Marcos 4
lth (LTH) vs NVI
1 Yecu dökï öcakö pwony ï dhö Nam më Galilaya. Lwak na pol rwök öcökërë bothe, cë ën öïdhö ï yeya ëka obedo ïë nakun jïï kïbëc odong ï dhö nam.
1 Novamente Jesus começou a ensinar à beira-mar. Reuniu-se ao seu redor uma multidão tão grande que ele teve que entrar num barco e assentar-se nele. O barco estava no mar, enquanto todo o povo ficava na beira da praia.
2 Yecu opwonyogï kï köp na pol kï carolok nï:
2 Ele lhes ensinava muitas coisas por parábolas, dizendo em seu ensino:
3 “Winy unu! Apur mörö öcïdhö më cwöönö kodhi mërë.
3 "Ouçam! O semeador saiu a semear.
4 Ï karë na ën tye ka cwöönö kodhi, kodhi mökö ökïr ï dye yoo, ëka wïny ödëdëpö ökö.
4 Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho, e as aves vieram e a comeram.
5 Kodhi nökënë ökïr kanya obedo kitekite na ngöm nönök ïë. Kodhi ni otuu pïöpïö pïën ngöm onwongo rëp.
5 Parte dela caiu em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque a terra não era profunda.
6 Ëntö ï karë na ceng öryëny öwangögï rwök, oner gïnï ökö pïën oriigï ba ödönyö na thuth.
6 Mas quando saiu o sol, as plantas se queimaram e secaram, porque não tinham raiz.
7 Kodhi nökënë opodho ï kin okudhi. Okudhi ödöngö ëka ödïögï cë ba önyakö nyige.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas, de forma que ela não deu fruto.
8 Kodhi nökënë opodho ï ngöm na bër ödöngö ëka nyige önyak, mökö pyer adek, mökö pyer abicël ëka mökö mia acël.”
8 Outra ainda caiu em boa terra, germinou, cresceu e deu boa colheita, a trinta, sessenta e até cem por um".
9 Cë Yecu okobo nï, “Ngat na tye kï ithe më winyo, myero owiny.”
9 A seguir Jesus acrescentou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
10 Ï karë na Yecu onwongo tye kënë k'ëlübkörë apar arïö ëka jö nökënë, gïn openyo ën tyën carolok.
10 Quando ele ficou sozinho, os Doze e os outros que estavam ao seu redor lhe fizeram perguntas acerca das parábolas.
11 Ëka ën okobo nïgï nï, “Müng më ker k'Obanga ëmïöwu. Ëntö both jö nökënë an atwak ködgï kï carolok,
11 Ele lhes disse: "A vocês foi dado o mistério do Reino de Deus, mas aos que estão fora tudo é dito por parábolas,
12 ëk,
12 a fim de que, ‘ainda que vejam, não percebam, ainda que ouçam, não entendam; de outro modo, poderiam converter-se e ser perdoados! ’"
13 Cë Yecu openyogï nï, “Un ba ïnïang ï tyën carolok ni? Un ibino nïang ï carolok nökënë kïbëc nïngö?
13 Então Jesus lhes perguntou: "Vocês não entendem esta parábola? Como, então, compreenderão todas as outras parábolas?
14 Apur cwö kodhi na ënë köp k'Obanga.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Kodhi n'opodho ï yoo ocung pï jö na winyo köp k'Obanga, cë cücüth Catan bino kwanyö köp na gïn owinyo ökö.
15 Algumas pessoas são como a semente à beira do caminho, onde a palavra é semeada. Logo que a ouvem, Satanás vem e retira a palavra nelas semeada.
16 Kodhi n'opodho kanya obedo kitekite, ocung pï jö na winyo köp k'Obanga ëka cücüth gamö gïnï kï yom cwiny.
16 Outras, como a semente lançada em terreno pedregoso, ouvem a palavra e logo a recebem com alegria.
17 Ëntö kit na ba ut gïnï k'orii n'ödönyö na thuth, ba bedo gïnï ape. Podho gïnï ökö cücüth ka tye gïnï kï pëkö onyo ka eketho ayela ï komgï pï yee köp k'Obanga.
17 Todavia, visto que não têm raiz em si mesmas, permanecem por pouco tempo. Quando surge alguma tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo a abandonam.
18 Kodhi nökënë n'opodho ï kin okudhi ocung pï jö na winyo köp k'Obanga,
18 Outras ainda, como a semente lançada entre espinhos, ouvem a palavra;
19 ëntö par më kwö më lobo ni, marö lönyö, ëka miti më jami kïbëc bino cë dïö köp k'Obanga ökö ëka ba nyak gïnï.
19 mas quando chegam as preocupações desta vida, o engano das riquezas e os anseios por outras coisas, sufocam a palavra, tornando-a infrutífera.
20 Ëntö kodhi n'opodho ï ngöm na bër cung pï jö na winyo ëka gamö köp k'Obanga. Gïn nyakö nyig-gï pyer adek, mökö pyer abicël onyo mia acël.”
20 Outras pessoas são como a semente lançada em boa terra: ouvem a palavra, aceitam-na e dão uma colheita de trinta, sessenta e até cem por um".
21 Yecu okobo both lwak nï, “Ngat mörö ute na cwïnyö tara cë ketho ï thë adïta onyo ï thë ëtana ëka ba ketho ï ka cibo tara?
21 Ele lhes disse: "Quem traz uma candeia para ser colocada debaixo de uma vasilha ou de uma cama? Acaso não a coloca num lugar apropriado?
