Marcos 12
lth (LTH) vs ARA
1 Cë Yecu ötwak ködgï kï carolok nï, “Yam onwongo tye dhanö mörö n'öpïdhö ölök ï pwodho mërë. Ën öcëlö pwodho mërë nön ökö kï cël, ökünyö bur ïë më bïö pig ölök, ëka ögërö pem më kür ïë. Cë ën ömïö pwodho ölök both epang pwodho mörö ëka ën öcïdhö ökö ï lobo nökënë.Ëcwö mörö öpïdhö ölök ï pwodho |alt="A man planted a vineyard" src="hk00112c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="12:1"
1 Depois, entrou Jesus a falar-lhes por parábola: Um homem plantou uma vinha, cercou-a de uma sebe, construiu um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Na karë më püdö ölök dong örömö, ën ooro atic mërë both epang pwodho ëk öcïdh ööm nïnë nyig ölök mörö n'öcëk.
2 No tempo da colheita, enviou um servo aos lavradores para que recebesse deles dos frutos da vinha;
3 Ëntö epang pwodho ömakö atic n'onwongo eoro, cë epwodo ëka ëryëmö ödök cen kï cïngë nono.
3 eles, porém, o agarraram, espancaram e o despacharam vazio.
4 Won pwodho ölök ooro atic mërë nökënë dökï, ëntö epang pwodho opwodo ën ï wie ëka etio tic më lewic ï kome.
4 De novo, lhes enviou outro servo, e eles o esbordoaram na cabeça e o insultaram.
5 Won pwodho ölök ooro atic mërë nökënë dökï, ëka manön gïn oneko ökö. Ën ooro jö nökënë na pol; mökö kï kin-gï epwodogï, ëka nökënë enekogï.
5 Ainda outro lhes mandou, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 “Won pwodho onwongo pod odong kï ngat acël më aora, wode n'onwongo ën marö. Më ajiki mërë ën ooro wode nakun kobo nï, ‘Gïn bino wörö woda.’
6 Restava-lhe ainda um, seu filho amado; a este lhes enviou, por fim, dizendo: Respeitarão a meu filho.
7 “Ëntö epang pwodho ötwak ï kin-gï kën-gï nï, ‘Man ënë alak jami. Bin unu, ëk enek ën ökö, ëka jami më alaka bino bedo më onu.’
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Cë gïn dong ökwanyö wod ka won pwodho ölök eneko ökö, ëka ebolo yökö kï ï pwodho ölök.
8 E, agarrando-o, mataram-no e o atiraram para fora da vinha.
9 “Ngö na dong won pwodho ölök bino tïmö? Ën bino ëka neko epang pwodho nön ökö kïbëc cë mïö pwodho ölök nön both jö nökënë.
9 Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros.
10 Un ba ïkwanö unu kï ï Cöc na Leng nï:
10 Ainda não lestes esta Escritura:
11 Rwoth ötïmö man,
11 isto procede do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Ëtëla k'Eyuda örangö gïnï yoo më makö Yecu pïën ongeo gïnï nï ën onwongo ötwakö carolok ï komgï. Ëntö gïn onwongo lworo lwak. Cë gïn öya öwëkö Yecu ëka öcïdhö gïnï ökö.
12 E procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque compreenderam que contra eles proferira esta parábola. Então, desistindo, retiraram-se.
13 Kinge, ëtëla dini ooro gïnï Eparicayo mökö ëka jö na cwakö Erode both Yecu ëk enwong köp mörö kï ï dhögë na mïö ëtwërö makö ën.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Gïn obino bothe ëka okobo gïnï nï, “Apwony, wan engeo nï in ibedo dhanö na kite atïr. In ba ïwëkö jö nökënë kobo nini ngö na myero ïtïm onyo ikobi. Ëntö in ipwonyo yoo k'Obanga na rwatërë kï köp na tye adyer. Pore më cülö ocoro both Cija onyo pe?
14 Chegando, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens; antes, segundo a verdade, ensinas o caminho de Deus; é lícito pagar tributo a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Wan myero ëcül ocoro onyo kür ëcül?”
15 Mas Jesus, percebendo-lhes a hipocrisia, respondeu: Por que me experimentais? Trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Gïn okelo acël bothe, ëka Yecu openyogï nï, “Cal ëka cöc na tye ïë, obedo më ka nga?”
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes: De quem é esta efígie e inscrição? Responderam: De César.
17 Cë Yecu okobo nïgï nï, “Eyo, mïï unu jami ka Cija both Cija, ëka jami k'Obanga both Obanga.”
17 Disse-lhes, então, Jesus: Dai a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E muito se admiraram dele.
18 Cë Ecadukayo, na kobo gïnï nï cer ka jö n'öthöö ope, obino gïnï both Yecu kï peny.
18 Então, os saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se dele e lhe perguntaram, dizendo:
19 Gïn okobo nï, “Apwony, Muca yam ömïöwa cïk nï ka ëcwö mörö öthöö n'öwëkö dhakö mërë na ba önywölö ëthïnö mörö, ömïn mërë na kwö myero olak dhakö nonu ëk önywöl ëthïnö ï wi ömïn mërë.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém e deixar mulher sem filhos, seu irmão a tome como esposa e suscite descendência a seu irmão.
20 Yam onwongo utmego mörö ute gïn abïrö. Më acël mërë onyomo ëka öthöö na ba önywölö athïn.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência;
21 Ömïn mërë më arïö ölakö dhakö nön, ën thon öthöö ökö na ba önywölö ködë athïn mörö. Ëka ötïmërë both ömïn mërë më adek nï kömanön.
