Gênesis 31

lth (LTH) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Jakob owinyo nï awope ka Laban onwongo tye ka kobo nï, “Jakob otero jami kïbëc n'onwongo apapwa tye ködë ëka onwongo lönyö ni kïbëc kï ï kom lïm k'apapwa.”
1 Jacó, porém, ouviu falar que os filhos de Labão estavam dizendo: "Jacó tomou tudo que o nosso pai tinha e juntou toda a sua riqueza à custa do nosso pai".
2 Ëka Jakob thon önënö nï Laban ba dökï nënë na bër kite n'onwongo tye ködë cön.
2 E Jacó percebeu que a atitude de Labão para com ele já não era a mesma de antes.
3 Cë Rwoth okobo both Jakob nï, “Dök ökö cen ï lobo ka kwereni ëka wedeni, cë an abino woth kodi.”
3 E o Senhor disse a Jacó: "Volte para a terra de seus pais e de seus parentes, e eu estarei com você".
4 Cë Jakob ooro dhanö mörö më cwodo Racel ëka Lea më bino ï bar kanya lïm mërë onwongo tye ïë.
4 Então Jacó mandou chamar Raquel e Lia para virem ao campo onde estavam os seus rebanhos,
5 Ën okobo bothgï nï, “An atye ka nënö nï apapwu ba tye ka nënöna na bër kite na cön, ëntö Obanga n'apapna wörö obedo ka gwököna.
5 e lhes disse: "Vejo que a atitude do seu pai para comigo não é mais a mesma, mas o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Un ingeo nï an atio tic both apapwu kï tëköna kïbëc,
6 Vocês sabem que trabalhei para seu pai com todo o empenho,
7 ëka apapwu obedo ka bwölöna nakun lökö öcarana wang apar twal. Ëntö Obanga ba oyeo nïnë më tïmö gin mörö na rac ï koma.
7 mas ele tem me feito de tolo, mudando o meu salário dez vezes. Contudo, Deus não permitiu que ele me prejudicasse.
8 Ï karë kïbëc ka ën okobo nï, ‘Leeni n'ënywölö n'obedo ölïnga bino bedo cülni,’ cë leeni kïbëc nywölö ëthïnögï n'obedo ölïnga; ëka ka ën okobo nï, ‘Leeni n'ënywölö n'obedo omer bino bedo cülni,’ cë leeni kïbëc nywölö ëthïnögï n'obedo omer.
8 Se ele dizia: ‘As crias salpicadas serão o seu salário’, todos os rebanhos geravam filhotes salpicados; e se ele dizia: ‘As que têm listras serão o seu salário’, todos os rebanhos geravam filhotes com listras.
9 Manön ënë kite n'Obanga ökwanyö lïm k'apapwu cë ömïögï botha.
9 Foi assim que Deus tirou os rebanhos de seu pai e os deu a mim.
10 “Ï karë më wapere ka rom kï dyegi, an anënö kï ï lekna nywogi na tye ka kwaro megi dyegi ëka megi rom na komgï obedo omer ëka okomol onyo ölïnga.
10 "Na época do acasalamento, tive um sonho em que olhei e vi que os machos que fecundavam o rebanho tinham listras, eram salpicados e malhados.
11 Malaika k'Obanga ocwoda ï wang lek nï, ‘Jakob.’ An agamö nï, ‘An ene.’
11 O anjo de Deus me disse no sonho: ‘Jacó! ’ Eu respondi: ‘Eis-me aqui! ’
12 Cë malaika okobo nïna nï, ‘Ting wangi malö ëka ïnën nï nywogi kïbëc na tye ka kwaro megi dyegi obedo omer, okomol onyo ölïnga, pïën an anënö gin na kïbëc na Laban obedo ka tïmö ï komi.
12 Então ele disse: ‘Olhe e veja que todos os machos que fecundam o rebanho têm listras, são salpicados e malhados, porque tenho visto tudo o que Labão lhe fez.
13 An abedo Obanga më Betel, kanya in iwiro möö ïë ï wi kidi ëka kanya in ikwongo kwong ködë botha. Kobedini dong yaa ökö pïöpïö kï ï lobo ni ëka ïdök cen yo lobo kanya enywoli ïë.’”
13 Sou o Deus de Betel, onde você ungiu uma coluna e me fez um voto. Saia agora desta terra e volte para a sua terra natal’ ".
14 Cë Racel ëka Lea okobo both Jakob nï, “Wan pod etye kï gin mörö më alea kï ï öt k'apapwa?
14 Raquel e Lia disseram a Jacó: "Temos ainda parte na herança dos bens de nosso pai?
15 Ën ba bino nënöwa na calö Erok? Ën ba öcadhöwa këkën, ëntö öcamö thon lïm n'onwongo ïmïö bothe pïrwa.
