Gênesis 31

lth (LTH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jakob owinyo nï awope ka Laban onwongo tye ka kobo nï, “Jakob otero jami kïbëc n'onwongo apapwa tye ködë ëka onwongo lönyö ni kïbëc kï ï kom lïm k'apapwa.”
1 Jacó ficou sabendo que os filhos de Labão andavam dizendo o seguinte: — Jacó está tirando tudo o que é do nosso pai. É às custas do nosso pai que ele está ficando rico.
2 Ëka Jakob thon önënö nï Laban ba dökï nënë na bër kite n'onwongo tye ködë cön.
2 Jacó também notou que Labão já não se mostrava tão amigo como antes.
3 Cë Rwoth okobo both Jakob nï, “Dök ökö cen ï lobo ka kwereni ëka wedeni, cë an abino woth kodi.”
3 Então o Senhor Deus disse a Jacó: — Volte para a terra dos seus pais, onde estão os seus parentes. Eu estarei com você.
4 Cë Jakob ooro dhanö mörö më cwodo Racel ëka Lea më bino ï bar kanya lïm mërë onwongo tye ïë.
4 Aí Jacó mandou chamar Raquel e Leia para que viessem ao campo, onde ele estava com as suas ovelhas e cabras.
5 Ën okobo bothgï nï, “An atye ka nënö nï apapwu ba tye ka nënöna na bër kite na cön, ëntö Obanga n'apapna wörö obedo ka gwököna.
5 Quando chegaram, ele disse: — Tenho reparado que o pai de vocês já não se mostra tão meu amigo como antes; mas o Deus do meu pai tem estado comigo.
6 Un ingeo nï an atio tic both apapwu kï tëköna kïbëc,
6 Vocês sabem muito bem que tenho me esforçado muito, trabalhando para o pai de vocês.
7 ëka apapwu obedo ka bwölöna nakun lökö öcarana wang apar twal. Ëntö Obanga ba oyeo nïnë më tïmö gin mörö na rac ï koma.
7 Mas ele me tem enganado e já mudou o meu salário umas dez vezes. Porém Deus não deixou que ele me prejudicasse.
8 Ï karë kïbëc ka ën okobo nï, ‘Leeni n'ënywölö n'obedo ölïnga bino bedo cülni,’ cë leeni kïbëc nywölö ëthïnögï n'obedo ölïnga; ëka ka ën okobo nï, ‘Leeni n'ënywölö n'obedo omer bino bedo cülni,’ cë leeni kïbëc nywölö ëthïnögï n'obedo omer.
8 Quando ele dizia: “Os cabritos com manchas serão o seu salário”, aí as fêmeas tinham crias manchadas. E, quando ele dizia: “Os cabritos listados serão o seu salário”, aí as crias saíam todas listadas.
9 Manön ënë kite n'Obanga ökwanyö lïm k'apapwu cë ömïögï botha.
9 Foi assim que Deus tirou os rebanhos do pai de vocês e os deu a mim.
10 “Ï karë më wapere ka rom kï dyegi, an anënö kï ï lekna nywogi na tye ka kwaro megi dyegi ëka megi rom na komgï obedo omer ëka okomol onyo ölïnga.
10 — Um dia, quando os animais estavam no tempo do cruzamento, eu tive um sonho. Eu vi que os bodes que cobriam as fêmeas eram listados, malhados e manchados.
11 Malaika k'Obanga ocwoda ï wang lek nï, ‘Jakob.’ An agamö nï, ‘An ene.’
11 O Anjo de Deus me chamou pelo nome, e eu respondi: “Aqui estou.”
12 Cë malaika okobo nïna nï, ‘Ting wangi malö ëka ïnën nï nywogi kïbëc na tye ka kwaro megi dyegi obedo omer, okomol onyo ölïnga, pïën an anënö gin na kïbëc na Laban obedo ka tïmö ï komi.
12 Então ele continuou: “Veja! Todos os bodes que estão cruzando são listados, malhados e manchados. Eu estou fazendo com que isso aconteça porque tenho visto o que Labão está fazendo com você.
13 An abedo Obanga më Betel, kanya in iwiro möö ïë ï wi kidi ëka kanya in ikwongo kwong ködë botha. Kobedini dong yaa ökö pïöpïö kï ï lobo ni ëka ïdök cen yo lobo kanya enywoli ïë.’”
13 Eu sou o Deus que apareceu a você em Betel, onde você me dedicou uma pedra, derramando azeite sobre ela, e onde você me fez uma promessa. Agora prepare-se, saia desta terra e volte para a terra onde você nasceu.”
14 Cë Racel ëka Lea okobo both Jakob nï, “Wan pod etye kï gin mörö më alea kï ï öt k'apapwa?
14 Então Raquel e Leia responderam: — Não sobrou nada para herdarmos do nosso pai.
15 Ën ba bino nënöwa na calö Erok? Ën ba öcadhöwa këkën, ëntö öcamö thon lïm n'onwongo ïmïö bothe pïrwa.
