Atos 11
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs ACF
1 Ụ̃pịgọŋa Yẹ́sụ̃ drị́ ꞌdĩ kí, ꞌbá Yụ̃dị́yã gá ãꞌị̃táŋâ trũ ꞌdĩ abe, are kí ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku rĩ ãꞌị̃ kí ị́jọ́ Ãdróŋá drị́ rĩ rá.
1 E ouviram os apóstolos, e os irmãos que estavam na Judéia, que também os gentios tinham recebido a palavra de Deus.
2 Wó Pétẽrõ la mụ gõlé vúlé Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá ꞌbo, ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ru ĩtãrãlépi rá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi lãꞌbĩ ĩꞌbadrị́ Yãhụ́dị̃ drị̂ drĩ sĩ adrujó kí drị̃ gá cí ꞌdĩ inzá kí ĩꞌdi drị̃, jọ kí,
2 E, subindo Pedro a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,
3 “Ífi ꞌbá ãzí ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku la ꞌbadrị́ jó agá, ãzíla mí uja íná nalé ĩꞌba abe.”
3 Dizendo: Entraste em casa de homens incircuncisos, e comeste com eles.
4 ꞌDãá Pétẽrõ nze ĩꞌba ní ị́jọ́ ru idélépi ꞌdĩ kí vú pírí ĩꞌba ní ru idéjó ꞌdã ꞌbã áni.
4 Mas Pedro começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 “Ụ́ꞌdụ́ ãlu Yópã gá mání Ãdróŋá ãꞌị̃ agá, ícétáŋá ãzí iꞌda ru mání, ándre ãko ãzí cécé bõngó ũgĩlé kónã la sụ asị́ agá angájó ꞌbụ̃ gâlé má rụ́ ꞌdõlé.
5 Estando eu orando na cidade de Jope, tive, num arrebatamento dos sentidos, uma visão; via um vaso, como um grande lençol que descia do céu e vinha até junto de mim.
6 Ma mụ ala ndrelé, ándre ãko gbẽtí ndú-ndú lẽlé úna kí ku ũꞌbí ãnãkpá ásé agá rĩ kí, ãko ãgãlépi kụ̃bụ̃drị̃ sĩ rĩ kí ãzíla ãriŋa ꞌbụ̃ gá kí abe.
6 E, pondo nele os olhos, considerei, e vi animais da terra, quadrúpedes, e feras, e répteis e aves do céu.
7 Ãzíla má are ụ́ꞌdụ́kọ́ ị́jọ́ jọ agá, ‘Ínga ụrụgá, Pétẽrõ, mí ụlị́ ãko ꞌdĩ kí, ãzíla ína kí rá.’
7 E ouvi uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro; mata e come.
8 Má umvi, ‘Yụ Úpí ãndá, ãko ãzí ãndị́ ru jõku ũnzíkãnã la fi áma tị gá ku.’
8 Mas eu disse: De maneira nenhuma, Senhor; pois, nunca em minha boca entrou coisa alguma comum ou imunda.
9 Wó má are vâ ụ́ꞌdụ́kọ́ ꞌdĩ ꞌbụ̃ gâlé ị̃dị́, ‘Ãdróŋá drĩ jọ la ãko ꞌdĩ míní múké, lẽ íjọ ũnzí rĩ gá ku.’
9 Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
10 ꞌDĩ idé ru ũgũgõ pâlé na ꞌdĩpí ꞌdĩ sĩ sáwã ãko ꞌdĩ ãzíla ị́jọ́ ala gá ꞌdĩ kí úse drĩ kí ꞌbụ̃ gâlé ku rú.
10 E sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se ao céu.
11 “Cọtị ãgọbị na tị ãpẽlé angájó Kãyĩsárĩyã gá la acá kí jó mâ sĩ uꞌájó rĩ agá cí.
11 E eis que, na mesma hora, pararam, junto da casa em que eu estava, três homens que me foram enviados de Cesaréia.
12 Úríndí Ãlá rĩ lũ mání mụjó ĩꞌba abe, ãzíla ụ̃rị̃ ꞌbã rụ jõ ma ĩꞌbã kí adrujó ãmị́yọ́ŋá rĩ sĩ ku. Ámụ mâ ádrị́pịka ázíyá angálépi Yópã gá ꞌdâ cí ꞌdĩ kí abe, ụ́ꞌdụ́ ãzí rĩ sĩ ãma acá ágọ́bị́ tá ꞌbá tị ãpẽlépi ãma rụ́ rĩ drị́ko gá.
