Mateus 13
lth (LTH) vs NVT
1 Ï nïnö acël nön Yecu öya ökö kï ï öt, cë öcïdhö obedo ï dhö nam.
1 Mais tarde, naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e sentou-se à beira-mar.
2 Lwak na pol rwök öcökërë gïnï bothe, ömïö ën ödönyö ï yeya cë obedo ïë, nakun jö kïbëc ocung gïnï ï dhö nam.
2 Logo, uma grande multidão se juntou ao seu redor. Então ele entrou num barco, sentou-se e ensinou o povo que permanecia na praia.
3 Cë okobo bothgï köp na pol ï carolok, nakun kobo nï: “Apur öcïdhö më cwönö kodhi.
3 Jesus contou várias parábolas, como esta: “Um lavrador saiu para semear.
4 Ï karë na ën tye ka cwöc, kodhi mökö ökïr ï nget yoo, ëka wïny obino cë öcamö gïnï ökö.
4 Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, e as aves vieram e as comeram.
5 Kodhi nökënë ökïr kanya obedo kitekite, na ngöm nönök ïë. Kodhi ni otuu pïöpïö pïën ngöm onwongo rëp.
5 Outras sementes caíram em solo rochoso e, não havendo muita terra, germinaram rapidamente,
6 Ëntö ï karë na ceng öryëny öwangögï rwök, oner gïnï ökö pïën oriigï ba ödönyö na thuth.
6 mas as plantas logo murcharam sob o calor do sol e secaram, pois não tinham raízes profundas.
7 Kodhi nökënë ökïr ï kin okudhi, cë okudhi ödöngö ëka ödïögï ökö.
7 Outras sementes caíram entre espinhos, que cresceram e sufocaram os brotos.
8 Kodhi nökënë ökïr ï kom ngöm na bër, cë önyakö nyig-gï, mökö mia acël, nökënë pyer abicël, ëka mökö pyer adek na kadhö man onwongo ëcwö.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada.
9 Ngat na tye kï ith më winyo myero owiny.”
9 Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
10 Cë ëlübkör Yecu obino bothe ëka openyo gïnï nï, “Pïngö in ïtwak kï carolok both jïï?”
10 Os discípulos vieram e lhe perguntaram: “Por que o senhor usa parábolas quando fala ao povo?”.
11 Yecu ögamö nï, “Ngec më müng më ker më polo ëmïö ökö bothwu, ëntö ba ëmïö bothgï.
11 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino dos céus, mas a outros não.
12 Pïën ngat na tye kï gin mörö, ebino mëdö bothe, ëka bino bedo ködë na büp. Ngat n'ope kï gin mörö, naka gin na ën tye ködë ebino kwanyö ökö kï bothe.
12 Pois ao que tem, mais lhe será dado, e terá em grande quantia; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Man ënë ngö n'ömïö an atwak kï carolok both jïï:
13 É por isso que uso parábolas: eles olham, mas não veem; escutam, mas não ouvem nem entendem.
14 Köp k'Obanga na yam adwarpïny Icaya odwaro ocobere kakarë ï komgï nï:
14 “Cumpre-se, desse modo, a profecia de Isaías que diz: ‘Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
15 Pïën jö ni cwinygï dong ödökö na nwang;
15 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
16 Ëntö wangwu tye kï gum, pïën nënö gïnï pïny, ëka ithwu pïën winyo gïnï köp.
16 “Felizes, porém, são seus olhos, pois eles veem; e seus ouvidos, pois eles ouvem.
17 An akobo niwu köp adyer nï edwarpïny na pol ëka kï jö na kitegï atïr öparö gïnï më nënö ngö na un itye ka nënö, ëntö ba önënö gïnï, ëka më winyo ngö na un itye ka winyo ëntö ba owinyo gïnï.
17 Eu lhes digo a verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam.
18 “Winy unu dong ngö na carolok ï kom acwö kodhi gönyö:
18 “Agora, ouçam a explicação da parábola sobre o lavrador que saiu para semear.
