Gênesis 30

lth (LTH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ï karë na Racel önënö nï ba dök ëtwërö nywölö ëthïnö both Jakob, cë nyeko öcakö makö ën ï kom amïn mërë. Ëka ën okobo both Jakob nï, “Mïa anwong ëthïnö, ka ope cë abino thöö ökö.”
1 Quando Raquel viu que não dava filhos a Jacó, teve ciúmes de sua irmã e disse a Jacó: — Dê-me filhos, do contrário morrerei.
2 Cë akëmö ömakö Jakob ï kom Racel, ëka okobo nïnë nï, “An adökö Obanga, n'ojuki nywölö ëthïnö?”
2 Então Jacó ficou irado com Raquel e disse: — Será que eu estou em lugar de Deus, que a impediu de ter filhos?
3 Cë Racel ögamö nï, “Aticna na nyakö Bila ene, bed ködë ëk önywöl ëthïnö mörö nïna, ëk an thon anwong ëthïnö na yaa kï bothe.”
3 Então Raquel disse: — Eis aqui Bila, minha serva; tenha relações com ela, para que dê à luz e eu traga filhos ao meu colo por meio dela.
4 Cë Racel ömïö atic mërë Bila both Jakob na calö dhakö mërë, ëka Jakob obedo ködë.
4 Assim, Raquel lhe deu Bila, sua serva, por mulher; e Jacó teve relações com ela.
5 Bila ögamö ïë, ëka önywölö athïn n'ëcwö kï Jakob.
5 Bila ficou grávida e deu à luz um filho a Jacó.
6 Cë Racel okobo nï, “Obanga otyeko ngölö nïna köp n'atïr; ën owinyo kokona, ëka ömïa athïn n'ëcwö.” Manön ënë ömïö ën öcakö nyïngë Dan.
6 Então Raquel disse: — Deus me fez justiça; ouviu a minha voz e me deu um filho. Por isso lhe chamou Dã.
7 Bila atic ka Racel ögamö ïë dökï, cë önywölö kï Jakob athïn më arïö n'obedo ëcwö.
7 Outra vez Bila, serva de Raquel, ficou grávida e deu à luz o segundo filho a Jacó.
8 Cë Racel okobo nï, “An abedo yelara k'amëra rwök, ëka alöö ën ökö.” Cë ën öcakö nyïngë Naputali.
8 Raquel disse: — Com grandes lutas tenho competido com minha irmã e consegui vencer. Por isso deu ao filho o nome de Naftali.
9 Ï karë na Lea önënö nï ba dök ëtwërö nywölö ëthïnö, ën ökwanyö atic mërë na nyakö Jilpa, ëka ömïö both Jakob na calö dhakö mërë.
9 Quando Lia viu que ela mesma tinha cessado de ter filhos, tomou a sua serva Zilpa e a deu a Jacó por mulher.
10 Jilpa, atic ka Lea, önywölö athïn n'ëcwö kï Jakob.
10 Zilpa, serva de Lia, deu a Jacó um filho.
11 Cë Lea okobo nï, “Gum na bër ömaka!” Ëka ën öcakö nyïngë Gad.
11 Lia disse: — Afortunada! E deu ao filho o nome de Gade.
12 Jilpa, atic ka Lea, dök önywölö athïn më arïö n'ëcwö kï Jakob.
12 Depois, Zilpa, serva de Lia, deu o segundo filho a Jacó.
13 Cë Lea okobo nï, “Kobedini dong an cwinya yom! Ëka mon bino cwodona gïnï nï ngat na cwinye yom,” cë ën öcakö nyïngë Acer.
13 Então Lia disse: — É a minha felicidade! Porque as mulheres dirão que sou feliz. E lhe deu o nome de Aser.
14 Ï karë n'ëcökö cem kï ï pwothi, Reuben öcïdhö ï pwodho cë onwongo mandurek ëka okelo both aya mërë Lea. Ï karë na Racel obino both Lea, okobo nïnë nï, “Mïa mandurek ka wodi mörö.”
14 Nos dias da colheita do trigo, Rúben saiu e achou umas mandrágoras no campo. Ele as trouxe para Lia, sua mãe. Então Raquel disse a Lia: — Dê-me algumas das mandrágoras que o seu filho trouxe.
15 Ëntö Lea ögamö nï, “In ïmaö cwöra ökö kï botha, in ïthamö nï köp nön onwongo tïdï mörö? Ëka kobedini ïmïtö kwanyö mandurek ka woda ökö thon?”
15 Mas Lia respondeu: — Você acha pouco o fato de ter tomado de mim o marido? Vai tomar também as mandrágoras de meu filho? Raquel respondeu: — Ele poderá ter relações com você esta noite, em troca das mandrágoras de seu filho.
