Marcos 7

BÚKÙ TÀ TƗ́DHƗ́//RU YÌZO DHƗ ÀDHYA (LOG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kìtú àlo dhɨ, Fàrìsáyò ɨ tátrɨ́trɨ́ kúlí tadhábhá àruka angábhá Yèrúsalémà lésè dhɨ ɨ̀ alɨ̀ tá ru kɨmó Yésu làga.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Gò ɨ̀ dré nòzoá dhɨ, akódhɨ nɨ lebèbhá kɨ àruka ɨ̀ adré tá ngá nya drɨ́gá be ndǐ ró. Kòdhɨ adré tàá dhɨ, ɨ̀ adré tá ngá nya drɨ́gá dzɨ àko ró.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 (Tàko ko, Fàrìsáyò ɨ Yúdà ànzɨ àruka títí dhɨ ɨ́be dhɨ, ɨ̀ adré rè ngbú àyɨ kɨ drɨ́gá dzɨ dóro ꞌíká, gò adrézó ngá nya ndò, ɨ̀ dré adrélé tròle àyɨ kɨ tábhí kɨ labhɨ ɨ rú dhɨ sè.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Ɨ̀ kàdré nzɨ̀le àrà adrézó ngá lagɨ́ dhɨ lésè dhɨ, ɨ̀ adré ngbú àyɨ kɨ temvé yǐ sè ꞌíká, gò adrézó ngá nya ndò. Ɨ̀ adré kpà labhɨ àruka bǐ dhɨ kɨ lebè, adrézó kópò kɨ dzɨ lɨ̀drɨ́ ɨ́be ɨ̀ndɨ̀ sǎnɨ̀ ɨ́be.)
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Dɨ Fàrìsáyò nda ɨ tátrɨ́trɨ́ kúlí tadhábhá nda ɨ́be dhɨ ɨ̀ dré lizízóá Yésu tí dhɨ: «Ámɨ lebèbhá ɨ̀ adré àma kɨ tábhí kɨ labhɨ lebè ko àdho tà sè? Tàko ko, ɨ̀ adré àyɨkya ngá nya drɨ́gá be ndǐ ró.»
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Yésu logó àyɨ dré dhɨ: «Pròfétà Èsáyà dré tá adréràꞌa Gìká nɨ kúlí longó àmɨ túrúpfúbhá ɨ ró nɨ kɨ tà sè dhɨ ꞌá dhɨ, longó tà nda kyá tàzoá dhɨ:
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Ɨ̀ adré lɨ̀sámbò ꞌo má dré wóyá.
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Mɨ̀ tayɨ́ àmɨkya tòlɨ́ Gìká àdhya ɨ, adrézó tròle labhɨ móndɨ́ kya ɨ rú.»
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Gò tàá àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ nì àmɨkya adrélé Gìká nɨ tòlɨ́ kɨ bhe gàrà dri, adrézó àmɨ kɨ tàndɨ kɨ labhɨ kɨ lɨkɨ́ dhɨ dóro.
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Tàko ko, Mósè tà tá dhɨ: ‹Lè mɨ́ kàdré ámɨ atá nɨ lɨndrɨ̀ bha ámɨ andre be.› Tà kpà dhɨ: ‹Dhya adrélépi tà ta kònzɨ áyɨ atá rú yà, kó ngalè áyɨ andre rú yà dhɨ, lè à kòꞌo akódhɨ nda dràle dràdrà.›
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Dɨ, mɨ̀ adré àmɨkya tàá dhɨ, dhya àlo nɨ kɨtswá tàá áyɨ atá dré yà, kó ngalè áyɨ andre dré yà dhɨ: ‹Ngá má dré tá kɨtswálé fèle ámɨ ledé dhɨ kòròbánɨ̀ ꞌɨ, kòdhɨ adré tàá dhɨ, ngá fèle Gìká dré dhɨ ꞌɨ.›
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 Akódhɨ nda kòtà kònɨ̀nɨ dhɨ, mɨ̀ adré dɨ vélé akódhɨ nɨ tayɨ́ tà ꞌo atá nɨ dré yà, kó ngalè andre nɨ dré yà dhɨ ko.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Dɨ ásà dhɨ, mɨ̀ adré àmɨkya Gìká nɨ kúlí bhe gàrà dri, àmɨ kɨ labhɨ mɨ̀ dré kisúlé àmɨ kɨ tábhí ɨ véna dhɨ kɨ tà sè. Mɨ̀ adré kpà tà bǐ dhɨ kɨ ꞌo kònɨ̀nɨ.»
