Atos 20

Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ũmbã ꞌbá kí ásị́ gá rĩ la mụ ukólé ꞌbo, Páwụ̃lọ̃ umve ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá ꞌdĩ kí, ĩꞌdi mụ kí ásị́ imbálé ꞌbo, azị dó ĩꞌbã abe rá, sĩ mụjó Mãkẽdónĩyã gá.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e, depois de encorajá-los, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Ĩꞌdi ꞌbã mụ agá gẹ̃rị̃ agá ꞌdãá, ri mụlé ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá ꞌdĩ kí ásị́ imbá trũ táwụ̃nị̃ ãlu-ãlu ĩꞌdi ꞌbã sĩ alịjó ala gâ sĩ ꞌdĩ kí agâ sĩ pírí, ꞌdã ꞌbã ũngúkú gá, ca dó Gị̃rị́kị̃ gá.
2 Viajou por aquela região, encorajando os irmãos com muitas palavras e, por fim, chegou à Grécia,
3 Uꞌá ꞌdãá ĩmbá na. Ĩꞌdi ꞌbã ru itú agâ sĩ gõjó vúlé Sị́rị̃yã gâlé, amụ́ ịsụ́lé la ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú la ꞌbã ãzí itú kí ru lẽjó ị́jọ́ ũnzí idéjó ĩꞌdi ụrụꞌbá gá. Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, uja ru úŋmĩ gõjó vúlé mụjó Mãkẽdónĩyã agâ sĩ Sị́rị̃yã gâlé.
3 onde ficou três meses. Quando estava a ponto de embarcar para a Síria, os judeus fizeram uma conspiração contra ele; por isso decidiu voltar pela Macedônia,
4 ꞌBá mụlépi ĩꞌdi trũ rĩ kí Sõpátã Pũrásĩ angálépi Bẽréyã gá rĩ ꞌbã ngọ́pị ꞌi; Ãrĩsĩtãríkõ kí Sẹ̃kụ́ndụ̃ be angájó ãngũ Tẹ̃sãlọ̃nị́kị̃ drị̂ agá; Gáyõ ꞌi angájó táwụ̃nị̃ Dábẽ gá; Tụ̃kị́kọ̃ kí Trọ̃fị́mọ̃ be angájó ãngũ Ásĩyã drị̂ agá; ãzíla Tị̃mị̃tị́yọ̃ ꞌi.
4 sendo acompanhado por Sópatro, filho de Pirro, de Beréia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; e Timóteo, além de Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 ꞌBá ꞌdĩ mụ kí ãma drị̃lẹ́ gá ãzíla tẽ kí ãma Trõwásĩ gá ꞌdãá.
5 Esses homens foram adiante e nos esperaram em Trôade.
6 Ụ́ꞌdụ́ ụ̃mụ̃ alịlépi ꞌbá drị̃ gâ sĩ rĩ drị̂ la mụ ukólé ꞌbo, ãma iꞌdó ãcị̃ angájó Fị̃lị́pị̃ gá ꞌdĩ ãngũ Mãkẽdónĩyã drị̂ agâ sĩ mụjó íꞌbó sĩ ꞌdụ ãma ụ́ꞌdụ́ tõwú sĩ cajó Trõwásĩ gá. Ãma ịsụ́ dó Páwụ̃lọ̃ kí ꞌbá tá ĩꞌdi sĩ amụ́jó ĩꞌba abe rĩ kí ꞌdãá, ãma uꞌá ꞌdãá Sãbị́tị̃ ãlu.
6 Navegamos de Filipos, após a festa dos pães sem fermento, e cinco dias depois nos reunimos com os outros em Trôade, onde ficamos sete dias.
