Gênesis 30

lth (LTH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ï karë na Racel önënö nï ba dök ëtwërö nywölö ëthïnö both Jakob, cë nyeko öcakö makö ën ï kom amïn mërë. Ëka ën okobo both Jakob nï, “Mïa anwong ëthïnö, ka ope cë abino thöö ökö.”
1 Quando Raquel percebeu que não podia ter filhos, ficou com inveja da sua irmã Leia e disse ao marido: — Dê-me filhos; se não, eu morro!
2 Cë akëmö ömakö Jakob ï kom Racel, ëka okobo nïnë nï, “An adökö Obanga, n'ojuki nywölö ëthïnö?”
2 Jacó ficou zangado com Raquel e disse: — Você está pensando que eu sou Deus? É ele quem não deixa você ter filhos.
3 Cë Racel ögamö nï, “Aticna na nyakö Bila ene, bed ködë ëk önywöl ëthïnö mörö nïna, ëk an thon anwong ëthïnö na yaa kï bothe.”
3 Então Raquel disse: — Aqui está a minha escrava Bila; tenha relações com ela. Quando ela tiver um filho, será como se fosse meu. Desse modo eu serei mãe por meio dela .
4 Cë Racel ömïö atic mërë Bila both Jakob na calö dhakö mërë, ëka Jakob obedo ködë.
4 Assim, Raquel deu a Jacó a sua escrava Bila para ser sua concubina , e ele teve relações com ela.
5 Bila ögamö ïë, ëka önywölö athïn n'ëcwö kï Jakob.
5 Bila ficou grávida e deu a Jacó um filho.
6 Cë Racel okobo nï, “Obanga otyeko ngölö nïna köp n'atïr; ën owinyo kokona, ëka ömïa athïn n'ëcwö.” Manön ënë ömïö ën öcakö nyïngë Dan.
6 Então Raquel disse: — Este menino vai se chamar Dã porque Deus foi justo comigo. Ele ouviu a minha oração e me deu um filho.
7 Bila atic ka Racel ögamö ïë dökï, cë önywölö kï Jakob athïn më arïö n'obedo ëcwö.
7 Bila ficou grávida outra vez e deu a Jacó outro filho.
8 Cë Racel okobo nï, “An abedo yelara k'amëra rwök, ëka alöö ën ökö.” Cë ën öcakö nyïngë Naputali.
8 Aí Raquel disse: — O nome deste menino será Naftali porque lutei muito contra minha irmã e venci.
9 Ï karë na Lea önënö nï ba dök ëtwërö nywölö ëthïnö, ën ökwanyö atic mërë na nyakö Jilpa, ëka ömïö both Jakob na calö dhakö mërë.
9 Quando Leia percebeu que não ia ter mais filhos, deu a sua escrava Zilpa a Jacó para ser sua concubina.
10 Jilpa, atic ka Lea, önywölö athïn n'ëcwö kï Jakob.
10 E Zilpa deu a Jacó um filho.
11 Cë Lea okobo nï, “Gum na bër ömaka!” Ëka ën öcakö nyïngë Gad.
11 Então Leia disse: — Que sorte! Este menino vai se chamar Gade .
12 Jilpa, atic ka Lea, dök önywölö athïn më arïö n'ëcwö kï Jakob.
12 Depois Zilpa deu a Jacó outro filho,
13 Cë Lea okobo nï, “Kobedini dong an cwinya yom! Ëka mon bino cwodona gïnï nï ngat na cwinye yom,” cë ën öcakö nyïngë Acer.
13 e Leia disse: — Como sou feliz! Agora as mulheres dirão que sou feliz. Por isso o menino se chamará Aser .
14 Ï karë n'ëcökö cem kï ï pwothi, Reuben öcïdhö ï pwodho cë onwongo mandurek ëka okelo both aya mërë Lea. Ï karë na Racel obino both Lea, okobo nïnë nï, “Mïa mandurek ka wodi mörö.”
14 Um dia, no tempo da colheita do trigo, Rúben foi ao campo. Ali achou umas mandrágoras e as levou para Leia, a sua mãe. Quando Raquel viu isso, disse a Leia: — Por favor, dê-me algumas das mandrágoras que o seu filho trouxe.
15 Ëntö Lea ögamö nï, “In ïmaö cwöra ökö kï botha, in ïthamö nï köp nön onwongo tïdï mörö? Ëka kobedini ïmïtö kwanyö mandurek ka woda ökö thon?”
15 Leia respondeu: — Será que você acha que tomar o meu marido de mim ainda é pouco? Agora vai querer tomar também as mandrágoras que o meu filho me deu? Aí Raquel disse: — Vamos fazer uma troca: você me dá as mandrágoras, e eu deixo que você durma com Jacó esta noite.
