Atos 27
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs ARIB
1 Ála mụ ị́jọ́ ãmaní mụjó mẹ́lị̃ sĩ Ítãlĩ gá rĩ amálé ꞌbo, úfẽ Páwụ̃lọ̃ kí mãbụ́sụ̃ ãzí kí abe ãmbógó ãsĩkárĩ ãni umvelé Jụ́lị́yãsĩ úpí ãmbógó ꞌbá Rụ́mị̃ gá rĩ ꞌbã ãsĩkárĩ ꞌbã drị̃lẹ́ ru rĩ drị́ gá.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Ãfi mẹ́lị̃ ãfũlépi Ãdrãmị̃tụ́mụ̃ gá mụlépi táwụ̃nị̃ ị̃yị́tị gá ãngũ Ásĩyã gá rĩ kí agâ sĩ. Ãrĩsĩtãríkõ ꞌbá Mãkẽdónĩyã gá ꞌdĩ táwụ̃nị̃ Tẹ̃sãlọ̃nị́kị̃ gá rĩ mụ ãma abe ĩndĩ.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Drụ̃sị̃ íni, ãca Sị̃dọ́nị̃ gá. Jụ́lị́yãsĩ mba Páwụ̃lọ̃ tã ásị́ ị̃gbẹ́ sĩ, fẽ ĩꞌdiní mụlé wọ̃rị́ka ꞌba rụ́, ĩꞌbaní sĩ ĩꞌdi ãzã kojó.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Ãmụ vâ ãcị̃ trũ drị̃ gá, ãlụ́kụ́kụ̃ ꞌbã alíjó drị̃lẹ́ gâlé ru ũkpó ru ãma rụ́ ꞌdõlé ru rĩ sĩ, ãma alị Kũpórõ ãngũ ãꞌí ru lịlépi ị̃yị́ agá rĩ ꞌbã wókõ ãlụ́kụ́kụ̃ ꞌbã lijó ũkpó ru ku rĩ agâ sĩ.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Ãma mụ alịlé mĩrĩ gbayi rĩ agâ sĩ ị̃yị́tị Sĩlísĩyã gá rĩ gâ sĩ, ãzíla Pãmũfílĩyã gâ sĩ ꞌbo, ãma acá Múrã gá ꞌdĩ Lụ̃kị́yã gá.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 ꞌDãá ãsĩkárĩ ãmbógó Jụ́lị́yãsĩ ịsụ́ mẹ́lị̃ angálépi Ãlẽkĩzéndrĩyã gá mụlépi Ítãlĩ gá la, tõ ãma ala gá.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Ãma acị́ jãjã rú ụ́ꞌdụ́ wẽwẽ rú, ãma ịsụ́ vâ ĩꞌdi ũkpó-ũkpó cajó Kụ̃nị́dọ̃ gá. Ãlụ́kụ́kụ̃ wãbáŋá ru rĩ uga ãmaní mụlé pịrị úmgbé. Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ãma apí dó ãma Kụ̃rẹ́tị̃ ꞌbã bụ́lụ́ ãlụ́kụ́kụ̃ atrịlépi cí rĩ gâ sĩ, ãma alị dó Sãlĩmónĩ agâ sĩ.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Ãmaní mụ agá ị̃yị́tị gâ sĩ ũcõgõ-ũcõgõ rú, ãmụ dó calé Ị̃yị́ Tị Múké gá ꞌdĩ táwụ̃nị̃ Lãséyã gá.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Ãma iza ãcị̃ ꞌdĩ gá ụ́ꞌdụ́ wẽwẽ rú ácị̃ ꞌbã adrujó ũnzí-ũnzí rĩ sĩ, wó ꞌdĩ sĩ ụ́ꞌdụ́ ãkónã naŋá gãjó rĩ, ru ꞌbãjó ãlá ru rĩ ukó rá, ꞌdĩ ĩmbá áyi ꞌbã adrujó ũnzí-ũnzí rĩ. Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, Páwụ̃lọ̃ iꞌdó kí bị́lẹ́ ị̃ndụ́ lilé jọ,
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 “ꞌBá ꞌdĩ, ándre ãcị̃ ãmadrị́ mẹ́lị̃ sĩ ꞌdĩ la mụ adrulé ũnzíkãnã rú, ãma kí mụ tẹ́rị́ mẹ́lị̃ agá ꞌdĩ kí, ãzíla mẹ́lị̃ abe kí ãvĩlé rá. Ĩꞌdi vâ ãmã ídri ãmgbã rĩ gá ũcõgõ fẽ ĩndĩ.”
