Atos 9

Sangola Eenyakune (LOQ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Saolo aɓaka na maumunya nde ma ikanela na iɓoma ɓaekosi ɓa Nkolo, amba kyɛndɛ
1 E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 tuna nganga o munɛnɛ nkanda phɔ ya mangambi ma makyita ma Damaseke. Ɓo akyɛ zwa omɔ ɓato ɓaaɓengye nzela mɛ, eɓe ɓaɓasi eɓe ɓampele aɓakangye maphanga, aye na ɓɛ́ɛ o Yelusalɛmɛ.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns daquela seita, quer homens, quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Waaɓa yo kakyɛ nzela yɛ, wakoma yo phɛnɛphɛ na Damaseke, mbala yɔnɔyɔ, mwenya mouti o ikolo, moesi ya mozinga na sina ilola.
3 E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.
4 Aesi ya kaa o se, amba ya oka ŋwɛsi mɔnɔmɔ mowɔ nɛ oɓokye: «Saolo, Saolo, phɔ ya'ye konyɔkɔlɔ?»
4 E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Amba ya tuna yokye: «Iwɛ nza, Nkolo? Nali Yesu, eli nga okonyɔkɔlɔ wɛ.
5 E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.
6 Kasi tɛmɛ, nyɔlɔ o mokyisi muunɛnɛ, emba ɓamoewɔlɛ losengyesi wɛ ikyela.»
6 E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que faça? E disse- lhe o Senhor: Levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.
7 Ɓɛbi nɛ ɓa imbanga, ɓatɛmɛkyɛ, sawɔ na ɓɔɔɓɔ: Ɓaokaka ŋwɛsi, kasi teɓaiaka wɛnɛ moto.
7 E os varões, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Saolo amba ya tɛmɛ, kasi na ɓo waɓa yo na miyo makyekye, takulaka wɛnɛ na ekpele, ɓɛbi nɛ ɓamba mophlila mi eɓɔkɔ phɔ ya imonyɔsa o Damaseke.
8 E Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.
9 Akyɛkyela omɔ nkɔlɔ iyaato sawɛnɛ, saza na ekpele na sanywa.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu, nem bebeu.
10 Moekosi mɔnɔmɔ na nkombo ya Ananiya aɓaka o Damaseke. Nkolo amba moɓanga o ndɔtɔ yokye: «Ananiya!» Ananiya amba mobuyisa yokye: «Nga oyo, Nkolo!»
10 E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias. E disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Nkolo amba kula wɔ yokye: «Wamokyɛndɛ o ngɔ ekyeɓangye ɓɛ́ɛ ngɔ eya Tɛmɛ yɔɔ, otune o ingambi sa Yuda, moto okoɓangye ɓɛ́ɛ Saolo wa Talase, ali o mɔ kaɓɔndɛlɛ.
11 E disse- lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Auti iwɛnɛ moto mɔnɔmɔ na kombo ya Ananiya anyɔsi, amotandesi maɓokɔ phɔ ya oɓokye abutwe ikula wɛnɛ.»
12 e numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.
13 Ananiya amba buya yokye: «Nkolo, naokye ɓato ɓaikye ɓawɔ phɔ ya moto mɔna na phɔ ya ɓoɓe ɓolukye yo ikyela ɓaanosi o Yelusalɛmɛ.
13 E respondeu Ananias: Senhor, de muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Emba wawa ali na ɓokonzi ɓosɔ ɓoomophɛ ɓanganga ɓanɛnɛ phɔ ya ikanga maphanga ɓato ɓasɔ ɓatangye nkombo ya wɛ.»
14 e aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Kasi Nkolo amba wɔ nɛ yokye: «Kyɛndɛ, phɔ moto mɛ ali ekyelele ya etoma eɔsi nga phɔ ya iteya na nkombo ya nga o nkyisi ya ɓato ɓate ɓaeɓe Ŋwaphongo, oka ɓakonzi na ɓato ɓa Isalayɛlɛ.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis, e dos filhos de Israel.
