Marcos 9
lth (LTH) vs ARA
1 Ëka Yecu okobo bothgï nï, “An akobo niwu köp adyer nï tye jö mökö n'ocung kany na ba bino bïlö gïnï thöö naka ka wang n'önënö gïnï ker k'Obanga ka bino kï tëkö.”
1 Dizia-lhes ainda: Em verdade vos afirmo que, dos que aqui se encontram, alguns há que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam ter chegado com poder o reino de Deus.
2 Kinge nïnö abicël, Yecu ökwanyö Petero, Yakobo, ëka Jon cë öïdhö ködgï ï wi kidi na bor, kanya onwongo gïn tye ïë kën-gï. Na gïn tye ka nënö, kom Yecu ölökërë na path ï nyimgï,
2 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, Tiago e João e levou-os sós, à parte, a um alto monte. Foi transfigurado diante deles;
3 ëka böng mërë ödökö na tar na ryëny rwök na ngat mörö kï wi lobo ba römö lwökö nï kömanön.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes e sobremodo brancas, como nenhum lavandeiro na terra as poderia alvejar.
4 Cë Eliya ëka Muca onen bothgï ëka öcakö gïnï twak kï Yecu.
4 Apareceu-lhes Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Petero okobo both Yecu nï, “Apwony, bër nï onu më bedo kany! Ëk ëgër othogo adek, acël na megi, acël më ka Muca, ëka acël më k'Eliya.”
5 Então, Pedro, tomando a palavra, disse: Mestre, bom é estarmos aqui e que façamos três tendas: uma será tua, outra, para Moisés, e outra, para Elias.
6 Petero onwongo ba ngeo ngö na myero ekobi pïën lworo onwongo ömakögï rwök.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles aterrados.
7 Cë edou obino oumogï ökö, ëka dwön ötwak kï ï edou nï, “Man ënë Woda më amara. Winy unu ën.”
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela uma voz dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Athura, ï karë na gïn önënö ngetgï, gïn ba dökï önënö ngat mörö na path kï Yecu këkën.
8 E, de relance, olhando ao redor, a ninguém mais viram com eles, senão Jesus.
9 Na gïn tye ka idho pïny kï wi kidi, Yecu öcïkögï nï kür okob gïnï nï ngat mörö ngö na gïn önënö, naka wang ka Wod ka Dhanö ocer kï ï thöö.
9 Ao descerem do monte, ordenou-lhes Jesus que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Gïn ba okobo ngö n'ötïmërë both ngat mörö, ëntö obedo penyere gïnï ï kin-gï kën-gï nï, “Ngö na ‘cer kï ï thöö’ gönyö?”
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros que seria o ressuscitar dentre os mortos.
11 Cë gïn openyo Yecu nï, “Pïngö epwony cïk ka Muca kobo gïnï nï Eliya myero kono öcak bino?”
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Yecu ögamö nïgï nï, “Adyer Eliya ënë cakö bino ëka dwökö jami kïbëc kakarë. Cë pïngö Cöc na Leng kobo nï Wod ka Dhanö bino lïmö can rwök ëka ebino kwërö ökö?
12 Então, ele lhes disse: Elias, vindo primeiro, restaurará todas as coisas; como, pois, está escrito sobre o Filho do Homem que sofrerá muito e será aviltado?
13 Ëntö akobo niwu nï, Eliya dong obino ökö ëka jïï ötïmö gin na kïbëc na gïn mïtö ï kome, kite na Cöc na Leng kobo nï bino tïmërë ködë.”
13 Eu, porém, vos digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como a seu respeito está escrito.
14 Ï karë na Yecu k'ëlübkörë adek odwogo gïnï yo kanya ëlübkörë nökënë onwongo ute gïnï ïë, gïn önënö lwak na pol n'ögürögï dyere ëka epwony cïk ka Muca onwongo tye ka pyem ködgï.
14 Quando eles se aproximaram dos discípulos, viram numerosa multidão ao redor e que os escribas discutiam com eles.
15 Na lwak kïbëc önënö Yecu, ouro gïnï rwök ëka örïngö gïnï më motho ën.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, tomada de surpresa, correu para ele e o saudava.