7 Ụ́ꞌdụ́ Sãbátũ drị̂ sĩ ãma atrá ãma ãngũ ãlu gá Ụ̃mụ̃ Úpí drị̂ nalé. Páwụ̃lọ̃ ũlũ ị́jọ́ ꞌbá ꞌbaní, wó drụ̃sị̃ íni ĩꞌdi ꞌbã lẽjó mụjó mụ̃-mụ̃ rĩ sĩ, jọ ị́jọ́ ĩꞌba abe kpere sáwã ị́nị́ drị́ ázíyá (ị́nị́ ágágá).
7 No primeiro dia da semana reunimo-nos para partir o pão, e Paulo falou ao povo. Pretendendo partir no dia seguinte, continuou falando até à meia-noite.
8 Jó ụrụgá gõrófã rú ãma sĩ ãma trajó ꞌdã agá ûꞌbã ãcí dị̃lépi sĩ ãngũ jijó rĩ kí wẽwẽ rú.
8 Havia muitas candeias no piso superior onde estávamos reunidos.
9 Kãrị́lẹ̃ ãzị́ rú la Ị̃wụ̃tị́kọ̃ ꞌi. Páwụ̃lọ̃ ꞌbã ị́jọ́ ũlũ agá ãzo rú ị̃dị́-ị̃dị́ ꞌdĩ gá ꞌdâ, ụ́ꞌdụ́ iꞌdó ĩꞌdi ꞌbelé were-were, ụ́ꞌdụ́ ꞌbã ĩꞌdi ꞌbe agá kpítã. ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, aꞌdé angájó gõrófã námbã na rĩ ꞌbã dẹ̃rị́sã gá ụrụgâlé kpere vụ̃rụ́ káyĩ. ꞌBá kí mụ ĩꞌdi ingalé ụrụgâlé, ịsụ́ kí drã rá.
9 Um jovem chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormeceu profundamente durante o longo discurso de Paulo. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar. Quando o levantaram, estava morto.
10 Wó Páwụ̃lọ̃ asị́ vụ̃rụ́ ꞌdõlé, amvu kãrị́lẹ̃ drãlépi rá ꞌdĩ ꞌi, jọ ꞌbá ꞌbaní, “Ĩmi awá ku, drã drĩ ku ĩꞌdi ídri.”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o rapaz e o abraçou, dizendo: "Não fiquem alarmados! Ele está vivo! "
11 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Páwụ̃lọ̃ la mụ gõlé vúlé gõrófã sị́ gâlé ꞌbo, na dó Ụ̃mụ̃ Úpí drị̂ ãma abe ãngũ ãlu agá. Ĩꞌdi mụ ị́jọ́ jọlé ꞌbá kí abe sáwã ãzo rú kpere ụ̃ꞌbụ́tị sĩ ꞌbo, aꞌbe dó kí, mụ dó rá.
11 Então subiu novamente, partiu o pão e comeu. Depois, continuou a falar até o amanhecer e foi embora.
12 ꞌDãá ꞌbá ꞌdụ kí dó kãrị́lẹ̃ tá ꞌdĩ ꞌi, agụ kí ĩꞌdi lị́cọ́ gá ídri rú. ꞌBá pírí uꞌá kí ãyĩkõ sĩ.
12 Levaram vivo o jovem, o que muito os consolou.
13 Páwụ̃lọ̃ itú ị́jọ́ mụjó Ãsọ́sị̃ gá pá sĩ ꞌdĩ ãngũ ãma sĩ mụjó ĩꞌdi ꞌdụjó rĩ, wó ãmụ drị̃ gâlé íꞌbó sĩ.
13 Quanto a nós, fomos até o navio e embarcamos para Assôs, onde iríamos receber Paulo a bordo. Assim ele tinha determinado, tendo preferido ir a pé.
14 Ịsụ́ ãma Ãsọ́sị̃ gá ꞌdãá, ãzíla ãza dó ĩꞌba abe Mị̃tụ̃lẹ́nị̃ gâlé íꞌbó sĩ ãngũ ãlu gá.
