãnã rú cécé lẽlẽgó ꞌbụ̃ gá ꞌdĩ kí áni, ãzíla anzị ĩꞌbadrị́ drị̃lẹ́ gâlé rĩ ꞌbaní ãngũ ándrá míní azịlé rĩ fẽ ãwítã rú jãꞌdâ rĩ ꞌbã ị́jọ́ fô.”
13 Lembra dos teus servos Abraão, Isaque e Jacó. Lembra do juramento que fizeste de lhes dar tantos descendentes quantas estrelas há no céu. Lembra também que prometeste que darias aos seus descendentes toda aquela terra para ser propriedade deles para sempre.
14 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Úpí uja dó ru ásị́ ãzíla ají dó lị́kị̃ ĩꞌdi ꞌbã lẽlé ajílé ꞌbá ĩꞌdidrị̂ ꞌbaní rĩ ku.
14 Então o Senhor Deus mudou de ideia e não fez cair sobre o seu povo a desgraça que havia prometido.
15 Mụ́sã asị́ dó ꞌbé sị́ gâlé rĩ sĩ vụ̃rụ́ ꞌdõlé, aꞌdụ́ dó sĩ írã ꞌbara-ꞌbara ị̃rị̃ ãzị́táŋá kí sĩjó drị̃ la gá wókõ la sụ rĩ kí agá pírí rĩ ĩꞌdidrị́ gá ĩndĩ.
15 Moisés desceu do monte, carregando as duas placas de pedra com os mandamentos escritos nos dois lados de cada pedra.
16 Ãdróŋá ꞌbã mgbãrĩ idé írã ꞌbara-ꞌbara ꞌdã kí nĩ ãzíla sĩ ãzị́táŋá drị̃ la gá rĩ kí ĩꞌdi ꞌbã drị́ sĩ.
16 O próprio Deus havia feito as placas e tinha gravado nelas os mandamentos.
17 Yósũwã lã mụ ꞌbá kí ꞌbã úzáŋá arelé ꞌbo, jọ dó sĩ Mụ́sã ní, “Ma ụ́ꞌdụ́kọ́ ãꞌdị́ ãni la are kámbĩ agâlé ꞌdĩ.”
17 Josué ouviu o povo gritando e disse a Moisés: — Estou ouvindo um barulho de guerra no acampamento.
18 Mụ́sã umvi, “Ụ́ꞌdụ́kọ́ ꞌdã adru ãꞌdị́ ndẽjó jõku áwáŋá ꞌbá kí ndẽjó rá rĩ ní aꞌụ́jó rĩ áni ku; ĩꞌdi aꞌụ́ ụ́ꞌdụ́kọ́ úngó ngoŋá ãni la rú.”
18 Moisés disse: — Não parece um barulho de vitória, nem um grito de derrota; o que estou ouvindo é gente cantando.
19 Mụ́sã la dó mụ acálé ãni rú kámbĩ gá sĩ kãjóŋá ãdróŋá ru ꞌdã ndrejó, ãzíla ꞌbá kí ꞌbã úngó tuŋá ndrelé ꞌbo, ũmbã na ĩꞌdi ũnzí. ꞌBé pá gá ꞌdãá Mụ́sã ꞌbe dó írã ꞌbara-ꞌbara tá ĩꞌdi ꞌbã aꞌdụ́lé ĩꞌdidrị́ gá ĩndĩ ꞌdã kí ãzíla andi kí dó sĩ kpékpé rá.Mụ́sã acá dó ũmbã sĩ, ꞌbe dó sĩ írã ꞌbara ãzị́táŋá drị̂ kí, andi kí dó rá.|alt="Moses is angry and breaks the Ten Commandments." src="CO00836B.TIF" size="col" loc="Half page" ref="32:19"
19 Quando Moisés chegou perto do acampamento, viu o bezerro de ouro e o povo, que estava dançando, e ficou furioso. Ali, ao pé do monte, ele jogou no chão as placas de pedra que estava carregando e quebrou-as.
