Romanos 4

Sangola Eenyakune (LOQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Emba tomowɔ ɓo phɔ ya Abalayama nkɔkɔ wa ɓanga? Lokola moto, azwaka iye?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Ɓo Abalayama abutwaka moto wa ɓosembo o miyo ma Ŋwaphongo phɔ ya bitoma ɓɛ, akokyi imitata. Kasi oɓoo pha Ŋwaphongo phe!
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Phɔ buku ɓowɔ ɓo? Abalayama aɓaka na ianola oka ŋwa Ŋwaphongo, emba ɓamotanga moto wa ɓosembo.
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Nzuka phɔ ya moto okokyele bitoma, iphuti sɛ tesitangyeme ndokolo ngɔlu, kasi ndokolo mbano.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Kasi phɔ ya moto otokyele bitoma kasi kaanole moto okoɓuya moto moɓe moto wa ɓosembo, Ŋwaphongo kakyeke ianola sɛ, kaambe mobuya moto wa ɓosembo.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Yango mɛna Davidi kakumisa ɓoola pha moto okobuya Ŋwaphongo moto wa ɓosembo sakyeka bitoma ɓɛ.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Nkɔnzɔ eli na ɓato ɓalimbise ɓɛ́ɛ ɓoɓe pha ɓɛ́ɛ ná masumu ma ɓɛ.
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Nkɔnzɔ eli na moto owa Ŋwaphongo taakyeke isumu sɛ.
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Bola ɓoowɔ ɓɛ́ɛ ɓaɓona ɓoli nde phɔ ya ɓaaɓɛlɛ na ɓaaɓɛlɛ, ndee na phɔ ya ɓate ɓaika ɓɛ́ɛ ɓɛlɛ mɛ? Phɔ towɔ oɓokye ianola sa Abalayama samobuya moto wa ɓosembo.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Wango wakyelama imbɛlɛ iye? O ɓoo nde o sima ya iɓɛlɛ sɛ? Teli sima, kasi phanza!
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Emba iɓɛlɛ simophɛ elembo ya ɓosembo pha zwa yo na nzela ya iamola, wataaka ɓa yo sa ɓoɓɛlɛkye. Yango mɛna abutwaka na ango wa ɓato ɓasɔ ɓateɓaika ɓɛlɛ ɓɛ́ɛ ɓaanola, phɔ ya oɓokye na ɓɛ́ɛ ɓabutwe ɓato ɓa ɓosembo.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Ali na ango wa ɓaaɓɛlɛ ɓɛ, na ɓasɔ ɓali o ingomba sa ɓato ɓaɓɛlɛ nde ɓoɓɛsi phe, kasi na ɓaatambule o matambe ma ianola sa ango wa ɓanga Abalayama, oɓoo pha oɓokye ɓamoɓɛlɛ.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Phɔ, teeli phɔ ya moɓeko, kasi phɔ ya ɓosembo pha ianola, mbunu eya izwa mokyisi ndokolo ilaka sikabi ɓɛ, ya lakyelamaka na Abalayama na ná ɓana ɓɛ.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Ɓo ɓaakumole moɓeko ɓaɓe mandomi, ianola nde tesikuli ɓa na ntina na mbunu ya Ŋwaphongo nde teekuli ɓaa na elele.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Phɔ moɓeko kaɓote yɔɔ. Elele eteli na moɓeko, tewali omɔ na lowɔɔ la itiyola moɓeko.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Na ianola tobutwe mandomi, phɔ yango eɓe oɓokye na ngɔlu na oɓokye mbunu eikale na ntina phɔ ya ɓankɔkɔ ɓa Abalayama, yango saɓa nde phɔ ya ɓɛ́ɛ ɓamitangye ɓaa moɓeko, kasi na phɔ ya ɓamitangye ɓa ianola sa Abalayama, ango wa ɓanga ɓasɔ.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Phɔ wakomama oɓokye: «Naebuyee ango wa ɓato ɓaikye.» Ali ango wa ɓanga o ɓoo pha owa anola yo, Ŋwaphongo ookoakole ɓawe na ookotɔkɔlɔ o mokyisi iteili.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Na ilemela sa saphɛmbɛ, «aanola emba amba butwa ango wa ɓato ɓaikye», ɓo wa wɔ Ŋwaphongo oɓokye: «Ɓankɔnkɔ ɓa wɛ ɓamoɓa ɓoɓo.»
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Na ɓokyekakye nzoto yɛ, aɓaka phɛnɛphɛ na mambula munkama kasi taika phɛmbɛ o ianola - Naɓo awɛnɛkyɛ oɓokye yo na ŋwaŋwasi wɛ Sala ɓakotoo ɓabutoo phɛnɛ phɛ na iwaa.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 O ɓoo pha mbunu ya Ŋwaphongo, taika ika ziko, kasi azwaka ɓokusi na ianola emba amba phɛ Ŋwaphongo nkyɛmɔ.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Aɓaka na ianola oɓokye Ŋwaphongo ali na mwiya ŋwa ikokya yaalakyela yo.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Yango mɛna Ŋwaphongo atanga Abalayama o molɔngɔ ŋwa ɓato ɓa ɓosembo, phɔ ya ianola sɛ.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Nzuka tewaikaka komama ɓaɓona phɔ yɛ mampenza oɓokye: «Yango mɛna ɓamotanga o molɔngɔ ŋwa ɓato ɓa ɓosembo».
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Kasi na phɔ ya ɓanga mɛ ɓaanola, phɔ toanole oka moto owa kundwa onte ya ɓawe, Nkolo Yesu.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Ɓamokaɓa o iwa phɔ ya ɓoɓe pha ɓanga, amba kundwa phɔ ya ilobuya na ɓanga ɓato ɓa ɓosembo.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.