Marcos 14

lth (LTH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Onwongo odong nïnö arïö më thuno ï Karama më Poth ëka Karama më Ogati na Thöbï ope ïë. Ëlamdhök na dito ëka epwony cïk ka Muca onwongo tye ka rangö gïnï kite na myero ëmak kï Yecu ï müng ëka enek ën ökö.
1 Faltavam dois dias para a Páscoa e para a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e mestres da lei ainda procuravam uma oportunidade de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 Gïn okobo nï, “Kür ëmak Yecu ï karë më Karama më Poth, ëk kür ömïï jïï okel wöö.”
2 “Mas não durante a festa da Páscoa, para não haver tumulto entre o povo”, concordaram entre eles.
3 Ï karë na Yecu tye ka cem ï öt ka Cimon n'onwongo obedo adhöbü ï Betania, dhakö mörö obino kï cupa möö narad na ngwece kur na wel mërë tëk. Ën ötürö dhö cupa ëka önyö möö ï wi Yecu.
3 Enquanto isso, Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso. Quando ele estava à mesa, uma mulher entrou com um frasco de alabastro contendo um perfume caro, feito de essência de nardo. Ela quebrou o frasco e derramou o perfume sobre a cabeça dele.
4 Jö mökö n'onwongo tye gïnï kany nön ökëcö gïnï rwök ëka ötwak kën-gï nï, “Pïngö ëbalö möö ni na ngwece kur abala?
4 Alguns dos que estavam à mesa ficaram indignados. “Por que desperdiçar um perfume tão caro?”, perguntaram.
5 Onwongo myero ëcadh ï wel na kadhö denario mïa adek ëk ëmïï both ëcan!” Cë gïn ocoko dhakö nön kï gero.
5 “Poderia ter sido vendido por trezentas moedas de prata, e o dinheiro, dado aos pobres!” E repreenderam a mulher severamente.
6 Ëntö Yecu ögamö nïgï nï, “Wëk unu dhakö nön kënë. Pïngö kara icoko unu ën? Ën ötïmö gin na bër botha.
6 Jesus, porém, disse: “Deixem-na em paz. Por que a criticam por ter feito algo tão bom para mim?
7 Ëcan itye unu ködgï nïnö kïbëc ëka caa mörö këkën ïtwërö unu könyögï. Ëntö ba ibino unu bedo köda nïnö kïbëc.
7 Vocês sempre terão os pobres em seu meio e poderão ajudá-los sempre que desejarem, mas nem sempre terão a mim.
8 Ën ötïmö gin na ën römö ëka owiro koma më aika na caa bara örömö.
8 Ela fez o que podia e ungiu meu corpo de antemão para o sepultamento.
9 An akobo niwu köp adyer nï kanya kïbëc n'ebino tïtö köp më Emuth na Bër ïë ï wi lobo thükül, gin na dhakö ni ötïmö thon ebino kobo pïrë, ëk obed më po pï ën.”
9 “Eu lhes digo a verdade: onde quer que as boas-novas sejam anunciadas pelo mundo, o que esta mulher fez será contado, e dela se lembrarão”.
10 Cë Yuda Ikariot, na ënë dhanö acël ï kin ëlübkör Yecu apar arïö, öcïdhö both ëlamdhök na dito ëk ëyüb kit na myero ëmïï Yecu bothgï.
10 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, foi aos principais sacerdotes para combinar de lhes entregar Jesus.
11 Ï karë na gïn owinyo ngö na ën onwongo mïtö tïmö nïgï, cwinygï obedo na yom, ëka öcïkërë gïnï më mïö Yuda Ikariot cïlïng. Cë Yuda öcakö rangö karë na bër na ën ërömö mïö Yecu bothgï.
11 Quando souberam por que ele tinha vindo, ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro. Então ele começou a procurar uma oportunidade para trair Jesus.
12 Ï nïnö më acël më Karama më Ogati na Thöbï ope ïë, nïnö na yam ëngölö k'athïn römö më Poth, ëlübkör Yecu openyo gïnï ën nï, “Ka kwene na in ïmïtö nï wan ëcïdh ëyüb nini cem më Poth ïë?”
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: “Onde quer que lhe preparemos a refeição da Páscoa?”.
