2 Coríntios 7
lth (LTH) vs NAA
1 Nyikoneina më amara, kite na wan dong etye kï cïkërë ni, myero onu dong ëlönyërë ökö kï kom gin na kïbëc na lino kom onyo tipo, nakun elworo Obanga, ëk ebed jö na leng kikokome.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Yab unu cwinywu bothwa. Wan ba ëtïmö gin mörö na rac both ngat mörö, wan ba ëbwölö ngat mörö ëka wan thon ba ebuo ngat mörö.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 An ba akobo köp ni ëk köp ölöwu, pïën akobo bothwu cön nï un pïrwu tëk bothwa rwök, më kwö kanya acël onyo më thöö kanya acël kodwu.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Atye kï gen rwök ï komwu, awakara thon pïrwu. Cwinya okwe na bër, ëka apong kï yom cwiny ï canwa kïbëc.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Ï karë na wan ethuno ï Macedonia wan ba enwongo karë më yweo, can onwongo ögüröwa tungi kï tungi, lwëny ï kin dhanö ëka lworo n'onwongo tye ï cwinywa.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Ëntö Obanga, na kweo cwiny jö na cwinygï ötür, okweo cwinywa pï bino ka Tito.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Pathï pï bino mërë këkën, ëntö thon pï kite na un ïcükö unu kï cwinye. Ën okobo bothwa miti na un itye ködë më nënöna, cwer cwiny na un itye ködë, kit cwiny na un ibedo ködë ï koma, ëk yom cwinya ömëdërë amëda.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Kadï bed waragana ocwero cwinywu, an ba angut më cöönö, kadï bed nï angut anïang nï waraga nön ocwero cwinywu pï karë mörö na nönök.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Kobedi dong an cwinya yom, pathï nï acwero cwinywu, ëntö pïën cwer cwinywu ömïö un ingut. Cwer cwinywu nön onwongo öya kï both Obanga, ëk ömïïwu kür inwong unu can mörö pïrwa.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Pïën cwer cwiny n'Obanga mïö kelo ngut na tero dhanö ï larë, abonge kobo nï kono angeo, ëntö cwer cwiny më lobo kelo thöö.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Nën unu kite n'Obanga otio kï cwer cwinywu ködë! Nën kite na dong iketho unu kï cwinywu më nyutho nï ipe unu kï bal, ï akëmöwu, ï lworo, mitiwu më nënöna, ï kite na un ïlara unu ködë, ëka kite na un ïyübërë ködë më mïö pwod ï kom gin na rac! Un dong ityeko nyuthere kenwu ï yoo kïbëc nï ba ingeo unu gin mörö ï kom köp nön.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Kadï bed acöö waraga bothwu, ba acöö pï ngat mörö n'onwongo ötïmö gin na rac, onyo pï ngat mörö n'ëtïmö gin na rac ï kome, ëntö acöö ëk ömïï kite na un ïdyërë ködë pïrwa onen ökö bothwu ï nyim Obanga.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Ï kom köp ni kïbëc ekweo cwinywa.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 An onwongo awakara bothe pïrwu, ëka ba ïmïa unu lewic. Ëntö kite na gin na kïbëc na wan ekobo bothwu onwongo tye atïr, cë dong wakërëwa pïrwu ï nyim Tito tye atïr.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Ëka mar mërë pïrwu ödökö na tëk, ka ën opo kite na un ibedo kï winy ï kome, kite na un ïgamö unu ën ködë kï lworo ëka kï myël kom.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 An cwinya yom, pïën atye kï gen ï komwu.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.