15 Não nos trata ele como estrangeiras? Não apenas nos vendeu como também gastou tudo o que foi pago por nós!
16 Adyer lïm kïbëc na dong Obanga ökwanyö ökö kï both apapwa obedo mëwa ëka ëthïnöwa. Dong ïtïm gin na kïbëc n'Obanga okobo nini.”
16 Toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos. Portanto, faça tudo quanto Deus lhe ordenou".
17 Cë Jakob oketho ëthïnö mërë ëka mon mërë ï ngee kïnaga,
17 Então Jacó ajudou seus filhos e suas mulheres a montar nos camelos,
18 ën ökölö leeni mërë më pacö kï jami kïbëc na ën onwongo kï ï Paddan Aram, ëka öcakö cïdhö më dök cen ï lobo Kanaan kanya apap mërë Icaka ökwö ïë.
18 e conduziu todo o seu rebanho, junto com todos os bens que havia acumulado em Padã-Arã, para ir à terra de Canaã, à casa de seu pai Isaque.
19 Ï karë na Laban onwongo öcïdhö më nyarö yer rom mërë, Racel ökwalö cal obanga k'apap mërë gïnï kï ï öt.
19 Enquanto Labão tinha saído para tosquiar suas ovelhas, Raquel roubou de seu pai os ídolos do clã.
20 Jakob thon öbwölö Laban dhanö më Aram nakun ba okobo nïnë woth mërë.
20 Foi assim que Jacó enganou a Labão, o arameu, fugindo sem lhe dizer nada.
21 Ën ölüü kï lïm kïbëc n'onwongo ën tye ködë, ëka öngölö kulo Euparate, nakun dök yo lobo n'otingere më Gilead.
21 Ele fugiu com tudo o que tinha e, atravessando o Eufrates, foi para os montes de Gileade.
22 Kinge nïnö adek, ekobo both Laban nï Jakob ölüü ökö.
22 Três dias depois, Labão foi informado de que Jacó tinha fugido.
23 Laban ökwanyö wede mërë ölübö kï kör Jakob pï nïnö abïrö ëka ëmakö ën ï lobo n'otingere më Gilead.
23 Tomando consigo os homens de sua família, perseguiu Jacó por sete dias e o alcançou nos montes de Gileade.
24 Ëntö ï kiwor Obanga obino both Laban dhanö më Aram ï wang lek ëka okobo nïnë nï, “Gwokiri, kür ïcïdh ikob gin mörö na bër onyo na rac both Jakob.”
24 Então, de noite, Deus veio em sonho a Labão, o arameu, e o advertiu: "Cuidado! Não diga nada a Jacó, não lhe faça promessas nem ameaças".
25 Jakob onwongo dong oguro këma mërë ï lobo n'otingere më Gilead ï karë na Laban ömakö ën. Laban ëka wede mërë thon oguro këmagï kany nön.
25 Labão alcançou Jacó, que estava acampado nos montes de Gileade. Então Labão e os homens se acamparam ali também.
26 Cë Laban okobo both Jakob nï, “Ngö na in ïtïmö? In ïbwöla, ëka itero anyirana na calö jö n'ëmakögï kï ï dhö lwëny.
26 Ele perguntou a Jacó: "Que foi que você fez? Não só me enganou como também raptou minhas filhas como se fossem prisioneiras de guerra.
27 Pïngö in ïlüü alüa ïmüng na ba ïnïanga? Pïngö ba ikobo nïna ëk amii ïcïdh unu kï yom cwiny nakun iwero unu wer kï bul ëka adungu?
27 Por que você me enganou, fugindo em segredo, sem avisar-me? Eu teria celebrado a sua partida com alegria e cantos, ao som dos tamborins e das harpas.
28 In thon ba ïmïa amotho ëkwaëna ëka anyirana. In ïtïmö gin mörö më mingo.
28 Você sequer me deixou beijar meus netos e minhas filhas para despedir-me deles. Você foi insensato.
29 An atye kï twër më wanöwu kïbëc, ëntö ï kiwor n'opoth Obanga k'apapni okobo nïna nï, ‘Gwokiri, kür ïcïdh ikob gin mörö na bër onyo na rac both Jakob.’
29 Tenho poder para prejudicá-los; mas, na noite passada, o Deus do pai de vocês me advertiu: ‘Cuidado! Não diga nada a Jacó, não lhe faça promessas nem ameaças’.
