Mateus 27

lth (LTH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kodiko cön na pïny tye ka ruu, ëlamdhök na dito kïbëc ëka edite ka lwak öyübö gïnï köp më neko Yecu.
1 Assim que amanheceu, todos os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus fizeram os seus planos para conseguir que Jesus fosse morto.
2 Gïn otweo Yecu, otero gïnï ëka ëmïö ën both Pilato n'obedo alöc më Roma.
2 Eles o amarraram, levaram e entregaram ao governador Pilatos.
3 Ï karë na Yuda, n'oketho örörö ï kom Yecu, önënö nï ëngölö köp më thöö ï wie, ën ongut ëka ödwökö cïlïng pyer adek na nyige both ëlamdhök na dito ëka both edite,
3 Quando Judas, o traidor, viu que Jesus havia sido condenado, sentiu remorso e foi devolver as trinta moedas de prata aos chefes dos sacerdotes e aos líderes judeus,
4 nakun kobo nï, “An abalö më ketho örörö ï kom dhanö n'ope kï bal.”
4 dizendo: — Eu pequei, entregando à morte um homem inocente. Eles responderam: — O que é que nós temos com isso? O problema é seu.
5 Cë Yuda obolo cïlïng pïny ï öt k'Obanga ëka ödönyö yökö. Cë öcïdhö ödërë ökö.
5 Então Judas jogou o dinheiro para dentro do Templo e saiu. Depois foi e se enforcou.
6 Ëlamdhök na dito ökwanyö gïnï cïlïng ëka okobo gïnï nï, “Cïk ba yeo nï myero eketh cïlïng ni ï canduk lïm më öt k'Obanga, pïën obedo cïlïng më remo.”
6 Os chefes dos sacerdotes pegaram o dinheiro e disseram: — Isto é dinheiro sujo de sangue, e é contra a nossa
7 Cë gïn öyübö köp kanya acël, ëka otio gïnï kï cïlïng më wïlö pwodho k'acwe agulu, ëk obed kanya eiko erok ïë.
7 Depois de conversarem sobre o assunto, resolveram usar o dinheiro para comprar o “Campo do Oleiro”, a fim de que servisse como cemitério para os não judeus.
8 Manön ënë ömïö ecwodo pwodho nön nï Pwodho më Remo thuno ködë naka tin.
8 Por isso aquele campo é chamado até hoje de “Campo de Sangue”.
9 Cë köp n'onwongo adwarpïny Jeremia ötwakö ocobere: “Gïn otero cïlïng pyer adek na nyige, wel na jö Icarael onwongo öngölö ï kome,
9 Assim aconteceu o que o profeta Jeremias tinha dito: “Eles pegaram as trinta moedas de prata, o preço que o povo de Israel tinha concordado em pagar por ele,
10 cë gïn otio ködë më wïlö pwodho k'acwe agulu kite na Rwoth öcïka ködë.”
10 e as usaram para comprar o campo do oleiro, como o Senhor me havia mandado fazer.”
11 Yecu ocung ï nyim alöc më Roma n'openyo ën nï, “In ënë rwoth k'Eyuda?”
11 Jesus estava em pé diante do Governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Ëntö ï karë n'ëlamdhök na dito ëka edite odotho gïnï Yecu, ën ba ögamö gin mörö.
12 Mas, quando foi acusado pelos chefes dos sacerdotes e pelos líderes judeus, Jesus não respondeu nada.
13 Cë Pilato openyo Yecu nï, “In ba itye ka winyo adoth na gïn odothi ködë?”
13 Então Pilatos disse: — Você não está ouvindo as acusações que estão fazendo contra você?
14 Ëntö Yecu ba ögamö köp mörö, kadï k'adoth mörö acël—man ömïö alöc ouro rwök.
14 Porém Jesus não disse nada, e o Governador ficou muito admirado com isso.
15 Ï karama kïbëc më Poth, alöc onwongo gönyö amabuc acël both lwak, ngat mörö këkën na gïn mïtö.
15 Em toda Festa da Páscoa , Pilatos costumava soltar um dos presos, a pedido do povo.
16 Ï karë nön onwongo tye amabuc mörö n'engeo rwök, na nyïngë Baraba.
16 Naquela ocasião estava preso um homem muito conhecido, chamado Jesus Barrabás.
17 Cë ï karë na lwak öcökërë gïnï kanya acël, Pilato openyogï nï, “Nga na un ïmïtö nï agöny niwu, Baraba onyo Yecu n'ecwodo nï Meciya?”
