Mateus 26
lth (LTH) vs ARIB
1 Ï karë na Yecu otyeko twakö köp ni gïnï kïbëc, ën okobo both ëlübkörë nï,
1 E havendo Jesus concluído todas estas palavras, disse aos seus discípulos:
2 “Un ingeo nï odong nïnö arïö më thünö ï nïnö më Poth, ëka Wod ka Dhanö ebino mïö ökö më agura ï kor yath arïa.”
2 Sabeis que de hoje a dois dias celebrar-se-á a páscoa, e o Filho do homem será entregue para ser crucificado.
3 Cë ëlamdhök na dito ëka edite ka lwak öcökërë gïnï kanya acël ï pacö k'Alamdhök na Dit, na nyïngë Kayapa.
3 Depois se reuniram os principais sacerdotes e os anciãos do povo no pátio da casa do sumo sacerdote, chamado Caifás;
4 Gïn öyübö më makö Yecu ï müng ëk enek ën ökö.
4 e deliberaram prender a Jesus à traição e tirar-lhe a vida.
5 Ëntö gïn okobo nï, “Pathï ï nïnö më karama, ëk arubaruba kür obed ï kin jïï.”
5 Mas diziam: Durante a festa, não; para que não haja tumulto entre o povo.
6 Ï karë na Yecu tye ï Betania ï öt ka Cimon na yam obedo adhöbü,
6 Estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 na Yecu onwongo tye ka cem, dhakö mörö obino bothe n'ömakö cupa më möö na ngwece kur na wel mërë tëk, cë önyö ï wie.
7 chegou-se a ele uma mulher que trazia um vaso de alabastro com precioso perfume, e lho derramou sobre a cabeça, quando ele estava à mesa.
8 Ï karë n'ëlübkörë önënö, gïn öngöö ëka okobo nï, “Pïngö ëbalö möö ni abala nï köman?
8 Vendo isto, seus discípulos indignaram-se e disseram:
9 Möö na kur ni onwongo myero ëcadh acadha ï wel na thwönë ëk cïlïng mërë ëmïï both ëcan.”
9 Para que este desperdício? Pois o perfume podia ser vendido por muito dinheiro, e ser este dado aos pobres.
10 Ëntö Yecu ongeo köp ni, cë okobo bothgï nï, “Iyelo unu dhakö ni pïngö? Ën ötïmö gin na bër rwök ï koma.
10 Mas Jesus, percebendo isto, disse-lhes: Por que molestais essa mulher? ela me fez uma boa obra.
11 Pïën un itye kanya acël k'ëcan karë kïbëc, ëntö ba ibino unu bedo kanya acël köda karë kïbëc.
11 Pois os pobres sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes;
12 Ï karë na dhakö ni önyö möö ï koma, ën ötïmö më yübö koma më aika.
12 derramando ela este perfume sobre o meu corpo, fê-lo para a minha sepultura.
13 An akobo niwu köp adyer nï kanya kïbëc n'ebino tïtö köp më Emuth na Bër ïë ï wi lobo thükül, gin na dhakö ni ötïmö thon ebino kobo pïrë, ëk obed më po pï ën.”
13 Em verdade vos digo que onde quer que for pregado em todo o mundo este Evangelho, será também contado para memória sua o que ela fez.
14 Ï karë nön Yuda Ikariot, na ën dhanö acël ï kin ëkwëna apar arïö, öcïdhö both ëlamdhök na dito,
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os principais sacerdotes,
15 cë openyogï nï, “Un ibino mïöna ngö ka an amïö ën ï cïngwu?” Cë gïn ökwanö cïlïng pyer adek na nyige ëka ömïö gïnï bothe.
15 e lhes disse: Que me quereis dar e eu vo-lo entregarei? Eles lhe pesaram trinta moedas de prata.
16 Cakërë ï caa nön cïdhö ködë anyim Yuda öcakö rangö karë na bër na ën ërömö mïö kï Yecu ï cïng-gï.
16 Desde então Judas buscava oportunidade para o entregar.
17 Ï nïnö më acël më Karama më Ogati na Thöbï ope ïë, ëlübkör Yecu obino bothe cë openyo gïnï ën nï, “In ïmïtö nï wan ëyüb nini kabedo kwene ëk ïcam cem më Poth ïë?”
17 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, vieram os discípulos a Jesus, e perguntaram: Onde queres que façamos os preparativos para comeres a páscoa?
18 Yecu ögamö nï, “Cïdh unu ï taun both dhanö mörö ëka ikob unu nïnë nï, ‘Apwony okobo nï: Karëna dong cwök. An abino kwero nïnö më Poth ï odi kanya acël k'ëlübköra.’ ”
18 Respondeu-lhes: Ide à cidade ter com certo homem, e dizei-lhe que o Mestre diz: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a páscoa com meus discípulos.
