Mateus 27
lth (LTH) vs ARIB
1 Kodiko cön na pïny tye ka ruu, ëlamdhök na dito kïbëc ëka edite ka lwak öyübö gïnï köp më neko Yecu.
1 Ora, chegada a manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Gïn otweo Yecu, otero gïnï ëka ëmïö ën both Pilato n'obedo alöc më Roma.
2 e, maniatando-o, levaram-no e o entregaram a Pilatos, o governador.
3 Ï karë na Yuda, n'oketho örörö ï kom Yecu, önënö nï ëngölö köp më thöö ï wie, ën ongut ëka ödwökö cïlïng pyer adek na nyige both ëlamdhök na dito ëka both edite,
3 Então Judas, aquele que o traíra, vendo que Jesus fora condenado, devolveu, compungido, as trinta moedas de prata aos anciãos, dizendo:
4 nakun kobo nï, “An abalö më ketho örörö ï kom dhanö n'ope kï bal.”
4 Pequei, traindo o sangue inocente. Responderam eles: Que nos importa? Seja isto lá contigo.
5 Cë Yuda obolo cïlïng pïny ï öt k'Obanga ëka ödönyö yökö. Cë öcïdhö ödërë ökö.
5 E tendo ele atirado para dentro do santuário as moedas de prata, retirou-se, e foi enforcar-se.
6 Ëlamdhök na dito ökwanyö gïnï cïlïng ëka okobo gïnï nï, “Cïk ba yeo nï myero eketh cïlïng ni ï canduk lïm më öt k'Obanga, pïën obedo cïlïng më remo.”
6 Os principais sacerdotes, pois, tomaram as moedas de prata, e disseram: Não é lícito metê-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Cë gïn öyübö köp kanya acël, ëka otio gïnï kï cïlïng më wïlö pwodho k'acwe agulu, ëk obed kanya eiko erok ïë.
7 E, tendo deliberado em conselho, compraram com elas o campo do oleiro, para servir de cemitério para os estrangeiros.
8 Manön ënë ömïö ecwodo pwodho nön nï Pwodho më Remo thuno ködë naka tin.
8 Por isso tem sido chamado aquele campo, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Cë köp n'onwongo adwarpïny Jeremia ötwakö ocobere: “Gïn otero cïlïng pyer adek na nyige, wel na jö Icarael onwongo öngölö ï kome,
9 Cumpriu-se, então, o que foi dito pelo profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, a quem certos filhos de Israel avaliaram,
10 cë gïn otio ködë më wïlö pwodho k'acwe agulu kite na Rwoth öcïka ködë.”
10 e deram-nas pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Yecu ocung ï nyim alöc më Roma n'openyo ën nï, “In ënë rwoth k'Eyuda?”
11 Jesus, pois, ficou em pé diante do governador; e este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
12 Ëntö ï karë n'ëlamdhök na dito ëka edite odotho gïnï Yecu, ën ba ögamö gin mörö.
12 Mas ao ser acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Cë Pilato openyo Yecu nï, “In ba itye ka winyo adoth na gïn odothi ködë?”
13 Perguntou-lhe então Pilatos: Não ouves quantas coisas testificam contra ti?
14 Ëntö Yecu ba ögamö köp mörö, kadï k'adoth mörö acël—man ömïö alöc ouro rwök.
14 E Jesus não lhe respondeu a uma pergunta sequer; de modo que o governador muito se admirava.
15 Ï karama kïbëc më Poth, alöc onwongo gönyö amabuc acël both lwak, ngat mörö këkën na gïn mïtö.
15 Ora, por ocasião da festa costumava o governador soltar um preso, escolhendo o povo aquele que quisesse.
16 Ï karë nön onwongo tye amabuc mörö n'engeo rwök, na nyïngë Baraba.
16 Nesse tempo tinham um preso notório, chamado Barrabás.
17 Cë ï karë na lwak öcökërë gïnï kanya acël, Pilato openyogï nï, “Nga na un ïmïtö nï agöny niwu, Baraba onyo Yecu n'ecwodo nï Meciya?”