16 Phɔ naamoteya nga mampenza ɓolɔsi ɓosɔ phaamooka yo phɔ ya nkombo ya nga.»
16 E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.
17 Ɓoɓɛlɛ, Ananiya amba ya kyɛndɛ, aesi yakyɛ nyɔlɔ o ingambi mɛ, amotandesi maɓɔkɔ yokye: «Saolo, nwɛbi na nga, eli Nkolo ookontome — Yesu mɛ owaetɔkɔlɛlɛkyɛ o nzela eya ɓaka wɛ koye — phɔ ya oɓokye okule butwa iwɛnɛ na oɓokye otonde na Ɓolɔɓɔ Ɓosantu.»
17 E Ananias foi, e entrou na casa, e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Mina wamɔ, bikɔɔ ndokolo bikyɛtɛ bimotɔkɔsi o miyo. Boɓɛlɛ, abuto iwɛnɛ nɔnɔ waazwa yo ɓatisimo.
18 E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.
19 Ɓoɓɛlɛ waza yo, amba kula ya zwa ɓokusi.
19 E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20 Sa kɔkɔ, abuto ikyɛmimola o mangambi ma makyita oɓokye Yesu ali Ŋwana wa Ŋwaphongo.
20 E logo, nas sinagogas, pregava a Jesus, que este era o Filho de Deus.
21 Ɓato ɓasɔ ɓaaɓaka ɓamookye ɓakamwaka, ɓɛkye: «Eye teli yo owaɓaka kanyɔkɔlɔ ɓato ɓaɓaka ɓatangye nkombo ya Yesu o Yelusalɛmɛ? Emba tayakaka wawa na nkoo phɔ ya iya ɓaakya maphanga phɔ akyɛ na ɓɛ́ɛ oka ɓanganga ɓanɛnɛ?»
21 Todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?
22 Kasi Saolo anolaka na ɓokusi nkɔlɔ isɔ oɓokye Yesu ali nde owaakolo Masiya. Na waɓa yo kateya ɓaɓona, Ɓayuda ɓaɓaka o Damaseke teɓakulaka zwaka na lowɔ la imobuyisa.
22 Saulo, porém, se esforçava muito mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.
23 Sima ya nkɔlɔ, Ɓayuda ɓamba ya okana oɓokye ɓamoɓome.
23 E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.
24 Saolo amba ya eɓa ŋwango ŋwa ɓɛ. Na moo na mokɔlɔ, ɓaɓaka ɓakyɛngyɛlɛ biɓonga ɓa mokyisi ŋwa ɓɛ́ɛ phɔ ya imoɓoma.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e, como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,
25 Kasi mokɔlɔ mɔnɔmɔ, ɓaekosi ɓɛ́ɛ ɓamba moloya, ɓamokyesi mieluɓa, ɓamba mouya o mbale eyɔkɔ ya ekuka eya zinga mokyisi. Baekosi ɓɛ́ɛ ɓamba loya Polo mi eluɓa, ɓamouyaka o e mbale eyɔkɔ ya ekuka eya ziga mokyisi. |alt="Les disciples de Paul le descendent dans un panier" src="lb00333c.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="9.25"
25 tomando-o de noite os discípulos, o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.
26 Waakoma yo o Yelusalɛmɛ, Saolo alukaka oɓokye aangane na ɓaekosi ɓaayɔkɔ, kasi ɓasɔ ɓaɓaka na ɓɔɔɓɔ nɛ, teɓaikaka anola oɓokye abutoo moekosi wa Yesu phɛlɛ.
26 E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Emba Ɓarnabas amba mokpa, amba ya munyɔsa oka ɓatoma, amba na ɓaimola ndengye eya wɛnɛkyɛ yo Nkolo owa mowɔlɛkyɛ o nzela, na ndengye eyateyaka yo Simo Elaa na nkombo ya Yesu o Damaseke.
27 Então, Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor, e este lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.
28 Tata wamɔ, Saolo abutwaka na ɓatoma elele yɔnɔyɔ o Yelusalɛmɛ, kaimole Simo Elaa na nkombo ya Nkolo na ianola sisɔ.
28 E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo.
29 Aɓa kawɔnɔ na Ɓayada ɓaamunɔkɔ ŋwa ɓaela, kaikye miko na ɓɛ. Kasi ɓɛ́ɛ ɓalukaka nde imoɓoma.
29 E falava ousadamente no nome de Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.
30 Waloooka ɓɛbi, ɓamba kyɛndɛ nɛ o Sezare. Emba omɔ, ɓamba molekyinya o Tarse.
30 Sabendo- o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesareia e o enviaram a Tarso.
31 Emba ingomba saaɓaka o mokyisi ŋwa Yuda munsɔ, ŋwa Galileya na ŋwa Samaliya ɓaɓaka ɓose. Bamilenzaka, ɓatambulaka na ɓoilakye Nkolo, na nzela ya Ɓolɔɓɔ Ɓosantu, ɓabutwaka ɓaikye.
