Gênesis 18

lth (LTH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Rwoth dökï onen both Abraam ï nget yen na thwon na tye ï Mamre, n'onwongo ën obedo ï dholokek më këma mërë ï karë na pïny lyeth.
1 O Senhor Deus apareceu a Abraão no bosque sagrado de Manre. Era a hora mais quente do dia, e Abraão estava sentado na entrada da sua barraca.
2 Ën otingo wangë, ëka cücüth önënö jö adek n'ocung gïnï kï cecen. Ï karë na ën önënögï, örïngö kï ï dhö këma mërë më romo ködgï, cë oryebere pïny ï ngöm.
2 Ele olhou para cima e viu três homens, de pé na sua frente. Quando os viu, correu ao encontro deles. Ajoelhou-se, encostou o rosto no chão
3 Abraam okobo nï, “Rwothna, ka itye kï cwiny na bër ï koma, kür ïkadh aticni akadha.
3 e disse: — Senhores, se eu mereço a sua atenção, não passem pela minha humilde casa sem me fazerem uma visita.
4 Ëk ekel pii mörö na nönök, ïlwök unu kï tyënwu, ëka dong iywe unu ï thë yath ni.
4 Vou mandar trazer água para lavarem os pés, e depois os senhores descansarão aqui debaixo da árvore.
5 Ëk acïdh akel niwu gin mörö më acama, ëk ömïï inwong unu tëkö mörö, ëka dong ïmëdërë unu kï wothwu—kite n'onwongo ibino unu ködë botha.”
5 Também vou trazer um pouco de comida, e assim terão forças para continuar a viagem. Os senhores me honraram com a sua visita; portanto, deixem que eu os sirva. Eles responderam: — Está bem, nós aceitamos.
6 Cë Abraam öbünyö cïdhö yo both Cara ï këma, okobo nïnë nï, “Kwany mökö ngano na römö agweti adek pïöpïö ëk ïnyöbï, ëka ited k'ogati mörö.”
6 Abraão correu para dentro da barraca e disse a Sara: — Depressa! Pegue uns dez quilos de farinha e faça pão.
7 Cë Abraam örïngö ï öd okul dhok, öyërö wod thwön na ringo mërë pod yom na bër, ëka ömïö both atic mërë, n'öyübö pïöpïö.
7 Em seguida ele correu até onde estava o gado, escolheu um bom bezerro novo e o entregou a um dos empregados, que o preparou para ser comido.
8 Ï karë na cem dong öcëk, Abraam okelo cak na wac, cak na lïbü, ringo na gïn otedo, ëka oketho ï nyimgï. Ën ocung ï nget yath nakun kürögï na gïn tye ka cem.
8 Abraão pegou coalhada, leite e a carne preparada e pôs tudo diante dos visitantes. Ali, debaixo da árvore, ele mesmo serviu a comida e ficou olhando.
9 Cë gïn openyo nï, “Dhaköni Cara tye kwene?”
9 Então eles perguntaram: — Onde está Sara, a sua mulher? — Está na barraca — respondeu Abraão.
10 Cë Rwoth okobo nï, “Adyer an abino dwogo bothi ï mwaka na bino ï koth karë ni, ëka dhaköni Cara nwongo dong tye kï wode.”
10 Um deles disse: — No ano que vem eu virei visitá-lo outra vez. E nessa época Sara, a sua mulher, terá um filho. Sara estava atrás dele, na entrada da barraca, escutando a conversa.
11 Ï karë nön Abraam gïn kï Cara onwongo dong otii gïnï ökö ëka mwakagï onwongo thon thwönë, mwaka ka Cara thon më nywölö athïn onwongo dong opoth ökö.
11 Abraão e Sara eram muito velhos, e Sara já havia passado da idade de ter filhos.
12 Cara önyërö kënë, nakun kobo nï, “Kinge na dong an atii, ëka adwongna thon dong otii ökö, pod dökï atwërö bedo kï miti më nywölö athïn?”
12 Por isso riu por dentro e pensou assim: — Como poderei ter prazer sexual agora que eu e o meu senhor estamos velhos?
13 Cë Rwoth okobo both Abraam nï, “Pïngö Cara önyërö nakun kobo nï, ‘Adyer an dökï atwërö nywölö athïn, na dong atii ökö?’
13 Então o Senhor perguntou a Abraão: — Por que Sara riu? Por que disse que está velha demais para ter um filho?
14 Tye gin mörö na tëk na löö Rwoth? An abino dwogo bothi ï karë n'opore ï mwaka na bino, nwongo Cara dong tye kï wode.”
14 Será que para o Senhor há alguma coisa impossível? Pois, como eu disse, no ano que vem virei visitá-lo outra vez. E nessa época Sara terá um filho.
15 Ëntö Cara obedo na lwor ëka okobo twodo nï, “An gira ba anyërö.”
15 Ao escutar isso, Sara ficou com medo e quis negar. — Eu não estava rindo — disse ela. Mas o — Não é verdade; você riu mesmo.
16 Ï karë na wele öya më cïdhö ökö, gïn ödök yo kutung Codom, ëka Abraam ökwangögï më nyuthigï yoo.
16 Depois os visitantes se levantaram e foram para um lugar de onde podiam ver a cidade de Sodoma. E Abraão os acompanhou para lhes mostrar o caminho.
