1 Samuel 18
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs ARIB
1 Dãwụ́dị̃ ꞌbã ị́jọ́ dejó jọjó Sáwụ̃lọ̃ be ꞌbo rĩ ꞌbã vúlé gá, Sáwụ̃lọ̃ ngọ́pị Yónãtãnĩ ꞌbã ãrí icí dó ru Dãwụ́dị̃ drị̂ be rá, Yónãtãnĩ lẽ dó sĩ Dãwụ́dị̃ cécé ĩꞌdi ꞌbã ru vúŋá lẽjó rĩ áni.
1 Ora, acabando Davi de falar com Saul, a alma de Jônatas ligou-se com a alma de Davi; e Jônatas o amou como à sua própria alma.
2 Iꞌdójó ụ́ꞌdụ́ ꞌdã sĩ mụjó drị̃ gá, Sáwụ̃lọ̃ mba dó Dãwụ́dị̃ tã sĩ ãzị́ ngajó ĩꞌdiní ãzíla aꞌbe dó ĩꞌdi gõlé ĩꞌbadrị́ kogâlé ku.
2 E desde aquele dia Saul o reteve, não lhe permitindo voltar para a casa de seu pai.
3 Yónãtãnĩ idé dó tị icíma Dãwụ́dị̃ be ãꞌdusĩku ĩꞌdi ꞌbã Dãwụ́dị̃ lẽjó cécé ĩꞌdiní ru vúŋá lẽjó rĩ áni rĩ sĩ.
3 Então Jônatas fez um pacto com Davi, porque o amava como à sua própria vida.
4 Yónãtãnĩ trũ dó kánzũ ĩꞌdi ꞌbã jõ sụ̃lé rĩ fẽlé Dãwụ́dị̃ ní, fẽ vâ ãko ĩꞌdidrị́ ãꞌdị́ drị́ ménéŋá, ụ́sụ ãzíla sẹ́rị̃ ꞌdĩ kí ĩꞌdiní ĩndĩ.
4 E Jônatas se despojou da capa que vestia, e a deu a Davi, como também a sua armadura, e até mesmo a sua espada, o seu arco e o seu cinto.
5 Dãwụ́dị̃ ri adrulé drị̃lẹ́ba rú ị́jọ́ pírí Sáwụ̃lọ̃ ꞌbã sĩ ĩꞌdi tị pẽjó rĩ kí agá. Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Sáwụ̃lọ̃ ꞌbã dó sĩ ĩꞌdi ãsĩkárĩ ĩꞌdidrị̂ kí ꞌbã drị̃lẹ́ gá ãmbógó ru. Ãsĩkárĩ Sáwụ̃lọ̃ drị̂ kí ãmbogo abe uꞌá kí ĩꞌdi sĩ ãyĩkõ sĩ.
5 E saía Davi aonde quer que Saul o enviasse, e era sempre bem sucedido; e Saul o pôs sobre a gente de guerra, e isso pareceu bem aos olhos de todo o povo, e até aos olhos dos servos de Saul.
6 ꞌBá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí dó mụ ãgõlé lị́cọ́ gá sáwã Dãwụ́dị̃ ꞌbã Fị̃lị̃sị̃tị́nị̃ gô ꞌdịjó rĩ sĩ ꞌbo, ũkú táwụ̃nị̃ pírí Ịsịrayị́lị̃ drị̂ agá rĩ amụ́ kí dó úpí Sáwụ̃lọ̃ drị̃lẹ́ gá úngó ãyĩkõ drị̂ ngoŋá ãzíla tuŋá trũ, kõyõ coŋá ãzíla jaligó vuŋá trũ.
6 Sucedeu porém que, retornando eles, quando Davi voltava de ferir o filisteu, as mulheres de todas as cidades de Israel saíram ao encontro do rei Saul, cantando e dançando alegremente, com tamboris, e com instrumentos de música.
7 Ĩꞌbaní úngó tụ agá, ri kí úngó ngolé:
7 E as mulheres, dançando, cantavam umas para as outras, dizendo: Saul feriu os seus milhares, porém Davi os seus dez milhares.
8 Ị́jọ́ jọlé ꞌdĩ fẽ Sáwụ̃lọ̃ acá dó ũmbã sĩ ãzíla lẽ dó sĩ úngó ngolé ꞌdĩ ku. Jọ, “Ị́jọ́ ꞌdĩ ꞌbã ífí íngoní? Ũkú drĩ kí dó Dãwụ́dị̃ ịpị́, drĩ kí jọ la Dãwụ́dị̃ ụꞌdị́ ꞌbá 10,000 drị̃ gá, wó mádrị̂ kí lú 1,000 drị̃ gá. Vúlé vúlé ru amụ́ kí dó ĩꞌdi ꞌbãlé úpí ru ku yã?”