13 Cë Yecu ooro jö arïö kï kin ëlübkörë nakun cïkögï nï, “Apë unu naka ï Jerucalem, ibino unu romo k'ëcwö mörö n'öyëö agulu pii. Lüb unu körë,
13 Então Jesus enviou dois deles a Jerusalém, com as seguintes instruções: “Ao entrarem na cidade, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no.
14 ëka kob unu both won öt na ën bino dönyö ïë nï, ‘Apwony okobo nï öt wele ute kwene ëk ëcam cem më Poth ïë k'ëlübkörë?’
14 Digam ao dono da casa em que ele entrar: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
15 Ën bino nyutho niwu öt na lac na tye malö, n'eketho jami kïbëc ïë. Kany nön ënë ïyüb unu cem na më onu ïë.”
15 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
16 Ëlübkör Yecu arïö öcïdhö gïnï yo Jerucalem ëka onwongo gïnï jami kïbëc kite na Yecu okobo nïgï ködë. Cë gïn dong öcakö yübö cem më Poth kunön.
16 Então os dois discípulos foram à cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
17 Na dong othuno kothyeno, Yecu obino k'ëlübkörë apar arïö.
17 Ao anoitecer, Jesus chegou com os Doze.
18 Ï karë na gïn tye ka cem, Yecu öcakö kobo nïgï nï, “An akobo niwu köp adyer nï ngat acël kï kinwu bino ketho örörö ï koma, ngat acël na tye ka cem köda.”Yecu tye ka cem k'Ëkwëna mërë.|alt="While they were reclining at table eating" src="lb00320c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="14:18"
18 Quando estavam à mesa, comendo, Jesus disse: ‘Eu lhes digo a verdade: um de vocês que está aqui comendo comigo vai me trair”.
19 Ëlübkör Yecu öcakö kumo, nakun ngat acëlacël penyo ën nï, “Ködë an ba?”
19 Aflitos, eles protestaram: “Certamente não serei eu!”.
20 Yecu öcakö kobo nïgï nï, “Dhanö acël kï kinwu jö apar arïö, na tye ka lutho cïngë ï wal kanya acël köda.
20 Jesus respondeu: “É um dos Doze. É alguém que come comigo da mesma tigela.
21 Wod ka Dhanö bino cïdhö nï kömanön kite n'ëcöö ködë ï kome. Ëntö dhanö na bino ketho örörö ï kom Wod ka Dhanö bino nënö can! Onwongo bedo na bër ka dhanö nön ba ënywölö.”
21 Pois o Filho do Homem deve morrer, como as Escrituras declararam há muito tempo. Mas que terrível será para aquele que o trair! Para esse homem seria melhor não ter nascido”.
22 Ï karë na gïn tye ka cem, Yecu ökwanyö ogati, ölëgö gum ïë, cë opoko ömïö both ëlübkörë ëka okobo nïgï nï, “Gam ïcam unu. Man ënë koma.”
22 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e o abençoou. Em seguida, partiu-o em pedaços e deu aos discípulos, dizendo: “Tomem, porque este é o meu corpo”.
23 Ëka ökwanyö ekopo, öpwöyö Obanga, cë ömïögï, ëka gïn kïbëc ömadhö.
23 Então tomou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, entregou-o aos discípulos, e todos beberam.
24 Yecu okobo nïgï nï, “Man ënë remona më cïkërë na nyen, na bino öny pï jö na pol.
24 Então Jesus disse: “Este é o meu sangue, que confirma a aliança. Ele é derramado como sacrifício por muitos.
25 An akobo niwu köp adyer nï, ba dök abino madhö pig nyig ölök, naka ï nïnö nön na an abino madhö na nyen ï ker k'Obanga.”
25 Eu lhes digo a verdade: não voltarei a beber vinho até aquele dia em que beberei um vinho novo no reino de Deus”.
26 Na dong gïn otyeko wero wer, cë öcïdhö gïnï ï wi Kidi më Jeituni.
26 Então cantaram um hino e saíram para o monte das Oliveiras.
27 Yecu okobo bothgï nï, “Un kïbëc ibino unu wëköna ökö, pïën yam ëcöö nï,
27 No caminho, Jesus disse: “Todos vocês me abandonarão, pois as Escrituras dizem: ‘Deus ferirá e as ovelhas serão dispersas’.
28 Ëntö kinge cer, abino tëlö nyimwu më cïdhö yo Galilaya.”
28 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês à Galileia”.