17 Cë Rwoth okobo nï, “Myero an amüng n'Abraam gin na an acwök tïmö?
17 Aí o Senhor Deus disse a si mesmo: “Não vou esconder de Abraão o que pretendo fazer.
18 Adyer Abraam bino bedo rok na thwönë, ëka na tëk, na rok kïbëc na tye ï wi lobo bino nwongo gum na yaa kï bothe?
18 Os seus descendentes se tornarão uma nação grande e poderosa, e por meio dele eu abençoarei todas as nações da terra.
19 Pïën an dong atyeko yërö ën, ëk onyuth n'ëthïnö mërë ëka jö më ödë na bino lübö körë më lübö yoo ka Rwoth nakun tio gïnï gin na tye atïr. Cë Rwoth bino mïö Abraam gin na yam ën öcïkö.”
19 Eu o escolhi para que ele mande que os seus filhos e os seus descendentes obedeçam aos meus ensinamentos e façam o que é correto e justo. Se eles obedecerem, farei por Abraão tudo o que prometi.”
20 Cë Rwoth okobo nï, “Koko ï kom Codom ëka Gomora ödökö na thwönë rwök, ëka balgï dong rac rwök.
20 Aí o Senhor disse a Abraão: — Há terríveis acusações contra Sodoma e Gomorra, e o pecado dos seus moradores é muito grave.
21 An abino cïdhö bothgï ëk acïdh anën ka adyer gin na gïn tye ka tïmö, na koko mërë othuno botha. Cë ka pe, an abino ngeno.”
21 Preciso descer até lá para ver se as acusações que tenho ouvido são verdadeiras ou não.
22 Cë jö arïö ölökërë ëka öcakö gïnï woth më cïdhö yo Codom, ëntö Abraam odong nakun ocung ï nyim Rwoth.
22 Então dois dos visitantes saíram, indo na direção de Sodoma; porém Abraão ficou ali com Deus, o Senhor .
23 Abraam önyïkö na cwök yo bothe ëka okobo nïnë nï, “In ibino tyeko jö na kitegï atïr kanya acël kï jö na reco?
23 Abraão chegou um pouco mais perto e perguntou: — Será que vais destruir os bons junto com os maus?
24 Cë ka jö na kitegï atïr bino nwongërë pyer abic ï pacö nön? Adyer in ibino tyeko kabedo nön ökö ëka ba ibino wëkö pacö nön pï jö pyer abic na kitegï atïr na tye gïnï ïë?
24 Talvez haja cinquenta pessoas direitas na cidade. Nesse caso, vais destruir a cidade? Será que não a perdoarias por amor aos cinquenta bons?
25 Adyer ba opore in më tïmö nï kömanön—më neko jö na kitegï atïr kanya acël kï jö na reco, nakun ïmïö jö na kitegï atïr thon bedo na rom kï jö na reco. Adyer ba opore in më tïmö nï kömanön! Angöl-köp më lobo kïbëc ba bino tïmö gin na tye atïr?”
25 Não é possível que mates os bons junto com os maus, como se todos tivessem cometido os mesmos pecados. Não faças isso! Tu és o juiz do mundo inteiro e por isso agirás com justiça.
26 Rwoth ögamö nï, “Ka an anwongo jö na kitegï atïr pyer abic na tye gïnï ï Codom, an abino wëkö kabedo nön kïbëc pïrgï.”
26 O Senhor Deus respondeu: — Se eu achar cinquenta pessoas direitas em Sodoma, perdoarei a cidade inteira por causa delas.
27 Cë Abraam dökï ötwak nï, “Kite na dong an atwak both Rwoth kï tëk cwiny, kadï bed nï an ba abedo gin mörö ëntö apua ëka buru.
27 Abraão voltou a dizer: — Perdoa o meu atrevimento de continuar falando contigo, pois tu és o Senhor, e eu sou um simples mortal.
28 Cë ka jö na kitegï atïr tye pyer angwën wie abic? In ibino tyeko pacö nön kïbëc pï jö abic n'orem?”
28 Pode acontecer que haja apenas quarenta e cinco pessoas direitas. Destruirás a cidade por causa dessa diferença de cinco? Deus respondeu: — Se eu achar quarenta e cinco, não destruirei a cidade.
29 Ëka Abraam okobo dökï nï, “Cë ka ibino nwongo jö pyer angwën këkën kunön?”
29 Abraão continuou: — E se houver somente quarenta bons? — Por amor a esses quarenta, não destruirei a cidade — Deus respondeu.
30 Ëka dökï okobo nï, “Kür akëmö omaki, in Rwoth, an abino twak dökï. Ka cë ibino nwongo kunön jö pyer adek kono?”
30 Abraão disse: — Não fiques zangado comigo, Senhor, por eu continuar a falar. E se houver só trinta? Deus respondeu: — Se houver trinta, eu perdoarei a cidade.
31 Abraam dökï okobo nï, “Kite na dong an atwak both Rwoth kï tëk cwiny, cë ka jö pyer arïö këkën ënë bino nwongere kunön?”
31 Abraão tornou a insistir: — Estou sendo atrevido, mas me perdoa, Senhor. E se houver somente vinte? — Por amor a esses vinte, não destruirei a cidade — Deus respondeu.
32 Më ajiki Abraam okobo nï, “Rwoth, kür akëmö omaki ï koma, ëk atwak kïcël këkën. Cë ka in ibino nwongo jö apar këkën kunön?”
32 Finalmente Abraão disse: — Não fiques zangado, Senhor, pois esta é a última vez que vou falar. E se houver só dez? — Por causa desses dez, não destruirei a cidade — Deus respondeu.
33 Ï karë na dong Rwoth otyeko twak k'Abraam, ën öya ökö ëka Abraam ödök ï kabedo mërë.
33 Quando o Senhor Deus acabou de falar com Abraão, ele foi embora, e Abraão voltou para casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.