19 Ka dhanö mörö owinyo köp më ker k'Obanga cë ba önïang ïë, ngat na rac na nyïngë Catan bino ëka kwanyö kodhi n'onwongo ëcwö ï cwinye ökö. Man ënë kodhi n'ökïr ï yoo.
19 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem sobre o reino e não a entendem. Então o maligno vem e arranca a semente que foi lançada em seu coração.
20 Kodhi n'ökïr kanya obedo kitekite, cung pï jö na gamö köp k'Obanga pïöpïö kï yom cwiny ka gïn owinyo.
20 As que caíram no solo rochoso representam aqueles que ouvem a mensagem e, sem demora, a recebem com alegria.
21 Ëntö kite n'ope k'orii, bedo pï karë mörö na nönök. Ka can onyo ayela mörö obino pï köp k'Obanga, ën podho ökö pïöpïö.
21 Contudo, uma vez que não têm raízes profundas, não duram muito. Assim que enfrentam problemas ou são perseguidos por causa da mensagem, cedo desanimam.
22 Kodhi n'ökïr ï kin okudhi, cung pï jö na winyo köp, ëntö parö köp më kwö më lobo ni ëka miti më lönyö dïö köp ökö, cë mïö ba nyak gïnï.
22 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações desta vida e pela sedução da riqueza, de modo que não produzem fruto.
23 Ëntö kodhi n'ëcwö ökïr ï ngöm na bër, cung pï jö na winyo köp ëka nïang gïnï ïë. Gïn nyakö nyig-gï, nökënë mia acël, nökënë pyer abicël, ëka nökënë pyer adek.”
23 E as que caíram em solo fértil representam os que ouvem e entendem a mensagem e produzem uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
24 Yecu dökï okobo bothgï carolok nökënë nï: “Ker më polo cal kï dhanö mörö n'öcwö kodhi na bëcö ï pwodho mërë.
24 Esta foi outra parábola que Jesus contou: “O reino dos céus é como um agricultor que semeou boas sementes em seu campo.
25 Ëntö ï karë na jö kïbëc önïnö gïnï ökö, langö mërë obino cë öcwö nyig döö ï kin kal, ëka öcïdhö ökö.
25 Enquanto os servos dormiam, seu inimigo veio, semeou joio no meio do trigo e foi embora.
26 Ï karë na kal n'ëpïdhö otuu ödöngö, kal öngök, cë döö thon öcakö nen.
26 Quando a plantação começou a crescer, o joio também cresceu.
27 “Etic ka won pwodho öcïdhö gïnï bothe cë openyo gïnï ën nï, ‘Adwong, in onwongo ba ïcwö kodhi na bëcö ï pwodhoni? Kara döö dökï öya kï kwene?’
27 “Os servos do agricultor vieram e disseram: ‘O campo em que o senhor semeou as boas sementes está cheio de joio. De onde ele veio?’.
28 “Won pwodho ögamö nï, ‘Langö ënë ötïmö kömanön.’
28 “‘Um inimigo fez isso’, respondeu o agricultor. “‘Devemos arrancar o joio?’, perguntaram os servos.
29 “Ëntö won pwodho ögamö nï, ‘Pe, pïën ka itye unu ka pudho döö, un ïtwërö pudho kal ökö kanya acël kï döö.
29 “‘Não’, respondeu ele. ‘Se tirarem o joio, pode acontecer de arrancarem também o trigo.
30 Wëk unu döö kï kal ödöng gïnï kanya acël naka ï karë më kac. Ï karë nön an abino kobo both ëkac: Cak unu pudho döö ökö ëka itwe unu ï dul na papath më awanga; cë ïcök unu kal ëka iketh unu ï dëröna.’ ”
30 Deixem os dois crescerem juntos até a colheita. Então, direi aos ceifeiros que separem o joio, amarrem-no em feixes e queimem-no e, depois, guardem o trigo no celeiro’”.