17 Então, quando a multidão se reuniu, Pilatos perguntou: — Quem é que vocês querem que eu solte: Jesus Barrabás ou este Jesus, que é chamado de
18 Pilato onwongo ongeo nï gïn ömïö Yecu bothe pï nyeko.
18 Pilatos sabia muito bem que os líderes judeus haviam entregado Jesus porque tinham inveja dele.
19 Ï karë na Pilato obedo ï wi then më ngölö-köp, dhakö mërë ooro köp mörö bothe: “Kür ïtïm gin mörö ï kom dhanö nön n'ope kï bal, pïën tin ï wang lek anënö can na dit rwök pïrë.”
19 Enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, a sua esposa lhe mandou o seguinte recado: — Não tenha nada a ver com esse homem inocente porque esta noite, num sonho, eu sofri muito por causa dele.
20 Ëntö ëlamdhök na dito ëka edite öcüpö gïnï lwak më penyo pï Baraba, ëk enek Yecu ökö.
20 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus convenceram a multidão a pedir ao governador Pilatos que soltasse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Alöc dökï openyogï nï, “Nga kï kin jö arïö ni na un ïmïtö nï an agöny niwu?”
21 Então o Governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? — Barrabás! — responderam eles.
22 Cë Pilato openyogï nï, “Ngö na an myero dong atïm kï Yecu n'ecwodo nï Meciya?”
22 Pilatos perguntou: — Que farei então com Jesus, que é chamado de Messias? — Crucifica! — responderam todos.
23 Pilato openyogï nï, “Pïngö? Bal ngö na ën ötïmö?”
23 Ele perguntou: — Que crime ele cometeu? Aí começaram a gritar bem alto: — Crucifica!
24 Ï karë na Pilato önënö nï ba dökï ërömö tïmö gin mörö, ëka wöö onwongo tye ka mëdërë amëda, cë ökwanyö pii, ölwökö kï cïngë ï nyim lwak ëka okobo nï, “Bal më remo ka dhanö ni ba bino bedo ï wia, manön bino bedo pëköwu!”
24 Então Pilatos viu que não conseguia nada e que o povo estava começando a se revoltar. Aí mandou trazer água, lavou as mãos diante da multidão e disse: — Eu não sou responsável pela morte deste homem. Isso é com vocês.
25 Lwak kïbëc ögamö nï, “Remo mërë obed ï wiwa ëka ï wi ëthïnöwa!”
25 E toda a multidão respondeu: — Que o castigo por esta morte caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Cë Pilato ögönyö Baraba nïgï. Ëntö ën ömïö epwodo Yecu kï del, ëka ömïö ën bothgï ëk egur ï kor yath arïa.
26 Então Pilatos soltou Barrabás, como eles haviam pedido. Depois mandou chicotear Jesus e o entregou para ser crucificado.
27 Cë acikari k'alöc otero gïnï Yecu ï Praitorion, ëka ögürö gïnï ën dyere.
27 Depois os soldados de Pilatos levaram Jesus para o Palácio do Governador e reuniram toda a tropa em volta dele.
28 Gïn ögönyö böngü mërë ëka oketho gïnï böngü na kwar ï kome.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com uma capa vermelha.
29 Cë öyübö gïnï tok öküdhö, ëka eketho ï wie. Gïn oketho lüth ï cïngë më kucem ëka orumo cöng-gï pïny ï nyime, nakun ëngalö ën nï, “Örëm, rwoth k'Eyuda!”
29 Fizeram uma coroa de ramos cheios de espinhos, e a puseram na sua cabeça, e colocaram um bastão na sua mão direita. Aí começaram a se ajoelhar diante dele e a caçoar, dizendo: — Viva o Rei dos Judeus!
30 Gïn öngülö laö dhögï ï kome ëka ökwanyö gïnï lüth cë ëgöö kï wie.
30 Cuspiam nele, pegavam o bastão e batiam na sua cabeça.
31 Kinge na gïn dong otyeko ngalö Yecu, cë gïn ögönyö böngü na kwar ökö kï ï kome, ëka eketho böng mërë ï kome. Cë gïn otero ën më guro ï kor yath arïa.
31 Depois de terem caçoado dele, tiraram a capa vermelha e o vestiram com as suas próprias roupas. Em seguida o levaram para o crucificarem.
32 Ï karë n'onwongo gïn tye ka donyo yökö, oromo gïnï k'ëcwö mörö më Cirene na nyïngë Cimon, cë ödïö gïnï ën tëtëk më tingo yath arïa ka Yecu.
32 Quando estavam saindo, os soldados encontraram um homem chamado Simão, da cidade de Cirene, e o obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Gïn othuno ï kabedo n'ecwodo nï Golgota (na gönyö nï Kabedo më Cogo Wic).