20 ꞌDụ kãjóŋá ãdróŋá ru ĩꞌbaní idélé rĩ ꞌi, aká ĩꞌdi ãcí sĩ, ꞌị ĩꞌdi fúfú ru, usa ĩꞌdi ị̃yị́ sĩ. ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, fẽ dó ĩꞌdi ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ ꞌbaní mvụlé.
20 Então pegou o bezerro de ouro que eles haviam feito, queimou-o no fogo e o moeu até virar pó e espalhou o pó na água. Em seguida mandou que o povo de Israel bebesse daquela água.
21 Mụ́sã zị Ãrọ́nị̃ ꞌi, “ꞌBá ꞌdĩ idé kí míní ãꞌdu míní sĩ fẽjó la ĩꞌbaní ị́jọ́ ũnzíkãnã ꞌdĩ idéjó?”
21 E Moisés disse a Arão: — O que é que esta gente lhe fez, para que você a levasse a cometer esse pecado tão horrível?
22 Ãrọ́nị̃ umvi ĩꞌdiní, “Ãmbógó mádrị̂, ũmbã ꞌbã na mi mání ku; ínị̃ cé ꞌbá ꞌdĩ kí bábá ị́jọ́ ũnzí idéjó.
22 Arão respondeu: — Não fique com raiva de mim. Você sabe como este povo está sempre pronto para fazer o mal.
23 ꞌBá ꞌdĩ jọ kí mání, ‘Ãnị̃ ãꞌdu ị́jọ́ idé ru ágọ́bị́ Mụ́sã ándrá ãma anzélépi Mị̃sị́rị̃ gâlé ꞌdĩ ụrụꞌbá gá nĩ yã rĩ gá ku, mí idé ãmaní ãdróŋá ãzí ꞌbã ce dó sĩ ãma drị̃.’
23 Eles me disseram: “Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito. Portanto, faça para nós deuses que sejam os nossos líderes.”
24 Má aꞌị́ ĩꞌbadrị́, ngílíngílí gólũdĩ rú rĩ kî ãzíla ꞌbá cí ngílíngílí gólũdĩ rú rĩ trũ rĩ ũtrũ kí dó kí ãfẽlé mádrị́. Áꞌbe dó ngílíngílí ꞌdĩ kí ãcí gá ãzíla ũfũ kí dó kãjóŋá ãdróŋá ru ꞌdĩ rú ꞌdĩ.”
24 Aí eu mandei que quem tivesse enfeites de ouro os tirasse e me desse. Joguei aqueles enfeites no fogo, e saiu este bezerro!
25 Mụ́sã ndre ị́jọ́ Ãrọ́nị̃ ꞌbã ꞌbá kí aꞌbejó ụtrị́ŋá kóru, ãzíla ĩꞌbaní aza ĩꞌbadrị̂ iꞌdajó mẹ́rọ́ꞌbá ĩꞌbadrị̂ kí drị̃lẹ́ gá rĩ ꞌi.
25 Moisés viu que Arão havia deixado o povo completamente sem controle, fazendo assim que os seus inimigos zombassem deles.
26 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Mụ́sã tu dó pá kẹ̃jị́tị kámbĩ drị̂ gá ãzíla za, “ꞌBá pírí wókõ Úpí drị̂ gá rĩ ꞌba amụ́ kí má rụ́ ꞌdõlé!” Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ ꞌbá Lẹ́vị̃ drị̂ atrá kí ru ĩꞌdi andre gá.
26 Então ficou na entrada do acampamento e disse: — Quem estiver do lado de Deus, o Então todos os
27 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Mụ́sã jọ ꞌbá Lẹ́vị̃ drị̂ ꞌbanî, “Úpí Ãdróŋá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ fẽ ãzị́táŋá, ‘Ĩmi ãlu-ãlu ꞌbã aꞌdụ́ ménéŋá ĩꞌdidrị̂ ꞌi ꞌbã su ĩꞌdi nákũrá agá ꞌbã mụ kámbĩ agâ sĩ kẹ̃jị́tị ꞌdĩ gá ꞌdâ kpere ꞌdã gá sĩ ĩmĩ ádrị́pịka kí ãzíla ĩmĩ wọ̃rị́ka kí ụꞌdị́jó jĩránĩ ĩmidrị̂ kí abe.’”