16 Ï karë na Jakob odwogo kï ï pwodho kothyeno nön, Lea öcïdhö më romo ködë ï yoo, cë okobo nïnë nï, “Myero tin ïdöny ï öda, pïën atyeko pangoni kï mandurek ka woda.” Cë Jakob öcïdhö obedo ködë ï kiwor nön.
16 De tardinha, quando Jacó chegou do campo, Leia foi encontrar-se com ele e disse: — Esta noite você vai dormir comigo porque eu paguei para isso com as mandrágoras que o meu filho achou. Naquela noite Jacó teve relações com ela.
17 Obanga owinyo lëga ka Lea ëka ögamö ïë cë önywölö athïn më abic n'obedo ëcwö kï Jakob.
17 Deus ouviu a oração de Leia, e ela ficou grávida e deu a Jacó um quinto filho.
18 Cë Lea okobo nï, “Obanga dong otyeko cülöna pï mïö aticna na nyakö both cwöra.” Pï manön ën öcakö nyïngë Icakar.
18 Então Leia disse: — Este menino se chamará Issacar , pois Deus me recompensou por ter dado a minha escrava ao meu marido.
19 Lea dökï ögamö ïë ëka önywölö athïn më abicël n'obedo ëcwö kï Jakob.
19 Depois Leia engravidou pela sexta vez e deu a Jacó mais um filho.
20 Cë Lea okobo nï, “Obanga dong otyeko mïöna mïc na bër. Kobedini dong cwöra bino mïö wörö botha, pïën an anywölö nïnë ëthïnö na cwö abicël.” Ën öcakö nyïngë Jabulon.
20 E disse: — Deus me deu um belo presente. Agora o meu marido vai ficar comigo porque lhe dei seis filhos. Por isso ela pôs nele o nome de Zebulom .
21 Kinge karë mörö, ën obino önywölö nyarë, cë öcakö nyïngë Dina.
21 Por último Leia teve uma filha e lhe deu o nome de Dina.
22 Cë Obanga opo ï kom Racel; owinyo lëga mërë ëka öyabö öd nyodo mërë.
22 Então Deus lembrou de Raquel. Ele ouviu a sua oração e fez com que ela pudesse ter filhos.
23 Ën ögamö ïë, cë önywölö athïn n'ëcwö, ëka okobo nï, “Obanga ökwanyö lewic ökö kï botha.”
23 Ela engravidou e deu à luz um filho. Então disse: — Deus não deixou que eu continuasse envergonhada por não ter filhos.
24 Cë öcakö nyïngë Yocepu, ëka okobo nï, “Rwoth myero ömïa athïn n'ëcwö nökënë.”
24 Que o Senhor Deus me dê mais um filho. Por isso ela pôs nele o nome de José .
25 Kinge na dong Racel önywölö Yocepu, Jakob okobo both Laban nï, “Yee nïna ëk acïdh dong yo lobo thurwa.
25 Depois do nascimento de José, Jacó disse a Labão: — Deixe-me voltar para a minha terra.
26 Mïa mon-na k'ëthïnöna, na an atio bothi pïrgï, ëk dong acak cïdhö. In ingeo tic na tëk na an atio bothi.”
26 Dê-me os meus filhos e as minhas mulheres, que eu ganhei trabalhando para o senhor, e eu irei embora. O senhor sabe muito bem quanto eu o tenho servido.
27 Ëntö Laban okobo nïnë nï, “Ka in ïnënö nï an atye kï cwiny na bër bothi, akwai nï ibedi. An anïang ökö cön nï piri ënë ömïö Rwoth ömïa gum.”
27 Labão respondeu: — Fique comigo, por favor, pois por meio de adivinhações fiquei sabendo que o
28 Ën ömëdërë më kobo nï, “Kob nïna wel öcarani, ëka an abino cülö gin mörö këkën na in ïmïtö.”
28 Diga quanto quer ganhar, que eu pagarei.
29 Jakob okobo nïnë nï, “In ingeo kite na an atio tic nini ëka kï kite na an agwökö kï lïmni ködë.
29 Então Jacó disse: — O senhor sabe como tenho trabalhado e como tenho cuidado dos seus animais.
30 Adyer lïmni onwongo nönök ï karë na an bara abino, ëntö kobedini dong ömëdërë ödökö na pol rwök. Rwoth ömïö gum bothi ï kom jami kïbëc na an atïmö. Ëntö kobedini, naka awene na an myero atïm gin mörö pï jö më öda?”
30 Antes de eu chegar, o senhor tinha pouco, mas depois tudo aumentou muito. E Deus tem abençoado o senhor em todos os lugares por onde eu tenho andado. Mas agora preciso cuidar da minha própria família.
31 Laban openyo nï, “In ïmïtö nï an amii ngö?”
31 — Quanto você quer que eu lhe pague? — insistiu Labão. Jacó respondeu: — Não quero salário. Eu continuarei a cuidar das suas ovelhas se o senhor concordar com a proposta que vou fazer.
