Mateus 13

lth (LTH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ï nïnö acël nön Yecu öya ökö kï ï öt, cë öcïdhö obedo ï dhö nam.
1 No mesmo dia, tendo Jesus saído de casa, sentou-se à beira do mar;
2 Lwak na pol rwök öcökërë gïnï bothe, ömïö ën ödönyö ï yeya cë obedo ïë, nakun jö kïbëc ocung gïnï ï dhö nam.
2 e reuniram-se a ele grandes multidões, de modo que entrou num barco, e se sentou; e todo o povo estava em pé na praia.
3 Cë okobo bothgï köp na pol ï carolok, nakun kobo nï: “Apur öcïdhö më cwönö kodhi.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Ï karë na ën tye ka cwöc, kodhi mökö ökïr ï nget yoo, ëka wïny obino cë öcamö gïnï ökö.
4 e quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e comeram.
5 Kodhi nökënë ökïr kanya obedo kitekite, na ngöm nönök ïë. Kodhi ni otuu pïöpïö pïën ngöm onwongo rëp.
5 E outra parte caiu em lugares pedregosos, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Ëntö ï karë na ceng öryëny öwangögï rwök, oner gïnï ökö pïën oriigï ba ödönyö na thuth.
6 mas, saindo o sol, queimou-se e, por não ter raiz, secou-se.
7 Kodhi nökënë ökïr ï kin okudhi, cë okudhi ödöngö ëka ödïögï ökö.
7 E outra caiu entre espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Kodhi nökënë ökïr ï kom ngöm na bër, cë önyakö nyig-gï, mökö mia acël, nökënë pyer abicël, ëka mökö pyer adek na kadhö man onwongo ëcwö.
8 Mas outra caiu em boa terra, e dava fruto, um a cem, outro a sessenta e outro a trinta por um.
9 Ngat na tye kï ith më winyo myero owiny.”
9 Quem tem ouvidos, ouça.
10 Cë ëlübkör Yecu obino bothe ëka openyo gïnï nï, “Pïngö in ïtwak kï carolok both jïï?”
10 E chegando-se a ele os discípulos, perguntaram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Yecu ögamö nï, “Ngec më müng më ker më polo ëmïö ökö bothwu, ëntö ba ëmïö bothgï.
11 Respondeu-lhes Jesus: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Pïën ngat na tye kï gin mörö, ebino mëdö bothe, ëka bino bedo ködë na büp. Ngat n'ope kï gin mörö, naka gin na ën tye ködë ebino kwanyö ökö kï bothe.
12 pois ao que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Man ënë ngö n'ömïö an atwak kï carolok both jïï:
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e ouvindo, não ouvem nem entendem.
14 Köp k'Obanga na yam adwarpïny Icaya odwaro ocobere kakarë ï komgï nï:
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e de maneira alguma entendereis; e, vendo, vereis, e de maneira alguma percebereis.
15 Pïën jö ni cwinygï dong ödökö na nwang;
15 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardiamente, e fecharam os olhos, para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure.
16 Ëntö wangwu tye kï gum, pïën nënö gïnï pïny, ëka ithwu pïën winyo gïnï köp.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 An akobo niwu köp adyer nï edwarpïny na pol ëka kï jö na kitegï atïr öparö gïnï më nënö ngö na un itye ka nënö, ëntö ba önënö gïnï, ëka më winyo ngö na un itye ka winyo ëntö ba owinyo gïnï.
17 Pois, em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
18 “Winy unu dong ngö na carolok ï kom acwö kodhi gönyö:
18 Ouvi, pois, vós a parábola do semeador.
19 Ka dhanö mörö owinyo köp më ker k'Obanga cë ba önïang ïë, ngat na rac na nyïngë Catan bino ëka kwanyö kodhi n'onwongo ëcwö ï cwinye ökö. Man ënë kodhi n'ökïr ï yoo.
19 A todo o que ouve a palavra do reino e não a entende, vem o Maligno e arrebata o que lhe foi semeado no coração; este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Kodhi n'ökïr kanya obedo kitekite, cung pï jö na gamö köp k'Obanga pïöpïö kï yom cwiny ka gïn owinyo.
20 E o que foi semeado nos lugares pedregosos, este é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Ëntö kite n'ope k'orii, bedo pï karë mörö na nönök. Ka can onyo ayela mörö obino pï köp k'Obanga, ën podho ökö pïöpïö.
