Marcos 5

lth (LTH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Cë Yecu ëka ëlübkörë öngölö Nam më Galilaya ëka othuno gïnï yo löka nam më lobo Gereca.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Ï karë na Yecu donyo yökö kï ï yeya, dhanö mörö na tye kï tipo na rac öya kï ï wi lyene më romo ködë.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 Dhanö ni onwongo bedo ï kin lyene ëka ngat mörö onwongo ope na twërö tweno ën kadï kï jëgëlë.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Pol karë etweo tyënë kï cïngë ëntö caa kïbëc ën codo jëgëlë ëka türö nywenyo ökö kï ï tyënë. Ngat mörö onwongo ope na tëk na twërö löönö ën.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Karë kïbëc kiceng ëka kiwor ën bedo ï kin lyene ëka ï wi kite nakun kok, ëka ngöngölö kome kënë kï kite.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Ï karë na ën önënö Yecu kï kanya bobor, örïngö bothe cë orumo cöngë ï nyime.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 Ën öcakö redo rwök nï, “Yecu, Wod k'Obanga na Malö Rwök, ngö na in ïmïtö kï botha? Kwongiri ï nyim Obanga nï ba ibino pwodona!”
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 Pïën Yecu onwongo okobo nïnë nï, “Yaa ökö kï kom ëcwö ni, in tipo na rac!”
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Cë Yecu openyo tipo na rac nï, “Nyingi nga?”
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Tipo na reco dök ökwaö Yecu rwök ëk kür öryëmgï ökö kï ï lobo nön.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Öthïpan pün onwongo tye ka cem ï bad kidi.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Cë tipo na reco ökwaö gïnï Yecu nï, “Or-wa ï pün, ëk ëdöny ï ïgï.”
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Cë Yecu oyeo nïgï, ëka tipo na reco odonyo ëka ödönyö gïnï ï pün. Öthïpan pün onwongo tye na römö elip arïö. Pün öngwëcö gïnï kï ï bad kidi yo ï nam cë pii ömwönyögï ökö.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Ëkwath n'onwongo kwaö gïnï pün öngwëcö gïnï ökö ëka örwëö gïnï emuth ï taun na cwök ëka kï lobo n'ögürö kany nön. Jïï öbünyö cïdhö më nënö ngö n'ötïmërë.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Ï karë na lwak obino both Yecu, gïn önënö dhanö n'onwongo tipo na reco opong ï kome, obedo pïny kunön n'oruko böng mërë ëka wie tye na bër, cë lworo ömakögï kïbëc.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Ëka jö n'önënö ngö n'ötïmërë, okobo gïnï both jö nökënë köp ï kom dhanö na tipo na reco opong ï kome, ëka ï kom pün.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Cë lwak öcakö kwaö Yecu ëk öya ökö kï ï lobogï.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Na Yecu dong tye ka dönyö ï yeya, dhanö n'onwongo tipo na reco tye ï kome, ökwaö ën nï ëk ewoth ködë.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Ëntö Yecu ba oyeo. Okobo nïnë nï, “Cïdh yo pacö ëka both jö na megi cë ikob nïgï jami kïbëc na Rwoth Obanga ötïmö ëka kit na ën ötïmö nini kïca ködë.”
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Ën öcïdhö cë öcakö kobo ngö na Yecu ötïmö ï kome ï Dekapoli ëka jö kïbëc n'owinyo ngö na ën okobo, obedo gïnï kï ur rwök.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Ï karë na Yecu dökï öngölö nam kï yeya yo löka nam tung ca, lwak na pol öcökërë bothe nakun ën onwongo tye ï nget nam.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Cë atëla mörö acël më cinagoga, na nyïngë Yairo obino. Ï karë na ën önënö Yecu, orumo cöngë pïny,
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 ëka odweko ën nï, “Nyara na tïdï dong tye ka thöö athöa. Öma! Bin iketh cingi ï kome, ëk öcang cë ökwö.”
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Yecu owotho kanya acël kï Yairo. Lwak na pol ölübö ën nakun ëdïö ën.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Dhakö mörö onwongo tye na remo obedo cwer kï ï kome pï mwaka apar arïö na ba cok.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Ën ölïmö can na thwönë, ëka öbalö lïm mërë kïbëc n'onwongo ën ut ködë më cülö daktae na pol. Ëntö two mërë ömëdërë amëda na ba öcang.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Ï karë na ën owinyo köp ï kom Yecu, obino kï kungee nakun wok kï kin jïï ëka ogudo böngü ka Yecu,
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 pïën ën onwongo öthamö pïrë kënë nï, “Ka atwërö gudo böngü mërë këkën, an abino cang.”
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Cücüth remo na cwer ocung ökö, ëka ongeo kï ï kome nï ën ëcang ökö kï kom can mërë.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Ï caa nonu cücüth, Yecu ongeo nï tëkö öya kï ï kome. Ën ölökërë both lwak cë openyo nï, “Nga n'ogudo böngüna?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Ëlübkörë okobo nïnë nï, “In ïnënö lwak tye ka dïöni ëka dökï ipenyo nï nga n'ogudi?”
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Ëntö Yecu ölökërë më nënö nga n'ogude.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Cë dhakö ongeo ngö n'ötïmërë ï kome, obino na kome myël kï lworo ëka orumo cöngë ï nyim Yecu cë ën okobo köp n'adyer kïbëc bothe.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Yecu okobo both dhakö nï, “Nyara, yeeni ömïö ïdökö na bër. Cïdh kï kuc ëka ïcang ökö kï kom twoni.”
34 Então Jesus lhe disse:
35 Na Yecu onwongo pod twak ködë, cwö mörö obino kï ï pacö ka Yairo, atëla më cinagoga. Gïn okobo nïnë nï, “Nyari dong öthöö ökö. Kür dökï iyel apwony.”
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Ëntö Yecu onwongo owinyo ngö na gïn tye ka kobo ëka okobo both adit më cinagoga nï, “Kür ibed kï lworo. Bed kï yee këkën.”
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Cë Yecu ba oyeo nï ngat mörö më lübö körë na path kï Petero, Yakobo ëka Jon (ömïn Yakobo).
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Ï karë na gïn obino ï pacö k'atëla më cinagoga, Yecu önënö jïï na tye ka wöö kï koko.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Ën ödönyö ï öt ëka okobo nïgï nï, “Pïngö ïwöö unu kï koko nï köman? Athïn ba öthöö, ëntö önïnö anïna.”
39 Ao entrar, disse:
40 Lwak önyërö Yecu. Ëntö ën öryëmögï kïbëc yökö ëka ödönyö k'apap k'athïn, aya k'athïn ëka ëlübkörë adek ï öt kanya anyaka nön onwongo obuto ïë.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Yecu ömakö cïngë cë okobo nïnë nï, “Talitha kumi,” na gönyö nï, “Athïn anyaka, yaa malö!”
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Ëka cücüth anyaka öya malö ëka öcakö woth (ën onwongo tye kï mwaka apar arïö), cë jïï obedo kï thwön ur rwök.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Yecu öcïkögï rwök nï kür ömïï gïnï ngat mörö onge ngö n'ötïmërë ëka okobo nïgï më mïö nyakö nön gin mörö ëk öcam.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.