31 Assim, pois, as igrejas em toda a Judeia, e Galileia, e Samaria tinham paz e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e na consolação do Espírito Santo.
32 Petelo aɓaka kakyɛmikyɛ mi ina nkyisi ɓoɓɛlɛ ɓoɓɛlɛ. Mokɔlɔ mɔnɔmɔ amba ya kyɛndɛ oka ɓaanosi ɓaɓaka o mokyisi na nkombo ya Lidɛ.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Amba ya kyɛ zwa omɔ moto mɔnɔmɔ na nkombo ya Ene, alangyi mi ntangye mbula ŋwambi, phɔ aɓaka etuku.
33 E achou ali certo homem chamado Eneias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.
34 Petelo amba ya wo nɛ yokye: «Ene, Yesu Klisto aebikye. Langwa, oɓɔngya ntangye ya wɛ, wɛ mampenza!» Sa kɔkɔ, aesi ya langwa.
34 E disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Waamowɛnɛ ɓato, ɓato ɓasɔ ɓa Lidɛ na ɓa mambale ma Salona ɓaanolaka Nkolo.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Ŋwaŋwasi mɔnɔmɔ aɓaka o Yafo, aɓaka moekosi. Nkombo yɛ yaɓaka Tabita, na munɔkɔ ŋwa ɓaela «Doloka», kyelimbole oɓokye Munkyete. Aɓaka na bitoma bilaa biikye na mosungyi wa ɓato ɓaakaya.
36 E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que, traduzido, se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Nzuka mi nkɔlɔ mɛ, aesi ya zwa ɓolɔsi, aesi ya waa. Wa unva ɓɛ́ɛ imokunyola, ɓaesi yakyɛ molangya o etee ya ingambi eya ikolo.
37 E aconteceu, naqueles dias, que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.
38 Oli Lidɛ phɛnɛphɛ na Yafo, ɓaekosi ɓaokaka oɓokye Petelo aɓaka omɔ. Emba ɓamba motomela ɓato ɓaɓale phɔ ya ikyɛ moɓanga oɓokye: «Yaloɓengye mizele.»
38 E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois varões, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.
39 Petelo amba yakyɛ na ɓɛ́ɛ mizele. Waakoma yo, ɓaesi ya mobaya o etee ya ingambi eya ikolo, emba mazengye masɔ maɓaka matɛmi o ɓoo phɛ malele, mamoteya nkoto na bitobu baɓaka Doloka kakyele wataaka ɓaa yo na ɓɛ.
39 E, levantando-se Pedro, foi com eles. Quando chegou, o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e vestes que Dorcas fizera quando estava com elas.
40 Petelo amba ya tɔkɔlɔ ɓato ɓasɔ, amba ya kusama na maɓɔngɔ, amba ɓɔndɛlɛ. Ɓoɓɛlɛ amba ya miekola bili ndemba, amba wɔ yokye: «Tabita, langwa!» Amba ya ziɓola miyo, wa wɛnɛ yo Petelo, amba ya mielola, amba ya zala.
40 Mas Pedro, fazendo- as sair a todas, pôs-se de joelhos e orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, assentou-se.
41 Petelo amba ya mophɛ eɓɔkɔ, amotɛyɛ, amba kula ya ɓanga ɓaanosi na mazengye, aesi ya ɓateya yo mumɔɔ.
41 E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Mokyisi ŋwa Yafo moɓimba ŋwa okaka lowɔ mɛ, emba ɓato ɓaikye ɓamba anola Nkolo.
42 E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Petelo amba kɔkɔ na ŋwana ɓoikye o Yafo, oka moto mɔnɔmɔ na nkombo ya Simo owa ɓaka mokyesi ŋwa etoma na mangoɓo ma manyama.
43 E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão, curtidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.