30 Man dong ïya ökö, pïën ïmïtö dök ï öt k'apapni. Ëntö pïngö in ïkwalö obangana gïnï?”
30 Agora, se você partiu porque tinha saudade da casa de seu pai, por que roubou meus deuses? "
31 Jakob ögamö dhö Laban nï, “An onwongo alwor, pïën an athamö nï in ïtwërö gamö anyirani ökö kï botha tëtëk.
31 Jacó respondeu a Labão: "Tive medo, pois pensei que você tiraria suas filhas de mim à força.
32 Ëntö ka in inwongo ngat mörö na tye k'obangani gïnï, ngat nön ba bino kwö. Rang gin mörö këkën n'obedo megi ï nyim wede onu ëka ïkwany ïcïdh ködë.” Jakob ba ongeo nï Racel onwongo ökwalö cal obanga k'apap mërë gïnï.
32 Quanto aos seus deuses, quem for encontrado com eles não ficará vivo. Na presença dos nossos parentes, veja você mesmo se está aqui comigo qualquer coisa que lhe pertença, e, se estiver, leve-a de volta". Ora, Jacó não sabia que Raquel os havia roubado.
33 Laban ödönyö ï këma ka Jakob, ï këma ka Lea ëka ï këma ka mon arïö n'obedo etic, ëntö ën ba onwongo gin mörö. Kinge na ën odonyo yökö kï öd këma ka Lea, ën ödönyö ï këma ka Racel.
33 Então Labão entrou na tenda de Jacó, e nas tendas de Lia e de suas duas servas, mas nada encontrou. Depois de sair da tenda de Lia, entrou na tenda de Raquel.
34 Ëntö Racel onwongo ökwanyö cal obanga k'apap mërë gïnï, cë okethogï ï gin më bedo ï ngee kïnaga ëka obedo ï wie. Laban örangö jami kïbëc na tye ï öd këma, ëntö ba onwongo gin mörö.
34 Raquel tinha colocado os ídolos dentro da sela do seu camelo e estava sentada em cima. Labão vasculhou toda a tenda, mas nada encontrou.
35 Racel okobo both apap mërë nï, “Adwongna, kür akëmö omaki ï koma ka ïnënö nï ba atwërö yaa malö ï nyimi, pïën an atye kï two dwena.” Cë Laban ömëdërë kï rangö cal obanga mërë gïnï ëntö ba onwongo.
35 Raquel disse ao pai: "Não se irrite, meu senhor, por não poder me levantar em sua presença, pois estou com o fluxo das mulheres". Ele procurou os ídolos, mas não os encontrou.
36 Akëmö ömakö Jakob, cë öcakö twak kï Laban nakun kobo nï, “Ngö na rac na an atïmö?” Ën openyo Laban nï, “Bal ngö na an atïmö na mïö in itye ka lübö köra rwök?
36 Jacó ficou irado e queixou-se a Labão: "Qual foi meu crime? Que pecado cometi para que você me persiga furiosamente?
37 Kobedini na dong in ïrangö ï jamina kïbëc, inwongo gin mörö n'obedo megi? Keth ï nyim wedeni ëka mëga, cë ïmïïgï öngöl köp ï kin ön jö arïö.
37 Você já vasculhou tudo o que me pertence. Encontrou algo que lhe pertença? Então coloque tudo aqui na frente dos meus parentes e dos seus, e que eles julguem entre nós dois.
38 “An abedo bothi pï mwaka pyer arïö. Megi rom ëka megi dyegini ïgï ba ööny. An thon ba acamö nywogini mörö.
38 "Vinte anos estive com você. Suas ovelhas e cabras nunca abortaram, e jamais comi um só carneiro do seu rebanho.
39 Ka lee më thim oneko romni onyo dyegini an ba akelo bothi, an kikoma ënë acülö. Ëka, in ïmïa acülö pï lee mörö n'orwenyo, kadï bed nï ëkwalö kiceng onyo kiwor.
39 Eu nunca levava a você os animais despedaçados por feras; eu mesmo assumia o prejuízo. E você pedia contas de todo animal roubado de dia ou de noite.
40 Man ënë kite n'onwongo an atye ködë: Ceng wanga kiceng ëka koyo neka kiwor, cë nïnö kwërö wanga ökö.
40 O calor me consumia de dia, e o frio, de noite, e o sono fugia dos meus olhos.
41 Pï mwaka pyer arïö na an abedo ködë ï pacöni, an atio bothi mwaka apar angwën pï anyirani arïö, ëka pï mwaka abicël pï lïmni. In ibedo ka lökö öcarana wang apar külü!
41 Foi assim nos vinte anos em que fiquei em sua casa. Trabalhei para você catorze anos em troca de suas duas filhas e seis anos por seus rebanhos, e dez vezes você alterou o meu salário.