29 Petero öcakö kobo nï, “Kadï bed nï jö kïbëc bino wëköni ökö, ëntö an ba abino wëköni.”
29 Pedro declarou: “Mesmo que todos os outros o abandonem, eu jamais farei isso”.
30 Yecu ögamö nï, “Petero, an akobo nini köp adyer, tin ï dyewor na thwön gwënö bara okok wang arïö, in ibino kwëröna wang adek.”
30 Jesus respondeu: “Eu lhe digo a verdade: esta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”.
31 Ëntö Petero ocere kï tëk na kobo nï, “Kadï bed nï myero athöö kodi, an ba abino kwëröni na twal!” Ëka jö kïbëc okwongere nï kömanön.
31 Pedro, no entanto, insistiu enfaticamente: “Mesmo que eu tenha de morrer ao seu lado, jamais o negarei!”. E todos os outros discípulos disseram o mesmo.
32 Gïn öcïdhö ï kabedo n'ecwodo nï pwodho më Gethcemane, ëka Yecu okobo both ëlübkörë nï, “Bed unu kany, ëk an kono acïdh alëgï.”
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: “Sentem-se aqui enquanto vou orar”.
33 Ën ökwanyö Petero, Yakobo ëka Jon cë öcïdhö ködgï. Cwinye öcakö podho na lïth rwök ëka kï kumo.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João e começou a sentir grande pavor e angústia.
34 Yecu öcakö kobo nïgï nï, “Cwinya cwer rwök na mïtö nekona ökö. Bed unu kany na wangwu thwolo.”
34 “Minha alma está profundamente triste, a ponto de morrer”, disse ele. “Fiquem aqui e vigiem.”
35 Yecu öcïdhö anyim na nönök, cë orumo cöngë pïny oryebere ëka ölëgö nï ka onwongo twërë, kono caa nön opoth ökö kï bothe.
35 Ele avançou um pouco e curvou-se até o chão. Então orou para que, se possível, a hora que o esperava fosse afastada dele.
36 “Aba, Apap, jami kïbëc twërë kï bothi, kwany ekopo ni ökö kï botha, kür obed kite na an amïtö, ëntö obed kite na in ënë ïmïtö.”
36 E clamou: “Aba, Pai, tudo é possível para ti. Peço que afastes de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
37 Cë ën odwogo cen both ëlübkörë ëka onwongogï önïnö ökö. Yecu okobo both Cimon nï, “Petero, ïnïnö ökö? Ba ïrömö bedo na wangi thwolo pï caa mörö acël?
37 Depois, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo. “Simão, você está dormindo?”, disse ele a Pedro. “Não pode vigiar comigo nem por uma hora?
38 Bed unu na wangwu thwolo, lëg unu both Obanga ëk kür ïdöny unu ï atëmatëma mörö. Cwiny mïtö, ëntö kom görü.”
38 Vigiem e orem para que não cedam à tentação, pois o espírito está disposto, mas a carne é fraca.”
39 Yecu öwëkögï dökï ëka öcïdhö ölëgö lëga acël nön.
39 Então os deixou novamente e fez a mesma oração de antes.
40 Ï karë na ën odwogo, ën dökï onwongo ëlübkörë tye ka nïnö, pïën nïnö onwongo ömakö wang-gï rwök. Gïn ba ongeo ngö na myero ekob gïnï both Yecu.
40 Quando voltou pela segunda vez, mais uma vez encontrou os discípulos dormindo, pois não conseguiam manter os olhos abertos. Eles não sabiam o que dizer.
41 Yecu odwogo wang më adek mërë, cë okobo nïgï nï, “Un pod ïnïnö ëka iyweo unu? Dong örömö! Caa dong örömö. Wod ka Dhanö dong ëmïö ökö ï cïng ëbal.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse: “Vocês ainda dormem e descansam? Basta; chegou a hora. O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos de pecadores.
42 Yaa unu malö! Eru ecidhu! Nën, dhanö na bino ketho örörö ï koma dong cwök!”
42 Levantem-se e vamos. Meu traidor chegou”.
43 Cücüth na Yecu onwongo pod twak, Yuda, ngat acël ï kin ëlübkör Yecu apar arïö, othuno kï lwak n'ömakö gïnï pele abadë ëka kï ludhi, n'ëlamdhök na dito, epwony cïk ka Muca ëka edite ënë oorogï.
43 No mesmo instante, enquanto Jesus ainda falava, Judas, um dos Doze, chegou com uma multidão armada de espadas e pedaços de pau. Tinham sido enviados pelos principais sacerdotes, mestres da lei e líderes do povo.
