Mateus 15

BÚKÙ TÀ TƗ́DHƗ́//RU YÌZO DHƗ ÀDHYA (LOG) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Àmvolásà dhɨ, Fàrìsáyò àruka ɨ tátrɨ́trɨ́ kúlí tadhábhá ɨ́be dhɨ ɨ̀ dré angázó Yèrúsalémà lésè alɨ̀le Yésu vélé gò, lizíá tíá dhɨ:
1 Então, chegaram ao pé de Jesus uns escribas e fariseus de Jerusalém, dizendo:
2 «Ámɨ lebèbhá ɨ̀ adré àma kɨ tábhí kɨ labhɨ ŋo àdho tà sè? Àngyá ko, ɨ̀ adré àyɨkya ngá nya drɨ́gá dzɨ àko ró.»
2 Por que transgridem os teus discípulos a tradição dos anciãos? Pois não lavam as mãos quando comem pão.
3 Yésu dré logózóá àyɨ dré dhɨ: «Àmɨ ró dhɨ, mɨ̀ adré àmɨkya Gìká nɨ tòlɨ́ ŋo, kɨtswázó àmɨ kɨ labhɨ lɨkɨ́ àdho tà sè?
3 Ele, porém, respondendo, disse-lhes: Por que transgredis vós também o mandamento de Deus pela vossa tradição?
4 Tàko ko, Gìká tà tá dhɨ: ‹Lè mɨ́ kàdré ámɨ atá nɨ lɨndrɨ̀ bha ámɨ andre be.› Tà kpà dhɨ: ‹Dhya ángùdhi adrélépi tà kònzɨ ta áyɨ atá rú yà, kó ngalè áyɨ andre rú yà dhɨ, lè à kòꞌo akódhɨ nda dràle dràdrà.›
4 Porque Deus ordenou, dizendo: Honra a teu pai e a
5 Dɨ, mɨ̀ adré àmɨkya tàá dhɨ, dhya àlo kòtà áyɨ atá dré yà, kó ngalè áyɨ andre dré yà dhɨ, ‹Ngá má dré tá kɨtswálé fèle ámɨ ledé dhɨ, ngá má dré dra fèle Gìká dré dhɨ ꞌɨ› dhɨ,
5 Mas vós dizeis: Qualquer que disser ao pai ou à mãe: É oferta ao Senhor o que poderias aproveitar de mim, esse não precisa honrar nem a seu pai nem a sua mãe,
6 adré dɨ lèá vélé dhya nda kòbhà áyɨ atá nɨ lɨndrɨ̀ áyɨ andre be ngá nda sè dhɨ ko. Dɨ ásà dhɨ, mɨ̀ adré àmɨkya Gìká nɨ kúlí bhe gàrà dri, adrézó àmɨ kɨ tàndɨ kɨ labhɨ lebè.
6 E
7 Àmɨ túrúpfúbhá ꞌɨ! Pròfétà Èsáyà dré tá adréràꞌa Gìká nɨ kúlí longó àmɨ kɨ tà sè dhɨ ꞌá dhɨ, longó tá tà nda kyá tàzoá dhɨ:
7 Hipócritas, bem profetizou Isaías a vosso respeito, dizendo:
8 ‹Móndyá kòdhɨ ɨ̀ adré áma lɨndrɨ̀ bha ngbà ꞌí ti sè.
8 Este povo honra-me com os seus lábios, mas o seu coração está longe de mim.
9 Ɨ̀ adré lɨ̀sámbò ꞌo má dré wóyá.
9 Mas em vão me adoram, ensinando doutrinas
10 Gò Yésu dré móndyá zyandre kònàle dhɨ kɨ azízó, tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ yi vo rè tà kònɨ̀dhɨ, àndu nɨ nɨ nìzo ká!
10 E, chamando a si a multidão, disse-lhes: Ouvi e entendei:
11 Ngá adrélépi fɨ̀le móndɨ́ nɨ síbhálé ꞌásè dhɨ adré akódhɨ nɨ ꞌo atsálé ndǐ ró dhɨ nɨ̀ ko. Be ró dhɨ, tà adrélépi apfòle móndɨ́ sílésè dhɨ adré ɨ́na akódhɨ nɨ ꞌo atsálé ndǐ ró dhɨ nɨ̀.»