31 Ën dökï okobo bothgï carolok nökënë: “Ker më polo cal kï nyig kodhi karadali, na dhanö otero cë öpïdhö ï pwodho mërë.
31 Então Jesus contou outra parábola: “O reino dos céus é como a semente de mostarda que alguém semeia num campo.
32 Kodhi karadali obedo kodhi na tïdï rwök kï kin kodhi kïbëc, ëntö ka ödöngö dökö na thwönë kï kin jami na tye ï pwodho ëka bedo yath, na wïny na ngwëcö kï malö bino gërö udigï ï jangë gïnï.”
32 É a menor de todas as sementes, mas se torna a maior das hortaliças; cresce até se transformar em árvore, e vêm as aves e fazem ninho em seus galhos”.
33 Ën dökï okobo bothgï carolok nökënë: “Ker më polo cal kï thöbï na dhakö mörö ökwanyö cë orubo kï mökö ogati na thwönë, naka ka mökö kïbëc oyenyo okwot.”
33 Jesus também contou a seguinte parábola: “O reino dos céus é como o fermento usado por uma mulher para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
34 Yecu ötwakö köp ni kïbëc kï carolok both lwak; ën ba okobo gin mörö bothgï na ba otio kï carolok.
34 Jesus sempre usava histórias e comparações como essas quando falava às multidões. Na verdade, nunca lhes falava sem usar parábolas.
35 Man ötïmërë ëk köp na yam adwarpïny ötwakö ocobere:
35 Cumpriu-se, desse modo, o que foi dito por meio do profeta: “Eu lhes falarei por meio de parábolas; explicarei coisas escondidas desde a criação do mundo”.
36 Cë Yecu öwëkö lwak ëka öcïdhö ödönyö ï öt. Ëlübkörë obino bothe cë okobo gïnï nï, “Göny nïwa carolok ï kom döö na tye ï pwodho.”
36 Em seguida, deixando as multidões do lado de fora, Jesus entrou em casa. Seus discípulos lhe pediram: “Por favor, explique-nos a história do joio no campo”.
37 Yecu ögamö nï, “Ngat n'öcwö kodhi na bëcö ënë Wod ka Dhanö.
37 Jesus respondeu: “O Filho do Homem é o agricultor que planta as boas sementes.
38 Pwodho ënë lobo, ëka kodhi na bëcö cung pï jö më ker k'Obanga. Döö ënë ëthïnö ka ngat na rac,
38 O campo é o mundo, e as boas sementes são o povo do reino. O joio são as pessoas que pertencem ao maligno,
39 ëka langö n'öcwö kodhi nön gïnï ënë Catan. Kac ënë ajiki pïny, ëka ëkac ënë emalaika.
39 e o inimigo que plantou o joio no meio do trigo é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 “Kite na calö epudho kï döö gïnï ködë ëka ëwangö ökö ï mac, bino bedo nï kömanön thon ï ajiki pïny.
40 “Da mesma forma que o joio é separado e queimado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Wod ka Dhanö bino oro emalaika mërë, ëka bino cökö gïnï kï ï ker mërë gin na kïbëc na kelo bal ëka kï jö kïbëc na tïmö gin na rac.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, e eles removerão do reino tudo que produz pecado e todos que praticam o mal
42 Gïn bino bologï ï mac na lyeth, kanya koko ëka kaö lak tye ïë.
42 e os lançarão numa fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Cë jö na kitegï atïr bino ryëny gïnï calö ceng ï ker k'Apapgï. Ngat na ithe tye, myero ën owiny.
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”
44 “Ker më polo cal kï lönyö n'ëkanö ï pwodho. Ka dhanö onwongo, cë iko dökï, ëka pï yom cwinye mïö ën cïdhö cadhö jami kïbëc n'onwongo ën tye ködë, cë wïlö pwodho nön ökö.
