Gênesis 21

lth (LTH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Rwoth ömïö gum both Cara kite na ën onwongo okobo cön, ëka Rwoth ötïmö kite n'onwongo ën öcïkö.
1 O S enhor agiu em favor de Sara e cumpriu o que lhe tinha prometido.
2 Cara öyac ëka önywölö athïn awobi both Abraam ï karë më tio mërë, ï karë n'Obanga öcïkö ën ïë kikokome.
2 Ela engravidou e deu à luz um filho para Abraão na velhice dele, exatamente no tempo indicado por Deus.
3 Abraam öcakö nyïng athïn na Cara önywölö nï Icaka.
3 Abraão deu o nome Isaque ao filho que Sara lhe deu.
4 Ï karë na wode Icaka onwongo dong tye nïnö aboro, Abraam ölïrö ën kite n'Obanga onwongo öcïkö ën ködë.
4 No oitavo dia depois do nascimento de Isaque, Abraão o circuncidou, como Deus havia ordenado.
5 Abraam onwongo dong tye kï mwaka mia acël ï karë n'ënywölö wode Icaka.
5 Abraão tinha 100 anos quando Isaque nasceu.
6 Cara okobo nï, “Obanga ömïa anyërö kï yom cwiny ëka jö kïbëc na bino winyo köp ni bino nyërö gïnï köda kï yom cwiny.”
6 Sara declarou: “Deus me fez sorrir. Todos que ficarem sabendo do que aconteceu vão rir comigo!”.
7 Ëka ömëdö dökï na kobo nï, “Nga n'onwongo bino kobo both Abraam nï Cara bino dödhö ëthïnö? Nën, an anywölö nïnë athïn awobi ï karë më tio mërë.”
7 E disse mais: “Quem diria a Abraão que sua mulher amamentaria um bebê? E, no entanto, em sua velhice, eu lhe dei um filho!”.
8 Icaka ödöngö ëka ëkwanyö ökö kï ï cak. Abraam öyübö karama na thwönë rwök ï nïnö n'ëkwanyö ën kï ï cak.
8 Quando Isaque cresceu e estava para ser desmamado, Abraão preparou uma grande festa para comemorar a ocasião.
9 Kinge na karama othum, Cara önënö awobi na Agar n'obedo dhanö më Ejip önywölö gïn k'Abraam tye ka nywarö Icaka.
9 Sara, porém, viu Ismael, filho de Abraão e da serva egípcia Hagar, caçoar de seu filho, Isaque,
10 Cë Cara okobo both Abraam nï, “Ryëm dhakö ni n'obedo opii gïn kï wode ökö pïën wod ka dhakö ni ba bino nywakö gin më alea kï woda Icaka.”
10 e disse a Abraão: “Livre-se da escrava e do filho dela! Ele jamais será herdeiro junto com meu filho, Isaque!”.
11 Köp ni ocwero cwiny Abraam rwök pïën Icimael onwongo thon obedo wode.
11 Abraão ficou muito perturbado com isso, pois Ismael era seu filho.
12 Ëntö Obanga okobo both Abraam nï, “Kür ïmïï cwinyi ocwer rwök ï kom awobi ëka opiini Agar. Tïm gin na kïbëc na Cara kobo nini, pïën ëthïnö ka Icaka ënë ebino cwodogï nï ëkwaëni.
12 Deus, porém, lhe disse: “Não se perturbe por causa do menino e da serva. Faça tudo que Sara lhe pedir, pois Isaque é o filho de quem depende a sua descendência.
13 An abino mïö wod ka dhakö n'obedo opii dökö rok thon, pïën ën thon obedo wodi.”
13 Contudo, também farei uma nação dos descendentes do filho de Hagar, pois ele é seu filho”.
14 Abraam öya kodiko cön, ökwanyö cem mörö ëka ocwe më pii cë ömïögï both Agar. Ën okethogï ï wi baë, ömïö athïn bothe ëka ömïögï öcïdhö. Agar öcïdhö kï yore ëka obedo ka lath ï thim më Beerceba.
14 Na manhã seguinte, Abraão se levantou cedo, preparou mantimentos e uma vasilha cheia de água e os pôs sobre os ombros de Hagar. Então, mandou-a embora com seu filho, e ela andou sem rumo pelo deserto de Berseba.
15 Ï karë na pii othum ökö kï ï ocwe, ën ocibo athïn ï thë bunga mörö acël.
15 Quando acabou a água, Hagar colocou o menino à sombra de um arbusto
16 Cë ën öcïdhö ëka obedo pïny na cwök, na bor mërë röm kï kanya athërö jik ïë k'eyuo, pïën ën onwongo öthamö nï, “Ba amïtö nënö athïn-na ka thöö.” Ëka ën obedo kany nön na bobor ködë, cë ën öcakö koko.
16 e foi sentar-se sozinha, uns cem metros adiante. “Não quero ver o menino morrer”, disse ela, chorando sem parar.
