Mateus 26
lth (LTH) vs NAA
1 Ï karë na Yecu otyeko twakö köp ni gïnï kïbëc, ën okobo both ëlübkörë nï,
1 Quando Jesus acabou de proferir estas palavras, disse aos seus discípulos:
2 “Un ingeo nï odong nïnö arïö më thünö ï nïnö më Poth, ëka Wod ka Dhanö ebino mïö ökö më agura ï kor yath arïa.”
2 — Vocês sabem que, daqui a dois dias, será celebrada a Páscoa, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Cë ëlamdhök na dito ëka edite ka lwak öcökërë gïnï kanya acël ï pacö k'Alamdhök na Dit, na nyïngë Kayapa.
3 Então os principais sacerdotes e os anciãos do povo se reuniram no palácio do sumo sacerdote, chamado Caifás,
4 Gïn öyübö më makö Yecu ï müng ëk enek ën ökö.
4 e deliberaram prender Jesus, à traição, e matá-lo.
5 Ëntö gïn okobo nï, “Pathï ï nïnö më karama, ëk arubaruba kür obed ï kin jïï.”
5 Mas diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
6 Ï karë na Yecu tye ï Betania ï öt ka Cimon na yam obedo adhöbü,
6 Quando Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso,
7 na Yecu onwongo tye ka cem, dhakö mörö obino bothe n'ömakö cupa më möö na ngwece kur na wel mërë tëk, cë önyö ï wie.
7 aproximou-se dele uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume precioso, que ela derramou sobre a cabeça de Jesus, estando ele à mesa.
8 Ï karë n'ëlübkörë önënö, gïn öngöö ëka okobo nï, “Pïngö ëbalö möö ni abala nï köman?
8 Vendo isto, os discípulos ficaram indignados e disseram: — Para que este desperdício?
9 Möö na kur ni onwongo myero ëcadh acadha ï wel na thwönë ëk cïlïng mërë ëmïï both ëcan.”
9 Este perfume poderia ter sido vendido por muito dinheiro, para ser dado aos pobres.
10 Ëntö Yecu ongeo köp ni, cë okobo bothgï nï, “Iyelo unu dhakö ni pïngö? Ën ötïmö gin na bër rwök ï koma.
10 Mas Jesus, sabendo disto, lhes disse:
11 Pïën un itye kanya acël k'ëcan karë kïbëc, ëntö ba ibino unu bedo kanya acël köda karë kïbëc.
11 Porque os pobres estarão sempre com vocês, mas a mim vocês nem sempre terão.
12 Ï karë na dhakö ni önyö möö ï koma, ën ötïmö më yübö koma më aika.
12 Porque, derramando este perfume sobre o meu corpo, ela o fez para o meu sepultamento.
13 An akobo niwu köp adyer nï kanya kïbëc n'ebino tïtö köp më Emuth na Bër ïë ï wi lobo thükül, gin na dhakö ni ötïmö thon ebino kobo pïrë, ëk obed më po pï ën.”
13 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo este evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
14 Ï karë nön Yuda Ikariot, na ën dhanö acël ï kin ëkwëna apar arïö, öcïdhö both ëlamdhök na dito,
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi falar com os principais sacerdotes.
15 cë openyogï nï, “Un ibino mïöna ngö ka an amïö ën ï cïngwu?” Cë gïn ökwanö cïlïng pyer adek na nyige ëka ömïö gïnï bothe.
15 Ele disse: — Quanto me darão para que eu o entregue a vocês? E pagaram-lhe trinta moedas de prata.
16 Cakërë ï caa nön cïdhö ködë anyim Yuda öcakö rangö karë na bër na ën ërömö mïö kï Yecu ï cïng-gï.
16 E, desse momento em diante, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
17 Ï nïnö më acël më Karama më Ogati na Thöbï ope ïë, ëlübkör Yecu obino bothe cë openyo gïnï ën nï, “In ïmïtö nï wan ëyüb nini kabedo kwene ëk ïcam cem më Poth ïë?”
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, os discípulos vieram a Jesus e lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
18 Yecu ögamö nï, “Cïdh unu ï taun both dhanö mörö ëka ikob unu nïnë nï, ‘Apwony okobo nï: Karëna dong cwök. An abino kwero nïnö më Poth ï odi kanya acël k'ëlübköra.’ ”
18 E ele lhes respondeu:
19 Cë ëlübkör Yecu ötïmö kite na ën öcïkögï ködë, ëka öyübö gïnï cem më Poth kunön.
19 E eles fizeram como Jesus lhes havia ordenado e prepararam a Páscoa.
20 Ï karë na pïny dong oyutho, Yecu onwongo obedo pïny ï dhö cem kanya acël k'ëlübkörë apar wie arïö.
