Marcos 14
lth (LTH) vs ACF
1 Onwongo odong nïnö arïö më thuno ï Karama më Poth ëka Karama më Ogati na Thöbï ope ïë. Ëlamdhök na dito ëka epwony cïk ka Muca onwongo tye ka rangö gïnï kite na myero ëmak kï Yecu ï müng ëka enek ën ökö.
1 E dali a dois dias era a páscoa, e a festa dos pães ázimos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo, e o matariam.
2 Gïn okobo nï, “Kür ëmak Yecu ï karë më Karama më Poth, ëk kür ömïï jïï okel wöö.”
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que porventura não se faça alvoroço entre o povo.
3 Ï karë na Yecu tye ka cem ï öt ka Cimon n'onwongo obedo adhöbü ï Betania, dhakö mörö obino kï cupa möö narad na ngwece kur na wel mërë tëk. Ën ötürö dhö cupa ëka önyö möö ï wi Yecu.
3 E, estando ele em betânia, assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro, com ungüento de nardo puro, de muito preço, e quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Jö mökö n'onwongo tye gïnï kany nön ökëcö gïnï rwök ëka ötwak kën-gï nï, “Pïngö ëbalö möö ni na ngwece kur abala?
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício de ungüento?
5 Onwongo myero ëcadh ï wel na kadhö denario mïa adek ëk ëmïï both ëcan!” Cë gïn ocoko dhakö nön kï gero.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros, e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Ëntö Yecu ögamö nïgï nï, “Wëk unu dhakö nön kënë. Pïngö kara icoko unu ën? Ën ötïmö gin na bër botha.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, por que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 Ëcan itye unu ködgï nïnö kïbëc ëka caa mörö këkën ïtwërö unu könyögï. Ëntö ba ibino unu bedo köda nïnö kïbëc.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco, e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Ën ötïmö gin na ën römö ëka owiro koma më aika na caa bara örömö.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 An akobo niwu köp adyer nï kanya kïbëc n'ebino tïtö köp më Emuth na Bër ïë ï wi lobo thükül, gin na dhakö ni ötïmö thon ebino kobo pïrë, ëk obed më po pï ën.”
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Cë Yuda Ikariot, na ënë dhanö acël ï kin ëlübkör Yecu apar arïö, öcïdhö both ëlamdhök na dito ëk ëyüb kit na myero ëmïï Yecu bothgï.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Ï karë na gïn owinyo ngö na ën onwongo mïtö tïmö nïgï, cwinygï obedo na yom, ëka öcïkërë gïnï më mïö Yuda Ikariot cïlïng. Cë Yuda öcakö rangö karë na bër na ën ërömö mïö Yecu bothgï.
11 E eles, ouvindo-o, folgaram, e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Ï nïnö më acël më Karama më Ogati na Thöbï ope ïë, nïnö na yam ëngölö k'athïn römö më Poth, ëlübkör Yecu openyo gïnï ën nï, “Ka kwene na in ïmïtö nï wan ëcïdh ëyüb nini cem më Poth ïë?”
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando sacrificavam a páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a páscoa?
13 Cë Yecu ooro jö arïö kï kin ëlübkörë nakun cïkögï nï, “Apë unu naka ï Jerucalem, ibino unu romo k'ëcwö mörö n'öyëö agulu pii. Lüb unu körë,
13 E enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem, que leva um cântaro de água, vos encontrará; segui-o.
14 ëka kob unu both won öt na ën bino dönyö ïë nï, ‘Apwony okobo nï öt wele ute kwene ëk ëcam cem më Poth ïë k'ëlübkörë?’
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Ën bino nyutho niwu öt na lac na tye malö, n'eketho jami kïbëc ïë. Kany nön ënë ïyüb unu cem na më onu ïë.”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado e preparado; preparai-a ali.
16 Ëlübkör Yecu arïö öcïdhö gïnï yo Jerucalem ëka onwongo gïnï jami kïbëc kite na Yecu okobo nïgï ködë. Cë gïn dong öcakö yübö cem më Poth kunön.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a páscoa.
17 Na dong othuno kothyeno, Yecu obino k'ëlübkörë apar arïö.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Ï karë na gïn tye ka cem, Yecu öcakö kobo nïgï nï, “An akobo niwu köp adyer nï ngat acël kï kinwu bino ketho örörö ï koma, ngat acël na tye ka cem köda.”Yecu tye ka cem k'Ëkwëna mërë.|alt="While they were reclining at table eating" src="lb00320c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="14:18"
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Ëlübkör Yecu öcakö kumo, nakun ngat acëlacël penyo ën nï, “Ködë an ba?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Yecu öcakö kobo nïgï nï, “Dhanö acël kï kinwu jö apar arïö, na tye ka lutho cïngë ï wal kanya acël köda.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que põe comigo a mão no prato.
21 Wod ka Dhanö bino cïdhö nï kömanön kite n'ëcöö ködë ï kome. Ëntö dhanö na bino ketho örörö ï kom Wod ka Dhanö bino nënö can! Onwongo bedo na bër ka dhanö nön ba ënywölö.”