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Wó ãsĩkárĩ ãmbógó ní Páwụ̃lọ̃ tị arejó rĩ kẹ̃jị́ gá, ri ị́jọ́ arelé dẽrébã mẹ́lị̃ drị̂ tị gá, mẹ́lị̃ ꞌdị́pị be áyụ.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Ị̃yị́ Tị Múké ꞌdĩ ꞌbã adrujó múké ku mẹ́lị̃ ní, áyi ãngũ ꞌbã ịgbẹjó sí áni rĩ sĩ, ꞌbá ũꞌbí ũrã kí ĩꞌdi múké la fũjó ꞌdâ rá, mụjó Fõyĩníkĩ gâ sĩ ãngũ ị̃gbẹ́ ãlụ́kụ́kụ̃ lilépi wãbáŋá ru rĩ tẽjó lé ꞌdĩ ị̃yị́tị Kụ̃rẹ́tị̃ gá.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Ãlụ́kụ́kụ̃ ándrâlé ru rĩ la mụ alílé jãjã rú sị̃sị̃ íni, ꞌbá ꞌdĩ ũrã kí ꞌĩyi icó dó mụlé rá, anzé kí dó ãko mẹ́lị̃ ꞌbã sĩ pá tujó rĩ, iꞌdó kí dó mụlé ãni ru ị̃yị́tị gâ sĩ ị̃yị́tị Kụ̃rẹ́tị̃ drị̂ gá.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Mụ kí drĩ álị́ ku, ãlụ́kụ́kụ̃ wãbáŋá ru la acé ũkpó ru angájó ụ́rụ̂lé ru.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Mẹ́lị̃ icó drị̃ jalé ãlụ́kụ́kụ̃ gâlé ru ku, ri dó mẹ́lị̃ drolé ãngũ ĩꞌdi ꞌbã lẽlé rĩ gâ sĩ ị̃yị́ agâlé.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Ãma ịsụ́ ãngũ ru lịlépi ị̃yị́ agá umvelé Kãyụ́dã pa ãma were ãma alịjó wókõ la ándrálé ãlụ́kụ́kụ̃ ꞌbã alólé ku rĩ gâ sĩ rĩ sĩ. ꞌDãá ị́jọ́ kí ũkpó ru ãma ụ̃ꞌbị̃ íꞌbó were sĩ ru pajó rĩ asélé ãni rú mẹ́lị̃ rụ́ ꞌdõlé bábá.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Asé kí íꞌbó were rĩ mẹ́lị̃ agá, usú kí ĩbáká mẹ́lị̃ ụrụꞌbá gá, umbé kí mẹ́lị̃ ágá ĩbáká sĩ mgbemgbe. Idé kí ụ̃rị̃ sĩ, ũrã kí mẹ́lị̃ la mụ ãrị̃lé ị̃yị́tị cene cínákí ru Sãrãtị́sị̃ gá. Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ũtrũ kí bõngó ãlụ́kụ́kụ̃ ꞌbã sĩ mẹ́lị̃ drojó rĩ kí rá, aꞌbe kí dó mẹ́lị̃ ungalé ãlụ́kụ́kụ̃ sĩ.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Ãlụ́kụ́kụ̃ wãbáŋá ru ꞌdã ri adrulé ũkpó ru, drụ̃sị̃ íni, uꞌbé kí ãko mẹ́lị̃ ꞌbã ꞌdụlé rĩ ꞌbã ãzí kí ị̃yị́ agá.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Ụ́ꞌdụ́ ꞌdã ꞌbã ũngúkú gá, uꞌbé kí ãko mẹ́lị̃ tãmbajó ãzíla idéjó la rĩ kí rá.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Ụ́ꞌdụ́ wẽwẽ rú ãndre ị̃tụ́ mịfị́ ku, ãzíla lẽlẽgó kí abe, wãbáŋá rĩ lilé ũkpõ sĩ ị̃dị́-ị̃dị́. Ãꞌbã ásị́ ãma dó sĩ ãma pa rá rĩ drị̃ gá ku.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 ꞌBá mẹ́lị̃ agá ꞌdĩ ꞌbã kí íná najó ku ụ́ꞌdụ́ ũꞌbí ru rĩ sĩ, Páwụ̃lọ̃ tu pá kí drĩdríŋĩ gá. Jọ ĩꞌbaní, “ꞌBá mádrị́ ꞌdĩ, ĩdrĩ ájẹ́ áma tị are agá ãmaní drị̃ akójó Kụ̃rẹ́tị̃ gá rĩ sĩ la, ãma ãvĩ kí tá sĩ adrájó ꞌdĩ ꞌbã áni ku.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Wó álẽ dó ĩmi imbá ásị́, ãꞌdusĩku la ꞌbá ãzí ãlu la icó ãvĩlé ĩmi agá ꞌdâ ku, wó mẹ́lị̃ la mụ andilé nĩ.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Ị́nị́ ájệ rĩ sĩ, mãlãyíkã Ãdróŋá mádrị́ mâ adrujó ĩꞌdi ãni, mání ị̃nzị̃lé rĩ, tu pá áma andre gá,