20 Ao cair da tarde, Jesus pôs-se à mesa com os doze discípulos.
21 Ï karë na gïn tye ka cem, Yecu okobo bothgï nï, “An akobo niwu köp adyer, ngat acël kï kinwu bino ketho örörö ï koma.”
21 E, enquanto comiam, Jesus disse:
22 Cë ëlübkörë öcakö kumo, nakun penyere gïnï kën-gï nï, “Rwoth, an?”
22 E eles, muito entristecidos, começaram um por um a perguntar-lhe: — Por acaso seria eu, Senhor?
23 Yecu ögamö nï, “Dhanö na bino ketho örörö ï koma ënë ngat n'olutho ogati mërë ï öd bakuli köda.
23 Jesus respondeu:
24 Wod ka Dhanö bino thöö kite na calö ëcöö kï köp ï kome. Ëntö dhanö n'oketho örörö ï kom Wod ka Dhanö bino nënö can! Onwongo twërö bedo na bër ka dhanö nön onwongo ba ënywölö.”
24 O Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
25 Cë Yuda, ngat n'oketho örörö ï kom Yecu, okobo nï, “Apwony, adyer pathï an?”
25 Então Judas, que o traía, perguntou: — Por acaso sou eu, Mestre? Jesus respondeu:
26 Ï karë na gïn tye ka cem, Yecu ökwanyö ogati, cë ölëgö gum ï kome, ëka öbarö ïë, cë ömïö both ëlübkörë, nakun kobo nï, “Gam ëka ïcam unu; man ënë koma.”
26 Enquanto comiam, Jesus pegou um pão, e, abençoando-o, o partiu e deu aos discípulos, dizendo:
27 Cë ökwanyö okopo, öpwöyö Obanga ëka ömïö bothgï, nakun kobo nï, “Madh unu man, un kïbëc.
27 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos, dizendo:
28 Man ënë remona më cïkërë, n'ëönyö pï jö na pol më tïmö kïca ï kom bal.
28 porque isto é o meu sangue, o sangue da aliança, derramado em favor de muitos, para remissão de pecados.
29 An akobo niwu nï cakërë tin, an ba abino madhö nyig pig ölök ni, naka ï nïnö nön ka an abino madhö kodwu ï ker k'Apapna.”
29 E digo a vocês que, desta hora em diante, nunca mais beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que beberei com vocês o vinho novo, no Reino de meu Pai.
30 Ï karë na gïn otyeko wero wer më lëga, öya öcïdhö gïnï ï wi Kidi më Jeituni.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Cë Yecu okobo nïgï nï, “Ï kiwor na tin, un kïbëc ibino unu wëköna, pïën ëcö nï:
31 Então Jesus disse aos discípulos:
32 Ëntö kinge ka an acer ökö, an abino cïdhö anyim niwu yo Galilaya.”
32 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
33 Petero ögamö nï, “Kadï jö kïbëc bino wëköni, an ba abino wëköni.”
33 Mas Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, nunca o será para mim.
34 Yecu okobo nïnë nï, “An akobo nini köp adyer nï ï kiwor na tin ni, na thwön gwënö bara okok, in ibino kwëröna wang adek.”
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Ëntö Petero ögamö nï, “Kadï bed nï myero athöö kanya acël kodi, an ba abino kwëröni.” Cë ëlübkörë nökënë kïbëc okobo gïnï nï kömanön.
35 Pedro insistiu: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Cë Yecu öcïdhö k'ëlübkörë ï kabedo mörö na nyïngë Gethcemane. Ï karë na gïn othuno kunön, ën okobo both ëlübkörë nï, “Bed unu kany, ëk an kono acïdh ï lëga yo kuca.”
36 Em seguida, Jesus foi com eles a um lugar chamado Getsêmani. E disse aos discípulos:
37 Cë ën ökwanyö Petero k'awope arïö ka Jebedayo më woth ködë, ëka cwinye öcakö podho rwök kï thwön kumo na dit.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a sentir-se tomado de tristeza e de angústia.
38 Cë Yecu okobo bothgï nï, “Cwinya tye ka cwer rwök, mïtö nekona ökö. Bed unu kany ëk ibed unu na wangwu thwolo köda.”
38 Então lhes disse:
39 Yecu öcïdhö anyim na nönök, cë opodho pïny, okulo wie ëka ölëgö nï, “Apapna, ka twërë, kwany okopo ni ökö kï koma, ëntö kür obed kite na calö an amïtö, ëntö obed gin na in ïmïtö nï myero ötïmërë.”
39 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo:
40 Cë ën odwogo both ëlübkörë ëka onwongogï önïnö ökö. Ën okobo both Petero nï, “Un ba ïtwërö bedo na wangwu thwolo pï caa acël köda?