21 Na verdade o Filho do homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Ï karë na gïn tye ka cem, Yecu ökwanyö ogati, ölëgö gum ïë, cë opoko ömïö both ëlübkörë ëka okobo nïgï nï, “Gam ïcam unu. Man ënë koma.”
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Ëka ökwanyö ekopo, öpwöyö Obanga, cë ömïögï, ëka gïn kïbëc ömadhö.
23 E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho; e todos beberam dele.
24 Yecu okobo nïgï nï, “Man ënë remona më cïkërë na nyen, na bino öny pï jö na pol.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 An akobo niwu köp adyer nï, ba dök abino madhö pig nyig ölök, naka ï nïnö nön na an abino madhö na nyen ï ker k'Obanga.”
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Na dong gïn otyeko wero wer, cë öcïdhö gïnï ï wi Kidi më Jeituni.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Yecu okobo bothgï nï, “Un kïbëc ibino unu wëköna ökö, pïën yam ëcöö nï,
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Ëntö kinge cer, abino tëlö nyimwu më cïdhö yo Galilaya.”
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Petero öcakö kobo nï, “Kadï bed nï jö kïbëc bino wëköni ökö, ëntö an ba abino wëköni.”
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Yecu ögamö nï, “Petero, an akobo nini köp adyer, tin ï dyewor na thwön gwënö bara okok wang arïö, in ibino kwëröna wang adek.”
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Ëntö Petero ocere kï tëk na kobo nï, “Kadï bed nï myero athöö kodi, an ba abino kwëröni na twal!” Ëka jö kïbëc okwongere nï kömanön.
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Gïn öcïdhö ï kabedo n'ecwodo nï pwodho më Gethcemane, ëka Yecu okobo both ëlübkörë nï, “Bed unu kany, ëk an kono acïdh alëgï.”
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Ën ökwanyö Petero, Yakobo ëka Jon cë öcïdhö ködgï. Cwinye öcakö podho na lïth rwök ëka kï kumo.
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João, e começou a ter pavor, e a angustiar-se.
34 Yecu öcakö kobo nïgï nï, “Cwinya cwer rwök na mïtö nekona ökö. Bed unu kany na wangwu thwolo.”
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui, e vigiai.
35 Yecu öcïdhö anyim na nönök, cë orumo cöngë pïny oryebere ëka ölëgö nï ka onwongo twërë, kono caa nön opoth ökö kï bothe.
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 “Aba, Apap, jami kïbëc twërë kï bothi, kwany ekopo ni ökö kï botha, kür obed kite na an amïtö, ëntö obed kite na in ënë ïmïtö.”
36 E disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; não seja, porém, o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Cë ën odwogo cen both ëlübkörë ëka onwongogï önïnö ökö. Yecu okobo both Cimon nï, “Petero, ïnïnö ökö? Ba ïrömö bedo na wangi thwolo pï caa mörö acël?
37 E, chegando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não podes vigiar uma hora?
38 Bed unu na wangwu thwolo, lëg unu both Obanga ëk kür ïdöny unu ï atëmatëma mörö. Cwiny mïtö, ëntö kom görü.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Yecu öwëkögï dökï ëka öcïdhö ölëgö lëga acël nön.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Ï karë na ën odwogo, ën dökï onwongo ëlübkörë tye ka nïnö, pïën nïnö onwongo ömakö wang-gï rwök. Gïn ba ongeo ngö na myero ekob gïnï both Yecu.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 Yecu odwogo wang më adek mërë, cë okobo nïgï nï, “Un pod ïnïnö ëka iyweo unu? Dong örömö! Caa dong örömö. Wod ka Dhanö dong ëmïö ökö ï cïng ëbal.
41 E voltou terceira vez, e disse-lhes: Dormi agora, e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Yaa unu malö! Eru ecidhu! Nën, dhanö na bino ketho örörö ï koma dong cwök!”
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 Cücüth na Yecu onwongo pod twak, Yuda, ngat acël ï kin ëlübkör Yecu apar arïö, othuno kï lwak n'ömakö gïnï pele abadë ëka kï ludhi, n'ëlamdhök na dito, epwony cïk ka Muca ëka edite ënë oorogï.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas e dos anciãos, e com ele uma grande multidão com espadas e varapaus.
44 Won örörö onwongo otyeko dong yübö anyuth ködgï nï: “Ngat na an abino nödhö leme, ën ënön, mak unu ën ëka iter ïgwök unu na bër.”
44 Ora, o que o traía, tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Yuda öcakö cïdhö ökö cücüth both Yecu ëka okobo nï, “Apwony!” Cë önödhö leme.
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele, e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Gïn dong öcakö podho ï kom Yecu, ëka ëmakö ën.
46 E lançaram-lhe as mãos, e o prenderam.
47 Ëntö dhanö mörö acël n'onwongo ocung ï nget Yecu öcakö wödhö pala abadë mërë, cë otongo kï ith atic k'Alamdhök na Dit naka onguno ökö.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe uma orelha.