44 “O reino dos céus é como um tesouro escondido que um homem descobriu num campo. Em seu entusiasmo, ele o escondeu novamente, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou aquele campo.”
45 “Ker më polo cal dökï k'acath na rangö jami na bëcö na wel mërë tëk.
45 “O reino dos céus também é como um negociante que procurava pérolas da melhor qualidade.
46 Ka onwongo mörö acël na bër rwök, ën cïdhö cë cadhö jami kïbëc n'onwongo ën tye ködë ëka wïlö gin nön ökö.
46 Quando descobriu uma pérola de grande valor, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou a tal pérola.”
47 “Ker më polo cal dökï kï böö n'onwongo ëcïkö ï nam n'ömakö koth rëc kïbëc na papath.
47 “O reino dos céus é, ainda, como uma rede de pesca que foi lançada ao mar e pegou peixes de todo tipo.
48 Ï karë na böö opong, ëcïk rëc öywaö gïnï böö yökö ï lak kulo. Cë obedo gïnï pïny ëka öyërö gïnï rëc na bëcö eketho ï adïta, ëntö eyuo man onwongo tye gïnï na rac ökö.
48 Quando a rede estava cheia, os pescadores a arrastaram até a praia, sentaram-se e juntaram os peixes bons em cestos, jogando fora os ruins.
49 Man ënë kite na bino bedo ködë ï karë më ajiki pïny. Emalaika bino bino gïnï ëka poko jö na reco ökö kï kom jö na kitegï atïr,
49 Assim será no fim dos tempos. Os anjos virão, separarão os perversos dos justos
50 ëka bologï ï mac na lyeth, kanya koko ëka kaö lak tye ïë.”
50 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Yecu openyogï nï, “Un ïnïang ï kom köp ni kïbëc?”
51 Vocês entendem todas essas coisas?” “Sim”, responderam eles.
52 Cë Yecu okobo nïgï nï, “Pï manön apwony cïk mörö këkën n'epwonyo kï köp ï kom ker më polo cal kï won öt, na kwanyö jami na nyen ëka jami na cön kï kanya ën kanö lönyö mërë ïë.”
52 Então ele acrescentou: “Todo mestre da lei que se torna discípulo no reino dos céus é como o dono de uma casa que tira do seu tesouro verdades preciosas, tanto novas como velhas”.
53 Ï karë na Yecu otyeko twakö carolok ni gïnï, ën öya ökö kï kunön.
53 Quando Jesus terminou de contar essas parábolas, deixou aquela região
54 Cë ën odwogo ï lobo thurgï ëka öcakö pwonyo jïï ï cinagogagï. Jïï obedo kï ur rwök cë okobo gïnï nï, “Dhanö ni onwongo ryëkö ëka tëkö më tango ni gïnï kï kwene?
54 e voltou para Nazaré, cidade onde tinha morado. Enquanto ensinava na sinagoga, todos se admiravam e perguntavam: “De onde lhe vêm a sabedoria e o poder para realizar milagres?
55 Man ba obedo wod k'apaa bao? Aya mërë pathï Maria, ëka utmego mërë ba gïn ënë Yakobo, Yocepu, Cimon ëka Yuda?
55 Não é esse o filho do carpinteiro? Conhecemos Maria, sua mãe, e também seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas.
56 Amege mërë kïbëc ba tye gïnï kod onu kany? Cë dhanö ni onwongo köp ni kïbëc kï kwene?”
56 Todas as suas irmãs moram aqui, entre nós. Onde ele aprendeu todas essas coisas?”.
57 Cë gïn ökwërö ën ökö.
57 E sentiam-se muito ofendidos. Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre sua própria família”.
58 Yecu ba otio tango na pol kunön, pïën yeegï onwongo ope.
58 E, por causa da incredulidade deles, realizou ali apenas uns poucos milagres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.