14 Quando nos encontrou em Assôs, nós o recebemos a bordo e prosseguimos até Mitilene.
15 Ụ́ꞌdụ́ ꞌdã ꞌbã ũngúkú gá rĩ sĩ, ãma alị Kị̃yọ́sị̃ ꞌbã bụ́lụ́ gâ sĩ, drụ́zị́ íni ãca Sãmósĩ gá, ụ́ꞌdụ́ ꞌdã ꞌbã ũngúkú gá ãca Mị̃lẹ́tụ̃ gá.
15 No dia seguinte navegamos dali e chegamos defronte de Quio; no outro dia atravessamos para Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Páwụ̃lọ̃ ũrã ĩꞌdi ásị́ gá alịjó Ẽfésõ agâ sĩ alị-alị, ãꞌdusĩku lẽ sáwã izalé ãmbógó ru ãngũ Ásĩyã drị̂ agá ku. Ri sáwã afụlé drĩ icó rá sĩ cajó Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gâlé ụ́ꞌdụ́ ụ̃mụ̃ Pẽndẽkósĩtõ drị́ gá rĩ sĩ.
16 Paulo tinha decidido não aportar em Éfeso, para não se demorar na província da Ásia, pois estava com pressa de chegar a Jerusalém, se possível antes do dia de Pentecoste.
17 Páwụ̃lọ̃ la mụ acálé Mị̃lẹ́tụ̃ gá ꞌbo, umve ꞌbá ĩyõ kãnị́sã Ẽfésõ gá rĩ kí amụ́jó drị̃ fụjó ĩꞌba abe.
17 De Mileto, Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 ꞌBá ĩyõ ꞌdã kí mụ acálé ꞌbo, jọ ĩꞌbaní, “Ĩmi pírí nị̃ kí ári uꞌálé iꞌdójó ụ́ꞌdụ́ drị̃drị̃ mâ acájó ãngũ Ásĩyã drị̂ gá rĩ sĩ íngoní yã rĩ gá cé.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: "Vocês sabem como vivi todo o tempo em que estive com vocês, desde o primeiro dia em que cheguei à província da Ásia.
19 Ánga ãzị́ Ãdróŋá ní ásị́ ị̃gbẹ̃ sĩ ãzíla mị́ndrẹ inzíŋâ trũ mání adrujó ụ̃pị́gọ́ŋá Ãdróŋá ãni la rĩ sĩ mání táni ụ̃ꞌbị̃táŋá ịsụ́ agá ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbã ítútáŋá kî sĩ rá tí.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade e com lágrimas, sendo severamente provado pelas conspirações dos judeus.
20 Ĩnị̃ rá má ĩyãŋã ị́jọ́ Ãdróŋá drị́ gá ĩmi ãzã kolépi ꞌdĩ ũlũŋâ trũ tú ku, ꞌbo má imbá ĩmi ãngũ ũꞌbí kî sĩ ru trajó rĩ agâ sĩ ãzíla lị́cọ́ ãlu-ãlu agâ sĩ.
20 Vocês sabem que não deixei de pregar-lhes nada que fosse proveitoso, mas ensinei-lhes tudo publicamente e de casa em casa.
21 Álũ vâ ĩꞌdi ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbaní ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku ꞌdĩ abe mgbọ rú sĩ ãgõjó Ãdróŋá rú ãzíla ásị́ ujajó sĩ ãꞌị̃táŋá ĩꞌbadrị́ gá rĩ ꞌbãjó ãmã Úpí Yẹ́sụ̃ Kúrísĩtõ drị̃ gá.
21 Testifiquei, tanto a judeus como a gregos, que eles precisam converter-se a Deus com arrependimento e fé em nosso Senhor Jesus.
22 “ꞌBo úꞌdîꞌda, ma mụ Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá Úríndí Ãlá rĩ ꞌbã áma tị pẽjó rĩ sĩ, wó ánị̃ ãꞌdu la mụ ru idélé má benĩ yã rĩ gá ku.