8 Então Saul se indignou muito, pois aquela palavra pareceu mal aos seus olhos, e disse: Dez milhares atribuíram a Davi, e a mim somente milhares; que lhe falta, senão só o reino?
9 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ iꞌdójó sáwã ꞌdã sĩ Sáwụ̃lọ̃ iꞌdó dó Dãwụ́dị̃ ndrelé mịfị́ ũnzí sĩ.
9 Daquele dia em diante, Saul trazia Davi sob suspeita.
10 Ụ́ꞌdụ́ ãzí rĩ sĩ, úríndí ũnzí angálépi Ãdróŋá drị́ rĩ fi Sáwụ̃lọ̃ drị̃ gá ũkpõ sĩ. Iꞌdó dó uzálé ĩꞌdidrị́ jó agâlé ꞌbá azalépi aza-azâ rĩ áni, ꞌdĩ sĩ Dãwụ́dị̃ la dị̃ ĩꞌdi ꞌbã ụ̃ꞌdị́ co sĩ jõ údu rĩ áni. Wó íni ꞌdĩ Sáwụ̃lọ̃ rụ ĩꞌdi ꞌbã ãjụ́ drị́ gá
10 No dia seguinte o espírito maligno da parte de Deus se apoderou de Saul, que começou a profetizar no meio da casa; e Davi tocava a harpa, como nos outros dias. Saul tinha na mão uma lança.
11 ãzíla ũrã ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã ásị́ gâlé, “Álẽ Dãwụ́dị̃ sõlé bõrõ ụrụꞌbá gá ãjụ́ sĩ.” Wó sõ ĩꞌdi súwĩ, súwĩ pâlé ị̃rị̃ Dãwụ́dị̃ na ru rá rá.
11 E Saul arremessou a lança, dizendo consigo: Encravarei a Davi na parede. Davi, porém, desviou-se dele por duas vezes.
12 Sáwụ̃lọ̃ acá dó ụ̃rị̃ sĩ Dãwụ́dị̃ sĩ ãꞌdusĩku Úpí ꞌi Dãwụ́dị̃ be cí wó aꞌbe Sáwụ̃lọ̃ rá.
12 Saul, pois, temia a Davi, porque o Senhor era com Davi e se tinha retirado dele.
13 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Sáwụ̃lọ̃ pẽ dó Dãwụ́dị̃ tị ĩꞌdi rụ́ ꞌdãá rĩ sĩ rá ãzíla ꞌbã dó ĩꞌdi ãsĩkárĩ 1,000 kí drị̃lẹ́ gá. Dãwụ́dị̃ la ãsĩkárĩ ĩꞌdidrị̂ kí drị̃ ꞌde ãꞌdị́ gá nĩ.
13 Pelo que Saul o afastou de si, e o fez comandante de mil; e ele saía e entrava diante do povo.
14 Ị́jọ́ pírí ĩꞌdi ꞌbã ngalé rĩ kí agá ĩꞌdi drị̃lẹ́ba rú ãꞌdusĩku Úpí ꞌbã adrujó ĩꞌdi be cí rĩ sĩ.
14 E Davi era bem sucedido em todos os seus caminhos; e o Senhor era com ele.
15 Sáwụ̃lọ̃ la mụ ndrelé la sáwã pírí sĩ Dãwụ́dị̃ ĩꞌdi drị̃lẹ́ba rú, acá ĩꞌdi ꞌbã ị́jọ́ sĩ ụ̃rị̃ sĩ.
15 Vendo, então, Saul que ele era tão bem sucedido, tinha receio dele.
16 Wó ꞌbá pírí Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí ꞌbá Yụ́dã drị̂ kí abe lẽ kí Dãwụ́dị̃ ambamba, ãꞌdusĩku ĩꞌdi kí drị̃ ce ãꞌdị́ gá múké.
16 Mas todo o Israel e Judá amavam a Davi, porquanto saía e entrava diante deles.
17 Ụ́ꞌdụ́ ãzị́ ãlu Sáwụ̃lọ̃ jọ Dãwụ́dị̃ ní, “Ma mâ ị̃zẹ́pị kãyú Mẽrábũ fẽ míní ũkú ru. Ma ĩꞌdi fẽ míní ũkú ru cụ̃ rá la ídrĩ ãꞌdị́ ꞌdị ásị́ ũkpó sĩ Úpí ní rá rĩ gá.” Sáwụ̃lọ̃ ũrã ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã ásị́ gâlé jọ, “Má icó Dãwụ́dị̃ ꞌdịlé áma drị́ sĩ ku. Lẽ ꞌbá Fị̃lị̃sị̃tị́nị̃ drị̂ ꞌbã mụ kí ĩꞌdi ꞌdịlé nĩ.”