33 Eles chegaram a um lugar chamado Gólgota. (Gólgota quer dizer “Lugar da Caveira”.)
34 Acikari ömïö Yecu köngö ölök n'erubo kï yath na këc; ëntö kinge na ën öbïlö, Yecu ökwërö madhö ökö.
34 Ali deram vinho misturado com fel para Jesus beber. Mas, depois que o provou, ele não quis beber.
35 Kinge na dong gïn oguro Yecu ï kor yath arïa, obolo gïnï kwir më poko böng mërë.
35 Em seguida os soldados o crucificaram e repartiram as suas roupas entre si, tirando a sorte com dados, para ver qual seria a parte de cada um.
36 Cë gïn obedo pïny kunön më kürö ën.
36 Depois disso sentaram ali e ficaram guardando Jesus.
37 Oguro gïnï köp më adoth na gïn odotho ën ködë malö ï ka wie, n'ëcöö nï, “Man ënë Yecu, Rwoth k'Eyuda.”
37 Puseram acima da sua cabeça uma tabuleta onde estava escrito como acusação contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos Judeus.”
38 Ekwoe arïö onwongo eguro kanya acël ködë, ngat acël yo cïngë kucem, ëka ngat acël yo cïngë kucam.
38 Com Jesus, crucificaram também dois ladrões: um à sua direita e o outro à sua esquerda.
39 Jö n'onwongo tye ka wok ï ngete obedo gïnï ka yanyö ën, yengo wigï,
39 Os que passavam por ali caçoavam dele, balançavam a cabeça e o insultavam,
40 ëka kobo gïnï nï, “In ikobo nï ibino muko öt k'Obanga ökö, cë ïgërö ï nïnö adek, lari keni ëka idhi pïny kï kor yath arïa, ka in ibedo Wod k'Obanga!”
40 dizendo assim: — Ei, você que disse que era capaz de destruir o Templo e tornar a construí-lo em três dias! Se você é mesmo o Filho de Deus, desça da cruz e salve-se a si mesmo!
41 Ëlamdhök na dito, epwony cïk ëka edite thon önywarö gïnï Yecu.
41 Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes judeus também caçoavam dele, dizendo:
42 Gïn okobo nï, “Ën ölarö jö nökënë, ëntö ën ba twërö larë kënë! Ën obedo rwoth më Icarael! Wëk ën obin pïny kï ï kor yath arïa, cë wan ebino yee ën.
42 — Ele salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo! Ele é o Rei de Israel, não é? Se descer agora mesmo da cruz, nós creremos nele!
43 Ën geno Obanga ëka kobo nï ën ebedo Wod k'Obanga. Wëk Obanga ölar ën kobedini ka mïtö.”
43 Ele confiou em Deus e disse que era Filho de Deus. Vamos ver se Deus quer salvá-lo agora!
44 Ekwoe n'onwongo eguro kanya acël ködë thon öyanyö gïnï ën.
44 E até os ladrões que foram crucificados com Jesus também o insultavam.
45 Cakërë caa abicël më kiceng më thuno ködë naka caa abungwën, pïny ocido ökö na cöl ï wi lobo kïbëc.
45 Ao meio-dia começou a escurecer, e toda a terra ficou três horas na escuridão.
46 Ï kin caa abungwën më kothyeno Yecu okok kï dwön na longo nï, “Eloi, Eloi, lama cabaktani?”—na gönyö nï, “Obangana, Obangana, pïngö ïwëka nï köman?”
46 Às três horas da tarde, Jesus gritou bem alto:
47 Ï karë na jö mökö n'ocung kunön owinyo, gïn okobo nï, “Ën tye ka cwodo Eliya.”
47 Algumas pessoas que estavam ali ouviram isso e disseram: — Ele está chamando Elias.
48 Cücüth dhanö acël örïngö ökwanyö amor, cë olutho ï köngö ölök na wac, örwakö ï wi lüth, ëka ömïö both Yecu nï ömadhï.
48 Uma dessas pessoas correu e molhou uma esponja em vinho comum, pôs na ponta de um bastão e deu para Jesus beber.
49 Ëntö jö nökënë okobo nï, “Wëk unu ën kënë! Eru enenu ka Eliya twërö bino më larö ën.”
49 Mas outros disseram: — Espere. Vamos ver se Elias vem salvá-lo!
50 Yecu okok dökï kï dwön na longo, cë öthöö ökö.
50 Aí Jesus deu outro grito forte e morreu.
51 Ï caa nön, böngü katein na tye ï öt k'Obanga öyëc opokere ökö ï dul arïö cakërë kï malö naka pïny. Pïny oyengere ëka kite öbarë gïnï ökö.