22 "Agora, compelido pelo Espírito, estou indo para Jerusalém, sem saber o que me acontecerá ali,
23 Ị́jọ́ lú mání nị̃lé rĩ Úríndí Ãlá rĩ ꞌbã lũlé mání táwụ̃nị̃ pírí gá ũcõgõ, fijó mãbụ́sụ̃ gá rĩ be, kí áma tẽ áma drị̃lẹ́ gâlé nĩ.
23 senão que, em todas as cidades, o Espírito Santo me avisa que prisões e sofrimentos me esperam.
24 Wó mání rĩ gá, ídri mádrị́ gá rĩ adru ị́jọ́ ãmbógó la ku, ãzíla álã ĩꞌdi ãko ãjẹ̃ trũ ãmbógó la rú ku. Ị́jọ́ lú mâ lẽlé rĩ ãzị́ má ãni ꞌdĩ dejó ãyĩkõ sĩ, ãzíla ị́jọ́ Úpí Yẹ́sụ̃ ꞌbã fẽlé mádrị́ ị́jọ́ mgbã ĩꞌdidrị̂ ũlũjó lẽtáŋá uyaŋâ kóru rĩ sĩ.
24 Todavia, não me importo, nem considero a minha vida de valor algum para mim mesmo, se tão-somente puder terminar a corrida e completar o ministério que o Senhor Jesus me confiou, de testemunhar do evangelho da graça de Deus.
25 “Má acị́ ĩmi drĩdríŋĩ gâ sĩ pírí Sụ́rụ́ Ãdróŋá drị́ rĩ ꞌbã ị́jọ́ ũlũ trũ ĩminî, wó ánị̃ rá ĩmi icó dó áma ndrelé ị̃dị́ ku.
25 "Agora sei que nenhum de vocês, entre os quais passei pregando o Reino, verá novamente a minha face.
26 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, álẽ dó ãndrũ icélé la ĩminî má ũjĩ áma drị́ rá. ꞌBá drĩ dó ãvĩ ị́jọ́ Ãdróŋá drị́ gá rĩ sĩ rá, ãrí la adru ãma drị̃ gá ku.
26 Portanto, eu lhes declaro hoje que estou inocente do sangue de todos.
27 Ãꞌdusĩku má ĩyãŋã ị́jọ́ Ãdróŋá ní lẽlé rĩ ũlũŋâ trũ ĩminí tú ku.
27 Pois não deixei de proclamar-lhes toda a vontade de Deus.
28 Ĩmi adru mịfị́ trũ ĩmi sĩ, ĩmba kãbĩlõ Úríndí Ãlá rĩ ꞌbã fẽlé ĩmidrị́ alé gá ꞌdĩ kí tã. Ĩmi adru ꞌbá kãnị́sã Ãdróŋá drị̂ ucélépi rĩ, ꞌdĩ kí ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã ĩgbãlé ĩꞌdi ãni rú ãrí ĩꞌdidrị́ gá rĩ sĩ rĩ kî.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, para pastorearem a igreja de Deus, que ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Ánị̃ rá ádrĩ ĩmi aꞌbe ꞌbo, imbaꞌba ĩnzõ rú cécé ụ̃bọ̃gụ̃ áni la kí ãfũ kãbĩlõ kí drĩdríŋĩ gá cí, icó kí kãbĩlõ ãzí aꞌbelé ídri ku.
29 Sei que, depois da minha partida, lobos ferozes penetrarão no meio de vocês e não pouparão o rebanho.
30 Átã ĩmi drĩdríŋĩ gá ꞌdâ, ꞌbá ãzí kí ãfũ ị́jọ́ mgbã ꞌdĩ ujalé rá sĩ ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá rĩ kí usejó ĩꞌba rụ́ kí vú bĩjó ị́jọ́ ĩꞌba ãni ĩnzõ rú ꞌdã agá.