17 Pelo que Saul disse a Davi: Eis que Merabe, minha filha mais velha, te darei por mulher, contanto que me sejas filho valoroso, e guerreies as guerras do Senhor. Pois Saul dizia consigo: Não seja contra ele a minha mão, mas sim a dos filisteus.
18 Wó Dãwụ́dị̃ jọ Sáwụ̃lọ̃ ní, “Ma dó ãꞌdi ꞌi, ãzíla lị́cọ́ la mádrị̂ dó íngõ ꞌi, ínátị la má átẹ́pị drị̂ dó Ịsịrayị́lị̃ gá ꞌdâ íngõ ꞌi mání sĩ acájó úpí ꞌbã ị́zị́gọ́ ru cụ̃ rá?”
18 Mas Davi disse a Saul: Quem sou eu, e qual é a minha vida e a família de meu pai em Israel, para eu vir a ser genro do rei?
19 Wó sáwã tá lẽjó Sáwụ̃lọ̃ ꞌbã ị̃zẹ́pị Mẽrábũ fẽjó Dãwụ́dị̃ ní ũkú ru rĩ la mụ acálé ꞌbo, uja dó sĩ ĩꞌdi fẽlé Ãdrị̃yẹ́lị̃ Mẽhólã gó ru rĩ ní ũkú ru.
19 Sucedeu, porém, que ao tempo em que Merabe, filha de Saul, devia ser dada a Davi, foi dada por mulher a Adriel, meolatita.
20 Sáwụ̃lọ̃ ꞌbã ị̃zẹ́pị Mĩkálĩ acá kí dó Dãwụ́dị̃ be lẽtáŋá agá. Sáwã ị́jọ́ ꞌdĩ lũjó Sáwụ̃lọ̃ ní rĩ sĩ, Sáwụ̃lọ̃ uꞌá dó ãyĩkõ sĩ.
20 Mas Mical, a outra filha de Saul, amava a Davi; sendo isto anunciado a Saul, pareceu bem aos seus olhos.
21 Ũrã ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã ásị́ gâlé, “Ma Mĩkálĩ fẽ Dãwụ́dị̃ ní rá, ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ ĩꞌdi dó sĩ adru mãtégõ rú Dãwụ́dị̃ nî ãzíla ꞌbá Fị̃lị̃sị̃tị́nị̃ drị̂ kí dó sĩ ĩꞌdi ꞌdị benĩ.” Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Sáwụ̃lọ̃ jọ dó Dãwụ́dị̃ ní, “ꞌDĩ drị̃lẹ́ba pâlé ị̃rị̃ míní sĩ icójó acájó mâ ị́zị́gọ́ ru rĩ ꞌi.”
21 E Saul disse: Eu lha darei, para que ela lhe sirva de laço, e para que a mão dos filisteus venha a ser contra ele. Pelo que Saul disse a Davi: com a outra serás hoje meu genro.
22 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Sáwụ̃lọ̃ jọ dó ãmbogo ĩꞌdidrị̂ ꞌbaní, “Ĩndro Dãwụ́dị̃ ní ị́jọ́, ĩjọ ĩꞌdiní, ‘Índre úpí uꞌá míní ãyĩkõ sĩ ãzíla ãmbogo ĩꞌdidrị̂ lẽ kí vâ mi pírí rá, lẽ mí acá dó ĩꞌdi ꞌbã ị́zị́gọ́ ru.’”
22 Saul, pois, deu ordem aos seus servos: Falai em segredo a Davi, dizendo: Eis que o rei se agrada de ti, e todos os seus servos te querem bem; agora, pois, consente em ser genro do rei.
23 Ãmbogo ꞌdĩ jọ kí ị́jọ́ lũlé ĩꞌbaní rĩ vúŋá Dãwụ́dị̃ ní rá. Wó Dãwụ́dị̃ jọ ĩꞌbaní, “Ĩminí ũrãjó la rĩ sĩ acájó úpí ꞌbã ị́zị́gọ́ ru ĩꞌdi ị́jọ́ ãzí ápãrákã rú la yã? Ma lẽmẽrí ãzíla ꞌbá nị̃lé múké ku la.”
23 Assim os servos de Saul falaram todas estas palavras aos ouvidos de Davi. Então disse Davi: Parece-vos pouca coisa ser genro do rei, sendo eu homem pobre e de condição humilde?