15 Ele nos trata como se fôssemos estrangeiras. Ele até nos vendeu e depois gastou todo o dinheiro que recebeu como pagamento.
16 Adyer lïm kïbëc na dong Obanga ökwanyö ökö kï both apapwa obedo mëwa ëka ëthïnöwa. Dong ïtïm gin na kïbëc n'Obanga okobo nini.”
16 Toda a riqueza que Deus tirou do nosso pai é nossa e dos nossos filhos. Portanto, faça tudo o que Deus mandou.
17 Cë Jakob oketho ëthïnö mërë ëka mon mërë ï ngee kïnaga,
17 — ausente —
18 ën ökölö leeni mërë më pacö kï jami kïbëc na ën onwongo kï ï Paddan Aram, ëka öcakö cïdhö më dök cen ï lobo Kanaan kanya apap mërë Icaka ökwö ïë.
18 — ausente —
19 Ï karë na Laban onwongo öcïdhö më nyarö yer rom mërë, Racel ökwalö cal obanga k'apap mërë gïnï kï ï öt.
19 Labão, o pai de Raquel, havia ido para outro lugar a fim de cortar a lã das suas ovelhas; e, enquanto ele estava fora, Raquel roubou as imagens dos deuses da casa dele.
20 Jakob thon öbwölö Laban dhanö më Aram nakun ba okobo nïnë woth mërë.
20 Foi assim que Jacó, sem avisar que ia embora, enganou Labão, o arameu,
21 Ën ölüü kï lïm kïbëc n'onwongo ën tye ködë, ëka öngölö kulo Euparate, nakun dök yo lobo n'otingere më Gilead.
21 fugindo com tudo o que tinha. Atravessou o rio Eufrates e foi na direção da região montanhosa de Gileade.
22 Kinge nïnö adek, ekobo both Laban nï Jakob ölüü ökö.
22 Três dias depois Labão ficou sabendo que Jacó havia fugido.
23 Laban ökwanyö wede mërë ölübö kï kör Jakob pï nïnö abïrö ëka ëmakö ën ï lobo n'otingere më Gilead.
23 Ele reuniu os seus parentes e foi atrás de Jacó. Sete dias depois, Labão alcançou Jacó na região montanhosa de Gileade.
24 Ëntö ï kiwor Obanga obino both Laban dhanö më Aram ï wang lek ëka okobo nïnë nï, “Gwokiri, kür ïcïdh ikob gin mörö na bër onyo na rac both Jakob.”
24 Naquela noite Deus apareceu num sonho a Labão, o arameu, e disse: — Cuidado! Não faça nada a Jacó.
25 Jakob onwongo dong oguro këma mërë ï lobo n'otingere më Gilead ï karë na Laban ömakö ën. Laban ëka wede mërë thon oguro këmagï kany nön.
25 Labão alcançou Jacó na região montanhosa de Gileade, onde ele estava acampado. E Labão e os seus parentes acamparam no mesmo lugar.
26 Cë Laban okobo both Jakob nï, “Ngö na in ïtïmö? In ïbwöla, ëka itero anyirana na calö jö n'ëmakögï kï ï dhö lwëny.
26 Aí Labão disse a Jacó: — Por que foi que você me enganou, levando as minhas filhas como se fossem prisioneiras de guerra?
27 Pïngö in ïlüü alüa ïmüng na ba ïnïanga? Pïngö ba ikobo nïna ëk amii ïcïdh unu kï yom cwiny nakun iwero unu wer kï bul ëka adungu?
27 Por que você me enganou, fugindo desse jeito, sem me dizer nada? Se você tivesse falado comigo, eu teria preparado uma festa alegre de despedida, com canções acompanhadas de pandeiros e de liras .
28 In thon ba ïmïa amotho ëkwaëna ëka anyirana. In ïtïmö gin mörö më mingo.
28 Você nem me deixou beijar os meus netos e as minhas filhas. O que você fez foi coisa de gente sem juízo.
29 An atye kï twër më wanöwu kïbëc, ëntö ï kiwor n'opoth Obanga k'apapni okobo nïna nï, ‘Gwokiri, kür ïcïdh ikob gin mörö na bër onyo na rac both Jakob.’
29 Eu poderia ter feito muito mal a vocês, mas na noite passada o Deus do seu pai me disse assim: “Cuidado! Não faça nada a Jacó.”
30 Man dong ïya ökö, pïën ïmïtö dök ï öt k'apapni. Ëntö pïngö in ïkwalö obangana gïnï?”
30 Eu sei que você foi embora porque tinha saudades de casa. Mas por que foi que você roubou as imagens dos deuses da minha casa?