19 Cë ëlübkör Yecu ötïmö kite na ën öcïkögï ködë, ëka öyübö gïnï cem më Poth kunön.
19 Eles fizeram como Jesus lhes havia ordenado, e prepararam a páscoa.
20 Ï karë na pïny dong oyutho, Yecu onwongo obedo pïny ï dhö cem kanya acël k'ëlübkörë apar wie arïö.
20 À tarde estava ele sentado à mesa com os doze discípulos.
21 Ï karë na gïn tye ka cem, Yecu okobo bothgï nï, “An akobo niwu köp adyer, ngat acël kï kinwu bino ketho örörö ï koma.”
21 Enquanto comiam, declarou Jesus: Em verdade vos digo que um de vós me trairá.
22 Cë ëlübkörë öcakö kumo, nakun penyere gïnï kën-gï nï, “Rwoth, an?”
22 Eles, muitíssimo contristados, começaram um por um a perguntar-lhe: Porventura sou eu, Senhor?
23 Yecu ögamö nï, “Dhanö na bino ketho örörö ï koma ënë ngat n'olutho ogati mërë ï öd bakuli köda.
23 Ele respondeu: O que põe comigo a mão no prato, esse é o que me trairá.
24 Wod ka Dhanö bino thöö kite na calö ëcöö kï köp ï kome. Ëntö dhanö n'oketho örörö ï kom Wod ka Dhanö bino nënö can! Onwongo twërö bedo na bër ka dhanö nön onwongo ba ënywölö.”
24 O Filho do homem vai-se, segundo está escrito a seu respeito, mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! melhor fora para esse homem se não houvesse nascido.
25 Cë Yuda, ngat n'oketho örörö ï kom Yecu, okobo nï, “Apwony, adyer pathï an?”
25 Judas, que o traiu, perguntou: Porventura sou eu, Mestre? Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste.
26 Ï karë na gïn tye ka cem, Yecu ökwanyö ogati, cë ölëgö gum ï kome, ëka öbarö ïë, cë ömïö both ëlübkörë, nakun kobo nï, “Gam ëka ïcam unu; man ënë koma.”
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e, abençoando-o, o partiu e o deu aos discípulos, dizendo: Tomai, comei; isto é o meu corpo.
27 Cë ökwanyö okopo, öpwöyö Obanga ëka ömïö bothgï, nakun kobo nï, “Madh unu man, un kïbëc.
27 Tomando o cálice, rendeu graças e deu-lho, dizendo: Bebei dele todos;
28 Man ënë remona më cïkërë, n'ëönyö pï jö na pol më tïmö kïca ï kom bal.
28 porque este é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos para remissão de pecados.
29 An akobo niwu nï cakërë tin, an ba abino madhö nyig pig ölök ni, naka ï nïnö nön ka an abino madhö kodwu ï ker k'Apapna.”
29 Mas digo-vos que desta hora em diante não beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber novo convosco no reino de meu Pai.
30 Ï karë na gïn otyeko wero wer më lëga, öya öcïdhö gïnï ï wi Kidi më Jeituni.
30 E tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
31 Cë Yecu okobo nïgï nï, “Ï kiwor na tin, un kïbëc ibino unu wëköna, pïën ëcö nï:
31 Então Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis de mim; pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 Ëntö kinge ka an acer ökö, an abino cïdhö anyim niwu yo Galilaya.”
32 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
33 Petero ögamö nï, “Kadï jö kïbëc bino wëköni, an ba abino wëköni.”
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Yecu okobo nïnë nï, “An akobo nini köp adyer nï ï kiwor na tin ni, na thwön gwënö bara okok, in ibino kwëröna wang adek.”
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que esta noite, antes que o galo cante três vezes me negarás.
35 Ëntö Petero ögamö nï, “Kadï bed nï myero athöö kanya acël kodi, an ba abino kwëröni.” Cë ëlübkörë nökënë kïbëc okobo gïnï nï kömanön.
35 Respondeu-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos os discípulos.
36 Cë Yecu öcïdhö k'ëlübkörë ï kabedo mörö na nyïngë Gethcemane. Ï karë na gïn othuno kunön, ën okobo both ëlübkörë nï, “Bed unu kany, ëk an kono acïdh ï lëga yo kuca.”
36 Então foi Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 Cë ën ökwanyö Petero k'awope arïö ka Jebedayo më woth ködë, ëka cwinye öcakö podho rwök kï thwön kumo na dit.
37 E levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 Cë Yecu okobo bothgï nï, “Cwinya tye ka cwer rwök, mïtö nekona ökö. Bed unu kany ëk ibed unu na wangwu thwolo köda.”
38 Então lhes disse: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Yecu öcïdhö anyim na nönök, cë opodho pïny, okulo wie ëka ölëgö nï, “Apapna, ka twërë, kwany okopo ni ökö kï koma, ëntö kür obed kite na calö an amïtö, ëntö obed gin na in ïmïtö nï myero ötïmërë.”