11 o que contamina o homem não é o que entra na boca, mas o que sai da boca, isso é o que contamina o homem.
12 Gò Yésu nɨ lebèbhá ɨ̀ dré àyɨ kɨ kisízó ànyɨ akódhɨ làga, tàá drá dhɨ: «Mɨ́ nì, tà mɨ́ dré tàle kòdhɨ dhe Fàrìsáyò ɨ léna kònzɨ dhɨ be?»
12 Então, acercando-se dele os seus discípulos, disseram-lhe: Sabes que os fariseus, ouvindo essas palavras, se escandalizaram?
13 Akódhɨ logó àyɨ dré dhɨ: «Fa ángùdhi áma Atá bhù na dhɨ dré kidhílé nɨ̀ ko dhɨ, à nɨ tɨngɨ́á.
13 Ele, porém, respondendo, disse: Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada.
14 Mɨ̀ tayɨ́ àyɨ nda ɨ. Àyɨ mì kùdúkùdu kɨ drì kobhá mì kùdúkùdu ró dhɨ ꞌɨ. Dɨ mì kùdúkùdu àlo dhɨ kàdré mì kùdúkùdu àzya se drìle dhɨ, àyɨ rìti nda kɨ ledhé bhú na.»
14 Deixai-os; são condutores cegos; ora, se um cego guiar
15 Gò Pétèró dré tàzoá drá dhɨ: «Mɨ́ ngɨ kúlí alaala mɨ́ dré tàle nda nɨ àndu àma dré wà.»
15 E Pedro, tomando a palavra, disse-lhe: Explica-nos essa parábola.
16 Dɨ Yésu logó dhɨ: «Àmɨ, àmɨ dhu rè tà nìnì àko?
16 Jesus, porém, disse: Até vós mesmos estais ainda sem entender?
17 Mɨ̀ nì ko tàle dhɨ, ngá ángùdhi adrélépi fɨ̀le móndɨ́ nɨ síbhálé ꞌásè dhɨ adré fɨ̀le akódhɨ nɨ ꞌa na gò, adrélé apfòle akódhɨ nɨ rúbhá lésè dhɨ?
17 Ainda não compreendeis que tudo o que entra pela boca desce para o ventre e é lançado fora?
18 Dɨ, tà ángùdhi adrélépi apfòle móndɨ́ sílésè dhɨ adré ɨ́na angálé akódhɨ nɨ togó lésè. Tà nda ɨ́na tà adrélépi móndɨ́ ꞌo atsálé ndǐ ró dhɨ ꞌɨ.
18 Mas o que sai da boca procede do coração, e isso contamina o homem.
19 Tàko ko, tà adrébhá apfòle móndɨ́ kɨ togó lésè dhɨ ɨ, tà kònɨ ꞌɨ: tà kònzɨ kisùle dhɨ ɨ, móndɨ́ kɨ tupfuma nɨ tà, múná tà, ndòtò tà, kugù tà, tà tàma móndɨ́ ɨ rú kɨnzò sè dhɨ nɨ tà, ɨ̀ndɨ̀ móndɨ́ kɨ rú tàma kònzɨ dhɨ nɨ tà.
19 Porque do coração procedem os maus pensamentos, mortes, adultérios, prostituição, furtos, falsos testemunhos e blasfêmias.
20 Tà nda kòdhɨ ɨ̀ adré móndɨ́ kɨ ꞌo atsálé ndǐ ró dhɨ nɨ̀. Dɨ, ngá nyàma drɨ́gá dzɨ àko ró dhɨ adré ɨ́na móndɨ́ kɨ ꞌo atsálé ndǐ ró ko.»
20 São essas
21 Àmvolásà dhɨ, Yésu dré àrà nda nɨ tayɨ́zó gò, lɨ̀zo tsàle bvò Tírè ɨ làga Sìdónà be dhɨ na.