22 Pïën ba tye gin mörö n'ökanërë na ba ebino ngeeno, ëka müng mörö ope na ba ebino kelo kanyalër.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser revelado, e nada escondido senão para ser trazido à luz.
23 Ka ngat mörö tye kï ithe më winyo, myero ën owiny.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça!
24 Yecu thon okobo nïgï nï, “Gwökërë unu kï kom gin nï winyo unu. Gin na un ipimo ködë, ënë thon ebino pimo niwu ködë, ëka dökï ebino mëdö niwu.
24 "Considerem atentamente o que vocês estão ouvindo", continuou ele. "Com a medida com que medirem, vocês serão medidos; e ainda mais lhes acrescentarão.
25 Jö na tye kï gin mörö ebino mëdö nïgï, ëka jö n'ope kï gin mörö ebino kwanyö naka thon gin mörö na tïdï na gïn tye ködë ökö.”
25 A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que tem lhe será tirado".
26 Yecu ömëdërë më kobo nï, “Ker k'Obanga cal k'apur n'öcwö kodhi ï ngöm.
26 Ele prosseguiu dizendo: "O Reino de Deus é semelhante a um homem que lança a semente sobre a terra.
27 Kiceng ëka kiwor, na ën önïnö onyo neno, nyig kodhi tuu ëka döngö, ëntö ën ba nïang kit na nwongo ötïmërë ködë.
27 Noite e dia, quer ele durma quer se levante, a semente germina e cresce, embora ele não saiba como.
28 Ngöm mïö nyig kodhi tuu ëka nyakö nyige kënë, më acël pote cakö donyo, cë wie yübërë, ëka ajiki mërë nyige cëk.
28 A terra por si própria produz o grão: primeiro o talo, depois a espiga e, então, o grão cheio na espiga.
29 Ï karë na nyige öcëk, apur cakö bino ëka kaö kï pala, pïën karë më kac nwongo örömö.”
29 Logo que o grão fica maduro, o homem lhe passa a foice, porque chegou a colheita".
30 Yecu dökï openyo nï, “Ngö na onu ebino poro kï Ker k'Obanga onyo carolok mënë na onu myero etii ködë?
30 Novamente ele disse: "Com que compararemos o Reino de Deus? Que parábola usaremos para descrevê-lo?
31 Cal kï nyig kodhi karadali na ënë tïdï rwök kï kin kodhi n'ëpïdhö ï ngöm.
31 É como um grão de mostarda, que, quando plantada, é a menor semente de todas.
32 Ëntö ka ëpïdhö, döngö na thwönë rwök na löö kodhi nökënë kïbëc n'ëpïdhö ï pwodho. Jangë döngö na boco, ëka wïny na ngwëcö kï malö twërö gërö udigï cë yweo ï tipo mërë.”
32 No entanto, plantada, ela cresce e se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra".
33 Yecu ötïtö köp mërë both lwak nakun tio kï carolok, okobo nïgï kite na gïn twërö nïang ködë.
33 Com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes anunciava a palavra, tanto quanto podiam receber.
34 Ën ba okobo gin mörö bothgï na ba otio kï carolok, ëntö ka ën ut kënë k'ëlübkörë, ën gönyö nïgï jami kïbëc.
34 Não lhes dizia nada sem usar alguma parábola. Quando, porém, estava a sós com os seus discípulos, explicava-lhes tudo.
35 Ï nïnö nön na pïny dong cido, Yecu okobo both ëlübkörë nï, “Eru engolu nam yo löka nam tung ca.”
35 Naquele dia, ao anoitecer, disse ele aos seus discípulos: "Vamos atravessar para o outro lado".
36 Cë gïn otero Yecu ï yeya ëka öcakö gïnï wëkö lwak ï ngeegï. Yeya nökënë thon onwongo tye kanya acël ködë.
36 Deixando a multidão, eles o levaram no barco, assim como estava. Outros barcos também o acompanhavam.
37 Ëka yamö na ger obino ï nam. Pii na tingere malö öcakö dönyö ï yeya, ëka yeya öcakö pong kï pii.
37 Levantou-se um forte vendaval, e as ondas se lançavam sobre o barco, de forma que este foi se enchendo de água.
38 Ï caa nön, Yecu onwongo tye ka nïnö ï ngee yeya n'otheno wie k'athen wic. Ëlübkörë ocoo ën ëk öya malö, na redo gïnï nï, “Apwony, in ba ïparö nï wan ëcwök lüny ökö ï pii?”
38 Jesus estava na popa, dormindo com a cabeça sobre um travesseiro. Os discípulos o acordaram e clamaram: "Mestre, não te importas que morramos? "
39 Yecu öya malö ëka ocoko yamö cë okobo nï pii na tingere malö nï, “Lïng ökö! Cung moth!” Cücüth yamö ocung ökö, ëka jami kïbëc ölïng moth.
39 Ele se levantou, repreendeu o vento e disse ao mar: "Aquiete-se! Acalme-se! " O vento se aquietou, e fez-se completa bonança.
40 Cë Yecu openyo ëlübkörë nï, “Pïngö un ilwor? Un ba itye kï yee?”
40 Então perguntou aos seus discípulos: "Por que vocês estão com tanto medo? Ainda não têm fé? "
41 Ëlübkör Yecu onwongo ödökö gïnï na lwor ökö. Cë öcakö penyere gïnï kën-gï nï, “Ëcwö ni ënë nga, na naka thon yamö ëka pii na tingere malö winyo?”
41 Eles estavam apavorados e perguntavam uns aos outros: "Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem? "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.