16 Yecu openyo ëlübkörë nï, “Ngö na un itye ka pyem ködgï ïë?”
16 Então, ele interpelou os escribas: Que é que discutíeis com eles?
17 Dhanö mörö acël kï kin lwak ögamö nï, “Apwony, akelo woda bothi, pïën ën ute kï tipo na rac na ba yeo nï ën ötwakï.
17 E um, dentre a multidão, respondeu: Mestre, trouxe-te o meu filho, possesso de um espírito mudo;
18 Ëka ka tipo na rac ömakö, rëdhö ën pïny na kome myël amyëla. Cë bwo yenyo kï ï dhögë, kaö lakë na tëk ëka kome jïng ökö. Akwaö ëlübkori më ryëmö tipo na rac, ëntö ryëmö ölöögï ökö.”
18 e este, onde quer que o apanha, lança-o por terra, e ele espuma, rilha os dentes e vai definhando. Roguei a teus discípulos que o expelissem, e eles não puderam.
19 Yecu okobo nïgï nï, “Un wang rok na yeewu ope ï kom Obanga! Abino bedo kodwu naka awene? Abino dïö cwinya ï komwu naka awene kara? Kel unu awobi nön botha.”
19 Então, Jesus lhes disse: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-mo.
20 Cë gïn okelo awobi ni bothe. Ëntö ï karë na tipo na rac önënö Yecu, oyuo awobi ni pïny cüth naka örakërë na lör alöra nakun bwo yenyo kï ï dhögë.
20 E trouxeram-lho; quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o agitou com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Yecu openyo apap k'awobi nï, “Otero karë na röm kwene na gin ni obedo ka tïmërë bothe?”
21 Perguntou Jesus ao pai do menino: Há quanto tempo isto lhe sucede? Desde a infância, respondeu;
22 Tipo na rac rëdhö ën karë kï karë ï mac onyo ï pii, më tëmö neko ën ökö. Ëntö ka ïtwërö tïmö gin mörö, kïca omaki ï komwa ëk ïkönywa.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar; mas, se tu podes alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Yecu okobo n'apap k'awobi nï, “Ka in ïtwërö! Jami kïbëc twërö tïmërë both ngat mörö këkën na yee.”
23 Ao que lhe respondeu Jesus: Se podes! Tudo é possível ao que crê.
24 Cücüth apap k'awobi okok kï redo nï, “An ayee, ëntö könya ëk abed kï yee na thwönë!”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou [com lágrimas]: Eu creio! Ajuda-me na minha falta de fé!
25 Ï karë na Yecu önënö nï lwak tye ka ngwëc bino yo bothe, ën ocoko tipo na rac nï, “In tipo na ba mïö awobi ni twak ëka winyo pïny, aciki më donyo yökö kï ï kom awobi ni ëka kür dökï ïdöny ï kome!”
25 Vendo Jesus que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai deste jovem e nunca mais tornes a ele.
26 Cë tipo na rac öcakö koko, ëka oyuo awobi ni pïny naka örakërë ëka odonyo yökö kï ï kome. Awobi ni onwongo dong cal kï lyël na jö na pol okobo nï, “Ën öthöö ökö.”
26 E ele, clamando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: Morreu.
27 Ëntö Yecu ömakö cïngë ëka otingo ën malö cë ocung.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Kinge na Yecu onwongo tye kënë ï öt k'ëlübkörë, gïn openyo ën nï, “Pïngö wan ba ëryëmö cen?”
28 Quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Yecu ögamö nïgï nï, “Koth tipo na rac na calö man, ëtwërö ryëmö kï lëga këkën.”
29 Respondeu-lhes: Esta casta não pode sair senão por meio de oração [e jejum].
30 Yecu ëka ëlübkörë öya gïnï kï ï kabedo nön ëka owok gïnï ï lobo më Galilaya. Ën onwongo ba mïtö nï ngat mörö onge kanya gïn onwongo tye ïë,
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que ninguém o soubesse;
31 pïën onwongo mïtö pwonyo ëlübkörë. Yecu okobo bothgï nï, “Wod ka Dhanö ebino ketho örörö ï kome ëka ebino mïö ï cïng jö na bino neko ën. Ëntö kinge nïnö adek, ën bino cer kï ï thöö.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens, e o matarão; mas, três dias depois da sua morte, ressuscitará.
32 Ëntö ëlübkör Yecu ba önïang gïnï ï ngö n'onwongo ën tye ka kobo, ëka gïn onwongo lwor më penyo ën.