32 Yee nïna tin ëk acïdh awoth ï kin lïmni kïbëc, ëka ayër rom n'obedo omer onyo okomol kï ï kin-gï, ëka k'ëthïnö rom na cöl gïnï kïbëc, kanya acël kï dyegi n'omer gïnï. Man bino bedo öcara na mëga.
32 Hoje vou passar por todo o seu rebanho a fim de separar para mim todos os carneirinhos pretos e todos os cabritos malhados e com manchas. É só isso que eu quero como salário.
33 Ëka adwogi ka gen-na bino nen ï karë më anyim, ka in ibino më nënö nï an atero öcarana na ön eyere ïë. Ka in ibino nwongo dyël mörö këkën na ba obedo omer onyo okomol onyo römö mörö na kome ba cöl, manön ebino kwanö nï gin n'ëkwalö.”
33 No futuro será fácil o senhor saber se eu tenho sido honesto. Na hora de conferir o meu salário, se houver no meu rebanho carneirinhos que não sejam pretos e cabritos que não sejam malhados ou não tenham manchas, o senhor saberá que fui eu que roubei.
34 Cë Laban oye ëka okobo nï, “Bër, ebino tïmö nï kömanön kite na in ikobo ködë.”
34 Labão concordou, dizendo: — Está bem. Aceito a sua proposta.
35 Ï nïnö acël nön, Laban obino ökwanyö nywogi dyegi n'omer onyo n'okomol, megi dyegi kïbëc n'amer onyo n'akomol (man onwongo ölïnga na tar kïbëc) ëka k'ëthïn rom na cöl kïbëc, cë ömïögï ï cïng awope mërë nï ëk ögwökgï.
35 Mas naquele mesmo dia Labão separou para si todos os cabritos que tinham listas ou manchas, todas as cabras malhadas e as manchadas ou que tinham algum branco e todos os carneirinhos pretos. Ele os entregou aos seus filhos para cuidarem deles
36 Cë ën obino öyübö woth më nïnö adek ï kin ën kï Jakob, nakun Jakob odong më mëdërë më gwökö lïm ka Laban n'odong.
36 e se afastou de Jacó a uma distância de três dias de viagem. E Jacó ficou cuidando dos outros animais de Labão.
37 Cë Jakob obino otongo jang yen na thïc na mar kï kom yen adek na papath, ëka öpwöcö pökgï ëk korgï na tar onen.
37 Então Jacó pegou galhos verdes de choupo, de amendoeira e de plátano e descascou-os, fazendo aparecer listas brancas.
38 Cë Jakob oketho jang yen n'ëpwöcö ï kabedo kïbëc na rom modho pii kï ïë, ëk obed ï nyim rom ka bino gïnï modho. Ï karë na rom wapere ka bino gïnï modho pii,
38 Ele pôs esses galhos na frente dos animais, nos bebedouros onde iam beber. Ele fez isso porque eles cruzavam quando iam beber.
39 gïn wapere ï nyim jang yen, ëka mïö nywölö ëthïnögï n'obedo okomol, ëka n'omer onyo ölïnga.
39 E, como cruzavam diante dos galhos, as ovelhas davam crias listadas, com manchas e malhadas.
40 Jakob opoko ëthïnö rom na path, ëntö ömïö rom nökënë kïbëc okemo rom ka Laban n'okomol ëka man acöl. Cë opoko lïm mërë na path nakun ba rïbö kï lïm ka Laban.
40 Jacó separou as ovelhas dos bodes e fez com que olhassem na direção dos animais listados e dos animais pretos do rebanho de Labão. Assim, Jacó foi formando o seu próprio rebanho, separando-o dos animais de Labão.
41 Ka karë na megi rom na komgï tëk karëgï örömö më kwarogï, Jakob pyelo jang yen ï pii na tye ka möl ï nyimgï ëk gïn owapere na cwök kï jang yen.
41 Quando os animais fortes estavam cruzando, Jacó punha os galhos das árvores na frente deles nos bebedouros, e assim eles cruzavam perto dos galhos.
42 Ëntö ka rom na görü tye ka wapere, ën ba pyelo jang yen kany nön. Cë rom na görü bedo më ka Laban ëka rom na komgï tëk bedo më ka Jakob.
42 Mas na frente dos animais fracos Jacó não punha os galhos. Por isso os animais fracos ficavam para Labão, e os mais fortes ficavam para Jacó.
43 Manön ömïö Jakob ödökö thwön alönyö na tye kï rom na pol ëka dyegi, etic na mon ëka etic na cwö, kïnaga ëka kene.
43 Desse modo ele ficou muito rico e chegou a ter muitas ovelhas e cabras, escravos, escravas, camelos e jumentos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.