17 Portanto, estando o povo reunido, perguntou-lhe Pilatos: Qual quereis que vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado o Cristo?
18 Pilato onwongo ongeo nï gïn ömïö Yecu bothe pï nyeko.
18 Pois sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Ï karë na Pilato obedo ï wi then më ngölö-köp, dhakö mërë ooro köp mörö bothe: “Kür ïtïm gin mörö ï kom dhanö nön n'ope kï bal, pïën tin ï wang lek anënö can na dit rwök pïrë.”
19 E estando ele assentado no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas na questão desse justo, porque muito sofri hoje em sonho por causa dele.
20 Ëntö ëlamdhök na dito ëka edite öcüpö gïnï lwak më penyo pï Baraba, ëk enek Yecu ökö.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram as multidões a que pedissem Barrabás e fizessem morrer Jesus.
21 Alöc dökï openyogï nï, “Nga kï kin jö arïö ni na un ïmïtö nï an agöny niwu?”
21 O governador, pois, perguntou-lhes: Qual dos dois quereis que eu vos solte? E disseram: Barrabás.
22 Cë Pilato openyogï nï, “Ngö na an myero dong atïm kï Yecu n'ecwodo nï Meciya?”
22 Tornou-lhes Pilatos: Que farei então de Jesus, que se chama Cristo? Disseram todos: Seja crucificado.
23 Pilato openyogï nï, “Pïngö? Bal ngö na ën ötïmö?”
23 Pilatos, porém, disse: Pois que mal fez ele? Mas eles clamavam ainda mais: Seja crucificado.
24 Ï karë na Pilato önënö nï ba dökï ërömö tïmö gin mörö, ëka wöö onwongo tye ka mëdërë amëda, cë ökwanyö pii, ölwökö kï cïngë ï nyim lwak ëka okobo nï, “Bal më remo ka dhanö ni ba bino bedo ï wia, manön bino bedo pëköwu!”
24 Ao ver Pilatos que nada conseguia, mas pelo contrário que o tumulto aumentava, mandando trazer água, lavou as mãos diante da multidão, dizendo: Sou inocente do sangue deste homem; seja isso lá convosco.
25 Lwak kïbëc ögamö nï, “Remo mërë obed ï wiwa ëka ï wi ëthïnöwa!”
25 E todo o povo respondeu: O seu sangue caia sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Cë Pilato ögönyö Baraba nïgï. Ëntö ën ömïö epwodo Yecu kï del, ëka ömïö ën bothgï ëk egur ï kor yath arïa.
26 — ausente —
27 Cë acikari k'alöc otero gïnï Yecu ï Praitorion, ëka ögürö gïnï ën dyere.
27 Nisso os soldados do governador levaram Jesus ao pretório, e reuniram em torno dele toda a corte.
28 Gïn ögönyö böngü mërë ëka oketho gïnï böngü na kwar ï kome.
28 E, despindo-o, vestiram-lhe um manto escarlate;
29 Cë öyübö gïnï tok öküdhö, ëka eketho ï wie. Gïn oketho lüth ï cïngë më kucem ëka orumo cöng-gï pïny ï nyime, nakun ëngalö ën nï, “Örëm, rwoth k'Eyuda!”
29 e tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça, e na mão direita uma cana, e ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Gïn öngülö laö dhögï ï kome ëka ökwanyö gïnï lüth cë ëgöö kï wie.
30 E, cuspindo nele, tiraram-lhe a cana, e davam-lhe com ela na cabeça.
31 Kinge na gïn dong otyeko ngalö Yecu, cë gïn ögönyö böngü na kwar ökö kï ï kome, ëka eketho böng mërë ï kome. Cë gïn otero ën më guro ï kor yath arïa.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto, puseram-lhe as suas vestes, e levaram-no para ser crucificado.
32 Ï karë n'onwongo gïn tye ka donyo yökö, oromo gïnï k'ëcwö mörö më Cirene na nyïngë Cimon, cë ödïö gïnï ën tëtëk më tingo yath arïa ka Yecu.