39 E adiantando-se um pouco, prostrou-se com o rosto em terra e orou, dizendo: Meu Pai, se é possível, passa de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
40 Cë ën odwogo both ëlübkörë ëka onwongogï önïnö ökö. Ën okobo both Petero nï, “Un ba ïtwërö bedo na wangwu thwolo pï caa acël köda?
40 Voltando para os discípulos, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Assim nem uma hora pudestes vigiar comigo?
41 Bed na wangwu thwolo ëka ïlëg unu, ëk kür ïdöny unu ï atëmatëma. Cwiny mïtö, ëntö kom görü.”
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Ën dökï ödök wang më arïö ëka ölëgö nï, “Apapna, ka okopo ni ba twërö kwanyërë ökö naka ka an amadhö, ëk dong gin na in ïmïtö ötïmërë.”
42 Retirando-se mais uma vez, orou, dizendo: Pai meu, se este cálice não pode passar sem que eu o beba, faça-se a tua vontade.
43 Ï karë na ën odwogo, ën dökï onwongo ëlübkörë tye ka nïnö, pïën nïnö onwongo ömakö wang-gï rwök.
43 E, voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados.
44 Cë Yecu öwëkögï dökï ëka öcïdhö ölëgö wang më adek, nakun nwö köp acël nön.
44 Deixando-os novamente, foi orar terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Cë ën odwogo both ëlübkörë ëka openyogï nï, “Un pod ïnïnö ëka itye ka yweo unu? Nën unu, caa onyingo na cwök, ëka Wod ka Dhanö ebino mïö ökö ï cïng ëbal.
45 Então voltou para os discípulos e disse-lhes: Dormi agora e descansai. Eis que é chegada a hora, e o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
46 Yaa unu malö! Eru ecidhu! Nën, dhanö na bino ketho örörö ï koma dong cwök!”
46 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
47 Ï karë na Yecu pod tye ka twak, Yuda n'obedo ngat acël ï kin ëkwëna apar wie arïö othuno. Ën obino kï lwak na pol n'ömakö gïnï pele abadë ëka ludhi. Ëlamdhök na dito ëka edite ka lwak ënë oorogï.
47 E estando ele ainda a falar, eis que veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Won örörö onwongo otyeko dong yübö anyuth ködgï nï: “Ngat na an abino nödhö leme, ën ënön, mak unu ën.”
48 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é: prendei-o.
49 Cücüth Yuda obino both Yecu ëka okobo nï, “Apwony, itye!” Cë önödhö leme.
49 E logo, aproximando-se de Jesus disse: Salve, Rabi. E o beijou.
50 Yecu okobo both Yuda nï, “Okona, tïm gin na in ibino më tïmö.” Cë gïn obino opodho ï kom Yecu, ëka ömakö gïnï ën ökö.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Nisto, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus, e o prenderam.
51 Ëntö ngat acël n'onwongo tye gïnï kï Yecu kanya acël öryëö cïngë cë öwödhö pala abadë mërë, onguno kï ith atic k'Alamdhök na Dit.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 Cë Yecu okobo bothe nï, “Dwök pala abadëni ï kabedo mërë, pïën jö kïbëc na makö gïnï pala abadë, bino thöö gïnï kï pala abadë.
52 Então Jesus lhe disse: Mete a tua espada no seu lugar; porque todos os que lançarem mão da espada, à espada morrerão.
53 Un ïthamö nï an ba atwërö lëgö Apapna ëk oor nïna emalaika na löö dul mwony apar wie arïö ökö ï caa ni?
53 Ou pensas tu que eu não poderia rogar a meu Pai, e que ele não me mandaria agora mesmo mais de doze legiões de anjos?
54 Ëntö Cöc na Leng na kobo nï myero ötïmërë nï köman bino cobere nïngö?”
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim convém que aconteça?
55 Ï caa nön Yecu okobo both lwak nï, “Un ibino botha kï pala abadë ëka ludhi më maköna, na calö ibino unu ï kom ayak? Nïnö kïbëc an abedo ï dyekal öt k'Obanga më pwony, ëka un ba ïmaka unu.
55 Disse Jesus à multidão naquela hora: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador? Todos os dias estava eu sentado no templo ensinando, e não me prendestes.
56 Ëntö man kïbëc ötïmërë ëk köp n'edwarpïny öcöö ocobere.” Cë ëlübkörë kïbëc örïngö öwëkö gïnï ën ökö.
56 Mas tudo isso aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então todos os discípulos, deixando-o fugiram.
57 Jö n'onwongo ömakö gïnï Yecu otero ën yo both Kayapa, Alamdhök na Dit, kanya onwongo epwony cïk ëka edite öcökërë gïnï ïë.