21 o segundo desposou a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Utmego abïrö ni kïbëc ölakö ën ëntö ba önywölö gïnï ëthïnö mörö. Më ajiki mërë, dhakö ni thon öthöö ökö.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Dhakö ni dong bino bedo më ka nga ï karë më cer? Pïën utmego abïrö kïbëc onwongo ölakö ën.”
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será ela a esposa? Porque os sete a desposaram.
24 Yecu ögamö nïgï nï, “Un ba irwenyo unu pï köp ni, pïën ba ingeo unu Cöc na Leng onyo tëkö k'Obanga.
24 Respondeu-lhes Jesus: Não provém o vosso erro de não conhecerdes as Escrituras, nem o poder de Deus?
25 Pïën ka jö n'öthöö ocer, gïn ba dök nyomo onyo ënyömögï. Gïn bino bedo na calö emalaika na tye ï wi polo.
25 Pois, quando ressuscitarem de entre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento; porém, são como os anjos nos céus.
26 “Ëntö kobedini, köp na makö cer ka jö n'öthöö, un bara ïkwanö unu kï kom cöc ka Muca, kï köp na makö bunga na lyël, kite n'Obanga okobo nï Muca ködë nï, ‘An abedo Obanga k'Abraam, Obanga ka Icaka, ëka Obanga ka Jakob’?
26 Quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou:
27 Ën ba obedo Obanga ka jö n'öthöö, ëntö Obanga ka jö na kwö. Un irwenyo unu rwök.”
27 Ora, ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Laborais em grande erro.
28 Apwony cïk ka Muca mörö onwongo ocung kunön winyo ngö n'onwongo etye ka larö. Ën önïang nï Yecu ögamö köp na bër, cë openyo nï, “Kï kom cïk kïbëc, mënë na pïrë tëk rwök?”
28 Chegando um dos escribas, tendo ouvido a discussão entre eles, vendo como Jesus lhes houvera respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Yecu ögamö nï, “Cïk na pïrë tëk rwök ënë man: ‘Winy unu jö Icarael! Rwoth Obangawa ënë obedo Obanga acël ëka Rwoth.
29 Respondeu Jesus: O principal é:
30 Ëka myero ïmar Rwoth Obangani kï cwinyi kïbëc, kï tiponi kïbëc, kï thamani kïbëc, ëka kï tëköni kïbëc.’
30 Amarás, pois, o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de toda a tua força.
31 Më arïö mërë pïrë tëk na röm aröma: ‘Mar awodhi na calö ïmarö komi keni.’ Cïk mörö nökënë ope na pïrë tëk na löö man.”
31 O segundo é:
32 Apwony cïk ka Muca ögamö nï, “Eyo apwony, in ikobo na bër. In ïtwakö köp n'atïr nakun ikobo nï Obanga tye acël këkën ëka obanga nökënë ope.
32 Disse-lhe o escriba: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que ele é o único, e não há outro senão ele,
33 Ëka an angeo nï pïrë tëk më marö ën kï cwinyi kïbëc ëka kï thamani kïbëc ëka kï tëköni kïbëc, ëka më marö awodhi na calö ïmarö komi keni. Man ënë pïrë tëk na löö tyër awanga ëka gin aryëda.”
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e de toda a força, e amar ao próximo como a si mesmo excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Ï karë na Yecu önïang nï apwony cïk ka Muca ögamö kï ryëkö, ën okobo nïnë nï, “In ba ibor kï ker k'Obanga.”
34 Vendo Jesus que ele havia respondido sabiamente, declarou-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém mais ousava interrogá-lo.
35 Kinge na Yecu onwongo tye ka pwonyo jïï ï dyekal öt k'Obanga, ën openyogï nï, “Pïngö epwony cïk ka Muca kobo nï Meciya obedo akwar Daudi?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 Daudi kikome ötwakö kï tëkö ka Tipo Naleng, na kobo nï,
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 Daudi kikome cwodo ën nï, ‘Rwoth.’ Ën dök twërö bedo wode nïngö?”
37 O mesmo Davi chama-lhe Senhor; como, pois, é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Ï karë na Yecu tye ka pwony, ën okobo nï, “Gwökërë unu kï kom epwony cïk ka Muca. Pïën gïn marö woth rimo pïny nakun ruko gïnï böng na boco ëka mïtö gïnï nï jïï omothgï kï thë cuk,
38 E, ao ensinar, dizia ele: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e das saudações nas praças;
39 ëka marö gïnï bedo ï kabedo na bëcö më dheo ï öt Cinagoga ëka kabedo më wörö ï karama.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares nos banquetes;
40 Gïn maö udi ka mon thöö, bedo gïnï lëgö lëga na boco më nyuthere. Koth jö ni ebino pwodogï na rac rwök.”
40 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Yecu obedo pïny ï nget kanya eketho tyër ïë kï ï öt k'Obanga. Ën önënö lwak ka bolo tyër ï canduk lïm. Ëlönyö na pol obolo lïm na thwönë.
41 Assentado diante do gazofilácio, observava Jesus como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Cë dha thöö n'obedo acan obino ëka obolo cïlïng na nyige gïn arïö.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, depositou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Yecu öcakö cwodo ëlübkörë bothe ëka okobo nï, “An akobo niwu köp adyer, dha thöö ni n'obedo acan ënë obolo tyër ï canduk lïm na löö jö nökënë kïbëc na tye ka mïö tyërgï.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta viúva pobre depositou no gazofilácio mais do que o fizeram todos os ofertantes.
44 Pïën gïn ömïö tyërgï n'ögïthö gïnï kï kom lïmgï na thwönë, ëntö dha thöö ni n'obedo acan, ömïö jami kïbëc n'onwongo tye bothe na myero ën ökwö ködë.”
44 Porque todos eles ofertaram do que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo quanto possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.