Lucas 13
lth (LTH) vs ARIB
1 Ï koth karë nön, jö mökö n'onwongo tye kunön önïangö Yecu ï kom jö Galilaya na Pilato ömïö twërö më nekogï na gïn tye ka tyërö tyër.
1 Ora, naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os sacrifícios deles.
2 Cë Yecu ögamö nï, “Un ïthamö nï jö Galilaya nön onwongo obedo ëbal na löö jö Galilaya nökënë?
2 Respondeu-lhes Jesus: Pensais vós que esses foram maiores pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?
3 Akobo niwu nï pe! Ëntö ka ba ingut unu ëka idwogo unu both Obanga cë un kïbëc ibino thöö unu kömanön.
3 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Cë dong jö apar aboro na wi öt na bor më Ciloam obino örëdhërë ï komgï ëka öthöö gïnï, ïthamö unu nï gïn onwongo obedo ëbal na löö jö nökënë na bedo ï Jerucalem?
4 Ou pensais que aqueles dezoito, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 Akobo niwu nï pe! Ka ba ingut unu ëka idwogo unu both Obanga, cë un kïbëc ibino thöö kömanön.”
5 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Cë Yecu obolo carolok nï, “Ëcwö mörö yam tye n'onwongo öpïdhö yath ölam na nyakö nyige ï pwodho ölök mërë. Ën obino öcïdhö nakun rangö ka önyakö nyige mörö, ëntö ba onwongo.
6 E passou a narrar esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; e indo procurar fruto nela, e não o achou.
7 Cë ëcwö nön öcakö kobo both atic n'onwongo gwökö pwodho ölök nön, ‘Pï mwaka adek abedo bino kany më rangö nyig yath ölam ni ëntö ba anwongo mörö. Tong ökö pïny! Pïngö balö ngöm?’ ”
7 Disse então ao viticultor: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira, e não o acho; corta-a; para que ocupa ela ainda a terra inutilmente?
8 “Ëcwö ni ögamö nï, ‘Adwong, kono ïwëk obed pï mwaka ni këkën dökï, an abino bakö ngöm ï thërë cë aönyö öwërö dyegi ïë.
8 Respondeu-lhe ele: Senhor, deixa-a este ano ainda, até que eu cave em derredor, e lhe deite estrume;
9 Ka önyakö nyige ï mwaka na bino cë bër rwök, ëka ka ba önyak cë itong ökö pïny.’ ”
9 e se no futuro der fruto, bem; mas, se não, cortá-la-ás.
10 Ï ceng Cabït mörö acël, Yecu onwongo tye ï pwony ï od cinagoga.
10 Jesus estava ensinando numa das sinagogas no sábado.
11 Dhakö mörö onwongo ute kunön na tipo na rac oyelo pï mwaka apar aboro, two ni onwongo ogomo ën ökö na ba römö ryërë malö atïr.
11 E estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade havia já dezoito anos; e andava encurvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Ï karë na Yecu önënö dhakö nön, ocwodo ën anyim cë okobo nïnë nï, “Dhakö, agonyi ökö kï kom görüni.”
12 Vendo-a Jesus, chamou-a, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade;
13 Cë Yecu oketho cïngë ï kome, cücüth dhakö nön öryërë malö, cë öcakö pakö Obanga.
13 e impôs-lhe as mãos e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Ëntö akëmö ömakö adwong më cinagoga pïën Yecu onwongo öcangö dhakö ï ceng Cabït. Adwong më cinagoga okobo both lwak na tye ï athuko nï, “Nïnö tye abicël më tic, pï man bin unu ëk ëcangwu ïnïnö nonu gïnï, na path kï ceng Cabït!”
14 Então o chefe da sinagoga, indignado porque Jesus curara no sábado, tomando a palavra disse à multidão: Seis dias há em que se deve trabalhar; vinde, pois, neles para serdes curados, e não no dia de sábado.
15 Rwoth ögamö nïnë nï, “Un etwodo! Ngat mörö ope na gönyö thwön onyo kana mërë kï kanya cemo ïë cë tero ï modho pii ï ceng Cabït?
15 Respondeu-lhe, porém, o Senhor: Hipócritas, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi, ou jumento, para o levar a beber?
16 Dhakö ni na ën ayë nyaka Abraam, na yam Catan otweo pï mwaka apar aboro. Ba myero ëgöny ën ökö kï kom tweco ni ï ceng Cabït?”
16 E não devia ser solta desta prisão, no dia de sábado, esta que é filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás tinha presa?
17 Ï karë na Yecu ötwakö köp ni, lewic ömakö lang mërë kïbëc ëntö cwiny jïï obedo na yom pï tic më aura n'onwongo ën tïmö.
17 E dizendo ele essas coisas, todos os seus adversário ficavam envergonhados; e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Cë Yecu okobo nï, “Ker k'Obanga cal kï ngö? Abino poro kï ngö?