21 E, partindo Jesus dali, foi para as partes de Tiro e de Sidom.
22 Dɨ Kànánà tòkó àlo bvò nda lésè dhɨ dré alɨ̀zo akódhɨ vélé gò, kɨdhólé adrélé loyóá dhɨ: «Mírì, Dàwídì nɨ Mvá, mɨ́ bhà áma kɨzà wà! Áma zapi tɨrɨ́ kònzɨ ɨ́be ɨ́ léna. Adré kɨzà nya lavúlé.»
22 E eis que uma mulher cananeia, que saíra daquelas cercanias, clamou, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de mim, que minha filha está miseravelmente endemoninhada.
23 Dɨ, Yésu logó ɨ́na kúlí drá ko. Gò akódhɨ nɨ lebèbhá ɨ̀ dré àyɨ kɨ kisízó ànyɨ akódhɨ làga, tàá drá dhɨ: «Mɨ́ dro akódhɨ nzɨ̀le. Tàko ko, akódhɨ adré tetrélé àma àmvolésè tò.»
23 Mas ele não lhe respondeu palavra. E os seus discípulos, chegando ao pé dele, rogaram-lhe, dizendo: Despede-a, que vem gritando atrás de nós.
24 Yésu logó dhɨ: «Gìká amù ma ngbà ꞌí Ɨ̀sèrélè ànzɨ avɨ̀bhá kábilígyà ɨ tɨ́nɨ dhɨ ɨ vélé.»
24 E ele, respondendo, disse: Eu não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Dɨ, tòkó nda dré ɨ́na adhézó áyɨ kórókó titì akódhɨ kandrá, tàzoá drá dhɨ: «Mírì, mɨ́ ledé ma wà!»
25 Então, chegou ela e adorou-o, dizendo: Senhor, socorre-me.
26 Yésu gò logóá dhɨ: «Kɨtswá ànzɨmvá kɨ mápà dòzo bhèle kòkɨ́ ɨ dré dhɨ ko.»
26 Ele, porém, respondendo, disse: Não é bom pegar o pão dos filhos e deitá-lo aos cachorrinhos.
27 Dɨ, tòkó nda tà drá dhɨ: «Mírì, kònɨ̀nɨ bàti. Dɨ, ndɨ̀ndɨ̀ kòkɨ́ ɨ̀ adré àyɨkya mápà kórònyá adrébhá ledhélé àyɨ kɨ líyí nɨ mɨ́sá zàle dhɨ kɨ nya kòdhya.»
27 E ela disse: Sim, Senhor, mas também os cachorrinhos comem das migalhas que caem da mesa dos seus senhores.
28 Yésu logó drá dhɨ: «Á! Tòkó, mɨ tà kaꞌìkaꞌì ɨ́be kàdrɨ̀! Tà nda kòꞌo ru mɨ́ dré ngóró mɨ́ dré adrélé lèle dhɨ tɨ́nɨ.» Dɨ tòkó nda nɨ zapi dré adrɨ́zó gbǎ lókyá nda sè.
28 Então, respondeu Jesus e disse-lhe: Ó mulher, grande E, desde aquela hora, a sua filha ficou sã.
29 Yésu kòtayɨ́ àrà nda dre dhɨ, dré lɨ̀zo tsàle tä́pä́ríandre Gàlìláyà àdhya làgana. Dɨ dré mbàzo kòngó àlo drìna gò lɨrɨ́lé.
29 Partindo Jesus dali, chegou ao pé do mar da Galileia e, subindo a um monte, assentou-se lá.
30 Gò móndɨ́ zyandre lavúlé dhɨ ɨ̀ dré alɨ̀zo túmä́ní mèrèkpè ɨ́be, mì kùdúkùdu ɨ́be, móndɨ́ rúbhá be àbvò ro dhɨ ɨ́be, ábhä́bhä́ ɨ́be, ɨ̀ndɨ̀ dràbhá àruka bǐ dhɨ ɨ́be, àyɨ kɨ tobhà Yésu kandrá. Gò akódhɨ dré àyɨ kɨ tɨdrɨ́zó títí.