40 E, voltando para os discípulos, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
41 Bed na wangwu thwolo ëka ïlëg unu, ëk kür ïdöny unu ï atëmatëma. Cwiny mïtö, ëntö kom görü.”
41 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Ën dökï ödök wang më arïö ëka ölëgö nï, “Apapna, ka okopo ni ba twërö kwanyërë ökö naka ka an amadhö, ëk dong gin na in ïmïtö ötïmërë.”
42 Retirando-se pela segunda vez, orou de novo, dizendo:
43 Ï karë na ën odwogo, ën dökï onwongo ëlübkörë tye ka nïnö, pïën nïnö onwongo ömakö wang-gï rwök.
43 E, voltando, achou-os outra vez dormindo; porque os olhos deles estavam pesados.
44 Cë Yecu öwëkögï dökï ëka öcïdhö ölëgö wang më adek, nakun nwö köp acël nön.
44 Deixando-os novamente, foi orar pela terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Cë ën odwogo both ëlübkörë ëka openyogï nï, “Un pod ïnïnö ëka itye ka yweo unu? Nën unu, caa onyingo na cwök, ëka Wod ka Dhanö ebino mïö ökö ï cïng ëbal.
45 Então voltou para os discípulos e lhes disse:
46 Yaa unu malö! Eru ecidhu! Nën, dhanö na bino ketho örörö ï koma dong cwök!”
46 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
47 Ï karë na Yecu pod tye ka twak, Yuda n'obedo ngat acël ï kin ëkwëna apar wie arïö othuno. Ën obino kï lwak na pol n'ömakö gïnï pele abadë ëka ludhi. Ëlamdhök na dito ëka edite ka lwak ënë oorogï.
47 E enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou Judas, um dos doze, e, com ele, grande multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Won örörö onwongo otyeko dong yübö anyuth ködgï nï: “Ngat na an abino nödhö leme, ën ënön, mak unu ën.”
48 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam-no.”
49 Cücüth Yuda obino both Yecu ëka okobo nï, “Apwony, itye!” Cë önödhö leme.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Salve, Mestre! E o beijou.
50 Yecu okobo both Yuda nï, “Okona, tïm gin na in ibino më tïmö.” Cë gïn obino opodho ï kom Yecu, ëka ömakö gïnï ën ökö.
50 Jesus, porém, lhe disse: Nisto, aproximando-se eles, agarraram Jesus e o prenderam.
51 Ëntö ngat acël n'onwongo tye gïnï kï Yecu kanya acël öryëö cïngë cë öwödhö pala abadë mërë, onguno kï ith atic k'Alamdhök na Dit.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, sacou da espada e, golpeando o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe a orelha.
52 Cë Yecu okobo bothe nï, “Dwök pala abadëni ï kabedo mërë, pïën jö kïbëc na makö gïnï pala abadë, bino thöö gïnï kï pala abadë.
52 Então Jesus lhe disse:
53 Un ïthamö nï an ba atwërö lëgö Apapna ëk oor nïna emalaika na löö dul mwony apar wie arïö ökö ï caa ni?
53 Ou você acha que não posso pedir a meu Pai, e ele me mandaria neste momento mais de doze legiões de anjos?
54 Ëntö Cöc na Leng na kobo nï myero ötïmërë nï köman bino cobere nïngö?”
54 Mas como, então, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim deve acontecer?
55 Ï caa nön Yecu okobo both lwak nï, “Un ibino botha kï pala abadë ëka ludhi më maköna, na calö ibino unu ï kom ayak? Nïnö kïbëc an abedo ï dyekal öt k'Obanga më pwony, ëka un ba ïmaka unu.
55 Naquele momento, Jesus disse às multidões:
56 Ëntö man kïbëc ötïmërë ëk köp n'edwarpïny öcöö ocobere.” Cë ëlübkörë kïbëc örïngö öwëkö gïnï ën ökö.
56 Tudo isto, porém, aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então todos os discípulos o deixaram e fugiram.
57 Jö n'onwongo ömakö gïnï Yecu otero ën yo both Kayapa, Alamdhök na Dit, kanya onwongo epwony cïk ëka edite öcökërë gïnï ïë.
57 E os que prenderam Jesus o levaram à casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde se haviam reunido os escribas e os anciãos.
58 Ëntö Petero obedo ka lübö kör Yecu kï cecen, naka othuno ï dyekal k'Alamdhök na Dit. Kinge na Petero ödönyö ï dyekal, ën obedo pïny kanya acël k'ëkürpïny më nënö gin na bino tïmërë.
