Marcos 5
lth (LTH) vs ARIB
1 Cë Yecu ëka ëlübkörë öngölö Nam më Galilaya ëka othuno gïnï yo löka nam më lobo Gereca.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Ï karë na Yecu donyo yökö kï ï yeya, dhanö mörö na tye kï tipo na rac öya kï ï wi lyene më romo ködë.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Dhanö ni onwongo bedo ï kin lyene ëka ngat mörö onwongo ope na twërö tweno ën kadï kï jëgëlë.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Pol karë etweo tyënë kï cïngë ëntö caa kïbëc ën codo jëgëlë ëka türö nywenyo ökö kï ï tyënë. Ngat mörö onwongo ope na tëk na twërö löönö ën.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Karë kïbëc kiceng ëka kiwor ën bedo ï kin lyene ëka ï wi kite nakun kok, ëka ngöngölö kome kënë kï kite.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Ï karë na ën önënö Yecu kï kanya bobor, örïngö bothe cë orumo cöngë ï nyime.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 Ën öcakö redo rwök nï, “Yecu, Wod k'Obanga na Malö Rwök, ngö na in ïmïtö kï botha? Kwongiri ï nyim Obanga nï ba ibino pwodona!”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Pïën Yecu onwongo okobo nïnë nï, “Yaa ökö kï kom ëcwö ni, in tipo na rac!”
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Cë Yecu openyo tipo na rac nï, “Nyingi nga?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Tipo na reco dök ökwaö Yecu rwök ëk kür öryëmgï ökö kï ï lobo nön.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Öthïpan pün onwongo tye ka cem ï bad kidi.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Cë tipo na reco ökwaö gïnï Yecu nï, “Or-wa ï pün, ëk ëdöny ï ïgï.”
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Cë Yecu oyeo nïgï, ëka tipo na reco odonyo ëka ödönyö gïnï ï pün. Öthïpan pün onwongo tye na römö elip arïö. Pün öngwëcö gïnï kï ï bad kidi yo ï nam cë pii ömwönyögï ökö.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Ëkwath n'onwongo kwaö gïnï pün öngwëcö gïnï ökö ëka örwëö gïnï emuth ï taun na cwök ëka kï lobo n'ögürö kany nön. Jïï öbünyö cïdhö më nënö ngö n'ötïmërë.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Ï karë na lwak obino both Yecu, gïn önënö dhanö n'onwongo tipo na reco opong ï kome, obedo pïny kunön n'oruko böng mërë ëka wie tye na bër, cë lworo ömakögï kïbëc.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Ëka jö n'önënö ngö n'ötïmërë, okobo gïnï both jö nökënë köp ï kom dhanö na tipo na reco opong ï kome, ëka ï kom pün.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Cë lwak öcakö kwaö Yecu ëk öya ökö kï ï lobogï.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Na Yecu dong tye ka dönyö ï yeya, dhanö n'onwongo tipo na reco tye ï kome, ökwaö ën nï ëk ewoth ködë.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ëntö Yecu ba oyeo. Okobo nïnë nï, “Cïdh yo pacö ëka both jö na megi cë ikob nïgï jami kïbëc na Rwoth Obanga ötïmö ëka kit na ën ötïmö nini kïca ködë.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Ën öcïdhö cë öcakö kobo ngö na Yecu ötïmö ï kome ï Dekapoli ëka jö kïbëc n'owinyo ngö na ën okobo, obedo gïnï kï ur rwök.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Ï karë na Yecu dökï öngölö nam kï yeya yo löka nam tung ca, lwak na pol öcökërë bothe nakun ën onwongo tye ï nget nam.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Cë atëla mörö acël më cinagoga, na nyïngë Yairo obino. Ï karë na ën önënö Yecu, orumo cöngë pïny,
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 ëka odweko ën nï, “Nyara na tïdï dong tye ka thöö athöa. Öma! Bin iketh cingi ï kome, ëk öcang cë ökwö.”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Yecu owotho kanya acël kï Yairo. Lwak na pol ölübö ën nakun ëdïö ën.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Dhakö mörö onwongo tye na remo obedo cwer kï ï kome pï mwaka apar arïö na ba cok.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Ën ölïmö can na thwönë, ëka öbalö lïm mërë kïbëc n'onwongo ën ut ködë më cülö daktae na pol. Ëntö two mërë ömëdërë amëda na ba öcang.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Ï karë na ën owinyo köp ï kom Yecu, obino kï kungee nakun wok kï kin jïï ëka ogudo böngü ka Yecu,
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 pïën ën onwongo öthamö pïrë kënë nï, “Ka atwërö gudo böngü mërë këkën, an abino cang.”
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Cücüth remo na cwer ocung ökö, ëka ongeo kï ï kome nï ën ëcang ökö kï kom can mërë.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Ï caa nonu cücüth, Yecu ongeo nï tëkö öya kï ï kome. Ën ölökërë both lwak cë openyo nï, “Nga n'ogudo böngüna?”
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Ëlübkörë okobo nïnë nï, “In ïnënö lwak tye ka dïöni ëka dökï ipenyo nï nga n'ogudi?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Ëntö Yecu ölökërë më nënö nga n'ogude.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Cë dhakö ongeo ngö n'ötïmërë ï kome, obino na kome myël kï lworo ëka orumo cöngë ï nyim Yecu cë ën okobo köp n'adyer kïbëc bothe.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Yecu okobo both dhakö nï, “Nyara, yeeni ömïö ïdökö na bër. Cïdh kï kuc ëka ïcang ökö kï kom twoni.”
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Na Yecu onwongo pod twak ködë, cwö mörö obino kï ï pacö ka Yairo, atëla më cinagoga. Gïn okobo nïnë nï, “Nyari dong öthöö ökö. Kür dökï iyel apwony.”
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Ëntö Yecu onwongo owinyo ngö na gïn tye ka kobo ëka okobo both adit më cinagoga nï, “Kür ibed kï lworo. Bed kï yee këkën.”
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Cë Yecu ba oyeo nï ngat mörö më lübö körë na path kï Petero, Yakobo ëka Jon (ömïn Yakobo).
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Ï karë na gïn obino ï pacö k'atëla më cinagoga, Yecu önënö jïï na tye ka wöö kï koko.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Ën ödönyö ï öt ëka okobo nïgï nï, “Pïngö ïwöö unu kï koko nï köman? Athïn ba öthöö, ëntö önïnö anïna.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Lwak önyërö Yecu. Ëntö ën öryëmögï kïbëc yökö ëka ödönyö k'apap k'athïn, aya k'athïn ëka ëlübkörë adek ï öt kanya anyaka nön onwongo obuto ïë.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Yecu ömakö cïngë cë okobo nïnë nï, “Talitha kumi,” na gönyö nï, “Athïn anyaka, yaa malö!”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Ëka cücüth anyaka öya malö ëka öcakö woth (ën onwongo tye kï mwaka apar arïö), cë jïï obedo kï thwön ur rwök.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Yecu öcïkögï rwök nï kür ömïï gïnï ngat mörö onge ngö n'ötïmërë ëka okobo nïgï më mïö nyakö nön gin mörö ëk öcam.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.