Gênesis 44
lth (LTH) vs VC
1 Kinge na karama othum, Yocepu öcïkö atic mërë na gwökö ödë nï, “Pïk cem opong puki ka jö nön na gïn twërö tingo, ëka iketh cïlïng ka ngat acëlacël ï dhö puku mërë.
1 José deu esta ordem ao intendente de sua casa: "Enche de víveres os sacos destes homens tanto quanto possam conter, e põe o dinheiro de cada um na boca do saco.
2 Cë iketh ekopo ryalna ï dhö puku k'awobi na tïdï, kanya acël kï cïlïng më wïlö cem mërë.” Ën ötïmö kite na Yocepu okobo nïnë ködë.
2 Porás minha taça de prata na boca do saco do mais novo, com o preço do seu trigo". E fez o intendente como José lhe mandara.
3 Kodiko mërë na pïny dong oru, ëmïögï öcïdhö kï yorgï yökö kanya acël kï kenegï.
3 De manhã, ao romper do dia, foram despedidos com seus jumentos.
4 Gïn onwongo bara öcïdhö na bor kï ï pacö ï karë na Yocepu okobo both atic na gwökö jami mërë nï, “Lüb kör jö nön pïöpïö, ëka ka ïmakögï, cë ikob bothgï nï, ‘Pïngö un ïcülö gin na bër kï gin na rac?
4 Deixaram a cidade, mas, não tendo ido ainda muito longe, José disse ao seu intendente: "Levanta-te e persegue estes homens e, quando os tiveres alcançado, dir-lhes-ás: Por que pagastes o bem com o mal?
5 Pathï ekopo ni ënë adwongna modho ködë ëka thon tio ködë më thyeth? Un ïtïmö gin na rac rwök.’”
5 {A taça que roubastes} é aquela em que bebe o meu senhor e da qual se serve para suas adivinhações. Fizestes muito mal."
6 Ï karë n'atic ka Yocepu ömakögï ï yoo, ën önwö köp ni bothgï.
6 O intendente, tendo-os alcançado, falou-lhes desse modo.
7 Gïn okobo nïnë nï, “Adwongwa, ngö n'ömïö in ïtwakö koth köp nön? Wan ebedo eticni myero kür ëtïm koth tïm na calö manön!
7 Eles responderam-lhe: "Por que fala assim o meu senhor? Longe de teus servos a idéia de fazerem semelhante coisa!
8 Nën, cïlïng na wan enwongo ï dhö pukiwa, wan edwongo ökö bothi anaka kï ï lobo Kanaan. Cë pïngö wan myero ëkwal ryal onyo gol kï ï öt k'adwongni?
8 Nós te trouxemos de Canaã o dinheiro que tínhamos encontrado na boca dos sacos. Por que, pois, haveríamos de roubar prata ou ouro na casa de teu senhor?
9 Ka ebino nwongo tye both ngat mörö kï ï kinwa, ëk ënë öthöö. Wan kïbëc ebino bedo opii k'adwongni.”
9 Que aquele dos teus servos com quem for encontrada a taça morra, e, ao mesmo tempo, nós nos tornemos escravos do meu senhor".
10 Ën ögamö nï, “Wëk unu obed nï kömanön kite na un ikobo ködë. Ngat n'ebino nwongo ekopo bothe ënë bino bedo opiina; jö nökënë ebino wëkögï cïdhö.”
10 "Está bem! disse-lhes ele. Seja como dissestes! Aquele com quem for encontrada a taça será meu escravo. Vós outros sereis livres."
11 Cë ngat acëlacël öcakö cibo puku mërë pïny pïöpïö ëka öyabö dhögë.
11 E, imediatamente, pôs cada um o seu saco por terra e o abriu.
12 Cë atic ka Yocepu öcakö rangö ï puki cakërë kï both ngat na dit naka both ngat na tïdï. Ekopo ebino enwongo ï puku ka Benjamin.