18 Ele, pois, dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 Tye nï köman. Dhanö mörö ökwanyö nyig kodhi karadali na tïtïdï rwök, ëka öpïdhö ï pwodho mërë. Yath ni ödöngö ëka ödökö na thwönë, cë wïny na ngwëcö kï malö ögërö udigï ï jangë.”
19 É semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou e lançou na sua horta; cresceu, e fez-se árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.
20 Cë Yecu dök openyo nï, “Ngö na dök arömö poro kï Ker k'Obanga?
20 E disse outra vez: A que compararei o reino de Deus?
21 Tye nï köman. Dhakö mörö ökwanyö thöbï cë orubo kï mökö ogati, naka wang na thöbï nön örömö.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar toda ela levedada.
22 Ï karë na Yecu onwongo tye ï woth mërë yo Jerucalem, ën opwonyo jïï kï kin peci ëka imiye.
22 Assim percorria Jesus as cidades e as aldeias, ensinando, e caminhando para Jerusalém.
23 Ngat mörö openyo ën nï, “Rwoth, jö na nönök këkën ënë bino larë?”
23 E alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os que se salvam? Ao que ele lhes respondeu:
24 “Tïm unu tëk më dönyö kï dholokek na dïng ï Ker k'Obanga, pïën jö na pol bino tëmö dönyö ëntö ba bino twërö gïnï.
24 Porfiai por entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não poderão.
25 Won öt bino yaa malö cë cego dholokek, un ibino cung kï yöökö, ïdwöngö unu dholokek nakun ikobo unu nï, ‘Adwong, yab nïwa dholokek.’ Ëntö ën bino gamö köpwu nï, ‘An ba angeowu ëka kwene na un ïya kï ïë.’
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e cerrado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, abre-nos; e ele vos responder: Não sei donde vós sois;
26 Cë un ibino kobo nï, ‘Yam wan ecemo ëka emedho kodi kanya acël, ëka thon ipwonyo jïï ï yodhiwa.’
26 então começareis a dizer: Comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas;
27 Ëntö ën bino kobo nï, ‘Ba angeowu ëka kwene na un ïya kï ïë, cïdh unu ökö kï botha, un ëtïm tïm na reco kïbëc!’
27 e ele vos responderá: Não sei donde sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais a iniqüidade.
28 “Kunön ibino unu koko kï rïdö lakwu, ka ïnënö unu Abraam, Icaka, Jakob ëka edwarpïny kïbëc ï Ker k'Obanga ëntö un ebino kwëröwu ökö.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes quando virdes Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Jïï bino bino kï kukïdë ëka kuthö, kukuju ëka kukwap më bedo ï kabedogï ï Ker k'Obanga.
29 Muitos virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e reclinar-se-ão à mesa no reino de Deus.
30 Adyer, tye jö n'odong cen bino tëlö anyim, ëka jö n'ötëlö anyim bino dong cen. Ëntö adyer jö mökö n'odong cen bino bedo gïnï anyim, ëka jö mökö na tye anyim bino bedo dong gïnï cen.”
30 Pois há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Ï caa nön, Eparicayo mökö obino cë okobo both Yecu nï, “Cïdh ökö kï kany pïën Erode mïtö nekoni.”
31 Naquela mesma hora chegaram alguns fariseus que lhe disseram: Sai, e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Yecu ögamö nïgï nï, “Cïdh ikob unu both kwee na twot nön nï, ‘An abino ryëmö cen dök abino cangö dhanö tin kï diki, ëka ï nïnö më adek mërë abino tyeko ticna.’
32 Respondeu-lhes Jesus: Ide e dizei a essa raposa: Eis que vou expulsando demônios e fazendo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei consumado.
33 Kadï bed kömanön, myero amëdëra kï wothna, tin kï diki, kï diki maca, pïën adwarpïny kür myero öthöö kany ökënë na path kï Jerucalem.
33 Importa, contudo, caminhar hoje, amanhã, e no dia seguinte; porque não convém que morra um profeta fora de Jerusalém.
34 “Jerucalem, Jerucalem, un ineko edwarpïny ëka icelo unu jö n'eoro bothwu kï kite, wang adi na an abedo ka mïtö cökö ëthïnöni kanya acël calö mïn gwënö na gürö ëthïnë ï thë bwome, ëntö in ïkwërö ökö.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas, e apedrejas os que a ti são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e não quiseste!
35 Nën, odi dong ëwëkö nini, odong nono. An akobo niwu nï ba dökï ibino nënöna unu, naka ka ibino unu kobo nï, ‘Gum obed ï kom ngat na bino kï nyïng Rwoth.’”
35 Eis aí, abandonada vos é a vossa casa. E eu vos digo que não me vereis até que venha o tempo em que digais: Bendito aquele que vem em nome do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.