51 Então a cortina do Templo se rasgou em dois pedaços, de cima até embaixo. A terra tremeu, e as rochas se partiram.
52 Lyene öyabërë ökö ëka kom jö k'Obanga na leng na pol n'onwongo öthöö ocer gïnï ökö.
52 Os túmulos se abriram, e muitas pessoas do povo de Deus que haviam morrido foram ressuscitadas
53 Odonyo gïnï ökö kï ï lyene ëka kinge cer ka Yecu öcïdhö gïnï ï Jerucalem cë onyuthere gïnï both jö na pol.
53 e saíram dos túmulos. E, depois da ressurreição de Jesus, entraram em Jerusalém, a Cidade Santa, onde muitos viram essas pessoas.
54 Ï karë n'Adit na löö acikari kï jö n'onwongo tye ködë më kürö Yecu önënö gïnï oyeyeng ëka gin na kïbëc n'ötïmërë, obedo gïnï kï lworo rwök, cë okobo gïnï nï, “Adyer, ën onwongo obedo Wod k'Obanga!”
54 O oficial do exército romano e os seus soldados, que estavam guardando Jesus, viram o terremoto e tudo o que aconteceu. Então ficaram com muito medo e disseram: — De fato, este homem era o Filho de Deus!
55 Mon na pol onwongo tye gïnï kunön na neno gïnï kï cecen. Gïn onwongo ölübö kör Yecu kï ï Galilaya më könyö ën.
55 Algumas mulheres estavam ali, olhando de longe. Eram as que tinham acompanhado Jesus desde a Galileia e o haviam ajudado.
56 Ï kin mon nön gïnï onwongo tye ïë Maria më Magadala, Maria aya ka Yakobo ëka Yocepu, ëka aya k'awope ka Jebedayo.
56 Entre elas estavam Maria Madalena; Maria, a mãe de Tiago e de José; e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Ï karë na pïny dong cido, dhanö mörö më Arimataya n'obedo alönyö na nyïngë Yocepu obino, ën thon onwongo obedo alübkör Yecu.
57 Já era quase noite quando chegou da cidade de Arimateia um homem rico chamado José. Ele também era seguidor de Jesus.
58 Ën öcïdhö both Pilato cë ökwaö kom Yecu ëka Pilato öcïkö nï ëk ëmïï bothe.
58 José foi e pediu a Pilatos o corpo de Jesus. E Pilatos mandou que o entregassem a ele.
59 Yocepu ökwanyö kom Yecu, cë oboo ökö kï böngü na leng,
59 Então José pegou o corpo, enrolou num lençol novo de linho
60 ëka opyelo ï bur lyël mërë na nyen, na ën onwongo ogworo ï kidi. Ën ölörö kidi na thwönë ï dhö lyël, ëka öya öcïdhö ökö.
60 e o colocou no seu próprio túmulo, que há pouco tempo havia sido cavado na rocha. Depois rolou uma grande pedra para fechar a entrada do túmulo e foi embora.
61 Maria më Magadala ëka Maria nökënë ca onwongo obedo gïnï kunön n'opimere kï lyël.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente do túmulo.
62 Kodiko mërë, na ënë nïnö na lübö Nïnö më Yübërë, ëlamdhök na dito ëka Eparicayo öcökërë gïnï ï nyim Pilato.
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da sexta-feira, os chefes dos sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 Gïn okobo nï, “Adwong, wan epo nï ï karë na ën pod kwö, wan ewinyo ka abwöl jö nön kobo nï, ‘Kinge nïnö adek an abino cer dökï.’
63 e disseram: — Governador, nós lembramos que, quando ainda estava vivo, aquele mentiroso disse: “Depois de três dias eu serei ressuscitado.”
64 Cë myero ïmïï cïk ëk ëgwök lyël na bër naka ï nïnö më adek ëk kür ëlübkörë öcïdh gïnï ökwal kome ökö, cë okob gïnï both lwak nï ën ocer ökö kï ï kin jö n'öthöö. Bwöl më ajiki ni bino bedo na rac na löö bwöl më acël ökö.”
64 Portanto, mande vigiar bem o túmulo até o terceiro dia, para os discípulos dele não poderem roubar o corpo e depois dizerem ao povo que ele foi ressuscitado. Pois esta última mentira seria pior do que a primeira.
65 Pilato ögamö nï, “Ter unu acikari n'obedo gïnï ëkürpïny. Cïdh ïgwök unu na bër rwök kite na un ïtwërö ködë.”
65 Então Pilatos disse: — Levem estes soldados com vocês e guardem o túmulo o melhor que puderem.
66 Cë öcïdhö gïnï më kürö dhö lyël na bër nakun mwönö gïnï anyuth ï kom kidi ëka eketho ëkürpïny.
66 Eles foram, puseram um selo de segurança na pedra e deixaram os soldados ali, guardando o túmulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.