12 O intendente revistou-os começando pelo mais velho e acabando pelo mais novo; e a taça foi encontrada no saco de Benjamim.
13 Utmego ka Yocepu öyëcö böng-gï pï cwer cwiny. Cë gïn kïbëc otweo yëcgï ï nge kenegï ëka ödök gïnï yo pacö.
13 Eles rasgaram suas vestes e, tendo cada um carregado de novo o seu jumento, voltaram para a cidade.
14 Ï karë na Yuda ëka utmego mërë obino gïnï ï öt ka Yocepu, gïn onwongo ën pod tye kany nön, cë opodho gïnï pïny oryebere ï nyime.
14 Judá e seus irmãos entraram em casa de José, que estava ainda em sua casa, e prostraram-se por terra diante dele.
15 Yocepu okobo bothgï nï, “Man ngö na un onwongo ïmïtö tïmö? Un ba ingeo unu nï dhanö na calö an twërö ngeo jami ni kï thyeth?”
15 José disse-lhes: "Que é isso que fizestes? Não sabíeis que sou um homem dotado da faculdade de adivinhar?"
16 Ëka Yuda okobo nï, “Onu ebino kobo ngö both adwongna? Ngö na onu ebino twakö? Onu ebino kwanyö bal kï kom onu nïngö? Obanga otyeko nwongo bal ï kom aticni. Wan dong ëdökö opii k'adwongna—onu ëka ngat n'enwongo okopo kï bothe.”
16 Judá respondeu: "Que podemos dizer a meu senhor? Que falaremos? Como nos justificar? Deus descobriu o crime de teus servos. Somos os escravos do meu senhor, nós e aquele junto de quem foi encontrada a taça."
17 Ëntö Yocepu okobo nï, “An ba atwërö tïmö nï kömanön! Ëntö ngat n'enwongo ekopo bothe, ënë bino bedo opiina. Un jö nökënë kïbëc ïtwërö unu dök both apapwu kï kuc.”
17 "Longe de mim, replicou José, o pensamento de agir dessa forma! Mas aquele em poder de quem foi encontrada a taça, esse será o meu escravo. Vós outros, voltai em paz para junto de vosso pai."
18 Cë Yuda öcïdhö bothe ëka okobo nïnë nï, “Akwai adwongna, ëk an atwak köp mörö kodi. Kür ïwëk akëmöni obed na lyeth ï koma, pïën in ïröm kï Parao kikokome.
18 Então Judá adiantou-se e disse a José: "Rogo-te, meu senhor, que permitas ao teu servo dizer uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a tua ira contra o teu servo, porque tu és como o próprio faraó.
19 Adwongna openyo etic mërë nï, ‘Un itye k'apapwu, onyo ömïnwu nökënë?’
19 Meu senhor havia perguntado aos seus servos: Tendes ainda vosso pai? Tendes um irmão?
20 Ëka wan ekobo both adwongna nï, ‘Wan etye k'apapwa na dong otii ëka ömïnwa na tïdï n'ënywölö ï karë n'apapwa onwongo dong otii ökö. Ömïn mërë öthöö ökö, ëka ën këkën ënë wod k'aya mërë n'odong, ëka apap mërë marö ën rwök.’
20 E nós havíamos respondido ao meu senhor que tínhamos um velho pai e um irmãozinho, filho de sua velhice, do qual o irmão havia morrido; e que, como ele foi deixado o único de sua mãe, seu pai o amava.
21 “Cë in ikobo both eticni nï, ‘Kel unu botha, ëk anën ën kï wanga.’
21 Disseste aos teus servos: Trazei-o para junto de mim, a fim de que o veja com meus olhos.
22 Wan ekobo both adwongna nï, ‘Awobi ni ba twërö wëkö apap mërë. Ka ën öwëkö; apap mërë bino thöö ökö.’
22 Havíamos respondido ao meu senhor que o menino não podia abandonar o seu pai, pois, se o fizesse, seu pai morreria.
23 Ëntö in ikobo both eticni nï, ‘Ka ömïnwu na tïdï ba owotho kodwu kanya acël, un ba ibino nënö wanga dökï.’
