Gênesis 44

lth (LTH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kinge na karama othum, Yocepu öcïkö atic mërë na gwökö ödë nï, “Pïk cem opong puki ka jö nön na gïn twërö tingo, ëka iketh cïlïng ka ngat acëlacël ï dhö puku mërë.
1 Depois disso José deu ao administrador da sua casa a seguinte ordem: — Encha de mantimento os sacos que esses homens trouxeram, o quanto puderem carregar, e ponha na boca dos sacos o dinheiro de cada um.
2 Cë iketh ekopo ryalna ï dhö puku k'awobi na tïdï, kanya acël kï cïlïng më wïlö cem mërë.” Ën ötïmö kite na Yocepu okobo nïnë ködë.
2 E, na boca do saco de mantimentos que pertence ao irmão mais moço, ponha o meu copo de prata, junto com o dinheiro que ele pagou pelo seu mantimento. O administrador fez tudo como José havia mandado.
3 Kodiko mërë na pïny dong oru, ëmïögï öcïdhö kï yorgï yökö kanya acël kï kenegï.
3 De manhã bem cedo os irmãos de José saíram de viagem, com os seus jumentos.
4 Gïn onwongo bara öcïdhö na bor kï ï pacö ï karë na Yocepu okobo both atic na gwökö jami mërë nï, “Lüb kör jö nön pïöpïö, ëka ka ïmakögï, cë ikob bothgï nï, ‘Pïngö un ïcülö gin na bër kï gin na rac?
4 Quando eles já tinham saído da cidade, mas ainda não estavam longe, José disse ao seu administrador: — Vá depressa atrás daqueles homens e, quando os alcançar, diga o seguinte: “Por que vocês pagaram o bem com o mal?
5 Pathï ekopo ni ënë adwongna modho ködë ëka thon tio ködë më thyeth? Un ïtïmö gin na rac rwök.’”
5 Por que roubaram o copo de prata do meu patrão? Ele usa esse copo para beber e para adivinhar as coisas. Vocês cometeram um crime.”
6 Ï karë n'atic ka Yocepu ömakögï ï yoo, ën önwö köp ni bothgï.
6 Quando o administrador os alcançou e disse o que José havia ordenado,
7 Gïn okobo nïnë nï, “Adwongwa, ngö n'ömïö in ïtwakö koth köp nön? Wan ebedo eticni myero kür ëtïm koth tïm na calö manön!
7 eles responderam: — Por que o senhor está falando desse jeito? Nós não seríamos capazes de fazer uma coisa dessas!
8 Nën, cïlïng na wan enwongo ï dhö pukiwa, wan edwongo ökö bothi anaka kï ï lobo Kanaan. Cë pïngö wan myero ëkwal ryal onyo gol kï ï öt k'adwongni?
8 Nós lhe trouxemos de volta do país de Canaã o dinheiro que encontramos na boca dos sacos de mantimentos de cada um de nós. Então por que iríamos roubar prata ou ouro da casa do seu patrão?
9 Ka ebino nwongo tye both ngat mörö kï ï kinwa, ëk ënë öthöö. Wan kïbëc ebino bedo opii k'adwongni.”
9 Se o senhor encontrar o copo com algum de nós, ele será morto, e nós ficaremos seus escravos.
10 Ën ögamö nï, “Wëk unu obed nï kömanön kite na un ikobo ködë. Ngat n'ebino nwongo ekopo bothe ënë bino bedo opiina; jö nökënë ebino wëkögï cïdhö.”
10 O administrador disse: — Concordo com vocês, mas só aquele com quem estiver o copo é que será meu escravo; os outros poderão ir embora.
11 Cë ngat acëlacël öcakö cibo puku mërë pïny pïöpïö ëka öyabö dhögë.
11 Então eles puseram depressa os sacos de mantimentos no chão, e cada um abriu o seu.
12 Cë atic ka Yocepu öcakö rangö ï puki cakërë kï both ngat na dit naka both ngat na tïdï. Ekopo ebino enwongo ï puku ka Benjamin.
12 O administrador de José procurou em cada saco de mantimentos, começando pelo do mais velho até o do mais moço; e o copo foi encontrado na boca do saco de mantimentos de Benjamim.
13 Utmego ka Yocepu öyëcö böng-gï pï cwer cwiny. Cë gïn kïbëc otweo yëcgï ï nge kenegï ëka ödök gïnï yo pacö.
13 Então os irmãos rasgaram as suas roupas em sinal de tristeza, colocaram de novo as cargas em cima dos jumentos e voltaram para a cidade.
14 Ï karë na Yuda ëka utmego mërë obino gïnï ï öt ka Yocepu, gïn onwongo ën pod tye kany nön, cë opodho gïnï pïny oryebere ï nyime.
14 Quando Judá e os seus irmãos chegaram à casa de José, ele ainda estava ali. Eles se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
15 Yocepu okobo bothgï nï, “Man ngö na un onwongo ïmïtö tïmö? Un ba ingeo unu nï dhanö na calö an twërö ngeo jami ni kï thyeth?”
15 Aí José perguntou: — Por que foi que vocês fizeram isso? Vocês não sabiam que um homem como eu é capaz de adivinhar as coisas?
16 Ëka Yuda okobo nï, “Onu ebino kobo ngö both adwongna? Ngö na onu ebino twakö? Onu ebino kwanyö bal kï kom onu nïngö? Obanga otyeko nwongo bal ï kom aticni. Wan dong ëdökö opii k'adwongna—onu ëka ngat n'enwongo okopo kï bothe.”
16 Judá respondeu: — Senhor, o que podemos falar ou responder? Como podemos provar que somos inocentes? Deus descobriu o nosso pecado. Aqui estamos e somos todos seus escravos, nós e aquele com quem estava o copo.