48 Yecu openyogï nï, “Ibino unu botha kï pele abadë ëka kï ludhi më maköna calö an abedo ayak?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e varapaus a prender-me, como a um salteador?
49 Nïnö kï nïnö an abedo kodwu ï dyekal öt k'Obanga nakun apwonyo, ngö n'ocerowu maköna? Ëntö jami ni kïbëc tye ka tïmërë më cobo ngö na Cöc na Leng kobo ï koma.”
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Cë ëlübkör Yecu kïbëc öwëkö ën ëka öngwëcö gïnï ökö.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Awobi mörö n'orwao böngü këkën ï kome, onwongo tye ka lübö kör Yecu. Ï karë na lwak ötëmö më makö ën,
51 E um certo jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe a mão.
52 awobi ni omukere kï ngwëc cë öwëkö böngü mërë ï cïng-gï ëka öngwëcö kotula.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Gïn otero Yecu both Alamdhök na Dit, ëka ëlamdhök na dito kïbëc, edite ëka epwony cïk ka Muca obino gïnï kanya acël.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos e os escribas.
54 Petero obedo ka lübö kör Yecu kï cecen naka othuno ködë ï dyekal k'Alamdhök na Dit. Ën obedo kanya acël k'ëkürpïny, nakun oo mac.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Ëlamdhök na dito, ëka athuko më Öd okiko k'edong kïbëc onwongo tye gïnï ka rangö caden mörö na römö mïögï neko Yecu. Ëntö ba onwongo gïnï gin mörö.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Ecaden na pol obedo ka twakö köp twodo ï kom Yecu ëntö köpgï ba örwatërë.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Më ajiki mërë, jö nökënë öya malö cë ötwakö gïnï caden më twodo nï,
57 E, levantando-se alguns, testificaram falsamente contra ele, dizendo:
58 “Wan ewinyo ën tye ka kobo nï, ‘An abino muko öt k'Obanga ni n'ëyübö kï cïng dhanö, ëka abino gërö nökënë pï nïnö adek, na ba ëgërö kï cïng dhanö.’ ”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derrubarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Kadï bed nï kömanön, köp më caden na gïn ötwakö ba örwatërë.
59 E nem assim o seu testemunho era coerente.
60 Alamdhök na Dit öya malö cë ocung ï dyeregï ëka openyo Yecu nï, “Eyo, in ba ïtwërö gamö köp ni kïbëc? Ngö na in ïtwërö kobo ï kom gin n'ekobo ï komi?”Alamdhök ocung ï nyimgï|alt="The high priest stood before them" src="DN00428b.tif" size="col" copy="Durnham" ref="14:60"
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Ëntö Yecu ölïng alïnga ba ögamö. Cë Alamdhök na Dit dökï openyo ën nï, “In ënë ibedo Meciya, Wod k'Obanga n'ëwörö?”
61 Mas ele calou-se, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Yecu okobo nï, “An ënë ën. Ëka ibino nënö unu Wod ka Dhanö n'obedo ï nget cïng Won Twër kucem ëka dökï tye ka bino kï ï pöl më polo.”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder de Deus, e vindo sobre as nuvens do céu.
63 Alamdhök na Dit öyëcö böng mërë ëka okobo nï, “Pïngö onu pod dökï ëmïtö caden nökënë?
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 Un iwinyo unu kite na ën öyanyö k'Obanga ködë. Ïthamö unu nïngö ïë?”
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Jö nökënë öcakö ngülö laö dhögï ï kome, nakun eumo wangë ökö cë ëbapö, n'ekobo nïnë nï, “In ibedo adwarpïny, tuc nïwa!” Ëka ëkürpïny ökwanyö Yecu cë epwodo.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Ï karë n'onwongo Petero tye pïny ï dyekal, atic k'Alamdhök na Dit mörö n'obedo nyakö obino.
66 E, estando Pedro embaixo, noátrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Ï karë na ën önënö Petero tye ka oo mac, ën örïpö Petero na cwök ëka okobo nï, “In thon onwongo itye kï dhanö nön n'öya kï ï Najaret, ën Yecu.”
67 E, vendo a Pedro, que se estava aquentando, olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Ëntö Petero ökwërö ökö na kobo nï, “An ba angeo ngö na in itye ka twakö,” cë öcïdhö ökö yo dhö wangkac, ëka thwön gwënö öcakö kok.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Ï karë na nyakö nön n'obedo atic önënö Petero ocung kunön dökï, ën öcakö kobo both jö nökënë nï, “Ëcwö ni obedo awodhgï acël!”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Ëntö Petero ökwërö ökö dökï.
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente tu és um deles, porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Petero öcakö alem ï kome kënë nakun kwongere nï, “An ba angeo ëcwö ni na un itye ka twakö köp ï kome”
71 E ele começou a praguejar, e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Ëka cücüth thwön gwënö okok wang më arïö. Cë Petero opo ï köp na Yecu okobo nïnë nï, “Na bara thwön gwënö okok wang arïö, in ibino kwëröna wang adek.” Ëka öcakö koko rwök.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, retirando-se dali, chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.