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 jọ, ‘Páwụ̃lọ̃, mí idé ụ̃rị̃ sĩ ku, ãꞌdusĩku mi mụ pá tulé kẹ́sị̃ gá úpí ãmbógó Rụ́mị̃ drị̂ drị̃lẹ́ gá. Ãdróŋá ꞌbã ásị́ ị̃gbẹ̃ sĩ azị vâ ꞌbá pírí mụlépi mí be ꞌdĩ kí pajó ídri ími ị́jọ́ sĩ.’
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Ími ásị́ ꞌbã adru ũkpó ru, má ãꞌị̃ ị́jọ́ Ãdróŋá ꞌbã jọlé ꞌdĩ la ru idé cécé ĩꞌdi ꞌbã azịlé rĩ ꞌbã áni.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Wó drị̃drị̃ rĩ gá, ãma mụ ãrị̃lé ãngũ ru lịlépi ị̃yị́ agá la ꞌbã ãzí gá rá.”
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Ụ́ꞌdụ́ mụdrị́ drị̃ sụ ị́nị́ kí ị̃tụ́ be, wãbáŋá ri drĩ ãma lilé mĩrĩ Ãdríyã agá ꞌdâ. Wó ĩꞌdi mụ calé ãni rú sáwã ázíyá ị́nị́ drị̂ sĩ, ꞌbá ãzị́ ngalépi mẹ́lị̃ agá rĩ ĩtrĩkã kí ãma úgó calé ãni rú ãngũ ãꞌí gá.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 ꞌBe kí ĩbáká sĩ ị̃yị́ ꞌbã mgbi ụ̃ꞌbị̃jó, ịsụ́ kí ĩꞌdi mítã kãlị́ sụ. Se kí ru drị̃ gá were, ꞌbe kí ĩbákâ ị̃dị́, ịsụ́ kí ĩꞌdi mítã kãlị́ na.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 ꞌBá ãzị́ ngalépi mẹ́lị̃ agá ꞌdĩ idé kí ụ̃rị̃ sĩ, kí mụ ru sị̃lé írã ụrụꞌbá gá ꞌdĩ yã íni, ꞌbe kí kị̃lị̃mgbọ̃rọ̃ mẹ́lị̃ ní pá tujó rĩ kí sụ, ãꞌị̃táŋá ĩꞌbadrị̂ gá, lẽ kí ị̃tụ́ ꞌba agá ráká.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 ꞌBá ãzị́ ngalépi mẹ́lị̃ agá rĩ ꞌbã ãzí lẽ kí apálé rá, aꞌbé kí íꞌbó ru pajó rĩ ị̃yị́ agá, ꞌbã kí ru kí ꞌbã rĩ kị̃lị̃mgbọ̃rọ̃ ãzí aꞌbé mẹ́lị̃ drị̃lẹ́ gâlé ru rĩ áni.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Páwụ̃lọ̃ jọ ãmbógó ãsĩkárĩ drị̂ ꞌbaní ãsĩkárĩ abe, “ꞌBá mẹ́lị̃ ꞌbã ãzị́ ngalépi ꞌdĩ drĩ kí adru mẹ́lị̃ agá ꞌdâ ũgũgõ ku, ꞌbá ãzí pa ru ku.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Ãsĩkárĩ ụlị́ kí íꞌbó ru pajó rĩ ꞌbã ĩbáká kí rá, aꞌbe kí ĩꞌdi aꞌdélé ị̃yị́ agâlé.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Ãngũ ꞌbã lẽ agá ụwị́ agá ꞌdĩ, Páwụ̃lọ̃ imbá kí ásị́ ásị́ pírí sĩ íná najó. Jọ, “Ụ́ꞌdụ́ mụdrị́ drị̃ sụ ꞌdĩ agá, ĩri ĩmi ulalé ãko ãzí naŋâ kóru.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Má aꞌị́ ĩmi úꞌdîꞌda ãkónã nalé sĩ adrujó ídri. Ĩmi ãzí icó adrálé ku, átã drị̃ꞌbị́ ífí ãzí ãlu la icó anzélé ꞌbá ãzí ꞌbã drị̃kã gá ku.”