32 Eles, contudo, não compreendiam isto e temiam interrogá-lo.
33 Kinge na dong othuno gïnï ï Kaperanaum, na gïn dong tye ï öt, Yecu openyo ëlübkörë nï, “Ngö n'onwongo un itye ka pyem ïë ï yoo?”
33 Tendo eles partido para Cafarnaum, estando ele em casa, interrogou os discípulos: De que é que discorríeis pelo caminho?
34 Ëntö gïn ölïng alïnga, pïën gïn onwongo tye ka pyem ï wanga yoo nï nga ënë löö kï dit kï kin-gï.
34 Mas eles guardaram silêncio; porque, pelo caminho, haviam discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Yecu obedo pïny, cë ocwodo ëlübkörë apar arïö bothe, ëka okobo nï, “Ka ngat mörö mïtö bedo dhanö më acël, ën myero obed dhanö më ajiki ëka obed atic ka jö kïbëc.”
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e lhes disse: Se alguém quer ser o primeiro, será o último e servo de todos.
36 Cë Yecu ökwanyö athïn ëka oketho ï dyeregï. Otingo athïn ï kore, ëka okobo nïgï nï,
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Dhanö mörö na bino gamö athïn na tïdï na cal kï man kï nyïnga, nwongo ögama. Ëka dhanö mörö na gama, nwongo ba ögama an këkën ëntö nwongo ögamö Apapna n'oora.”
37 Qualquer que receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber, não recebe a mim, mas ao que me enviou.
38 Jon okobo both Yecu nï, “Apwony, wan ënënö dhanö mörö ryëmö cene kï nyingi, ëntö wan ëjükö ën pïën onwongo ën ba tye kukur onu.”
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que, em teu nome, expelia demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não seguia conosco.
39 Yecu okobo nïgï nï, “Kür ijuku ën, pïën dhanö mörö ope na tio tango kï nyïnga ëka dökï cakö twakö köp na rac ï koma.
39 Mas Jesus respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e, logo a seguir, possa falar mal de mim.
40 Ngat mörö këkën na ba dag onu, nwongo obedo akukur onu.
40 Pois quem não é contra nós é por nós.
41 Ka ngat mörö ömïöwu pii më amodha pïën un ibedo jö ka Kiricito, an akobo niwu köp adyer, dhanö nön ebino cülö.
41 Porquanto, aquele que vos der de beber um copo de água, em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá o seu galardão.
42 “Ka dhanö mörö ömïö ngat acël kï kin ëthïnö ni n'oye ï koma opodho ï bal, bedo na bër ka etweo pong rego na thwönë ï ngute cë ebolo ködë ï nam.
42 E quem fizer tropeçar a um destes pequeninos crentes, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse lançado no mar.
43 Cë ka cingi ënë mii ïtïmö bal, ngun ökö. Bedo na bër rwök më dönyö ï kwö kï cingi acël këkën na löö më dönyö ï mac na ba thöö ï kapïny kï cingi arïö.
43 E, se tua mão te faz tropeçar, corta-a; pois é melhor entrares maneta na vida do que, tendo as duas mãos, ires para o inferno, para o fogo inextinguível
44 Kunön, kudi na camögï ba thöö, ëka mac na wangögï ba nekere.
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 Ka tyeni ënë teri ï bal, ngun ökö. Bedo na bër rwök më dönyö ï kwö kï tyeni acël na löö më boloni ï mac kapïny kï tyeni arïö.
45 E, se teu pé te faz tropeçar, corta-o; é melhor entrares na vida aleijado do que, tendo os dois pés, seres lançado no inferno
46 Kanya kudigï ba thöö kï ïë ëka mac thon ba nekere.
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Ëka ka wangi ënë mii ïtïmö bal, köl ökö. Bedo na bër rwök më dönyö ï Ker k'Obanga kï wangi acël këkën na löö më bedo kï wangi arïö cë eboli ködë ï mac kapïny.
47 E, se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o; é melhor entrares no reino de Deus com um só dos teus olhos do que, tendo os dois seres lançado no inferno,
48 Kanya
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 Pïën kadö na bino lönyö ngat acëlacël ënë mac.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Kadö bër, ëntö ka orwenyo mït mërë ökö, ïtwërö mïö dökö na mït nïngö dökï? Un myero ibed unu kï rwöm më kadö ï kinwu ëka ibed unu kï kuc kï jö nökënë.”
50 Bom é o sal; mas, se o sal vier a tornar-se insípido, como lhe restaurar o sabor? Tende sal em vós mesmos e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.