31 Jakob ögamö dhö Laban nï, “An onwongo alwor, pïën an athamö nï in ïtwërö gamö anyirani ökö kï botha tëtëk.
31 Jacó respondeu: — Eu fiquei com medo, pois pensei que o senhor ia me tirar as suas filhas à força.
32 Ëntö ka in inwongo ngat mörö na tye k'obangani gïnï, ngat nön ba bino kwö. Rang gin mörö këkën n'obedo megi ï nyim wede onu ëka ïkwany ïcïdh ködë.” Jakob ba ongeo nï Racel onwongo ökwalö cal obanga k'apap mërë gïnï.
32 Mas, se o senhor achar as suas imagens com alguém aqui, essa pessoa será morta. Os nossos parentes são testemunhas: se o senhor encontrar aqui qualquer coisa que seja sua, pode levar. Acontece que Jacó não sabia que Raquel havia roubado as imagens.
33 Laban ödönyö ï këma ka Jakob, ï këma ka Lea ëka ï këma ka mon arïö n'obedo etic, ëntö ën ba onwongo gin mörö. Kinge na ën odonyo yökö kï öd këma ka Lea, ën ödönyö ï këma ka Racel.
33 Labão entrou na barraca de Jacó, depois na de Leia e depois na das duas escravas, porém não encontrou as suas imagens. Então foi para a barraca de Raquel.
34 Ëntö Racel onwongo ökwanyö cal obanga k'apap mërë gïnï, cë okethogï ï gin më bedo ï ngee kïnaga ëka obedo ï wie. Laban örangö jami kïbëc na tye ï öd këma, ëntö ba onwongo gin mörö.
34 Aí ele procurou em toda parte, porém não achou nada, pois Raquel havia posto as imagens numa sela de camelo e estava sentada em cima.
35 Racel okobo both apap mërë nï, “Adwongna, kür akëmö omaki ï koma ka ïnënö nï ba atwërö yaa malö ï nyimi, pïën an atye kï two dwena.” Cë Laban ömëdërë kï rangö cal obanga mërë gïnï ëntö ba onwongo.
35 Ela disse ao pai: — O senhor não fique zangado comigo por eu não me levantar, mas é que estou menstruada. Foi assim que Labão procurou as suas imagens, sem as encontrar.
36 Akëmö ömakö Jakob, cë öcakö twak kï Laban nakun kobo nï, “Ngö na rac na an atïmö?” Ën openyo Laban nï, “Bal ngö na an atïmö na mïö in itye ka lübö köra rwök?
36 Aí Jacó ficou zangado. Ele disse a Labão: — O que foi que eu fiz de errado? Qual foi a
37 Kobedini na dong in ïrangö ï jamina kïbëc, inwongo gin mörö n'obedo megi? Keth ï nyim wedeni ëka mëga, cë ïmïïgï öngöl köp ï kin ön jö arïö.
37 Agora que mexeu em todas as minhas coisas, será que encontrou alguns objetos que são seus? Pois ponha esses objetos aqui, na frente dos meus parentes e dos seus, para que eles julguem qual de nós dois está com a razão.
38 “An abedo bothi pï mwaka pyer arïö. Megi rom ëka megi dyegini ïgï ba ööny. An thon ba acamö nywogini mörö.
38 Durante os vinte anos que trabalhei para o senhor, as suas ovelhas e as suas cabras nunca tiveram abortos, e eu não comi um só carneiro do seu rebanho.
39 Ka lee më thim oneko romni onyo dyegini an ba akelo bothi, an kikoma ënë acülö. Ëka, in ïmïa acülö pï lee mörö n'orwenyo, kadï bed nï ëkwalö kiceng onyo kiwor.
39 Nunca lhe trouxe os animais que as feras mataram, mas eu mesmo pagava o prejuízo. O senhor me cobrava qualquer animal que fosse roubado de dia ou de noite.
40 Man ënë kite n'onwongo an atye ködë: Ceng wanga kiceng ëka koyo neka kiwor, cë nïnö kwërö wanga ökö.
40 A minha vida era assim: de dia o calor me castigava, e de noite eu morria de frio. E quantas noites eu passei sem dormir!
41 Pï mwaka pyer arïö na an abedo ködë ï pacöni, an atio bothi mwaka apar angwën pï anyirani arïö, ëka pï mwaka abicël pï lïmni. In ibedo ka lökö öcarana wang apar külü!
41 Fiquei vinte anos na sua casa. Trabalhei catorze anos para conseguir as suas duas filhas e seis anos para conseguir os seus animais. E, ainda por cima, o senhor mudou o meu salário umas dez vezes.
42 Ka Obanga k'apapna, Obanga k'Abraam ëka Obanga n'apapna Icaka wörö, onwongo ba ögwöka, in onwongo ïtwërö ryëmöna kï cïnga nono. Ëntö Obanga önënö kite na an lïmö kï can ködë, tic na tëk na an atïmö, ëka ocoki ï kiwor n'opoth.”
