Atos 12

Sangola Eenyakune (LOQ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Imbɛlɛ mɛ sasina, mokonzi Elode abutwaka inyɔkɔlɔ ɓato ɓayɔkɔ ɓa ingomba.
1 Por aquele tempo, mandou o rei Herodes prender alguns da igreja para os maltratar,
2 Amba ya ɓoma Zake, ŋwana nyango na Yoane na mumphata.
2 fazendo passar a fio de espada a Tiago, irmão de João.
3 Wawɛnɛ yo oɓokye Ɓayuda ɓakumbe na yakyelaka yo, amba kula akya Petelo. (Yaɓaka i nkɔlɔ ya esɛlɛkɔ ya mapa matumbe ɓɛ́ɛ sa munɔ moulole mapa.)
3 Vendo ser isto agradável aos judeus, prosseguiu, prendendo também a Pedro. E eram os dias dos pães asmos.
4 Wamoɓanga ɓɛ, amba munyɔsa o bɔlɔkɔ, amombye o maɓokɔ ma biɓoko bine ɓa ɓatuluku, eɓoko ya ɓane ɓane phɔ ya imokyɛngyɛlɛ. Ɓazingaka ikyɛ moambinya o ɓoo pha ɓato o sima ya esɛlɛkɔ ya Ilekana.
4 Tendo-o feito prender, lançou-o no cárcere, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Yo Petelo mɔna, aɓaka o bɔlɔkɔ, kasi iɓɔndɛlɛ sikusi sa ingomba saɓaka oka Ŋwaphongo imɓɛlɛ sisɔ phɔ yɛ.
5 Pedro, pois, estava guardado no cárcere; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Waaluka Elode iyambinya Petelo, na mokɔlɔ mɛ, Petelo alalaka onte ya ɓatuluku ɓaɓale, ɓamokangyi na nyɔlɔlɔ iɓale, na ɓakyɛngyɛsi ɓaɓaka ɓatɛmi o moziɓo.
6 Quando Herodes estava para apresentá-lo, naquela mesma noite, Pedro dormia entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias, e sentinelas à porta guardavam o cárcere.
7 Emba kyeka anzelu wa Nkolo aesi ya tɔkolɔ na mwenya mobuto ingyɛngyɛ wamɔ. Aesi ya wanda moɓanzi ŋwa Petelo, aesi ya moumola yokye: «Langwa izele!» Ɓoɓɛlɛ, nyɔlɔlɔ yeesi ya mana o maɓɔkɔ mɛ.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão; e, tocando ele o lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! Então, as cadeias caíram-lhe das mãos.
8 Mwanze amba ya wɔ nɛ yokye: «Kanga kamba ya wɛ, lata bikoto ba wɛ.» Amba kyela ɓomɔ. Amba kula wɔ nɛ yokye: «Lata munkoto ŋwa wɛ, ombengye.»
8 Disse-lhe o anjo: Cinge-te e calça as sandálias. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Põe a capa e segue-me.
9 Petelo aesi ya tɔkɔlɔ, abuto imoɓenga, saeɓa oɓokye ikyilekane nɛ na anzelu ili ya phɛlɛ: Awɛnɛkyɛ ndokolo kalɔtɔ nde ndɔtɔ.
9 Então, saindo, o seguia, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; parecia-lhe, antes, uma visão.
10 Walekana yo iɓala sa etatele na sa iɓale, ɓamba ya koma o moziɓo ŋwa ebuni munyɔlɔ na ɓɛ́ɛ o mokyisi munɛnɛ. Ekomba ya moziɓo mɛ yaingwaka nde yango mampenza. Ɓɛ́ɛ ɓamba ya tɔkɔlɔ nɔnɔ waɓenga ɓɛ́ɛ ngɔɔ yɔnɔyɔ, ɓoɓɛlɛ mina wamɔ, anzelu aesi ya moika.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se lhes abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se apartou dele.
11 Emba Petelo amba ya mieɓa, amba wɔ yokye: «Unaŋwa eye, naeɓi phɛlɛ oɓokye Nkolo atomi anzelu wɛ phɔ ya iyamanya o maɓɔkɔ ma Elode na ɓoɓe ɓosɔ ɓonzimelakyi Ɓayuda.»
11 Então, Pedro, caindo em si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judaico.
12 Waeɓa yo elele ekomi yo, amba yakyɛ o ingambi sa Maliya, nyango wa Yoane, owaphɛkyɛ ɓɛ́ɛ na nkombo ya Malako. Omɔ ɓato ɓaikye ɓaanganaka, ɓaɓɔndɛlɛ.