21 mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e sobrevindo a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Kodhi n'ökïr ï kin okudhi, cung pï jö na winyo köp, ëntö parö köp më kwö më lobo ni ëka miti më lönyö dïö köp ökö, cë mïö ba nyak gïnï.
22 E o que foi semeado entre os espinhos, este é o que ouve a palavra; mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Ëntö kodhi n'ëcwö ökïr ï ngöm na bër, cung pï jö na winyo köp ëka nïang gïnï ïë. Gïn nyakö nyig-gï, nökënë mia acël, nökënë pyer abicël, ëka nökënë pyer adek.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra, este é o que ouve a palavra, e a entende; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Yecu dökï okobo bothgï carolok nökënë nï: “Ker më polo cal kï dhanö mörö n'öcwö kodhi na bëcö ï pwodho mërë.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Ëntö ï karë na jö kïbëc önïnö gïnï ökö, langö mërë obino cë öcwö nyig döö ï kin kal, ëka öcïdhö ökö.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Ï karë na kal n'ëpïdhö otuu ödöngö, kal öngök, cë döö thon öcakö nen.
26 Quando, porém, a erva cresceu e começou a espigar, então apareceu também o joio.
27 “Etic ka won pwodho öcïdhö gïnï bothe cë openyo gïnï ën nï, ‘Adwong, in onwongo ba ïcwö kodhi na bëcö ï pwodhoni? Kara döö dökï öya kï kwene?’
27 Chegaram, pois, os servos do proprietário, e disseram-lhe: Senhor, não semeaste no teu campo boa semente? Donde, pois, vem o joio?
28 “Won pwodho ögamö nï, ‘Langö ënë ötïmö kömanön.’
28 Respondeu-lhes: Algum inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 “Ëntö won pwodho ögamö nï, ‘Pe, pïën ka itye unu ka pudho döö, un ïtwërö pudho kal ökö kanya acël kï döö.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis com ele também o trigo.
30 Wëk unu döö kï kal ödöng gïnï kanya acël naka ï karë më kac. Ï karë nön an abino kobo both ëkac: Cak unu pudho döö ökö ëka itwe unu ï dul na papath më awanga; cë ïcök unu kal ëka iketh unu ï dëröna.’ ”
30 Deixai crescer ambos juntos até a ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Ajuntai primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; o trigo, porém, recolhei-o no meu celeiro.
31 Ën dökï okobo bothgï carolok nökënë: “Ker më polo cal kï nyig kodhi karadali, na dhanö otero cë öpïdhö ï pwodho mërë.
31 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou, e semeou no seu campo;
32 Kodhi karadali obedo kodhi na tïdï rwök kï kin kodhi kïbëc, ëntö ka ödöngö dökö na thwönë kï kin jami na tye ï pwodho ëka bedo yath, na wïny na ngwëcö kï malö bino gërö udigï ï jangë gïnï.”
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, depois de ter crescido, é a maior das hortaliças, e faz-se árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Ën dökï okobo bothgï carolok nökënë: “Ker më polo cal kï thöbï na dhakö mörö ökwanyö cë orubo kï mökö ogati na thwönë, naka ka mökö kïbëc oyenyo okwot.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Yecu ötwakö köp ni kïbëc kï carolok both lwak; ën ba okobo gin mörö bothgï na ba otio kï carolok.
34 Todas estas coisas falou Jesus às multidões por parábolas, e sem parábolas nada lhes falava;
35 Man ötïmërë ëk köp na yam adwarpïny ötwakö ocobere:
35 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Cë Yecu öwëkö lwak ëka öcïdhö ödönyö ï öt. Ëlübkörë obino bothe cë okobo gïnï nï, “Göny nïwa carolok ï kom döö na tye ï pwodho.”
36 Então Jesus, deixando as multidões, entrou em casa. E chegaram-se a ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Yecu ögamö nï, “Ngat n'öcwö kodhi na bëcö ënë Wod ka Dhanö.
37 E ele, respondendo, disse: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Pwodho ënë lobo, ëka kodhi na bëcö cung pï jö më ker k'Obanga. Döö ënë ëthïnö ka ngat na rac,
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 ëka langö n'öcwö kodhi nön gïnï ënë Catan. Kac ënë ajiki pïny, ëka ëkac ënë emalaika.