27 e ele disse: — O
28 ꞌBá Lẹ́vị̃ drị̂ are kí Mụ́sã tị rá, ãzíla ụꞌdị́ kí ꞌbá 3,000 ụ́ꞌdụ́ ꞌdã sĩ.
28 Os levitas obedeceram à ordem de Moisés e mataram naquele dia mais ou menos três mil homens.
29 Mụ́sã jọ ꞌbá Lẹ́vị̃ drị̂ ꞌbanî, “Ãndrũ úꞌbã ĩmi ndú ãtalo rú ãzị́ Úpí drị̂ ngajó ĩminí anzị ĩmidrị̂ kí ãzíla ĩmi ádrị́pịka kí ụꞌdị́jó rĩ sĩ, ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ wi ĩminí sụ̃sụ́ ĩꞌdidrị́ gá rĩ rá.”
29 Moisés disse aos levitas: — Hoje vocês mataram os seus filhos e os seus irmãos e assim se consagraram como sacerdotes para o serviço de Deus, o
30 Ụ̃ꞌbụ́tị ãzí rĩ sĩ Mụ́sã jọ ꞌbá ꞌbaní, “Ĩmi iza ị́jọ́ ũnzíkãnã la. Wó ma drĩ mụ tụlé ụrụgá Úpí rụ́ ꞌbé sị́ gâlé ị̃dị́; Ĩꞌdi jõnõ ãꞌị̃ ị́jọ́ ũnzí ĩmidrị̂ kí trũlé rá yã áni.”
30 No dia seguinte Moisés disse ao povo: — Vocês cometeram um pecado horrível. Porém agora vou subir outra vez o monte para falar com o
31 Mụ́sã gõ dó ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Úpí rụ̂lé ãzíla jọ, “ꞌBá ꞌdĩ idé kí ị́jọ́ ũnzíkãnã la. Idé kí ãdróŋá gólũdĩ sĩ la ãzíla ị̃nzị̃ kí ĩꞌdi ꞌi.
31 Moisés voltou para o lugar onde o Senhor estava e disse: — Este povo cometeu um pecado terrível. Eles fizeram um deus de ouro e o adoraram.
32 ꞌBá rĩ ítrũ mání ị́jọ́ ũnzí ĩꞌbadrị̂ kí rá fô; wó ídrĩ lẽ la ku yã áni ílị ãma rụ́ bụ́kụ̃ míní sĩ ꞌbá mídrị́ gá rĩ kí rụ́ sĩjó rĩ gá rá.”
32 Por favor, perdoa o pecado deles! Porém, se não quiseres perdoar, então tira o meu nome do teu livro, onde escreveste os nomes dos que são teus.
33 Wó Úpí umvi Mụ́sã nî, “ꞌBá mání rụ́ lịlẹ́ bụ́kụ̃ mádrị̂ agá rá rĩ kí adru ꞌbá ị́jọ́ ũnzí izalépi má rụ́ rĩ kî.
33 Então o Senhor disse a Moisés: — Riscarei do meu livro todos os que pecaram contra mim.
34 Úꞌdîꞌda ímụ, íce ꞌbá ꞌdĩ kí drị̃ ãngũ mání ị́jọ́ la jọjó míní ꞌbo rĩ gá. Lẽ ínị̃ rá Mãlãyíkã mádrị̂ la ími drị̃ ce nĩ, wó sáwã ãzí la acá rá ma mụ ꞌbá ꞌdĩ ꞌbaní drị̃rịma fẽlé ị́jọ́ ũnzí ĩꞌbã kí idélé ꞌdĩ sĩ rá.”
34 Agora vá e leve o povo para o lugar que eu mandei. Lembre que o meu Anjo guiará você. Porém já está chegando o tempo em que vou castigar este povo pelo seu pecado.
35 Úpí ãpẽ dó ãyánĩ tị ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí drị̃ gá, ãꞌdusĩku ĩꞌbã kí fẽjó la Ãrọ́nị̃ idé kãjóŋá ãdróŋá ru gólũdĩ sĩ la rĩ sĩ.
35 Por isso o Senhor Deus castigou os israelitas com uma doença, pois eles haviam obrigado Arão a fazer o bezerro de ouro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.