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Ĩꞌdi mụ ị́jọ́ jọlé ꞌdĩ ꞌbã áni ꞌbo, Páwụ̃lọ̃ aꞌdụ́ mũkátĩ, fẽ ãwãꞌdĩfô Ãdróŋá ní, andi ala nalé kí drị̃lẹ́ gá ꞌdãá.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Ásị́ la mba kí dó rá, nga kí dó pírí ãkónã nalé rá.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 ꞌBá mẹ́lị̃ agá ꞌdãá rĩ ꞌbã kãlãfe pírí rĩ gá túrú ị̃rị̃ kãlị́ ázị̂rị̃ drị̃ ázíyá.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Kí dó mụ pírí ãkónã ĩꞌbaní lẽlé nalé rĩ kí nalé ꞌbo, uꞌbé kí dó ãkónã ꞌbã ị́mbị́ kí ị̃yị́ agá fẽjó la mẹ́lị̃ ꞌbã ãnzị̃ rú sĩ ị̃yị́ agâlé ku.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Ị̃tụ́ la mụ ãfũlé ꞌbo, nị̃ kí ãngũ ꞌdã ku, rá la ndre kí mĩrĩ ꞌbã tị kúrúŋá cínákí ru írã kóru la, ꞌbã kí dó ásị́ mẹ́lị̃ agụjó ala gá drĩ tá icó rá rĩ gá.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Ụlị́ kí ĩbáká kị̃lị̃mgbọ̃rọ̃ mẹ́lị̃ ꞌbã sĩ pá tujó rĩ kí, aꞌbe kí dó kí uꞌdelé ị̃yị́ ị̃ndụ̂lé. Sáwã ãlu ꞌdã agá, ayụ kí vâ ĩbáká ãko mẹ́lị̃ drị̃ ujíjó rĩ rụlépi rĩ kî. Inga kí bõngó mẹ́lị̃ ꞌbã sĩ acị́jó drị̃lẹ́ gâlé rĩ kí, aꞌbe kí mẹ́lị̃ ãlụ́kụ́kụ̃ ní ĩꞌdi drojó mĩrĩ ꞌbã tị gâlé.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Wó mẹ́lị̃ ꞌbu ru cínákí gá, ũmvõrõkõ la ãrị̃ cí icó mụlé ku, ị̃ndụ́ la iꞌdó andilé ị̃yị́ ꞌbã mvuŋá tũlá-tũlá ũkpõ sĩ rĩ sĩ.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Ãsĩkárĩ itú kí tị ꞌbá mãbụ́sụ̃ rú rĩ kí ụꞌdị́jó rá, kí ãzí ꞌbã wẽ rú ị̃yị́ sĩ apájó rá ku.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Wó Jụ́lị́yãsĩ ãmbógó ãsĩkárĩ ꞌbadrị̂ gá rĩ lẽ Páwụ̃lọ̃ ꞌbã adru ídri, ãꞌị̃ dó sĩ ĩꞌbaní mãbụ́sụ̃ kí ụꞌdị́lé ku. Kẹ̃jị́ la gá, jọ ꞌbá pírí ị̃yị́ nị̃lépi wẽ sĩ cé rĩ ꞌbã mvu kí ị̃yị́ wẽlé, mụjó ãngũ ãꞌí rĩ gá.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Ị́mbị́ la ãzí rĩ ꞌbã bĩ kí ꞌbá ãzí rĩ kí vú báwũ andilépi mẹ́lị̃ ụrụꞌbá gá ꞌdĩ kî sĩ. ꞌDĩ bãsĩ ị́jọ́ ꞌbá pírí ꞌbã kí ru pajó cajó ãngũ ãꞌí rĩ gá rá rĩ ꞌi.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.