44 Won örörö onwongo otyeko dong yübö anyuth ködgï nï: “Ngat na an abino nödhö leme, ën ënön, mak unu ën ëka iter ïgwök unu na bër.”
44 O traidor havia combinado com eles um sinal: “Vocês saberão a quem devem prender quando eu o cumprimentar com um beijo. Então poderão levá-lo em segurança”.
45 Yuda öcakö cïdhö ökö cücüth both Yecu ëka okobo nï, “Apwony!” Cë önödhö leme.
45 Assim que chegaram, Judas se aproximou de Jesus. “Rabi!”, exclamou ele, e o beijou.
46 Gïn dong öcakö podho ï kom Yecu, ëka ëmakö ën.
46 Os outros agarraram Jesus e o prenderam.
47 Ëntö dhanö mörö acël n'onwongo ocung ï nget Yecu öcakö wödhö pala abadë mërë, cë otongo kï ith atic k'Alamdhök na Dit naka onguno ökö.
47 Mas um dos que estavam com Jesus puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha.
48 Yecu openyogï nï, “Ibino unu botha kï pele abadë ëka kï ludhi më maköna calö an abedo ayak?
48 Jesus perguntou: “Por acaso sou um revolucionário perigoso, para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
49 Nïnö kï nïnö an abedo kodwu ï dyekal öt k'Obanga nakun apwonyo, ngö n'ocerowu maköna? Ëntö jami ni kïbëc tye ka tïmërë më cobo ngö na Cöc na Leng kobo ï koma.”
49 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias estive ali, no meio de vocês, ensinando. Mas estas coisas estão acontecendo para que se cumpra o que dizem as Escrituras”.
50 Cë ëlübkör Yecu kïbëc öwëkö ën ëka öngwëcö gïnï ökö.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Awobi mörö n'orwao böngü këkën ï kome, onwongo tye ka lübö kör Yecu. Ï karë na lwak ötëmö më makö ën,
51 Um jovem que os seguia vestia apenas um lençol de linho. Quando a multidão tentou agarrá-lo,
52 awobi ni omukere kï ngwëc cë öwëkö böngü mërë ï cïng-gï ëka öngwëcö kotula.
52 ele deixou para trás o lençol e escapou nu.
53 Gïn otero Yecu both Alamdhök na Dit, ëka ëlamdhök na dito kïbëc, edite ëka epwony cïk ka Muca obino gïnï kanya acël.
53 Levaram Jesus para a casa do sumo sacerdote, onde estavam reunidos os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei.
54 Petero obedo ka lübö kör Yecu kï cecen naka othuno ködë ï dyekal k'Alamdhök na Dit. Ën obedo kanya acël k'ëkürpïny, nakun oo mac.
54 Pedro seguia Jesus de longe e entrou no pátio do sumo sacerdote. Ali, sentou-se com os guardas para se aquecer junto ao fogo.
55 Ëlamdhök na dito, ëka athuko më Öd okiko k'edong kïbëc onwongo tye gïnï ka rangö caden mörö na römö mïögï neko Yecu. Ëntö ba onwongo gïnï gin mörö.
55 Lá dentro, os principais sacerdotes e todo o conselho dos líderes do povo tentavam, sem sucesso, encontrar provas contra Jesus, para que pudessem condená-lo à morte.
56 Ecaden na pol obedo ka twakö köp twodo ï kom Yecu ëntö köpgï ba örwatërë.
56 Muitas testemunhas falsas deram depoimentos, mas elas se contradiziam.
57 Më ajiki mërë, jö nökënë öya malö cë ötwakö gïnï caden më twodo nï,
57 Por fim, alguns homens se levantaram e apresentaram o seguinte testemunho falso:
58 “Wan ewinyo ën tye ka kobo nï, ‘An abino muko öt k'Obanga ni n'ëyübö kï cïng dhanö, ëka abino gërö nökënë pï nïnö adek, na ba ëgërö kï cïng dhanö.’ ”
58 “Nós o ouvimos dizer: ‘Destruirei este templo feito por mãos humanas e em três dias construirei outro, não feito por mãos humanas’”.