16 Ï karë na Jakob odwogo kï ï pwodho kothyeno nön, Lea öcïdhö më romo ködë ï yoo, cë okobo nïnë nï, “Myero tin ïdöny ï öda, pïën atyeko pangoni kï mandurek ka woda.” Cë Jakob öcïdhö obedo ködë ï kiwor nön.
16 À tarde, quando Jacó voltava do campo, Lia saiu ao encontro dele e lhe disse: — Esta noite você terá relações comigo, pois eu aluguei você pelas mandrágoras de meu filho. E naquela noite Jacó teve relações com ela.
17 Obanga owinyo lëga ka Lea ëka ögamö ïë cë önywölö athïn më abic n'obedo ëcwö kï Jakob.
17 Deus ouviu Lia, ela ficou grávida e deu à luz o quinto filho.
18 Cë Lea okobo nï, “Obanga dong otyeko cülöna pï mïö aticna na nyakö both cwöra.” Pï manön ën öcakö nyïngë Icakar.
18 Então Lia disse: — Deus me recompensou, porque dei a minha serva ao meu marido. E deu ao filho o nome de Issacar.
19 Lea dökï ögamö ïë ëka önywölö athïn më abicël n'obedo ëcwö kï Jakob.
19 E Lia engravidou mais uma vez e deu a Jacó o sexto filho.
20 Cë Lea okobo nï, “Obanga dong otyeko mïöna mïc na bër. Kobedini dong cwöra bino mïö wörö botha, pïën an anywölö nïnë ëthïnö na cwö abicël.” Ën öcakö nyïngë Jabulon.
20 E disse: — Deus me concedeu excelente dádiva. Agora meu marido vai permanecer comigo, porque lhe dei seis filhos. E ela deu ao filho o nome de Zebulom.
21 Kinge karë mörö, ën obino önywölö nyarë, cë öcakö nyïngë Dina.
21 Depois disto, deu à luz uma filha e lhe chamou Diná.
22 Cë Obanga opo ï kom Racel; owinyo lëga mërë ëka öyabö öd nyodo mërë.
22 Deus lembrou-se de Raquel, ouviu-a e a fez fecunda.
23 Ën ögamö ïë, cë önywölö athïn n'ëcwö, ëka okobo nï, “Obanga ökwanyö lewic ökö kï botha.”
23 Ela engravidou e deu à luz um filho. Então disse: — Deus tirou de mim o meu vexame.
24 Cë öcakö nyïngë Yocepu, ëka okobo nï, “Rwoth myero ömïa athïn n'ëcwö nökënë.”
24 E deu ao filho o nome de José, dizendo: — Que o
25 Kinge na dong Racel önywölö Yocepu, Jakob okobo both Laban nï, “Yee nïna ëk acïdh dong yo lobo thurwa.
25 Depois que Raquel deu à luz José, Jacó disse a Labão: — Deixe-me voltar ao meu lugar e à minha terra.
26 Mïa mon-na k'ëthïnöna, na an atio bothi pïrgï, ëk dong acak cïdhö. In ingeo tic na tëk na an atio bothi.”
26 Dê-me os meus filhos e as mulheres, pelas quais trabalhei para o senhor, e partirei. O senhor sabe muito bem quanto e de que maneira o servi.
27 Ëntö Laban okobo nïnë nï, “Ka in ïnënö nï an atye kï cwiny na bër bothi, akwai nï ibedi. An anïang ökö cön nï piri ënë ömïö Rwoth ömïa gum.”
27 Labão lhe respondeu: — Se puder me fazer este favor, peço que fique comigo. Descobri por meio de adivinhações que o
28 Ën ömëdërë më kobo nï, “Kob nïna wel öcarani, ëka an abino cülö gin mörö këkën na in ïmïtö.”
28 E Labão continuou: — Fixe o seu salário, que eu pagarei.
29 Jakob okobo nïnë nï, “In ingeo kite na an atio tic nini ëka kï kite na an agwökö kï lïmni ködë.
29 Então Jacó disse: — O senhor sabe como tenho trabalhado e como cuidei do seu gado.
30 Adyer lïmni onwongo nönök ï karë na an bara abino, ëntö kobedini dong ömëdërë ödökö na pol rwök. Rwoth ömïö gum bothi ï kom jami kïbëc na an atïmö. Ëntö kobedini, naka awene na an myero atïm gin mörö pï jö më öda?”
30 Porque o pouco que o senhor tinha antes de eu chegar foi aumentado grandemente; e o Senhor Deus o abençoou com o meu trabalho. Mas quando vou começar a trabalhar também por minha própria casa?