12 E disse-me o Espírito que fosse com eles, nada duvidando; e também estes seis irmãos foram comigo, e entramos em casa daquele homem;
13 Ũlũ ãmaní ị́jọ́ mãlãyíkã ꞌbã ru iꞌdajó ĩꞌdiní, ãzíla nze ị́jọ́ mãlãyíkã ꞌbã jọlé ĩꞌdiní rĩ kí vú, ‘Ípẽ ꞌbá ãzí kí tị Yópã gá mụlé ágọ́bị́ umvelé Sị̃mọ́nị̃ Pétẽrõ ꞌi rĩ rụ́.
13 E contou-nos como vira em pé um anjo em sua casa, e lhe dissera: Envia homens a Jope, e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,
14 Ĩꞌdi míní, mi ꞌi, ãzíla ꞌbá pírí mídrị́ko gá ꞌdĩ kí ru pa íngoní-íngoní ru yã rĩ lũ rá!’
14 O qual te dirá palavras com que te salves, tu e toda a tua casa.
15 Ma dó mụ iꞌdólé ĩꞌbaní ị́jọ́ jọlé ꞌbo, Úríndí Ãlá rĩ asị́ kí drị̃ gá cécé ĩꞌdi ꞌbã aꞌdéjó ãma drị̃ gá ụ́ꞌdụ́ drị̃drị̃ rĩ sĩ rĩ ꞌbã áni.
15 E, quando comecei a falar, caiu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós ao princípio.
16 Ị́jọ́ ándrá Úpí Yẹ́sụ̃ ꞌbã jọlé ãmaní rĩ agá mánî, ‘Yõhánã fẽ ándrá bãbụ̃tị́zị̃ ị̃yị́ sĩ, wó ála mụ ĩminí bãbụ̃tị́zị̃ fẽ lé Úríndí Ãlá rĩ sĩ.’
16 E lembrei-me do dito do Senhor, quando disse: João certamente batizou com água; mas vós sereis batizados com o Espírito Santo.
17 Wó Ãdróŋá drĩ ĩꞌbaní Úríndí Ãlá ãlu ꞌdĩ fẽ ãmaní ĩꞌba abe ãꞌị̃táŋá Úpí Yẹ́sụ̃ Kúrísĩtõ agá rĩ sĩ, ma dó ãꞌdi ꞌi ị́jọ́ Ãdróŋá drị̂ drị̃ ụtrị́jó?”
17 Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que a nós, quando havemos crido no Senhor Jesus Cristo, quem era então eu, para que pudesse resistir a Deus?
18 ꞌBá kí mụ arelé la ꞌdĩ ꞌbã áni ꞌbo, ị́jọ́ ꞌdã umvi ãgátã ĩꞌbadrị̂ kí pírí, iꞌdó kí Ãdróŋá ịcụ́lé jọ kí, “Ãdróŋá fẽ vâ drị̃lẹ́mgbọ ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku ꞌdĩ ꞌbaní ásị́ ujajó ũnzĩkãnã aꞌbejó ídri ukólépi ku rĩ ịsụ́jó.”
18 E, ouvindo estas coisas, apaziguaram-se, e glorificaram a Deus, dizendo: Na verdade até aos gentios deu Deus o arrependimento para a vida.
19 ꞌBá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá ándrá apálépi angájó Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá ị̃tụ́ kí ĩcõcõŋãjó ꞌdĩ sĩ Sĩtéfũnõ drã ꞌbo rĩ vúlé gá rĩ, iré kí kpere Fõyĩnísĩya gá, Kũpórõ gá ãzíla Ãnị̃tị́yọ́kị̃ Sị́rị̃yã gá rĩ gá, ũlũ kí ị́jọ́ mgbã Yẹ́sụ̃ drị́ gá rĩ ꞌi, lú ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ꞌdĩ ꞌbaní áꞌdụ̂sĩ.
19 E os que foram dispersos pela perseguição que sucedeu por causa de Estêvão caminharam até à Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra, senão somente aos judeus.
20 Wó íni ꞌdĩ ꞌbá ãzí Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá angálépi Kũpórõ gá ãzíla Kụ̃rẹ́nị̃ gá rĩ mụ kí Ãnị̃tị́yọ́kị̃ gá kí iréjó Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gâlé rĩ sĩ iꞌdó kí ị́jọ́ mgbã ũlũlé ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku ꞌdĩ ꞌbaní Úpí Yẹ́sụ̃ drị̃ gá.
