Apocalipse 9
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs ARA
1 Mãlãyíkã tõwú rĩ la mụ gũká vúlé ꞌbo, ándre lẽlẽgó aꞌdélépi ꞌbụ̃ gâlé vụ̃rụ́ ꞌdõlé rĩ, úfẽ drị́ la gá fụ̃ngụ́wã ꞌbụ́ ãsị̃ŋâ kóru rĩ drị́ gá rĩ ꞌi.
1 O quinto anjo tocou a trombeta, e vi uma estrela caída do céu na terra. E foi-lhe dada a chave do poço do abismo.
2 Lẽlẽgó la mụ ꞌbụ́ ãsị̃ŋâ kóru rĩ tị nzị̃lé ꞌbo, ãcíkã ãfũlépi ala gâlé rĩ mẽnú ꞌbã ãcíkã áni, ãzíla ãcíkã la atrị ị̃tụ́ kí mịfị́ ꞌbụ̃ be cí.
2 Ela abriu o poço do abismo, e subiu fumaça do poço como fumaça de grande fornalha, e, com a fumaceira saída do poço, escureceu-se o sol e o ar.
3 Ãcíkã agâlé úmbí ãfũ kí asị́lé vụ̃rụ́ ụ̃nọ́kụ́ drị̃ gá, úfẽ ĩꞌbaní ũkpõ cécé ítóniŋá ãngũ drị̃ gá rĩ ꞌbadrị̂ áni.
3 Também da fumaça saíram gafanhotos para a terra; e foi-lhes dado poder como o que têm os escorpiões da terra,
4 Újọ ĩꞌbaní ꞌba iza kí ásé ãzíla ife ãngũ drị̃ gá rĩ kí ku, rá la ꞌbá ꞌbání sĩ ícétáŋá Ãdróŋá drị̂ ĩbĩjó androko la gá ku ꞌdĩ kî.
4 e foi-lhes dito que não causassem dano à erva da terra, nem a qualquer coisa verde, nem a árvore alguma e tão somente aos homens que não têm o selo de Deus sobre a fronte.
5 Ûga ĩꞌbaní ꞌbá kí ụꞌdị́lé úmgbé, ꞌbã ĩcõcõŋã kí kí ĩmbá tõwú, ãzá ĩꞌbaní ịsụ́lé rĩ ꞌbã ũcõgõ cécé ítóniŋá ꞌbã ꞌbá ũzãjó rĩ ꞌbã azájó rĩ ꞌbã áni.
5 Foi-lhes também dado, não que os matassem, e sim que os atormentassem durante cinco meses. E o seu tormento era como tormento de escorpião quando fere alguém.
6 Ĩmbá tõwú ꞌdã kí agá ꞌbá kí drã ndrụ̃ mịfị́ ika sĩ, icó kí ịsụ́lé la ku. Wó kí lẽ drãlé rá, drã la apá kí sĩ apá-apâ.
6 Naqueles dias, os homens buscarão a morte e não a acharão; também terão ardente desejo de morrer, mas a morte fugirá deles.
7 Úmbí ꞌdã iꞌdá kí cécé fãrásĩ ãꞌdị́ ãni itúlé bábá rĩ kí áni, mẹ́lẹ́tị la kí ꞌbádrị̂ áni, sụ̃ kí drị̃kã gá kõfíyã gólũdĩ rú la kî.
7 O aspecto dos gafanhotos era semelhante a cavalos preparados para a peleja; na sua cabeça havia como que coroas parecendo de ouro; e o seu rosto era como rosto de homem;
8 Drị̃ꞌbị́ la kí drị̃ꞌbị́ ũkú drị̂ áni, ãzíla sị́ la kí kẹ̃mị̃ drị̂ áni.
8 tinham também cabelos, como cabelos de mulher; os seus dentes, como dentes de leão;
9 Ãko ĩꞌbã kí sụ̃lé sĩ ru ágá atrịjó rĩ kí aya rú, ụ́pụ́pị́ la kí ꞌụ ãsĩkárĩ wẽwẽ rú cẹ̃lépi fãrásĩ sĩ, ãzíla gárĩ ãꞌdị́ drị́ gá rĩ drị̂ áni.
9 tinham couraças, como couraças de ferro; o barulho que as suas asas faziam era como o barulho de carros de muitos cavalos, quando correm à peleja;
10 Kótẽ la ãzíla ãko la ĩꞌbaní sĩ ꞌbá zãjó rĩ cécé ítóniŋá ꞌbadrị̂ áni. Úfẽ ĩꞌbaní ũkpõ sĩ ꞌbá ꞌbaní cãndí fẽjó cajó ĩmbá tõwú ꞌdĩpí.
10 tinham ainda cauda, como escorpiões, e ferrão; na cauda tinham poder para causar dano aos homens, por cinco meses;
11 Úpí kí drị̃lẹ́ gá rĩ mãlãyíkã angálépi ꞌbụ̃ ãsị̃ŋâ kóru rĩ agá rụ́ umvelé tị Yãhụ́dị̃ drị̂ sĩ Ãbãdónĩ ꞌi, ãzíla Gị̃rị́kị̃ tị sĩ Ãpọ̃lọ́nị́yọ̃ ꞌi rĩ.