17 Obanga owinyo athïn ka kok, ëka malaika k'Obanga ocwodo Agar kï ï polo cë okobo nïnë nï, “Agar, ngö na rac? Kür ibed kï lworo, Obanga owinyo koko k'athïn kï kanya obuto ïë.
17 Mas Deus ouviu o choro do menino e, do céu, o anjo de Deus chamou Hagar: “Que foi, Hagar? Não tenha medo! Deus ouviu o menino chorar, dali onde ele está.
18 Yaa malö, iting athïn ëka ïmak cïngë, pïën an abino mïö ëkwaë mërë dökö rok na dit.”
18 Levante-o e anime-o, pois farei dos descendentes dele uma grande nação”.
19 Cë Obanga öyabö wang Agar ëka önënö kulo na pii tye ïë. Ën öcïdhö ötwömö pii cë öpïkö pong ocwe ëka ömïö athïn omodho.
19 Então Deus abriu os olhos de Hagar, e ela viu um poço cheio de água. Sem demora, encheu a vasilha de água e deu para o menino beber.
20 Obanga onwongo tye k'athïn ni na ën tye ka döngö. Ën obedo ï thim ëka ödökö adwar.
20 Deus estava com o menino enquanto ele crescia no deserto. Ismael se tornou flecheiro
21 Ën obedo ï thim më Paran, ëka aya mërë önyömö nïnë nyakö kï ï lobo më Ejip.
21 e se estabeleceu no deserto de Parã, e sua mãe conseguiu para ele uma esposa egípcia.
22 Ï karë nön Abimelek ëka Pikol adit acikari mërë öcïdhö gïnï both Abraam ëka okobo nï, “Obanga tye kodi ï gin na kïbëc na in ïtïmö.
22 Por esse tempo, Abimeleque, acompanhado de Ficol, comandante do seu exército, foi visitar Abraão. “É evidente que Deus está com você, ajudando-o em tudo que faz”, disse Abimeleque.
23 Kobedini kwongiri botha kany ï nyim Obanga nï ba ibino bwölöna onyo ëthïnöna onyo ëkwaëna. Nyuth nïna ëka lobo na in itye kabedo ïë na calö arok, gin na bër na an thon atïmö bothi.”
23 “Jure, em nome de Deus, que não enganará nem a mim, nem a meus filhos, nem a nenhum de meus descendentes. Tenho sido leal a você, por isso jure que será leal a mim e a esta terra onde vive como estrangeiro.”
24 Abraam okobo nï, “An akwongara.”
24 Abraão respondeu: “Eu juro!”.
25 Cë Abraam okok both Abimelek pï kulo na pii tye ïë n'onwongo etic k'Abimelek ocere gïnï ökö ïë.
25 Contudo, Abraão reclamou com Abimeleque sobre um poço que os servos de Abimeleque lhe haviam tomado à força.
26 Ëntö Abimelek okobo nï, “An ba angeo nga n'ötïmö gin ni. In ba ikobo nïna, ëka an awinyo köp ni tin.”
26 “Eu não sabia disso”, respondeu Abimeleque. “Não faço ideia de quem seja o responsável. Você nunca se queixou a esse respeito.”
27 Cë Abraam ökwanyö rom ëka dhok cë ömïögï both Abimelek, ëka jö arïö ni öcïkërë ï kin-gï.
27 Então Abraão deu ovelhas e bois a Abimeleque, e os dois fizeram um acordo.
28 Abraam öyërö nyirom abïrö okethogï path,
28 Quando Abraão também separou do rebanho mais sete cordeirinhas,
29 ëka Abimelek openyo Abraam nï, “Pïngö in iketho rom abïrö na path kï kom rom nökënë?”
29 Abimeleque lhe perguntou: “Por que você separou estas sete das demais?”.
30 Ën ögamö nï, “Gam rom abïrö ni kï ï cïnga, na calö caden nï an yam akünyö kulo ni.”
30 Abraão respondeu: “Por favor, aceite estas sete cordeirinhas como testemunho de que eu cavei este poço”.
31 Manön ënë ömïö ecwodo kabedo nön nï Beerceba, pïën jö arïö okwongere gïnï kunön.
31 Por isso Abraão chamou o lugar de Berseba, porque ali os dois fizeram o juramento.
32 Kinge na cïkërë ötïmërë ï Beerceba, Abimelek ëka Pikol adit acikari mërë ödök gïnï ï lobo ka jö Pilicitain.
32 Depois de firmarem a aliança em Berseba, Abimeleque e Ficol, comandante do seu exército, voltaram para a terra dos filisteus.
33 Abraam öpïdhö yath tamarik ï Beerceba, ëka kany nön ënë ën öwörö Rwoth, Obanga na Bedo Naka.
33 Abraão plantou uma tamargueira em Berseba e ali invocou o nome do S enhor , o Deus Eterno.
34 Ëka Abraam obedo ï lobo ka jö Pilicitain pï karë na lac.
34 E Abraão morou na terra dos filisteus como estrangeiro por longo tempo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.