31 Laban openyo nï, “In ïmïtö nï an amii ngö?”
31 Labão perguntou a Jacó: — Quanto você quer que eu lhe dê? Jacó respondeu: — Não precisa me dar nada. Voltarei a apascentar e a guardar o seu rebanho, se o senhor concordar com isto:
32 Yee nïna tin ëk acïdh awoth ï kin lïmni kïbëc, ëka ayër rom n'obedo omer onyo okomol kï ï kin-gï, ëka k'ëthïnö rom na cöl gïnï kïbëc, kanya acël kï dyegi n'omer gïnï. Man bino bedo öcara na mëga.
32 Passarei hoje por todo o seu rebanho, separando para mim todas as ovelhas salpicadas e malhadas, todos os cordeiros negros, e todas as cabras malhadas e salpicadas. Isto será o meu salário.
33 Ëka adwogi ka gen-na bino nen ï karë më anyim, ka in ibino më nënö nï an atero öcarana na ön eyere ïë. Ka in ibino nwongo dyël mörö këkën na ba obedo omer onyo okomol onyo römö mörö na kome ba cöl, manön ebino kwanö nï gin n'ëkwalö.”
33 Assim, a minha justiça responderá por mim, no dia de amanhã, quando o senhor vier conferir o meu salário. As cabras que não forem salpicadas e malhadas e as ovelhas que não forem negras, caso forem achadas comigo, o senhor pode considerá-las como roubadas.
34 Cë Laban oye ëka okobo nï, “Bër, ebino tïmö nï kömanön kite na in ikobo ködë.”
34 Labão disse: — Está bem. Seja como você disse.
35 Ï nïnö acël nön, Laban obino ökwanyö nywogi dyegi n'omer onyo n'okomol, megi dyegi kïbëc n'amer onyo n'akomol (man onwongo ölïnga na tar kïbëc) ëka k'ëthïn rom na cöl kïbëc, cë ömïögï ï cïng awope mërë nï ëk ögwökgï.
35 Mas, naquele mesmo dia, Labão separou os bodes listrados e malhados e todas as cabras salpicadas e malhadas, todos os que tinham alguma brancura e todos os cordeiros pretos; e os passou às mãos de seus filhos.
36 Cë ën obino öyübö woth më nïnö adek ï kin ën kï Jakob, nakun Jakob odong më mëdërë më gwökö lïm ka Laban n'odong.
36 E pôs a distância de três dias de viagem entre si e Jacó. E Jacó apascentava o restante dos rebanhos de Labão.
37 Cë Jakob obino otongo jang yen na thïc na mar kï kom yen adek na papath, ëka öpwöcö pökgï ëk korgï na tar onen.
37 Jacó pegou galhos verdes de álamo, de aveleira e de plátano e lhes removeu a casca, em riscas abertas, deixando aparecer a brancura dos galhos.
38 Cë Jakob oketho jang yen n'ëpwöcö ï kabedo kïbëc na rom modho pii kï ïë, ëk obed ï nyim rom ka bino gïnï modho. Ï karë na rom wapere ka bino gïnï modho pii,
38 Pôs esses galhos descascados em frente ao rebanho, nos canais de água e nos bebedouros, aonde os rebanhos vinham para beber água. E como acasalavam quando vinham beber,
39 gïn wapere ï nyim jang yen, ëka mïö nywölö ëthïnögï n'obedo okomol, ëka n'omer onyo ölïnga.
39 as ovelhas ficavam prenhes diante dos galhos e davam crias listradas, salpicadas e malhadas.
40 Jakob opoko ëthïnö rom na path, ëntö ömïö rom nökënë kïbëc okemo rom ka Laban n'okomol ëka man acöl. Cë opoko lïm mërë na path nakun ba rïbö kï lïm ka Laban.
40 Então Jacó separou os cordeiros e virou o rebanho para o lado dos animais listrados e dos animais pretos nos rebanhos de Labão; e pôs o seu rebanho à parte e não o juntou com o rebanho de Labão.
41 Ka karë na megi rom na komgï tëk karëgï örömö më kwarogï, Jakob pyelo jang yen ï pii na tye ka möl ï nyimgï ëk gïn owapere na cwök kï jang yen.
41 E, todas as vezes que as ovelhas fortes ficavam prenhes, Jacó punha os galhos à vista do rebanho nos canais de água, para que ficassem prenhes diante dos galhos.
42 Ëntö ka rom na görü tye ka wapere, ën ba pyelo jang yen kany nön. Cë rom na görü bedo më ka Laban ëka rom na komgï tëk bedo më ka Jakob.
42 Porém, quando o rebanho era fraco, não punha os galhos. Assim, os animais fracos eram de Labão, e os fortes eram de Jacó.
43 Manön ömïö Jakob ödökö thwön alönyö na tye kï rom na pol ëka dyegi, etic na mon ëka etic na cwö, kïnaga ëka kene.
43 E o homem se tornou mais e mais rico; teve muitos rebanhos, servas, servos, camelos e jumentos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.