17 Ëntö Yocepu okobo nï, “An ba atwërö tïmö nï kömanön! Ëntö ngat n'enwongo ekopo bothe, ënë bino bedo opiina. Un jö nökënë kïbëc ïtwërö unu dök both apapwu kï kuc.”
17 José disse: — De jeito nenhum! Eu nunca faria uma coisa dessas! Só aquele que estava com o meu copo é que será meu escravo. Os outros podem voltar em paz para a casa do pai.
18 Cë Yuda öcïdhö bothe ëka okobo nïnë nï, “Akwai adwongna, ëk an atwak köp mörö kodi. Kür ïwëk akëmöni obed na lyeth ï koma, pïën in ïröm kï Parao kikokome.
18 Então Judá chegou perto de José e disse: — Senhor, me dê licença para lhe falar com franqueza. Não fique aborrecido comigo, pois o senhor é como se fosse o próprio rei.
19 Adwongna openyo etic mërë nï, ‘Un itye k'apapwu, onyo ömïnwu nökënë?’
19 O senhor perguntou: “Vocês têm pai ou outro irmão?”
20 Ëka wan ekobo both adwongna nï, ‘Wan etye k'apapwa na dong otii ëka ömïnwa na tïdï n'ënywölö ï karë n'apapwa onwongo dong otii ökö. Ömïn mërë öthöö ökö, ëka ën këkën ënë wod k'aya mërë n'odong, ëka apap mërë marö ën rwök.’
20 Nós respondemos assim: “Temos pai, já velho, e um irmão mais moço, que nasceu quando o nosso pai já estava velho. O irmão do rapazinho morreu. Agora ele é o único filho da sua mãe que está vivo, e o seu pai o ama muito.”
21 “Cë in ikobo both eticni nï, ‘Kel unu botha, ëk anën ën kï wanga.’
21 Aí o senhor nos disse para trazer o rapazinho porque desejava vê-lo.
22 Wan ekobo both adwongna nï, ‘Awobi ni ba twërö wëkö apap mërë. Ka ën öwëkö; apap mërë bino thöö ökö.’
22 Nós respondemos que ele não podia deixar o seu pai, pois, se deixasse, o seu pai morreria.
23 Ëntö in ikobo both eticni nï, ‘Ka ömïnwu na tïdï ba owotho kodwu kanya acël, un ba ibino nënö wanga dökï.’
23 Mas o senhor disse que, se ele não viesse, o senhor não nos receberia.
24 Ï karë na wan ëdök yo both aticni, apapna, wan ebino ekobo nïnë köp n'adwongna okobo.
24 — Quando chegamos à nossa casa, contamos ao nosso pai tudo o que o senhor tinha dito.
25 “Cë apapwa okobo nï, ‘Dök unu yo Ejip ëk ïwïl unu cem mörö nïwa.’
25 Depois ele nos mandou voltar para comprarmos mais mantimentos.
26 Ëntö wan ekobo nï, ‘Wan ba ebino cïdhö yo kunön. Ka ömïnwa na tïdï bino cïdhö ködwa, cë wan ebino cïdhö yo kunön, pïën wan ba ebino nënö wang dhanö ca, thwara ka ömïnwa na tïdï tye ï kinwa.’
26 Nós respondemos: “Não podemos ir; não seremos recebidos por aquele homem se o nosso irmão mais moço não for com a gente. Nós só vamos se o nosso irmão mais moço for junto.”
27 “Apapna okobo nïwa nï, ‘Un ingeo nï dhaköna önywölö ëthïnö awope arïö.
27 Então o nosso pai disse: “Vocês sabem que a minha mulher Raquel me deu dois filhos.
28 Acël kï kin-gï öwëka ökö, cë an akobo nï, “Adyer lee na ger ökïdhö ën ökö na thïthïnö.” An ba dök anënö ën na twal.
28 Um deles já me deixou; eu nunca mais o vi. Deve ter sido despedaçado por animais selvagens.
29 Ka ïkwanyö unu man ökö kï botha, ëka gin na rac opodho ï kome, cë cwer cwiny na un ibino mïöna bino nekona ökö.’
29 E, se agora vocês me tirarem este também, e alguma desgraça acontecer com ele, vocês matarão de tristeza este velho.”
30 “Pï manön adwongna, an ba arömö dök both apapna abonge awobi ni. Kwö k'apapwa ocung ï kom kwö k'awobi ni.
30 — ausente —
31 Ka ën önënö nï awobi ni ope ï kinwa, cwer cwiny bino mïö apapwa thöö ökö.
31 — ausente —
32 Adwongna, an abino acïkara both apapna nï an abino gwökö awobi ni. An akobo nïnë nï, ‘Ka an ba abino dwongo ën bothi, cë bal mërë bino dwogo ï wia ï nyim apapna ï karë më kwöna kïbëc.’
32 E tem mais: eu garanti ao meu pai que seria responsável pelo rapaz. Eu disse assim: “Se eu não lhe trouxer o rapaz de volta, serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.”
33 “Cë kobedini akwai nï ïtïm bër iye aticni odong kany na calö opii k'adwongna nakaka awobi ni, ëk ïmïï awobi ni ödök pacö kanya acël kï utmego mërë.
33 Por isso agora eu peço ao senhor que me deixe ficar aqui como seu escravo em lugar do rapaz. E permita que ele volte com os seus irmãos.
34 An atwërö dök both apapna nïngö ka awobi ni ba owotho köda? An ba amïtö nënö gin na rac ka podho ï kom apapna.”
34 Como posso voltar para casa se o rapaz não for comigo? Eu não quero ver essa desgraça cair sobre o meu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.