42 Ka Obanga k'apapna, Obanga k'Abraam ëka Obanga n'apapna Icaka wörö, onwongo ba ögwöka, in onwongo ïtwërö ryëmöna kï cïnga nono. Ëntö Obanga önënö kite na an lïmö kï can ködë, tic na tëk na an atïmö, ëka ocoki ï kiwor n'opoth.”
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão, o Temor de Isaque, não estivesse comigo, certamente você me despediria de mãos vazias. Mas Deus viu o meu sofrimento e o trabalho das minhas mãos e, na noite passada, ele manifestou a sua decisão".
43 Laban okobo both Jakob nï, “Lea ëka Racel obedo gïnï anyirana, ëthïnögï obedo gïnï ëkwaëna, ëka lïm kïbëc obedo mëga. Gin na in itye ka nënö kïbëc obedo mëga. Ëntö ngö na an atwërö tïmö ï kom anyirana tin, onyo ëthïnö na gïn önywölö?
43 Labão respondeu a Jacó: "As mulheres são minhas filhas, os filhos são meus, os rebanhos são meus. Tudo o que você vê é meu. Que posso fazer por essas minhas filhas ou pelos filhos que delas nasceram?
44 Bin dong, ëk emok cïkërë, in ëka an, ëk obed caden ï kin ön.”
44 Façamos agora, eu e você, um acordo que sirva de testemunho entre nós dois".
45 Cë Jakob ökwanyö kidi ëka oketho na calö wïr.
45 Então Jacó tomou uma pedra e a colocou de pé como coluna.
46 Ën okobo both wede mërë nï, “Cök unu kite mörö.” Gïn öcökö kite ëka eurogï ï athuketh, cë ocemo gïnï ï nget athuketh.
46 E disse aos seus parentes: "Juntem algumas pedras". Eles apanharam pedras e as amontoaram. Depois comeram ali, ao lado do monte de pedras.
47 Laban öcakö nyïng kabedo nön nï Jegar Caduta, ëntö Jakob öcakö nyïngë nï Galeed.
47 Labão o chamou Jegar-Saaduta, e Jacó o chamou Galeede.
48 Laban okobo nï, “Kite n'euro ni obedo caden më cïkërë tin, ï kin in kï an.” Manön ënë gin n'ömïö ecwodo nï Galeed.
48 Labão disse: "Este monte de pedras é uma testemunha entre mim e você, no dia de hoje". Por isso foi chamado Galeede.
49 Onwongo thon ecwodo nï Mijpa, pïën ën okobo nï, “Ëk Rwoth ögwök kin ön ï karë na ngat acëlacël bino bedo na bor kï both awodhe.
49 Foi também chamado Mispá, porque ele declarou: "Que o Senhor nos vigie, a mim e a você, quando estivermos separados um do outro.
50 Ka in ibino yelo anyirana onyo ka in ibino nyömö mon nökënë më mëdö ï kom anyirana, kadï bed nï ngat mörö ope kod onu, myero ipo nï Obanga obedo caden ï kin in kï an.”
50 Se você maltratar minhas filhas ou menosprezá-las, tomando outras mulheres além delas, ainda que ninguém saiba, lembre-se de que Deus é testemunha entre mim e você".
51 Cë Laban dökï okobo both Jakob nï, “Athuketh më kidi ni ene, ëka an aketho wïr ni ï kin in kï an.
51 Disse ainda Labão a Jacó: "Aqui estão este monte de pedras e esta coluna que coloquei entre mim e você.
52 Athuketh ni obedo caden, ëka wïr ni obedo caden, na an ba abino kadhö më bino bothi më wanöni, ëka in ba ibino kadhö athuketh më kidi ni ëka wïr ni më bino wanöna.
52 São testemunhas de que não passarei para o lado de lá para prejudicá-lo, nem você passará para o lado de cá para prejudicar-me.
53 Ëk Obanga k'Abraam ëka Obanga ka Nakor, Obanga k'Apapgï, öngöl köp ï kin ön.”
53 Que o Deus de Abraão, o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós". Então Jacó fez um juramento em nome do Temor de seu pai Isaque.
54 Jakob oneko lee ëka ötyërö na calö tyër awanga ï wi kidi, cë ocwodo wede mërë më bino cem. Kinge na gïn otyeko cem, gïn önïnö ï wi kidi kunön.
54 Ofereceu um sacrifício no monte e chamou os parentes que lá estavam para uma refeição. Depois de comerem, passaram a noite ali.
55 Kodiko cön na pïny dong oru, Laban omotho ëkwaë mërë ëka anyira mërë kï nödhö lemgï, ëka ölamö nïgï gum. Cë opokere ködgï ëka ödök yo pacö mërë.
55 Na manhã seguinte, Labão beijou seus netos e suas filhas e os abençoou, e depois voltou para a sua terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.