32 Ao saírem, encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Gïn othuno ï kabedo n'ecwodo nï Golgota (na gönyö nï Kabedo më Cogo Wic).
33 Quando chegaram ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira,
34 Acikari ömïö Yecu köngö ölök n'erubo kï yath na këc; ëntö kinge na ën öbïlö, Yecu ökwërö madhö ökö.
34 deram-lhe a beber vinho misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Kinge na dong gïn oguro Yecu ï kor yath arïa, obolo gïnï kwir më poko böng mërë.
35 Então, depois de o crucificarem, repartiram as vestes dele, lançando sortes, {para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica deitaram sortes.}
36 Cë gïn obedo pïny kunön më kürö ën.
36 E, sentados, ali o guardavam.
37 Oguro gïnï köp më adoth na gïn odotho ën ködë malö ï ka wie, n'ëcöö nï, “Man ënë Yecu, Rwoth k'Eyuda.”
37 Puseram-lhe por cima da cabeça a sua acusação escrita: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 Ekwoe arïö onwongo eguro kanya acël ködë, ngat acël yo cïngë kucem, ëka ngat acël yo cïngë kucam.
38 Então foram crucificados com ele dois salteadores, um à direita, e outro à esquerda.
39 Jö n'onwongo tye ka wok ï ngete obedo gïnï ka yanyö ën, yengo wigï,
39 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça
40 ëka kobo gïnï nï, “In ikobo nï ibino muko öt k'Obanga ökö, cë ïgërö ï nïnö adek, lari keni ëka idhi pïny kï kor yath arïa, ka in ibedo Wod k'Obanga!”
40 e dizendo: Tu, que destróis o santuário e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo; se és Filho de Deus, desce da cruz.
41 Ëlamdhök na dito, epwony cïk ëka edite thon önywarö gïnï Yecu.
41 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 Gïn okobo nï, “Ën ölarö jö nökënë, ëntö ën ba twërö larë kënë! Ën obedo rwoth më Icarael! Wëk ën obin pïny kï ï kor yath arïa, cë wan ebino yee ën.
42 A outros salvou; a si mesmo não pode salvar. Rei de Israel é ele; desça agora da cruz, e creremos nele;
43 Ën geno Obanga ëka kobo nï ën ebedo Wod k'Obanga. Wëk Obanga ölar ën kobedini ka mïtö.”
43 confiou em Deus, livre-o ele agora, se lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Ekwoe n'onwongo eguro kanya acël ködë thon öyanyö gïnï ën.
44 O mesmo lhe lançaram em rosto também os salteadores que com ele foram crucificados.
45 Cakërë caa abicël më kiceng më thuno ködë naka caa abungwën, pïny ocido ökö na cöl ï wi lobo kïbëc.
45 E, desde a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra, até a hora nona.
46 Ï kin caa abungwën më kothyeno Yecu okok kï dwön na longo nï, “Eloi, Eloi, lama cabaktani?”—na gönyö nï, “Obangana, Obangana, pïngö ïwëka nï köman?”
46 Cerca da hora nona, bradou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactani; isto é, Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Ï karë na jö mökö n'ocung kunön owinyo, gïn okobo nï, “Ën tye ka cwodo Eliya.”
47 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Ele chama por Elias.
48 Cücüth dhanö acël örïngö ökwanyö amor, cë olutho ï köngö ölök na wac, örwakö ï wi lüth, ëka ömïö both Yecu nï ömadhï.
48 E logo correu um deles, tomou uma esponja, ensopou-a em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber.
49 Ëntö jö nökënë okobo nï, “Wëk unu ën kënë! Eru enenu ka Eliya twërö bino më larö ën.”
49 Os outros, porém, disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Yecu okok dökï kï dwön na longo, cë öthöö ökö.
50 De novo bradou Jesus com grande voz, e entregou o espírito.
51 Ï caa nön, böngü katein na tye ï öt k'Obanga öyëc opokere ökö ï dul arïö cakërë kï malö naka pïny. Pïny oyengere ëka kite öbarë gïnï ökö.