30 E veio ter com ele muito povo, que trazia coxos, cegos, mudos, aleijados e outros muitos; e os puseram aos pés de Jesus, e ele os sarou,
31 Dɨ móndyá zyandre nda kɨ lɨ́ndrɨ́ dré gàzo bhwǎbhwa. Tàko ko, ɨ̀ nò tá ábhä́bhä́ nda ɨ adréràꞌa kúlí ta, móndyá rúbhá be àbvò ro nda ɨ adréràꞌa adrɨ́lé, mèrèkpè nda ɨ adréràꞌa atsí to, ɨ̀ndɨ̀ mì kùdúkùdu nda ɨ adréràꞌa ngá no. Gò ɨ̀ dré Gìká Ɨ̀sèrélè ànzɨ kya nɨ rú bhàzo kùle.
31 de tal sorte que a multidão se maravilhou vendo os mudos a falar, os aleijados sãos, os coxos a andar, e os cegos a ver; e glorificava o Deus de Israel.
32 Àmvolásà dhɨ, Yésu dré áyɨ lebèbhá kɨ azízó, tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Má adré kɨzà do áma togó na móndyá zyandre kònɨ kɨ tà sè. Tàko ko, àma túmä́ní àyɨ ɨ́be kìtú na, ɨ̀ndɨ̀ ngá ɨ̀ dré kɨtswálé nyàle dhɨ vélé yókódhó. Dɨ má lè àyɨ kɨ logólé nzɨ̀le tàbirí be ko, ɨ̀ kòlandèró ledhézó láti bhálé ko dhɨ sè.»
32 E Jesus, chamando os seus discípulos, disse: Tenho compaixão da multidão, porque já está comigo há três dias e não tem o que comer, e não quero despedi-la em jejum, para que não desfaleça no caminho.
33 Dɨ akódhɨ nɨ lebèbhá ɨ̀ logó drá dhɨ: «Àrà bhà àko kònɨ̀dhɨ ꞌá dhɨ, mà nɨ kɨtswá mápà kisú fèle móndyá zyandre kònɨ ɨ dré nyàle pìzo ásà dhɨ ángwà?»
33 E os seus discípulos disseram-lhe: Donde nos viriam num deserto tantos pães, para saciar tal multidão?
34 Yésu lizí àyɨ tí dhɨ: «Àmɨ mápà ɨ́be ángopɨ́?» Ɨ̀ logó dhɨ: «Nzi-drì-rì, ɨ̀ndɨ̀ kosyá àruka tsàtsà dhɨ ɨ́be.»
34 E Jesus disse-lhes: Quantos pães tendes? E eles disseram: Sete e uns poucos peixinhos.
35 Gò Yésu dré tàzoá móndyá zyandre nda ɨ dré dhɨ, ɨ̀ kòlɨrɨ́ bvò dri.
35 Então, mandou à multidão que se assentasse no chão.
36 Dré mápà nzi-drì-rì nda kɨ adózó kosyá nda ɨ́be, àwoyà fèzo Gìká dré gò, toŋòzoá lanzɨ́lé áyɨ lebèbhá ɨ dré gò, ɨ̀ dré lanzɨ́zóá móndyá zyandre nda ɨ dré.
36 E, tomando os sete pães e os peixes e dando graças, partiu-os e deu-os aos seus discípulos, e os discípulos, à multidão.
37 Dɨ móndyá títí nda ɨ̀ dré nyàzoá pìzo. Gò akódhɨ nɨ lebèbhá ɨ̀ dré àmbí nɨ kɨ lokózó gàle kánzɨ̀ nzi-drì-rì dhɨ ɨ sè bǐbi.
37 E todos comeram e se saciaram, e levantaram, do que sobejou, sete cestos cheios de pedaços.
38 Àgo ngá nyabhá nda ɨ tá ngùlù-su. (À nà tá tòkó ɨ ànzɨmvá ɨ́be ko.)
38 Ora, os que tinham comido eram quatro mil homens, além de mulheres e crianças.
39 Gò Yésu dré láti fèzo móndyá zyandre nda ɨ dré nzɨ̀zo. Dré mbàzo bwátù na gò, zyàle tsàle bvò Màgàdánà àdhya na.
39 E, tendo despedido a multidão, entrou no barco e dirigiu-se ao território de Magdala.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.