Marcos 4

lth (LTH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yecu dökï öcakö pwony ï dhö Nam më Galilaya. Lwak na pol rwök öcökërë bothe, cë ën öïdhö ï yeya ëka obedo ïë nakun jïï kïbëc odong ï dhö nam.
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 Yecu opwonyogï kï köp na pol kï carolok nï:
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 “Winy unu! Apur mörö öcïdhö më cwöönö kodhi mërë.
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 Ï karë na ën tye ka cwöönö kodhi, kodhi mökö ökïr ï dye yoo, ëka wïny ödëdëpö ökö.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Kodhi nökënë ökïr kanya obedo kitekite na ngöm nönök ïë. Kodhi ni otuu pïöpïö pïën ngöm onwongo rëp.
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Ëntö ï karë na ceng öryëny öwangögï rwök, oner gïnï ökö pïën oriigï ba ödönyö na thuth.
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Kodhi nökënë opodho ï kin okudhi. Okudhi ödöngö ëka ödïögï cë ba önyakö nyige.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 Kodhi nökënë opodho ï ngöm na bër ödöngö ëka nyige önyak, mökö pyer adek, mökö pyer abicël ëka mökö mia acël.”
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Cë Yecu okobo nï, “Ngat na tye kï ithe më winyo, myero owiny.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ï karë na Yecu onwongo tye kënë k'ëlübkörë apar arïö ëka jö nökënë, gïn openyo ën tyën carolok.
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 Ëka ën okobo nïgï nï, “Müng më ker k'Obanga ëmïöwu. Ëntö both jö nökënë an atwak ködgï kï carolok,
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 ëk,
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 Cë Yecu openyogï nï, “Un ba ïnïang ï tyën carolok ni? Un ibino nïang ï carolok nökënë kïbëc nïngö?
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 Apur cwö kodhi na ënë köp k'Obanga.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Kodhi n'opodho ï yoo ocung pï jö na winyo köp k'Obanga, cë cücüth Catan bino kwanyö köp na gïn owinyo ökö.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 Kodhi n'opodho kanya obedo kitekite, ocung pï jö na winyo köp k'Obanga ëka cücüth gamö gïnï kï yom cwiny.
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 Ëntö kit na ba ut gïnï k'orii n'ödönyö na thuth, ba bedo gïnï ape. Podho gïnï ökö cücüth ka tye gïnï kï pëkö onyo ka eketho ayela ï komgï pï yee köp k'Obanga.
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Kodhi nökënë n'opodho ï kin okudhi ocung pï jö na winyo köp k'Obanga,
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 ëntö par më kwö më lobo ni, marö lönyö, ëka miti më jami kïbëc bino cë dïö köp k'Obanga ökö ëka ba nyak gïnï.
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Ëntö kodhi n'opodho ï ngöm na bër cung pï jö na winyo ëka gamö köp k'Obanga. Gïn nyakö nyig-gï pyer adek, mökö pyer abicël onyo mia acël.”
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 Yecu okobo both lwak nï, “Ngat mörö ute na cwïnyö tara cë ketho ï thë adïta onyo ï thë ëtana ëka ba ketho ï ka cibo tara?
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 Pïën ba tye gin mörö n'ökanërë na ba ebino ngeeno, ëka müng mörö ope na ba ebino kelo kanyalër.
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 Ka ngat mörö tye kï ithe më winyo, myero ën owiny.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Yecu thon okobo nïgï nï, “Gwökërë unu kï kom gin nï winyo unu. Gin na un ipimo ködë, ënë thon ebino pimo niwu ködë, ëka dökï ebino mëdö niwu.
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Jö na tye kï gin mörö ebino mëdö nïgï, ëka jö n'ope kï gin mörö ebino kwanyö naka thon gin mörö na tïdï na gïn tye ködë ökö.”
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 Yecu ömëdërë më kobo nï, “Ker k'Obanga cal k'apur n'öcwö kodhi ï ngöm.
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Kiceng ëka kiwor, na ën önïnö onyo neno, nyig kodhi tuu ëka döngö, ëntö ën ba nïang kit na nwongo ötïmërë ködë.
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 Ngöm mïö nyig kodhi tuu ëka nyakö nyige kënë, më acël pote cakö donyo, cë wie yübërë, ëka ajiki mërë nyige cëk.
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 Ï karë na nyige öcëk, apur cakö bino ëka kaö kï pala, pïën karë më kac nwongo örömö.”
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Yecu dökï openyo nï, “Ngö na onu ebino poro kï Ker k'Obanga onyo carolok mënë na onu myero etii ködë?
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Cal kï nyig kodhi karadali na ënë tïdï rwök kï kin kodhi n'ëpïdhö ï ngöm.
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Ëntö ka ëpïdhö, döngö na thwönë rwök na löö kodhi nökënë kïbëc n'ëpïdhö ï pwodho. Jangë döngö na boco, ëka wïny na ngwëcö kï malö twërö gërö udigï cë yweo ï tipo mërë.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 Yecu ötïtö köp mërë both lwak nakun tio kï carolok, okobo nïgï kite na gïn twërö nïang ködë.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 Ën ba okobo gin mörö bothgï na ba otio kï carolok, ëntö ka ën ut kënë k'ëlübkörë, ën gönyö nïgï jami kïbëc.
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 Ï nïnö nön na pïny dong cido, Yecu okobo both ëlübkörë nï, “Eru engolu nam yo löka nam tung ca.”
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Cë gïn otero Yecu ï yeya ëka öcakö gïnï wëkö lwak ï ngeegï. Yeya nökënë thon onwongo tye kanya acël ködë.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 Ëka yamö na ger obino ï nam. Pii na tingere malö öcakö dönyö ï yeya, ëka yeya öcakö pong kï pii.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 Ï caa nön, Yecu onwongo tye ka nïnö ï ngee yeya n'otheno wie k'athen wic. Ëlübkörë ocoo ën ëk öya malö, na redo gïnï nï, “Apwony, in ba ïparö nï wan ëcwök lüny ökö ï pii?”
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Yecu öya malö ëka ocoko yamö cë okobo nï pii na tingere malö nï, “Lïng ökö! Cung moth!” Cücüth yamö ocung ökö, ëka jami kïbëc ölïng moth.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 Cë Yecu openyo ëlübkörë nï, “Pïngö un ilwor? Un ba itye kï yee?”
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Ëlübkör Yecu onwongo ödökö gïnï na lwor ökö. Cë öcakö penyere gïnï kën-gï nï, “Ëcwö ni ënë nga, na naka thon yamö ëka pii na tingere malö winyo?”
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.