23 E disseste aos teus servos: Se vosso irmãozinho não vier convosco, não sereis admitidos na minha presença.
24 Ï karë na wan ëdök yo both aticni, apapna, wan ebino ekobo nïnë köp n'adwongna okobo.
24 Quando voltamos para a casa do teu servo, nosso pai, referimos-lhe as palavras do meu senhor.
25 “Cë apapwa okobo nï, ‘Dök unu yo Ejip ëk ïwïl unu cem mörö nïwa.’
25 E, quando nosso pai nos mandou voltar para comprar alguns víveres,
26 Ëntö wan ekobo nï, ‘Wan ba ebino cïdhö yo kunön. Ka ömïnwa na tïdï bino cïdhö ködwa, cë wan ebino cïdhö yo kunön, pïën wan ba ebino nënö wang dhanö ca, thwara ka ömïnwa na tïdï tye ï kinwa.’
26 respondemos-lhe: Não podemos descer. Mas, se nosso irmão mais novo nos acompanhar, fá-lo-emos, pois que não seremos admitidos na presença do governador, se nosso irmão não for conosco.
27 “Apapna okobo nïwa nï, ‘Un ingeo nï dhaköna önywölö ëthïnö awope arïö.
27 Teu servo, nosso pai, nos replicou: Sabeis que minha mulher me deu dois filhos.
28 Acël kï kin-gï öwëka ökö, cë an akobo nï, “Adyer lee na ger ökïdhö ën ökö na thïthïnö.” An ba dök anënö ën na twal.
28 Um desapareceu de minha casa, e eu disse: Certamente foi devorado. E não mais o revi até hoje.
29 Ka ïkwanyö unu man ökö kï botha, ëka gin na rac opodho ï kome, cë cwer cwiny na un ibino mïöna bino nekona ökö.’
29 Se me tirais ainda este, e lhe acontecer alguma desgraça, fareis descer os meus cabelos brancos à habitação dos mortos, sob o peso da dor.
30 “Pï manön adwongna, an ba arömö dök both apapna abonge awobi ni. Kwö k'apapwa ocung ï kom kwö k'awobi ni.
30 Se agora volto para junto de teu servo, meu pai, sem levar conosco o menino, ele, cuja vida está ligada à do menino,
31 Ka ën önënö nï awobi ni ope ï kinwa, cwer cwiny bino mïö apapwa thöö ökö.
31 desde que notar que ele não está conosco, morrerá. E teus servos terão feito descer à habitação dos mortos, sob o peso da aflição, os cabelos brancos do teu servo, nosso pai.
32 Adwongna, an abino acïkara both apapna nï an abino gwökö awobi ni. An akobo nïnë nï, ‘Ka an ba abino dwongo ën bothi, cë bal mërë bino dwogo ï wia ï nyim apapna ï karë më kwöna kïbëc.’
32 Ora, o teu servo respondeu pelo menino junto de meu pai; e disse-lhe que, se ele não lho reconduzisse, seria eternamente culpado para com seu pai.
33 “Cë kobedini akwai nï ïtïm bër iye aticni odong kany na calö opii k'adwongna nakaka awobi ni, ëk ïmïï awobi ni ödök pacö kanya acël kï utmego mërë.
33 Rogo-te, pois: aceita que teu servo fique escravo de meu senhor em lugar do menino, para que este possa voltar com seus irmãos.
34 An atwërö dök both apapna nïngö ka awobi ni ba owotho köda? An ba amïtö nënö gin na rac ka podho ï kom apapna.”
34 Como poderia eu apresentar-me diante do meu pai, se o menino não for comigo? Oh, eu não poderia suportar a dor que sobreviria a meu pai!"
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.