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Gò Yésu dré gòzo móndyá zyandre kònàle dhɨ kɨ azí, tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Àmɨ títí, mɨ̀ yi vo rè tà kònɨ̀dhɨ, àndu nɨ nɨ nìzo ká!
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Ngá adrélépi fɨ̀le móndɨ́ léna dhɨ kɨtswá akódhɨ nɨ ꞌo atsálé ndǐ ró bwà ko. Be ró dhɨ, tà adrélépi apfòle móndɨ́ lésè dhɨ adré ɨ́na akódhɨ nɨ ꞌo atsálé ndǐ ró dhɨ nɨ̀.» [
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 ]
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Yésu kòtayɨ́ móndyá zyandre nda ɨ dre dhɨ, dré nzɨ̀zo bhàna gò, akódhɨ nɨ lebèbhá ɨ̀ dré kúlí alaala nda nɨ àndu lizízó tíá.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Akódhɨ dré tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Àmɨ, àmɨ kókpà tà nìnì àko? Mɨ̀ nì ko tàle dhɨ, ngá adrélépi fɨ̀le móndɨ́ léna dhɨ kɨtswá ɨ́na akódhɨ nɨ ꞌo atsálé ndǐ ró bwà ko dhɨ?
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 Tàko ko, ngá nda adré fɨ̀le akódhɨ nɨ togó na ko. Be ró dhɨ, adré ɨ́na fɨ̀le akódhɨ nɨ ꞌa na gò, adrélé apfòle akódhɨ nɨ rúbhá lésè.» (Kúlí nda kòdhɨ sè dhɨ, Yésu adré tá tàá dhɨ, mányàngá títí dhɨ ɨ dóro Gìká mìlésè.)
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Yésu gò tàá dhɨ: «Tà adrélépi apfòle móndɨ́ nɨ togó lésè dhɨ ɨ́na tà adrélépi akódhɨ nɨ ꞌo atsálé ndǐ ró dhɨ ꞌɨ.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Tàko ko, tà adrébhá apfòle móndɨ́ kɨ togó lésè dhɨ ɨ, tà kònɨ ꞌɨ: tà kònzɨ kisùle dhɨ ɨ, ndòtò tà, kugù tà, móndɨ́ kɨ tupfuma nɨ tà,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 múná tà, ngá lovó nɨ tà, togó kònzɨ nɨ tà, móndɨ́ kɨ lɨtɨma nɨ tà, tà swà, lovó kònzɨ bhàma móndɨ́ ɨ rú dhɨ nɨ tà, móndɨ́ kɨ rú tàma kònzɨ dhɨ nɨ tà, drìkàdrɨ̀ nɨ tà, ɨ̀ndɨ̀ tà azaaza.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Tà kònzɨ nda kòdhɨ ɨ̀ adré títí apfòle móndɨ́ kɨ togó lésè gò, adrélé àyɨ kɨ ꞌo atsálé ndǐ ró.»
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Àmvolásà dhɨ, Yésu dré àrà nda nɨ tayɨ́zó gò, lɨ̀zo tsàle bvò Tírè làga dhɨ na. Kònàle dhɨ, dré fɨ̀zo dzó àlo na lùzu ró. Lè tá à kònì ɨ kònàle dhɨ ko. Dɨ, kɨtswá tá ɨ́na tà nda nɨ zu móndɨ́ ɨ dré bwà ko.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Dɨ tòkó àlo zapi nɨ dré adrézó tɨrɨ́ kònzɨ ɨ́be ɨ́ léna dhɨ kòyi Yésu nɨ rúbí dre dhɨ, dré ndɨrɨ alɨ̀zo adhélé akódhɨ pá.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Tòkó nda tá ɨ́na móndɨ́ súrú twá ro tìle bvò Fòwìníkè àdhya Sìríyà le dhɨ na dhɨ ꞌɨ. Dɨ dré ngàzo adrélé Yésu nɨ ti lizí, kòdroró tɨrɨ́ kònzɨ nda áyɨ zapi lésè be dhɨ bvó.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Yésu dré tàzoá drá dhɨ: «Mɨ́ tayɨ́ rè zyà ànzɨmvá ɨ ngá nya pìzo ꞌíká. Tàko ko, kɨtswá ànzɨmvá kɨ mápà dòzo bhèle kòkɨ́ ɨ dré dhɨ ko.»