59 Kadï bed nï kömanön, köp më caden na gïn ötwakö ba örwatërë.
59 Mas nem assim seus depoimentos eram coerentes.
60 Alamdhök na Dit öya malö cë ocung ï dyeregï ëka openyo Yecu nï, “Eyo, in ba ïtwërö gamö köp ni kïbëc? Ngö na in ïtwërö kobo ï kom gin n'ekobo ï komi?”Alamdhök ocung ï nyimgï|alt="The high priest stood before them" src="DN00428b.tif" size="col" copy="Durnham" ref="14:60"
60 Então o sumo sacerdote se levantou diante dos demais e perguntou a Jesus: “Você não vai responder a essas acusações? O que tem a dizer em sua defesa?”.
61 Ëntö Yecu ölïng alïnga ba ögamö. Cë Alamdhök na Dit dökï openyo ën nï, “In ënë ibedo Meciya, Wod k'Obanga n'ëwörö?”
61 Jesus, no entanto, permaneceu calado e não deu resposta alguma. Então o sumo sacerdote perguntou: “Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?”.
62 Yecu okobo nï, “An ënë ën. Ëka ibino nënö unu Wod ka Dhanö n'obedo ï nget cïng Won Twër kucem ëka dökï tye ka bino kï ï pöl më polo.”
62 “Eu sou”, disse Jesus. “E vocês verão o Filho do Homem sentado à direita do Deus Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.”
63 Alamdhök na Dit öyëcö böng mërë ëka okobo nï, “Pïngö onu pod dökï ëmïtö caden nökënë?
63 Então o sumo sacerdote rasgou as vestes e disse: “Que necessidade temos de outras testemunhas?
64 Un iwinyo unu kite na ën öyanyö k'Obanga ködë. Ïthamö unu nïngö ïë?”
64 Todos ouviram a blasfêmia. Qual é o veredicto?”. E todos o julgaram culpado e o condenaram à morte.
65 Jö nökënë öcakö ngülö laö dhögï ï kome, nakun eumo wangë ökö cë ëbapö, n'ekobo nïnë nï, “In ibedo adwarpïny, tuc nïwa!” Ëka ëkürpïny ökwanyö Yecu cë epwodo.
65 Então alguns deles começaram a cuspir em Jesus. Vendaram seus olhos e lhe deram socos. “Profetize para nós!”, zombavam. E os guardas lhe davam tapas enquanto o levavam.
66 Ï karë n'onwongo Petero tye pïny ï dyekal, atic k'Alamdhök na Dit mörö n'obedo nyakö obino.
66 Enquanto isso, Pedro estava lá embaixo, no pátio. Uma das criadas que trabalhava para o sumo sacerdote passou por ali
67 Ï karë na ën önënö Petero tye ka oo mac, ën örïpö Petero na cwök ëka okobo nï, “In thon onwongo itye kï dhanö nön n'öya kï ï Najaret, ën Yecu.”
67 e viu Pedro se aquecendo junto ao fogo. Olhou bem para ele e disse: “Você é um dos que estavam com Jesus de Nazaré”.
68 Ëntö Petero ökwërö ökö na kobo nï, “An ba angeo ngö na in itye ka twakö,” cë öcïdhö ökö yo dhö wangkac, ëka thwön gwënö öcakö kok.
68 Ele, porém, negou. “Não faço a menor ideia do que você está falando!”, disse, e caminhou em direção à saída. Naquele instante, o galo cantou.
69 Ï karë na nyakö nön n'obedo atic önënö Petero ocung kunön dökï, ën öcakö kobo both jö nökënë nï, “Ëcwö ni obedo awodhgï acël!”
69 Quando a criada o viu ali, começou a dizer aos outros: “Este homem com certeza é um deles!”.
70 Ëntö Petero ökwërö ökö dökï.
70 Mas Pedro negou novamente. Um pouco mais tarde, alguns dos que estavam por lá confrontaram Pedro, dizendo: “Você deve ser um deles, pois é galileu”.
71 Petero öcakö alem ï kome kënë nakun kwongere nï, “An ba angeo ëcwö ni na un itye ka twakö köp ï kome”
71 Ele, porém, começou a praguejar e jurou: “Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!”.
72 Ëka cücüth thwön gwënö okok wang më arïö. Cë Petero opo ï köp na Yecu okobo nïnë nï, “Na bara thwön gwënö okok wang arïö, in ibino kwëröna wang adek.” Ëka öcakö koko rwök.
72 E, no mesmo instante, o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou das palavras de Jesus: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”. E começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.