12 Considerando ele a sua situação, resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, cognominado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Wakomola yo ekomba enɛnɛ eya lopango, ŋwaŋwasi mɔnɔmɔ wa etoma amba susinya phɔ ya iyokyemela, nkombo yɛ Loda.
13 Quando ele bateu ao postigo do portão, veio uma criada, chamada Rode, ver quem era;
14 Amba ya eɓa ŋwɛsi ŋwa Petelo. Na nkyisa, taikaka ziɓola ekomba. Amba butwa na mbangu o motema, amba kyɛ imola oɓokye Petelo atɛmi o ɓoo pha moziɓo munɛnɛ.
14 reconhecendo a voz de Pedro, tão alegre ficou, que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava junto do portão.
15 Ɓamba ya wɔ nɛ ɓɛkye: «Oyeye!» Kasi yo kaanole nde oɓokye eli phɛlɛ. Ɓamba wɔ ɓɛkye: «Wanaka eli anzelu wɛ.»
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, persistia em afirmar que assim era. Então, disseram: É o seu anjo.
16 Mɛna Petelo kakomole nde ɓokomosi. Wamba ya ziɓola ɓɛ́ɛ ekomba, ɓamowɛni, ɓabuto ikamwa.
16 Entretanto, Pedro continuava batendo; então, eles abriram, viram-no e ficaram atônitos.
17 Amba ya ɓazibisa na eɓɔkɔ oɓokye ɓaikale ɓose. Amba ya ɓaimola ndengye emotɔkɔsi Nkolo o bɔlɔkɔ, yokye: «Oimola Zake na ɓɛbi lowɔ mɛ.» Emba amba ya tɔkɔlɔ, aesi yakyɛ o elele esuu.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e acrescentou: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, retirou-se para outro lugar.
18 Waayɛ bunya, tɔkɔ ekusi yeesi ya tɔkɔlɔ onte ya ɓatuluku. Ɓamitunaka ɓɛkye: «Petelo akyesi ɓo?»
18 Sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido a Pedro.
19 Elode amba toma ɓato ɓakyɛmimoluka, imozwa phe. Amba ya tuna ɓakyɛngyɛsi, amba ya wɔ oɓokye ɓaɓaɓome. Amba ya mana o Yuda akyɛ o Sezare, amba ikala omɔ.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a inquérito, ordenou que fossem justiçadas. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Elode aɓaka na yɔ na ɓato ɓa Tula na Sidona. Ɓato ɓaɓana ɓaesi ya kɔlɔ, ɓakyɛ oka yɛ. Ɓaɓɔngyɛ na Ɓalasitusu, moto wa etoma wa etee ya ingambi eya ilala ya mokonzi, oɓokye ɓakule butwa na ɓooka, phɔ nkyisi ya ɓɛ́ɛ izwakye ntoma ya iza ikyeute o mokyisi ŋwa mokonzi.
20 Ora, havia séria divergência entre Herodes e os habitantes de Tiro e de Sidom; porém estes, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de alcançar o favor de Blasto, camarista do rei, pediram reconciliação, porque a sua terra se abastecia do país do rei.
21 Wakoma mokɔlɔ ŋwa okanaka ɓɛ, Elode amba ya lata etobu ya ɓokonzi, aesi ya zala o eziye yɛ ya ɓokonzi kaɓawɔlɛ maphɔɔ.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de trajo real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra;
22 Ɓato ɓaesi ya aŋwana, ɓɛkye: «Eye nde ŋwɛsi ŋwa Ŋwaphongo, teli ŋwa moto!»
22 e o povo clamava: É voz de um deus, e não de homem!
23 Nde o sina imbɛlɛ, anzelu wa Nkolo asei ya mowanda phɔ taphɛ waphongo nkyɛmɔ. Ɓoɓɛlɛ ɓanyanzumbɛlɛ ɓamba ya mozaa, nɔnɔ waa wa yo.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Maphɔɔ ma Ŋwaphongo manyangwaka mboka esɔ, na ɓaanosi ɓabutwaka ɓaikye.
24 Entretanto, a palavra do Senhor crescia e se multiplicava.
25 Waunva Ɓalaɓa na Saolo etoma ya ɓɛ, ɓamba ya butwa o Yelusalɛmɛ. Ɓakyɛkyɛ na Yoane, owaphɛkyɛ ɓɛ́ɛ nkombo ya Malako.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, apelidado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.