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Dɨ, tòkó nda logó drá dhɨ: «Mírì, tágba kònɨ̀nɨ dhɨ, ndɨ̀ndɨ̀ kòkɨ́ mɨ́sá zàle dhɨ ɨ̀ adré àyɨkya mápà kórònyá ànzɨmvá ɨ̀ dré adrélé tayɨ́lé ledhélé dhɨ kɨ nya kòdhya.»
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Dɨ Yésu tà drá dhɨ: «Kúlí mɨ́ dré logólé kòdhɨ sè dhɨ, mɨ́ kɨtswá nzɨ̀le. Tɨrɨ́ kònzɨ nda pfò ámɨ zapi lésè dre.»
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Dɨ tòkó nda kònzɨ ɨ́ bhàna dre dhɨ, dré áyɨ zapi nda nɨ kisúzó adréràꞌa ayílé lángá dri. Tɨrɨ́ kònzɨ nda pfò tá lásà dre.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Àmvolásà dhɨ, Yésu dré bvò Tírè làga nda nɨ tayɨ́zó gò, lɨ̀zo lavúlé Sìdónà ꞌásè, ɨ̀ndɨ̀ bvò zìle bhàandre Mudrí ɨ ró dhɨ ꞌásè, gòle tsàle tä́pä́ríandre Gàlìláyà àdhya làgana.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Kònàle dhɨ, à dré agó àlo bíbhálé be kùdúkùdu ró adrélépi kpà ábhä́bhä́ ro dhɨ nɨ adzízó Yésu vélé, akódhɨ nɨ ti lizízó, kòbhàró drɨ́gá agó nda dri, akódhɨ nɨ tɨdrɨ́zó be dhɨ bvó.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Dɨ Yésu dré akódhɨ nda nɨ drìzo lɨ̀zo ába gàrà dri móndɨ́ zyandre ɨ rúsè gò, áyɨ drɨ́gá ànzɨ kɨ sòzo akódhɨ bína. Dré tùsú fùzo áyɨ drɨ́gámbɨ́lɨ́ dri gò, akódhɨ nɨ làdra tabèzo ásà.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Dré mì tɨngázó kurú na bhù na gò, laꞌázó fèèè, tàzoá dhɨ: «Èfátà!» (Kòdhɨ adré lèá tàle dhɨ: «Mɨ́ nzì ru!»)
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Gbǎ kòdhwa, agó nda nɨ bíbhálé dré fùzo, akódhɨ nɨ làdra dré ru nzìzo gò, dré kɨdhózó adrélé tà ta dóro.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Gò Yésu dré móndyá kònàle dhɨ kɨ kodzózó tàzoá dhɨ, ɨ̀ kòlongó tà nda nɨ rúbí dhya àlo dré ko. Dɨ, kàdré vélé áyɨ rúbí nɨ longoma logá móndɨ́ ɨ dré dhɨ, ɨ̀ adré vélé rúbí nda nɨ longó lɨ̀zo ába drìdrì.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Dɨ móndɨ́ kɨ lɨ́ndrɨ́ adré tá vélé gàle bhwǎbhwa gò, ɨ̀ dré adrézó tàá dhɨ: «Tà títí akódhɨ dré adrélé ꞌòle dhɨ ɨ dóro! Adré ndɨ̀ndɨ̀ móndɨ́ bíbhálé be kùdúkùdu ró dhɨ kɨ ꞌo adrélé tà yi, ɨ̀ndɨ̀ móndɨ́ ábhä́bhä́ ro dhɨ kɨ ꞌo adrélé tà ta.»
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.