42 Se o Deus dos meus antepassados — o Deus de Abraão, o Deus a quem Isaque temia — não tivesse estado comigo, o senhor teria me mandado embora com as mãos vazias. Mas Deus viu o meu sofrimento e o trabalho que tive e ontem à noite ele resolveu a questão.
43 Laban okobo both Jakob nï, “Lea ëka Racel obedo gïnï anyirana, ëthïnögï obedo gïnï ëkwaëna, ëka lïm kïbëc obedo mëga. Gin na in itye ka nënö kïbëc obedo mëga. Ëntö ngö na an atwërö tïmö ï kom anyirana tin, onyo ëthïnö na gïn önywölö?
43 Labão respondeu a Jacó assim: — Estas filhas são minhas, os netos são meus, estes animais são meus, e tudo o que você está vendo é meu. Agora, como não posso fazer nada para ficar com as minhas filhas e com os filhos que elas tiveram,
44 Bin dong, ëk emok cïkërë, in ëka an, ëk obed caden ï kin ön.”
44 estou disposto a fazer um trato com você. Vamos fazer aqui um montão de pedras para que lembremos desse trato.
45 Cë Jakob ökwanyö kidi ëka oketho na calö wïr.
45 Então Jacó pegou uma pedra e a pôs de pé como se fosse um pilar.
46 Ën okobo both wede mërë nï, “Cök unu kite mörö.” Gïn öcökö kite ëka eurogï ï athuketh, cë ocemo gïnï ï nget athuketh.
46 Depois disse aos seus parentes que ajuntassem e amontoassem pedras. Eles fizeram um montão de pedras e depois tomaram uma refeição ali do lado dele.
47 Laban öcakö nyïng kabedo nön nï Jegar Caduta, ëntö Jakob öcakö nyïngë nï Galeed.
47 Labão pôs naquele lugar o nome de Jegar-Saaduta , e Jacó o chamou de Galeede .
48 Laban okobo nï, “Kite n'euro ni obedo caden më cïkërë tin, ï kin in kï an.” Manön ënë gin n'ömïö ecwodo nï Galeed.
48 Depois Labão disse: — Este montão de pedras servirá para que nós dois lembremos desse trato. Foi por isso que aquele lugar recebeu o nome de Galeede.
49 Onwongo thon ecwodo nï Mijpa, pïën ën okobo nï, “Ëk Rwoth ögwök kin ön ï karë na ngat acëlacël bino bedo na bor kï both awodhe.
49 E também teve o nome de Mispa porque Labão disse: — Que o
50 Ka in ibino yelo anyirana onyo ka in ibino nyömö mon nökënë më mëdö ï kom anyirana, kadï bed nï ngat mörö ope kod onu, myero ipo nï Obanga obedo caden ï kin in kï an.”
50 Se você maltratar as minhas filhas ou se você casar com outras mulheres, mesmo que eu não saiba o que está acontecendo, lembre que Deus está nos vigiando.
51 Cë Laban dökï okobo both Jakob nï, “Athuketh më kidi ni ene, ëka an aketho wïr ni ï kin in kï an.
51 Aqui estão as pedras e o pilar que coloquei entre nós dois.
52 Athuketh ni obedo caden, ëka wïr ni obedo caden, na an ba abino kadhö më bino bothi më wanöni, ëka in ba ibino kadhö athuketh më kidi ni ëka wïr ni më bino wanöna.
52 O montão de pedras e o pilar são para lembrarmos desse trato. Eu nunca passarei para lá deste pilar para atacá-lo, e você não passará para cá deste montão de pedras e deste pilar para me atacar.
53 Ëk Obanga k'Abraam ëka Obanga ka Nakor, Obanga k'Apapgï, öngöl köp ï kin ön.”
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor será juiz entre nós. Então Jacó fez um juramento em nome do Deus a quem Isaque, o seu pai,
54 Jakob oneko lee ëka ötyërö na calö tyër awanga ï wi kidi, cë ocwodo wede mërë më bino cem. Kinge na gïn otyeko cem, gïn önïnö ï wi kidi kunön.
54 Ele ofereceu um animal em sacrifício ali na montanha e convidou os seus parentes para uma refeição. Naquela noite eles comeram e dormiram ali na montanha.
55 Kodiko cön na pïny dong oru, Laban omotho ëkwaë mërë ëka anyira mërë kï nödhö lemgï, ëka ölamö nïgï gum. Cë opokere ködgï ëka ödök yo pacö mërë.
55 Na manhã seguinte Labão se levantou bem cedo, beijou as suas filhas e os seus netos e os abençoou. E depois foi embora, voltando para a sua terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.