24 Ãmbogo Sáwụ̃lọ̃ drị̂ kí mụ ị́jọ́ Dãwụ́dị̃ ꞌbã jọlé rĩ lũlé ĩꞌdiní ꞌbo,
24 E os servos de Saul lhe anunciaram isto, dizendo: Assim e assim falou Davi.
25 Sáwụ̃lọ̃ umvi, “Ĩjọ Dãwụ́dị̃ ní, ‘Ãko ãzí úpí ꞌbã lẽlé mídrị́ málĩ rú ị̃zẹ́pị̃ ꞌbã ị́jọ́ sĩ la ꞌdáyụ lú tõpí tị 100 ꞌbá Fị̃lị̃sị̃tị́nị̃ rú ũdrãlépi rá rĩ ꞌbadrị̂ kí, sĩ ãrígó tị ũfẽjó mẹ́rọ́ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ ꞌba rụ́.’” Sáwụ̃lọ̃ ꞌbã ásị́sị́ŋá ãmbógó rĩ ĩꞌdi Dãwụ́dị̃ ꞌbã drã rû sĩ ãꞌdị́ gá Fị̃lị̃sị̃tị́nị̃ kí drị́ gá benĩ.
25 Então disse Saul: Assim direis a Davi: O rei não deseja dote, senão cem prepúcios de filisteus, para que seja vingado dos seus inimigos. Porquanto Saul tentava fazer Davi cair pela mão dos filisteus.
26 Ãmbogo Sáwụ̃lọ̃ drị̂ kí mụ ị́jọ́ ꞌdĩ lũlé Dãwụ́dị̃ ní ꞌbo, Dãwụ́dị̃ uꞌá dó ãyĩkõ sĩ ĩꞌdi ꞌbã mụjó adrujó úpí ꞌbã ị́zị́gọ́ ru rĩ sĩ. Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ sáwã pẽlé rĩ alị drĩ ku rú,
26 Tendo os servos de Saul anunciado estas palavras a Davi, pareceu bem aos seus olhos tornar-se genro do rei. Ora, ainda os dias não se haviam cumprido,
27 Dãwụ́dị̃ kí ãsĩkárĩ ĩꞌdidrị̂ kí abe mụ kí ãzíla ụꞌdị́ kí ꞌbá Fị̃lị̃sị̃tị́nị̃ drị̂ kí 200. Ají dó tõpí tị la kí Sáwụ̃lọ̃ ꞌbã drị̃lẹ́ gá, ãzíla lã kí dó kí Sáwụ̃lọ̃ drị̃lẹ́ gá sĩ icéjó la Dãwụ́dị̃ icó dó adrulé úpí ꞌbã ị́zị́gọ́ ru rá. Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Sáwụ̃lọ̃ fẽ dó sĩ ĩꞌdĩ ꞌbã ị̃zẹ́pị Mĩkálĩ ꞌi Dãwụ́dị̃ ní ũkú ru.
27 quando Davi se levantou, partiu com os seus homens, e matou dentre os filisteus duzentos homens; e Davi trouxe os prepúcios deles, e os entregou, bem contados, ao rei, para que fosse seu genro. Então Saul lhe deu por mulher sua filha Mical.
28 Sáwụ̃lọ̃ la dó mụ amálé la Úpí ĩꞌdi Dãwụ́dị̃ be cí ãzíla ị̃zẹ́pị̃ Mĩkálĩ lẽ ĩꞌdi rá,
28 Mas quando Saul viu e compreendeu que o Senhor era com Davi e que todo o Israel o amava,
29 acá dó Dãwụ́dị̃ sĩ ụ̃rị̃ sĩ ị̃dị́-ị̃dị́ ãzíla acá dó ĩꞌdi ꞌbã mẹ́rọ́ꞌbá ru ídri ĩꞌdidrị̂ agá.
29 temeu muito mais a Davi; e Saul se tornava cada vez mais seu inimigo.
30 Sáwã pírí sĩ ãsĩkárĩ ãmbogo Fị̃lị̃sị̃tị́nị̃ drị̂ drĩ kí amụ́ kí celé, Dãwụ́dị̃ la adru drị̃lẹ́ba rú ndẽ drị̃lẹ́ka Sáwụ̃lọ̃ drị́ ãzí rĩ kí rá, ãzíla rụ́ la ri dó kụlé kụ̃kụ̃.
30 Então saíram os chefes dos filisteus à campanha; e sempre que eles saíam, Davi era mais bem sucedido do que todos os servos de Saul, pelo que o seu nome era mui estimado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.