57 Aqueles que prenderam a Jesus levaram-no à presença do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Ëntö Petero obedo ka lübö kör Yecu kï cecen, naka othuno ï dyekal k'Alamdhök na Dit. Kinge na Petero ödönyö ï dyekal, ën obedo pïny kanya acël k'ëkürpïny më nënö gin na bino tïmërë.
58 E Pedro o seguia de longe até o pátio do sumo sacerdote; e entrando, sentou-se entre os guardas, para ver o fim.
59 Ëlamdhök na dito ëka athuko më öd okiko k'edong kïbëc onwongo tye gïnï ka rangö caden më twodo ï kom Yecu ëk enek gïnï ën ökö.
59 Ora, os principais sacerdotes e todo o sinédrio buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem entregá-lo à morte;
60 Ëntö gïn ba onwongo köp mörö, kadï bed ecaden më twodo na pol obino anyim. Më ajiki mërë jö arïö obino gïnï anyim,
60 e não achavam, apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas. Mas por fim compareceram duas,
61 ëka okobo gïnï nï, “Dhanö ni okobo nï, ‘An atwërö muko öt k'Obanga ëka agërö ökö ï nïnö adek.’ ”
61 e disseram: Este disse: Posso destruir o santuário de Deus, e reedificá-lo em três dias.
62 Cë Alamdhök na Dit öya malö ëka okobo both Yecu nï, “In ba ïtwërö gamö köp mörö? Kit caden mënë ene na jö ni okelo k'adoth ködë ï komi?”
62 Levantou-se então o sumo sacerdote e perguntou-lhe: Nada respondes? Que é que estes depõem contra ti?
63 Ëntö Yecu ölïng alïnga.
63 Jesus, porém, guardava silêncio. E o sumo sacerdote disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho do Deus.
64 Yecu ögamö nïnë nï, “Eyo, kite na in ikobo ködë. Ëntö an akobo niwu nï cakërë kobedini un ibino nënö Wod ka Dhanö n'obedo ï nget cïng më kucem ka Won Twër ëka na tye ka bino kï pöl gïnï më polo.”
64 Respondeu-lhe Jesus: É como disseste; contudo vos digo que vereis em breve o Filho do homem assentado à direita do Poder, e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Cë Alamdhök na Dit öyëcö böng mërë ëka okobo nï, “Ën ötwakö köp më yanyö Obanga! Pïngö onu dökï ëmïtö caden nökënë? Kobedini un iwinyo ayeny na ën öyanyö k'Obanga.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que agora acabais de ouvir a sua blasfêmia.
66 Ngö na un ïthamö?”
66 Que vos parece? Responderam eles: É réu de morte.
67 Cë gïn öngülö laö dhögï ï wangë ëka ëgöö ën. Jö mökö odhongo ën
67 Então uns lhe cuspiram no rosto e lhe deram socos;
68 nakun kobo gïnï nï, “In ibedo Meciya. Tuc nïwa nga n'ogoi?”
68 e outros o esbofetearam, dizendo: Profetiza-nos, ó Cristo, quem foi que te bateu?
69 Petero onwongo tye yökö, obedo pïny ï dyekal. Cë atic na nyakö obino bothe ëka okobo nïnë nï, “In thon onwongo itye kanya acël kï Yecu më Galilaya.”
69 Ora, Pedro estava sentado fora, no pátio; e aproximou-se dele uma criada, que disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Ëntö Petero ökwërö ökö ï nyim jö kïbëc. Ën okobo nï, “An ba angeo gin na in itye ka twakö.”
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Cë Petero öcïdhö yökö ï dhö wangkac, atic na nyakö nökënë dökï önënö ën, cë okobo both jö n'onwongo tye gïnï kunön nï, “Dhanö ni onwongo tye kanya acël kï Yecu më Najaret.”
71 E saindo ele para o vestíbulo, outra criada o viu, e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o nazareno.
72 Petero dökï ökwërö ökö, nakun kwongere nï: “An ba angeo ëcwö nön!”
72 E ele negou outra vez, e com juramento: Não conheço tal homem.
73 Kinge caa na nönök, jö n'onwongo ocung gïnï kany nön obino gïnï both Petero ëka okobo nï, “Adyer, in ibedo ngat acël ï kin-gï, pïën kite na in ïtwak ködë nyutho ökö.”
73 E daí a pouco, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Certamente tu também és um deles pois a tua fala te denuncia.
74 Cë ï caa nön, Petero öcakö kwongere nakun kobo nï, “Ba angeo ëcwö ni.”
74 Então começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 Cë Petero opo ï köp na Yecu ötwakö: “Na bara thwön gwënö okok, in ibino kwëröna wang adek.” Cë öcïdhö yökö ëka okok kï cwer cwiny rwök.
75 E Pedro lembrou-se do que dissera Jesus: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.