39 o inimigo que o semeou é o Diabo; a ceifa é o fim do mundo, e os celeiros são os anjos.
40 “Kite na calö epudho kï döö gïnï ködë ëka ëwangö ökö ï mac, bino bedo nï kömanön thon ï ajiki pïny.
40 Pois assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Wod ka Dhanö bino oro emalaika mërë, ëka bino cökö gïnï kï ï ker mërë gin na kïbëc na kelo bal ëka kï jö kïbëc na tïmö gin na rac.
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles ajuntarão do seu reino todos os que servem de tropeço, e os que praticam a iniqüidade,
42 Gïn bino bologï ï mac na lyeth, kanya koko ëka kaö lak tye ïë.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Cë jö na kitegï atïr bino ryëny gïnï calö ceng ï ker k'Apapgï. Ngat na ithe tye, myero ën owiny.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos, ouça.
44 “Ker më polo cal kï lönyö n'ëkanö ï pwodho. Ka dhanö onwongo, cë iko dökï, ëka pï yom cwinye mïö ën cïdhö cadhö jami kïbëc n'onwongo ën tye ködë, cë wïlö pwodho nön ökö.
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem, ao descobri-lo, esconde; então, movido de gozo, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 “Ker më polo cal dökï k'acath na rangö jami na bëcö na wel mërë tëk.
45 Outrossim, o reino dos céus é semelhante a um negociante que buscava boas pérolas;
46 Ka onwongo mörö acël na bër rwök, ën cïdhö cë cadhö jami kïbëc n'onwongo ën tye ködë ëka wïlö gin nön ökö.
46 e encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e a comprou.
47 “Ker më polo cal dökï kï böö n'onwongo ëcïkö ï nam n'ömakö koth rëc kïbëc na papath.
47 Igualmente, o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanhou toda espécie de peixes.
48 Ï karë na böö opong, ëcïk rëc öywaö gïnï böö yökö ï lak kulo. Cë obedo gïnï pïny ëka öyërö gïnï rëc na bëcö eketho ï adïta, ëntö eyuo man onwongo tye gïnï na rac ökö.
48 E, quando cheia, puxaram-na para a praia; e, sentando-se, puseram os bons em cestos; os ruins, porém, lançaram fora.
49 Man ënë kite na bino bedo ködë ï karë më ajiki pïny. Emalaika bino bino gïnï ëka poko jö na reco ökö kï kom jö na kitegï atïr,
49 Assim será no fim do mundo: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 ëka bologï ï mac na lyeth, kanya koko ëka kaö lak tye ïë.”
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Yecu openyogï nï, “Un ïnïang ï kom köp ni kïbëc?”
51 Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Entendemos.
52 Cë Yecu okobo nïgï nï, “Pï manön apwony cïk mörö këkën n'epwonyo kï köp ï kom ker më polo cal kï won öt, na kwanyö jami na nyen ëka jami na cön kï kanya ën kanö lönyö mërë ïë.”
52 E disse-lhes: Por isso, todo escriba que se fez discípulo do reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Ï karë na Yecu otyeko twakö carolok ni gïnï, ën öya ökö kï kunön.
53 E Jesus, tendo concluído estas parábolas, se retirou dali.
54 Cë ën odwogo ï lobo thurgï ëka öcakö pwonyo jïï ï cinagogagï. Jïï obedo kï ur rwök cë okobo gïnï nï, “Dhanö ni onwongo ryëkö ëka tëkö më tango ni gïnï kï kwene?
54 E, chegando à sua terra, ensinava o povo na sinagoga, de modo que este se maravilhava e dizia: Donde lhe vem esta sabedoria, e estes poderes milagrosos?
55 Man ba obedo wod k'apaa bao? Aya mërë pathï Maria, ëka utmego mërë ba gïn ënë Yakobo, Yocepu, Cimon ëka Yuda?
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, José, Simão, e Judas?
56 Amege mërë kïbëc ba tye gïnï kod onu kany? Cë dhanö ni onwongo köp ni kïbëc kï kwene?”
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Cë gïn ökwërö ën ökö.
57 E escandalizavam-se dele. Jesus, porém, lhes disse: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra e na sua própria casa.
58 Yecu ba otio tango na pol kunön, pïën yeegï onwongo ope.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.