Marcos 9
lth (LTH) vs VC
1 Ëka Yecu okobo bothgï nï, “An akobo niwu köp adyer nï tye jö mökö n'ocung kany na ba bino bïlö gïnï thöö naka ka wang n'önënö gïnï ker k'Obanga ka bino kï tëkö.”
1 E dizia-lhes: Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não experimentarão a morte, enquanto não virem chegar o Reino de Deus com poder.
2 Kinge nïnö abicël, Yecu ökwanyö Petero, Yakobo, ëka Jon cë öïdhö ködgï ï wi kidi na bor, kanya onwongo gïn tye ïë kën-gï. Na gïn tye ka nënö, kom Yecu ölökërë na path ï nyimgï,
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo a Pedro, Tiago e João, e conduziu-os a sós a um alto monte. E
3 ëka böng mërë ödökö na tar na ryëny rwök na ngat mörö kï wi lobo ba römö lwökö nï kömanön.
3 transfigurou-se diante deles. Suas vestes tornaram-se resplandecentes e de uma brancura tal, que nenhum lavadeiro sobre a terra as pode fazer assim tão brancas.
4 Cë Eliya ëka Muca onen bothgï ëka öcakö gïnï twak kï Yecu.
4 Apareceram-lhes Elias e Moisés, e falavam com Jesus.
5 Petero okobo both Yecu nï, “Apwony, bër nï onu më bedo kany! Ëk ëgër othogo adek, acël na megi, acël më ka Muca, ëka acël më k'Eliya.”
5 Pedro tomou a palavra: Mestre, é bom para nós estarmos aqui; faremos três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Petero onwongo ba ngeo ngö na myero ekobi pïën lworo onwongo ömakögï rwök.
6 Com efeito, não sabia o que falava, porque estavam sobremaneira atemorizados.
7 Cë edou obino oumogï ökö, ëka dwön ötwak kï ï edou nï, “Man ënë Woda më amara. Winy unu ën.”
7 Formou-se então uma nuvem que os encobriu com a sua sombra; e da nuvem veio uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o.
8 Athura, ï karë na gïn önënö ngetgï, gïn ba dökï önënö ngat mörö na path kï Yecu këkën.
8 E olhando eles logo em derredor, já não viram ninguém, senão só a Jesus com eles.
9 Na gïn tye ka idho pïny kï wi kidi, Yecu öcïkögï nï kür okob gïnï nï ngat mörö ngö na gïn önënö, naka wang ka Wod ka Dhanö ocer kï ï thöö.
9 Ao descerem do monte, proibiu-lhes Jesus que contassem a quem quer que fosse o que tinham visto, até que o Filho do homem houvesse ressurgido dos mortos.
10 Gïn ba okobo ngö n'ötïmërë both ngat mörö, ëntö obedo penyere gïnï ï kin-gï kën-gï nï, “Ngö na ‘cer kï ï thöö’ gönyö?”
10 E guardaram esta recomendação consigo, perguntando entre si o que significaria: Ser ressuscitado dentre os mortos.
11 Cë gïn openyo Yecu nï, “Pïngö epwony cïk ka Muca kobo gïnï nï Eliya myero kono öcak bino?”
11 Depois lhe perguntaram: Por que dizem os fariseus e os escribas que primeiro deve voltar Elias?
12 Yecu ögamö nïgï nï, “Adyer Eliya ënë cakö bino ëka dwökö jami kïbëc kakarë. Cë pïngö Cöc na Leng kobo nï Wod ka Dhanö bino lïmö can rwök ëka ebino kwërö ökö?
12 Respondeu-lhes: Elias deve voltar primeiro e restabelecer tudo em ordem. Como então está escrito acerca do Filho do homem que deve padecer muito e ser desprezado?
13 Ëntö akobo niwu nï, Eliya dong obino ökö ëka jïï ötïmö gin na kïbëc na gïn mïtö ï kome, kite na Cöc na Leng kobo nï bino tïmërë ködë.”
13 Mas digo-vos que também Elias já voltou e fizeram-lhe sofrer tudo quanto quiseram, como está escrito dele.
14 Ï karë na Yecu k'ëlübkörë adek odwogo gïnï yo kanya ëlübkörë nökënë onwongo ute gïnï ïë, gïn önënö lwak na pol n'ögürögï dyere ëka epwony cïk ka Muca onwongo tye ka pyem ködgï.
14 Depois, aproximando-se dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão, e os escribas a discutir com eles.
15 Na lwak kïbëc önënö Yecu, ouro gïnï rwök ëka örïngö gïnï më motho ën.
15 Todo aquele povo, vendo de surpresa Jesus, acorreu a ele para saudá-lo.
16 Yecu openyo ëlübkörë nï, “Ngö na un itye ka pyem ködgï ïë?”
16 Ele lhes perguntou: Que estais discutindo com eles?
17 Dhanö mörö acël kï kin lwak ögamö nï, “Apwony, akelo woda bothi, pïën ën ute kï tipo na rac na ba yeo nï ën ötwakï.
17 Respondeu um homem dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo.
18 Ëka ka tipo na rac ömakö, rëdhö ën pïny na kome myël amyëla. Cë bwo yenyo kï ï dhögë, kaö lakë na tëk ëka kome jïng ökö. Akwaö ëlübkori më ryëmö tipo na rac, ëntö ryëmö ölöögï ökö.”