58 Pedro o seguia de longe até o pátio do sumo sacerdote. E, tendo entrado, assentou-se entre os servos, para ver como aquilo ia terminar.
59 Ëlamdhök na dito ëka athuko më öd okiko k'edong kïbëc onwongo tye gïnï ka rangö caden më twodo ï kom Yecu ëk enek gïnï ën ökö.
59 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho falso contra Jesus, a fim de o condenarem à morte.
60 Ëntö gïn ba onwongo köp mörö, kadï bed ecaden më twodo na pol obino anyim. Më ajiki mërë jö arïö obino gïnï anyim,
60 E não acharam, apesar de terem sido apresentadas muitas testemunhas falsas. Mas, afinal, compareceram duas, afirmando:
61 ëka okobo gïnï nï, “Dhanö ni okobo nï, ‘An atwërö muko öt k'Obanga ëka agërö ökö ï nïnö adek.’ ”
61 — Este disse: “Posso destruir o santuário de Deus e reconstruí-lo em três dias.”
62 Cë Alamdhök na Dit öya malö ëka okobo both Yecu nï, “In ba ïtwërö gamö köp mörö? Kit caden mënë ene na jö ni okelo k'adoth ködë ï komi?”
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
63 Ëntö Yecu ölïng alïnga.
63 Jesus, porém, guardou silêncio. E o sumo sacerdote lhe disse: — Eu exijo que nos diga, tendo o Deus vivo por testemunha, se você é o Cristo, o Filho de Deus.
64 Yecu ögamö nïnë nï, “Eyo, kite na in ikobo ködë. Ëntö an akobo niwu nï cakërë kobedini un ibino nënö Wod ka Dhanö n'obedo ï nget cïng më kucem ka Won Twër ëka na tye ka bino kï pöl gïnï më polo.”
64 Jesus respondeu:
65 Cë Alamdhök na Dit öyëcö böng mërë ëka okobo nï, “Ën ötwakö köp më yanyö Obanga! Pïngö onu dökï ëmïtö caden nökënë? Kobedini un iwinyo ayeny na ën öyanyö k'Obanga.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: — Blasfemou! Por que ainda precisamos de testemunhas? Eis que agora mesmo vocês ouviram a blasfêmia!
66 Ngö na un ïthamö?”
66 O que vocês acham? E eles responderam: — É réu de morte.
67 Cë gïn öngülö laö dhögï ï wangë ëka ëgöö ën. Jö mökö odhongo ën
67 Então alguns cuspiram no rosto de Jesus e bateram nele. E outros o esbofeteavam, dizendo:
68 nakun kobo gïnï nï, “In ibedo Meciya. Tuc nïwa nga n'ogoi?”
68 — Profetize para nós, ó Cristo! Quem foi que bateu em você?
69 Petero onwongo tye yökö, obedo pïny ï dyekal. Cë atic na nyakö obino bothe ëka okobo nïnë nï, “In thon onwongo itye kanya acël kï Yecu më Galilaya.”
69 Pedro estava sentado fora no pátio. Uma empregada se aproximou e lhe disse: — Você também estava com Jesus, o galileu.
70 Ëntö Petero ökwërö ökö ï nyim jö kïbëc. Ën okobo nï, “An ba angeo gin na in itye ka twakö.”
70 Mas ele negou diante de todos e disse: — Não sei o que você está dizendo.
71 Cë Petero öcïdhö yökö ï dhö wangkac, atic na nyakö nökënë dökï önënö ën, cë okobo both jö n'onwongo tye gïnï kunön nï, “Dhanö ni onwongo tye kanya acël kï Yecu më Najaret.”
71 Quando se dirigia para a porta, Pedro foi visto por outra empregada, que disse aos que estavam ali: — Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Petero dökï ökwërö ökö, nakun kwongere nï: “An ba angeo ëcwö nön!”
72 E ele negou outra vez, com juramento: — Não conheço esse homem.
73 Kinge caa na nönök, jö n'onwongo ocung gïnï kany nön obino gïnï both Petero ëka okobo nï, “Adyer, in ibedo ngat acël ï kin-gï, pïën kite na in ïtwak ködë nyutho ökö.”
73 Pouco depois, aproximando-se os que estavam ali, disseram a Pedro: — Com certeza você também é um deles, porque o seu modo de falar o denuncia.
74 Cë ï caa nön, Petero öcakö kwongere nakun kobo nï, “Ba angeo ëcwö ni.”
74 Então ele começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem! E no mesmo instante o galo cantou.
75 Cë Petero opo ï köp na Yecu ötwakö: “Na bara thwön gwënö okok, in ibino kwëröna wang adek.” Cë öcïdhö yökö ëka okok kï cwer cwiny rwök.
75 Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes.” E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.