20 E havia entre eles alguns homens chíprios e cirenenses, os quais entrando em Antioquia falaram aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.
21 Ũkpõ Ãdróŋá drị́ gá rĩ ĩꞌbã abe cí, ãzíla ũꞌbí Ãdróŋá ãꞌị̃lépi rá rĩ ꞌbã kãlãfe tụ ụrụgá.
21 E a mão do Senhor era com eles; e grande número creu e se converteu ao Senhor.
22 Ị̃tụ́ ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá rĩ kí mụ ãꞌdu idé ru nĩ yã rĩ arelé ꞌbo, pẽ kí Bãrãnábã tị Ãnị̃tị́yọ́kị̃ gá.
22 E chegou a fama destas coisas aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé a Antioquia.
23 Ĩꞌdi mụ acálé ꞌbo, ndre ị́jọ́ Ãdróŋá ꞌbã idélé lẽtáŋá ĩꞌdidrị́ uyaŋâ kóru rĩ sĩ ꞌdĩ kí, ãyĩkõ fụ dó ĩꞌdi rá, ãzíla imbá ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá ꞌdĩ kí ásị́ jọjó la lẽ ꞌbã uꞌá kí ị́jọ́ mgbã rĩ sĩ Yẹ́sụ̃ ụrụꞌbá gá.
23 O qual, quando chegou, e viu a graça de Deus, se alegrou, e exortou a todos a que permanecessem no Senhor, com propósito de coração;
24 Bãrãnábã ĩꞌdi ándrá ꞌbá ãlá, galépi tré Úríndí Ãlá rĩ sĩ, ãzíla ĩꞌdi ꞌbá ãzí ãꞌị̃táŋá agá ũkpómgboroto íni la. Wó âjí ꞌbá ũꞌbí kí Yẹ́sụ̃ rụ́.
24 Porque era homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Cọtị Bãrãnábã mụ dó Sáwụ̃lọ̃ ndrụ̃ trũ Tãrãsị́sị̃ gá.
25 E partiu Barnabé para Tarso, a buscar Saulo; e, achando-o, o conduziu para Antioquia.
26 Ĩꞌdi mụ Sáwụ̃lọ̃ ịsụ́lé ꞌbo, agụ ĩꞌdi Ãnị̃tị́yọ́kị̃ gá. Ílí ãlu pírí ri kí drị̃ fụlé kãnị́sã ꞌdãá rĩ kî trũ ãzíla imbá kí ꞌbá ꞌdãá rĩ kî. (Ĩꞌdi ándrá Ãnị̃tị́yọ́kị̃ gá ĩꞌbaní ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá rĩ kí umvejó Kũrĩsĩtíyánĩ rú rĩ.)
26 E sucedeu que todo um ano se reuniram naquela igreja, e ensinaram muita gente; e em Antioquia foram os discípulos, pela primeira vez, chamados cristãos.
27 Sáwã ꞌdĩ agá, nãbịya ãzí mụ kí angájó Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá rĩ sĩ mụjó Ãnị̃tị́yọ́kị̃ gá.
27 E naqueles dias desceram profetas de Jerusalém para Antioquia.
28 Ĩꞌba ãzí ãlu umvelé Ãgábã ꞌi rĩ tu pá ụrụgá, ãzíla Úríndí Ãlá rĩ iꞌda ĩꞌdiní, ace wereŋá ru rílẽ la mụ aꞌdélé ụ̃nọ́kụ́ drị̃ gá rá. (Ị́jọ́ ꞌdĩ idé ru áyi Kị̃lãwụ̃dị́yã ꞌbã adrujó úpí ru rĩ sĩ.)
28 E, levantando-se um deles, por nome Ágabo, dava a entender pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo, e isso aconteceu no tempo de Cláudio César.
29 ꞌBá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá rĩ jọ kí ị́jọ́ kí drĩdríŋĩ gá ãko cící rĩ kí fẽjó ŋãnã sĩ ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá Yụ̃dị́yã gá rĩ kí ãzã kojó.
29 E os discípulos determinaram mandar, cada um conforme o que pudesse, socorro aos irmãos que habitavam na Judéia.
30 Idé kí ị́jọ́ ꞌdĩ ꞌi ãzíla pẽ kí Sáwụ̃lọ̃ kí tị Bãrãnábã be séndẽ ꞌdĩ trũ ꞌbá drị̃lẹ́ ru Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gâlé rĩ ꞌba rụ̂lé.
30 O que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e de Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.