11 e tinham sobre eles, como seu rei, o anjo do abismo, cujo nome em hebraico é Abadom, e em grego, Apoliom.
12 Ũcõgõ drị̃drị̃ rĩ alị ꞌbo, índre ãzíla kí ị̃rị̃ kí amụ́ ꞌdĩ.
12 O primeiro ai passou. Eis que, depois destas coisas, vêm ainda dois ais.
13 Mãlãyíkã ázíyá rĩ vu gũká ĩꞌdidrị́ gá rĩ rá, má are ụ́ꞌdụ́kọ́ angájó ãlĩtárĩ gólũdĩ rú kónã sụ Ãdróŋá drị̃lẹ́ gá rĩ agâlé jọ,
13 O sexto anjo tocou a trombeta, e ouvi uma voz procedente dos quatro ângulos do altar de ouro que se encontra na presença de Deus,
14 “Mí ũtrũ mãlãyíkã sụ umbélé ị̃yị́ ãmbógó Ũfũrátĩ agá ꞌdã kí rá.”
14 dizendo ao sexto anjo, o mesmo que tem a trombeta: Solta os quatro anjos que se encontram atados junto ao grande rio Eufrates.
15 Mãlãyíkã sụ ũtrũlé ꞌdã kí dó bábá ílí, ĩmbá ụ́ꞌdụ́ ãzíla sáwã itúlé sĩ ꞌbá ãlu na drị́ gá, lẽlé ụꞌdị́lé ụ̃nọ́kụ́ drị̃ gá ꞌdâ rá rĩ tẽjó.
15 Foram, então, soltos os quatro anjos que se achavam preparados para a hora, o dia, o mês e o ano, para que matassem a terça parte dos homens.
16 Kãlãfe ãsĩkárĩ ãni mâ arelé itúlé rá rĩ 200,000,000 lãlé tí ĩyé áni la.
16 O número dos exércitos da cavalaria era de vinte mil vezes dez milhares; eu ouvi o seu número.
17 Ícétáŋá mâ ndrelé rĩ agá, ándre fãrásĩ kí ꞌbá rilépi drị̃ la gá rĩ kí abe, ꞌbá ꞌdã sụ̃ kí aya ꞌbara dị̃lépi lẽrẽlẽrẽ ika rú, kọ̃nị̃ kọ̃nị̃ rú, ãzíla yẹ́lọ̃ rú la kí jụ́jụ́ gá cí. Fãrásĩ ꞌbã drị̃kã kí indré cécé kẹ̃mị̃ drị̂ áni, tị la kí agá ãcí ãfũ kí ãcíkã trũ gbũꞌdí ngụ̃ŋâ trũ ị̃rị́ ãꞌdị́ drị́ gá rĩ áni.
17 Assim, nesta visão, contemplei que os cavalos e os seus cavaleiros tinham couraças cor de fogo, de jacinto e de enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e de sua boca saía fogo, fumaça e enxofre.
18 ꞌBá ꞌbã wókõ ãlu na drị̃ gá rĩ ũdrã kí jụ́wẹ̃ ũcõgõ fẽlépi na ꞌdĩ kí sĩ ãcí, ãcíkã ãzíla ĩŋmá ngụ̃lépi ị̃rị́ ãfũlépi fãrásĩ kí tị gá rĩ sĩ.
18 Por meio destes três flagelos, a saber, pelo fogo, pela fumaça e pelo enxofre que saíam da sua boca, foi morta a terça parte dos homens;
19 Ũkpó fãrásĩ ꞌdã ꞌbadrị̂ kí kí tị gá, ãzíla kótẽ ĩꞌbadrị̂ kí agá. Kótẽ la kí drị̃kã trũ cécé ị̃nị̃ drị́ gá rĩ áni, ũjũ trũ sĩ ꞌbá ụꞌdị́jó.
19 pois a força dos cavalos estava na sua boca e na sua cauda, porquanto a sua cauda se parecia com serpentes, e tinha cabeça, e com ela causavam dano.
20 ꞌBá ị́mbị́ ũdrãlépi jụ́wẹ̃ ꞌdĩ sĩ ku rĩ, lẽ kí ásị́ ujalé ku ãko ĩꞌbaní idélé drị́ sĩ ꞌdĩ kí aꞌbejó. Aꞌbe kí úríndí ũnzí kí ãdroŋa idélé gólũdĩ sĩ, sílĩvã sĩ, drọ̃nọ́ sĩ, írã sĩ, ãzíla ife sĩ, ãngũ ndrelépi ku, ị́jọ́ arelépi ku vâ acị́lépi ku ꞌdĩ kí ị̃nzị̃ŋá ku.
20 Os outros homens, aqueles que não foram mortos por esses flagelos, não se arrependeram das obras das suas mãos, deixando de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de cobre, de pedra e de pau, que nem podem ver, nem ouvir, nem andar;
21 Lẽ kí ásị́ ujalé ku ꞌbá ụꞌdị́ŋá sĩ, ãndrị́kẹ sĩ, ãwụ̃ sĩ, ãzíla ụ̃gụ̃ sĩ.
21 nem ainda se arrependeram dos seus assassínios, nem das suas feitiçarias, nem da sua prostituição, nem dos seus furtos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.