18 Este, onde quer que o apanhe, lança-o por terra e ele espuma, range os dentes e fica endurecido. Roguei a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam.
19 Yecu okobo nïgï nï, “Un wang rok na yeewu ope ï kom Obanga! Abino bedo kodwu naka awene? Abino dïö cwinya ï komwu naka awene kara? Kel unu awobi nön botha.”
19 Respondeu-lhes Jesus: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos hei de aturar? Trazei-mo cá!
20 Cë gïn okelo awobi ni bothe. Ëntö ï karë na tipo na rac önënö Yecu, oyuo awobi ni pïny cüth naka örakërë na lör alöra nakun bwo yenyo kï ï dhögë.
20 Eles lho trouxeram. Assim que o menino avistou Jesus, o espírito o agitou fortemente. Caiu por terra e revolvia-se espumando.
21 Yecu openyo apap k'awobi nï, “Otero karë na röm kwene na gin ni obedo ka tïmërë bothe?”
21 Jesus perguntou ao pai: Há quanto tempo lhe acontece isto? Desde a infância, respondeu-lhe.
22 Tipo na rac rëdhö ën karë kï karë ï mac onyo ï pii, më tëmö neko ën ökö. Ëntö ka ïtwërö tïmö gin mörö, kïca omaki ï komwa ëk ïkönywa.”
22 E o tem lançado muitas vezes ao fogo e à água, para o matar. Se tu, porém, podes alguma coisa, ajuda-nos, compadece-te de nós!
23 Yecu okobo n'apap k'awobi nï, “Ka in ïtwërö! Jami kïbëc twërö tïmërë both ngat mörö këkën na yee.”
23 Disse-lhe Jesus: Se podes alguma coisa!... Tudo é possível ao que crê.
24 Cücüth apap k'awobi okok kï redo nï, “An ayee, ëntö könya ëk abed kï yee na thwönë!”
24 Imediatamente exclamou o pai do menino: Creio! Vem em socorro à minha falta de fé!
25 Ï karë na Yecu önënö nï lwak tye ka ngwëc bino yo bothe, ën ocoko tipo na rac nï, “In tipo na ba mïö awobi ni twak ëka winyo pïny, aciki më donyo yökö kï ï kom awobi ni ëka kür dökï ïdöny ï kome!”
25 Vendo Jesus que o povo afluía, intimou o espírito imundo e disse-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai deste menino e não tornes a entrar nele.
26 Cë tipo na rac öcakö koko, ëka oyuo awobi ni pïny naka örakërë ëka odonyo yökö kï ï kome. Awobi ni onwongo dong cal kï lyël na jö na pol okobo nï, “Ën öthöö ökö.”
26 E, gritando e maltratando-o extremamente, saiu. O menino ficou como morto, de modo que muitos diziam: Morreu...
27 Ëntö Yecu ömakö cïngë ëka otingo ën malö cë ocung.
27 Jesus, porém, tomando-o pela mão, ergueu-o e ele levantou-se.
28 Kinge na Yecu onwongo tye kënë ï öt k'ëlübkörë, gïn openyo ën nï, “Pïngö wan ba ëryëmö cen?”
28 Depois de entrar em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe em particular: Por que não pudemos nós expeli-lo?
29 Yecu ögamö nïgï nï, “Koth tipo na rac na calö man, ëtwërö ryëmö kï lëga këkën.”
29 Ele disse-lhes: Esta espécie de demônios não se pode expulsar senão pela oração.
30 Yecu ëka ëlübkörë öya gïnï kï ï kabedo nön ëka owok gïnï ï lobo më Galilaya. Ën onwongo ba mïtö nï ngat mörö onge kanya gïn onwongo tye ïë,
30 Tendo partido dali, atravessaram a Galiléia. Não queria, porém, que ninguém o soubesse.
31 pïën onwongo mïtö pwonyo ëlübkörë. Yecu okobo bothgï nï, “Wod ka Dhanö ebino ketho örörö ï kome ëka ebino mïö ï cïng jö na bino neko ën. Ëntö kinge nïnö adek, ën bino cer kï ï thöö.”
31 E ensinava os seus discípulos: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e ressuscitará três dias depois de sua morte.
32 Ëntö ëlübkör Yecu ba önïang gïnï ï ngö n'onwongo ën tye ka kobo, ëka gïn onwongo lwor më penyo ën.
32 Mas não entendiam estas palavras; e tinham medo de lho perguntar.
33 Kinge na dong othuno gïnï ï Kaperanaum, na gïn dong tye ï öt, Yecu openyo ëlübkörë nï, “Ngö n'onwongo un itye ka pyem ïë ï yoo?”
