Apocalipse 10
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs VC
1 Ị́jọ́ ꞌdã ꞌbã ũngúkú gá, ándre mãlãyíkã ãzí ũkpó ru la ꞌbã asị́ agá vụ̃rụ́ ꞌdõlé angájó ꞌbụ̃ gâlé. Bõngó ĩꞌdi ꞌbã sulé rĩ imve rú cécé ụ̃rụ́ꞌbụ̃ áni ãzíla drị̃kã la gá ꞌdãá dị̃zã ãzí ãlápítí cécé gẹ́rị́ áni la; mẹ́lẹ́tị la indré cécé ị̃tụ́ áni ãzíla pá la kí cécé ãcí áni.
1 Vi então outro anjo vigoroso descer do céu, revestido de uma nuvem e com o arco-íris em torno da cabeça. Seu rosto era como sol, e as suas pernas como colunas de fogo.
2 Rụ ĩꞌdidrị́ gá bụ́kụ̃ wereŋá tị nzị̃lé mgbọ la. ꞌBã ru pá ãndá rĩ ị̃yị́ drị̃ gá, ãzíla pá ị̃jị́ rĩ ụ̃nọ́kụ́ drị̃ gá,
2 Segurava na mão um pequeno livro aberto. Pôs o pé direito sobre o mar, o esquerdo sobre a terra
3 za re ụ́ꞌdụ́kọ́ ụrụgá ꞌụlépi cécé kẹ̃mị̃ ụ́ꞌdụ́kọ́ áni la sĩ. Ĩꞌdi mụ zalé ꞌbo, ãvi ázị̂rị̃ rĩ ãꞌị̃ kí tị la nĩ.
3 e começou a clamar em alta voz, como um leão que ruge. Quando clamou, os sete trovões ressoaram.
4 Ãvi ꞌdã kí mụ ị́jọ́ delé jọ agá ꞌbo, ma tí ãni rú lẽ agá ị́jọ́ ị́jộ lịŋá drị́ ꞌdã kí sĩ agá vụ̃rụ́. Wó má are ụ́ꞌdụ́kọ́ angájó ụrụgâlé la jọ mání, “Ísĩ ị́jọ́ ꞌdĩ kí bụ́kụ̃ agá ku, mí aꞌbó kí cí.”
4 Quando cessaram de falar, dispunha-me a escrever, mas ouvi uma voz do céu que dizia: Sela o que falaram os sete trovões e não o escrevas.
5 Ị́jọ́ ꞌdĩ ꞌbã ũngúkú gá, mãlãyíkã tá mání ndrelé pá ꞌbãlépi ị̃yị́ drị̃ gá, ãzíla ụ̃nọ́kụ́ drị̃ gá rĩ, inga ru drị́ ãndá rĩ sulé ꞌbụ̃ gâlé.
5 Então o anjo, que eu vira de pé sobre o mar e a terra, levantou a mão direita para o céu
6 Ãzíla sõ ũyõ Ãdróŋá uꞌálépi ídri jã ꞌdâ, ꞌbụ̃ kí ꞌbãlépi ụ̃nọ́kụ́ trũ, ị̃yị́ trũ, ãzíla ãko ala gá ꞌdĩ kí abe pírí rĩ ꞌbã rụ́ sĩ. Mãlãyíkã jọ, “Ãdróŋá icó sáwã izalé ãzo rú ị̃dị́ ku!
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, que criou o céu e tudo o que há nele, a terra e tudo o que ela contém, o mar e tudo o que encerra, que não haveria mais tempo;
7 Wó mãlãyíkã ázị̂rị̃ rĩ drĩ dó gũká ĩꞌdidrị́ rĩ vu ꞌbo, ꞌdã ꞌbã ũngúkú gá, Ãdróŋá la dó ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã itúlé ãzíla ĩꞌdi ꞌbã zị̃lé zị̃-zị̃ rĩ kí tị de, cécé ándrá ĩꞌdi ꞌbã lũlé nãbịya ꞌbaní rĩ áni.”
7 mas nos dias em que soasse a trombeta do sétimo anjo, se cumpriria o mistério de Deus, de acordo com a boa nova que confiou a seus servos, os profetas.
8 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, má are vâ ụ́ꞌdụ́kọ́ tá mání ị́jọ́ jọlépi angájó ꞌbụ̃ gâlé rĩ ị̃dị́, jọ, “Ímụ, mí aꞌdụ́ bụ́kụ̃ wereŋá tị nzị̃lé mgbọ mãlãyíkã pá ãndá rĩ ꞌbãlépi ị̃yị́ drị̃ gá, ãzíla ị̃jị́ rĩ ꞌbãlépi ụ̃nọ́kụ́ drị̃ gá ꞌdã drị́ gá ꞌdã ꞌi.”
8 Então a voz que ouvi do céu falou-me de novo, e disse: Vai e toma o pequeno livro aberto da mão do anjo que está em pé sobre o mar e a terra.
9 Ámụ mãlãyíkã rụ̂lé, má aꞌị́ ꞌbã ãfẽ mání bụ́kụ̃ wereŋá rĩ ꞌi. Jọ mání, “Íꞌdụ ãzíla ína ĩꞌdi. Ĩꞌdi ru ꞌbị̃ ími tị gá ꞌdâ ị̃lị́-ị̃lị́ ru cécé ãnụ́ áni, wó ĩꞌdi dra ími agâlé ũmbájírílí ru.”
9 Fui eu, pois, ter com o anjo, dizendo-lhe que me desse o pequeno livro. E ele me disse: Toma e devora-o! Ele te será amargo nas entranhas, mas, na boca, doce como o mel.
10 Má aꞌdụ́ bụ́kụ̃ wereŋá ꞌdĩ mãlãyíkã drị́ gâlé, ána ĩꞌdi. Ãjị́ la áma tị gá ꞌdâ ị̃lị́-ị̃lị́ ru cécé ãnụ́ áni, wó ma mụ ĩꞌdi nalé tilé ꞌbo, áma ꞌa dra ũmbájírílí ru.
10 Tomei então o pequeno livro da mão do anjo e o comi. De fato, em minha boca tinha a doçura do mel, mas depois de o ter comido, amargou-me nas entranhas.
11 Mãlãyíkã jọ mání, “Mí ũlũ ị́jọ́ ꞌdĩ kí ꞌbá pírí tị ndú-ndú jọlépi rĩ ꞌbaní, sụ́rụ́ ndú-ndú ꞌbaní, ãzíla ũpi ndú-ndú ꞌbanî.”
11 Então foi-me explicado: Urge que ainda profetizes de novo a numerosas nações, povos, línguas e reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.