30 E dentre vocês mesmos se levantarão homens que torcerão a verdade, a fim de atrair os discípulos.
31 ꞌBo ị̃nzị̃ dó mịfị́! Ĩmi ũrã drĩ ị́jọ́ mâ ĩmi imbájó ãzíla tãmbajó ị́nị́ kí ị̃tụ́ be ílí na mị́ndrẹ trũ mịfị́ gá rĩ ꞌi.
31 Por isso, vigiem! Lembrem-se de que durante três anos jamais cessei de advertir a cada um de vocês disso, noite e dia, com lágrimas.
32 “Má aꞌbe úꞌdîꞌda ĩmi Ãdróŋâ drị́ alé gá ị́jọ́ ĩꞌdidrị́ ásị́ ị̃gbẹ̃ ãni icólépi ĩmi ĩzõlépi ãzíla ĩminí fẽtáŋá ĩꞌdidrị́ sụ̃sụ́ wijó rĩ fẽlépi ꞌbá pírí Ãdróŋá ꞌbã ꞌbãlé ĩꞌdi ãni rú ꞌdĩ ꞌbaní rĩ.
32 "Agora, eu os entrego a Deus e à palavra da sua graça, que pode edificá-los e dar-lhes herança entre todos os que são santificados.
33 Má aꞌị́ drĩ vâ ꞌbá ãzí ꞌbã ãko; málĩ yã, jõku bõngó yã ku.
33 Não cobicei a prata nem o ouro nem as roupas de ninguém.
34 Ĩmi ãmgbã nị̃ kí vâ rá, ánga ãzị́ áma drị́ ꞌdĩ kî sĩ ãko mâ lẽlé mâ wọ̃rị́ka abe ꞌdĩ kí ịsụ́jó.
34 Vocês mesmos sabem que estas minhas mãos supriram minhas necessidades e as de meus companheiros.
35 Má iꞌda ĩminí ãko pírí mání idélé rĩ kí agá, lẽ ãzị́táŋá ru ĩko ꞌbá ũkpó kóru ꞌdĩ kí ãzã ãzị́ ũkpómgboroto ĩminí ngalé rĩ sĩ. Ĩmi ũrã ị́jọ́ ándrá Yẹ́sụ̃ ꞌbã jọlé, ‘ꞌBá ãko fẽlépi rĩ la sụ̃sụ́ múké rĩ ịsụ́ ndẽ ꞌbá ãko aꞌị́lépi rĩ rá’ rĩ ĩndĩ.”
35 Em tudo o que fiz, mostrei-lhes que mediante trabalho árduo devemos ajudar os fracos, lembrando as palavras do próprio Senhor Jesus, que disse: ‘Há maior felicidade em dar do que em receber’ ".
36 Ĩꞌdi mụ ị́jọ́ ꞌdĩ jọlé ꞌbo, tị̃ ãja vụ̃rụ́ ꞌbá ãzí ꞌdĩ kí abe Ãdróŋá ãꞌị̃jó.
36 Tendo dito isso, ajoelhou-se com todos eles e orou.
37 Awá kí pírí mị́ndrẹ sĩ ĩꞌbã kí ru jụ́jụ́ ụ̃tị̃ agá Páwụ̃lọ̃ trũ ꞌdĩ gá ꞌdĩ, ãzíla ndru kí vâ ĩꞌdi ꞌbã nábí.
37 Todos choraram muito e, abraçando-o, o beijavam.
38 Ị́jọ́ ĩꞌbaní ũcõgõ rú ãndânĩ rĩ Páwụ̃lọ̃ ꞌbã jọlé icó kí ꞌî mẹ́lẹ́tị ndrelé ị̃dị́ ku rĩ ꞌi. ꞌDãá agụ kí dó ĩꞌdi vú aꞌbelé íꞌbó agâlé.
38 O que mais os entristeceu foi a declaração de que nunca mais veriam a sua face. Então o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.