33 Em seguida, voltaram para Cafarnaum. Quando já estava em casa, Jesus perguntou-lhes: De que faláveis pelo caminho?
34 Ëntö gïn ölïng alïnga, pïën gïn onwongo tye ka pyem ï wanga yoo nï nga ënë löö kï dit kï kin-gï.
34 Mas eles calaram-se, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles seria o maior.
35 Yecu obedo pïny, cë ocwodo ëlübkörë apar arïö bothe, ëka okobo nï, “Ka ngat mörö mïtö bedo dhanö më acël, ën myero obed dhanö më ajiki ëka obed atic ka jö kïbëc.”
35 Sentando-se, chamou os Doze e disse-lhes: Se alguém quer ser o primeiro, seja o último de todos e o servo de todos.
36 Cë Yecu ökwanyö athïn ëka oketho ï dyeregï. Otingo athïn ï kore, ëka okobo nïgï nï,
36 E tomando um menino, colocou-o no meio deles; abraçou-o e disse-lhes:
37 “Dhanö mörö na bino gamö athïn na tïdï na cal kï man kï nyïnga, nwongo ögama. Ëka dhanö mörö na gama, nwongo ba ögama an këkën ëntö nwongo ögamö Apapna n'oora.”
37 Todo o que recebe um destes meninos em meu nome, a mim é que recebe; e todo o que recebe a mim, não me recebe, mas aquele que me enviou.
38 Jon okobo both Yecu nï, “Apwony, wan ënënö dhanö mörö ryëmö cene kï nyingi, ëntö wan ëjükö ën pïën onwongo ën ba tye kukur onu.”
38 João disse-lhe: Mestre, vimos alguém, que não nos segue, expulsar demônios em teu nome, e lho proibimos.
39 Yecu okobo nïgï nï, “Kür ijuku ën, pïën dhanö mörö ope na tio tango kï nyïnga ëka dökï cakö twakö köp na rac ï koma.
39 Jesus, porém, disse-lhe: Não lho proibais, porque não há ninguém que faça um prodígio em meu nome e em seguida possa falar mal de mim.
40 Ngat mörö këkën na ba dag onu, nwongo obedo akukur onu.
40 Pois quem não é contra nós, é a nosso favor.
41 Ka ngat mörö ömïöwu pii më amodha pïën un ibedo jö ka Kiricito, an akobo niwu köp adyer, dhanö nön ebino cülö.
41 E quem vos der de beber um copo de água porque sois de Cristo, digo-vos em verdade: não perderá a sua recompensa.
42 “Ka dhanö mörö ömïö ngat acël kï kin ëthïnö ni n'oye ï koma opodho ï bal, bedo na bër ka etweo pong rego na thwönë ï ngute cë ebolo ködë ï nam.
42 Mas todo o que fizer cair no pecado a um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que uma pedra de moinho lhe fosse posta ao pescoço e o lançassem ao mar!
43 Cë ka cingi ënë mii ïtïmö bal, ngun ökö. Bedo na bër rwök më dönyö ï kwö kï cingi acël këkën na löö më dönyö ï mac na ba thöö ï kapïny kï cingi arïö.
43 Se a tua mão for para ti ocasião de queda, corta-a; melhor te é entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para a geena, para o fogo inextinguível
44 Kunön, kudi na camögï ba thöö, ëka mac na wangögï ba nekere.
44 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
45 Ka tyeni ënë teri ï bal, ngun ökö. Bedo na bër rwök më dönyö ï kwö kï tyeni acël na löö më boloni ï mac kapïny kï tyeni arïö.
45 Se o teu pé for para ti ocasião de queda, corta-o fora; melhor te é entrares coxo na vida eterna do que, tendo dois pés, seres lançado à geena do fogo inextinguível
46 Kanya kudigï ba thöö kï ïë ëka mac thon ba nekere.
46 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
47 Ëka ka wangi ënë mii ïtïmö bal, köl ökö. Bedo na bër rwök më dönyö ï Ker k'Obanga kï wangi acël këkën na löö më bedo kï wangi arïö cë eboli ködë ï mac kapïny.
47 Se o teu olho for para ti ocasião de queda, arranca-o; melhor te é entrares com um olho de menos no Reino de Deus do que, tendo dois olhos, seres lançado à geena do fogo,
48 Kanya
48 onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga.
49 Pïën kadö na bino lönyö ngat acëlacël ënë mac.
49 Porque todo homem será salgado pelo fogo.
50 Kadö bër, ëntö ka orwenyo mït mërë ökö, ïtwërö mïö dökö na mït nïngö dökï? Un myero ibed unu kï rwöm më kadö ï kinwu ëka ibed unu kï kuc kï jö nökënë.”
50 O sal é uma boa coisa; mas se ele se tornar insípido, com que lhe restituireis o sabor? Tende sal em vós e vivei em paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.