51 E eis que o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo; a terra tremeu, as pedras se fenderam,
52 Lyene öyabërë ökö ëka kom jö k'Obanga na leng na pol n'onwongo öthöö ocer gïnï ökö.
52 os sepulcros se abriram, e muitos corpos de santos que tinham dormido foram ressuscitados;
53 Odonyo gïnï ökö kï ï lyene ëka kinge cer ka Yecu öcïdhö gïnï ï Jerucalem cë onyuthere gïnï both jö na pol.
53 e, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição dele, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Ï karë n'Adit na löö acikari kï jö n'onwongo tye ködë më kürö Yecu önënö gïnï oyeyeng ëka gin na kïbëc n'ötïmërë, obedo gïnï kï lworo rwök, cë okobo gïnï nï, “Adyer, ën onwongo obedo Wod k'Obanga!”
54 ora, o centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e as coisas que aconteciam, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era filho de Deus.
55 Mon na pol onwongo tye gïnï kunön na neno gïnï kï cecen. Gïn onwongo ölübö kör Yecu kï ï Galilaya më könyö ën.
55 Também estavam ali, olhando de longe, muitas mulheres que tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o ouvir;
56 Ï kin mon nön gïnï onwongo tye ïë Maria më Magadala, Maria aya ka Yakobo ëka Yocepu, ëka aya k'awope ka Jebedayo.
56 entre as quais se achavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Ï karë na pïny dong cido, dhanö mörö më Arimataya n'obedo alönyö na nyïngë Yocepu obino, ën thon onwongo obedo alübkör Yecu.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimatéia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.
58 Ën öcïdhö both Pilato cë ökwaö kom Yecu ëka Pilato öcïkö nï ëk ëmïï bothe.
58 Esse foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que lhe fosse entregue.
59 Yocepu ökwanyö kom Yecu, cë oboo ökö kï böngü na leng,
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo, de linho,
60 ëka opyelo ï bur lyël mërë na nyen, na ën onwongo ogworo ï kidi. Ën ölörö kidi na thwönë ï dhö lyël, ëka öya öcïdhö ökö.
60 e depositou-o no seu sepulcro novo, que havia aberto em rocha; e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, retirou-se.
61 Maria më Magadala ëka Maria nökënë ca onwongo obedo gïnï kunön n'opimere kï lyël.
61 Mas achavam-se ali Maria Madalena e a outra Maria, sentadas defronte do sepulcro.
62 Kodiko mërë, na ënë nïnö na lübö Nïnö më Yübërë, ëlamdhök na dito ëka Eparicayo öcökërë gïnï ï nyim Pilato.
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus perante Pilatos,
63 Gïn okobo nï, “Adwong, wan epo nï ï karë na ën pod kwö, wan ewinyo ka abwöl jö nön kobo nï, ‘Kinge nïnö adek an abino cer dökï.’
63 e disseram: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, quando ainda vivo, afirmou: Depois de três dias ressurgirei.
64 Cë myero ïmïï cïk ëk ëgwök lyël na bër naka ï nïnö më adek ëk kür ëlübkörë öcïdh gïnï ökwal kome ökö, cë okob gïnï both lwak nï ën ocer ökö kï ï kin jö n'öthöö. Bwöl më ajiki ni bino bedo na rac na löö bwöl më acël ökö.”
64 Manda, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até o terceiro dia; para não suceder que, vindo os discípulos, o furtem e digam ao povo: Ressurgiu dos mortos; e assim o último embuste será pior do que o primeiro.
65 Pilato ögamö nï, “Ter unu acikari n'obedo gïnï ëkürpïny. Cïdh ïgwök unu na bër rwök kite na un ïtwërö ködë.”
65 Disse-lhes Pilatos: Tendes uma guarda; ide, tornai-o seguro, como entendeis.
66 Cë öcïdhö gïnï më kürö dhö lyël na bër nakun mwönö gïnï anyuth ï kom kidi ëka eketho ëkürpïny.
66 Foram, pois, e tornaram seguro o sepulcro, selando a pedra, e deixando ali a guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.