Marcos 7
BÚKÙ TÀ TƗ́DHƗ́//RU YÌZO DHƗ ÀDHYA (LOG) vs NVT
1 Kìtú àlo dhɨ, Fàrìsáyò ɨ tátrɨ́trɨ́ kúlí tadhábhá àruka angábhá Yèrúsalémà lésè dhɨ ɨ̀ alɨ̀ tá ru kɨmó Yésu làga.
1 Certo dia, alguns fariseus e mestres da lei chegaram de Jerusalém para ver Jesus.
2 Gò ɨ̀ dré nòzoá dhɨ, akódhɨ nɨ lebèbhá kɨ àruka ɨ̀ adré tá ngá nya drɨ́gá be ndǐ ró. Kòdhɨ adré tàá dhɨ, ɨ̀ adré tá ngá nya drɨ́gá dzɨ àko ró.
2 Observaram que alguns de seus discípulos comiam sua refeição com as mãos impuras, ou seja, sem lavá-las.
3 (Tàko ko, Fàrìsáyò ɨ Yúdà ànzɨ àruka títí dhɨ ɨ́be dhɨ, ɨ̀ adré rè ngbú àyɨ kɨ drɨ́gá dzɨ dóro ꞌíká, gò adrézó ngá nya ndò, ɨ̀ dré adrélé tròle àyɨ kɨ tábhí kɨ labhɨ ɨ rú dhɨ sè.
3 (Pois todos os judeus, sobretudo os fariseus, não comem sem antes lavar cuidadosamente as mãos, como exige a tradição dos líderes religiosos.
4 Ɨ̀ kàdré nzɨ̀le àrà adrézó ngá lagɨ́ dhɨ lésè dhɨ, ɨ̀ adré ngbú àyɨ kɨ temvé yǐ sè ꞌíká, gò adrézó ngá nya ndò. Ɨ̀ adré kpà labhɨ àruka bǐ dhɨ kɨ lebè, adrézó kópò kɨ dzɨ lɨ̀drɨ́ ɨ́be ɨ̀ndɨ̀ sǎnɨ̀ ɨ́be.)
4 Quando chegam do mercado, não comem coisa alguma sem antes mergulhar as mãos em água. Essa é apenas uma das muitas tradições às quais se apegam, como a lavagem de copos, jarras e panelas. )
5 Dɨ Fàrìsáyò nda ɨ tátrɨ́trɨ́ kúlí tadhábhá nda ɨ́be dhɨ ɨ̀ dré lizízóá Yésu tí dhɨ: «Ámɨ lebèbhá ɨ̀ adré àma kɨ tábhí kɨ labhɨ lebè ko àdho tà sè? Tàko ko, ɨ̀ adré àyɨkya ngá nya drɨ́gá be ndǐ ró.»
5 Então os fariseus e mestres da lei lhe perguntaram: “Por que seus discípulos não seguem a tradição dos líderes religiosos? Eles comem sem antes realizar a cerimônia de lavar as mãos!”.
6 Yésu logó àyɨ dré dhɨ: «Pròfétà Èsáyà dré tá adréràꞌa Gìká nɨ kúlí longó àmɨ túrúpfúbhá ɨ ró nɨ kɨ tà sè dhɨ ꞌá dhɨ, longó tà nda kyá tàzoá dhɨ:
6 Jesus respondeu: “Hipócritas! Isaías tinha razão quando profetizou a seu respeito, pois escreveu: ‘Este povo me honra com os lábios, mas o coração está longe de mim.
7 Ɨ̀ adré lɨ̀sámbò ꞌo má dré wóyá.
7 Sua adoração é uma farsa, pois ensinam doutrinas humanas como se fossem mandamentos de Deus’.
8 Mɨ̀ tayɨ́ àmɨkya tòlɨ́ Gìká àdhya ɨ, adrézó tròle labhɨ móndɨ́ kya ɨ rú.»
8 Vocês desprezam a lei de Deus e a substituem por sua própria tradição”.
9 Gò tàá àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ nì àmɨkya adrélé Gìká nɨ tòlɨ́ kɨ bhe gàrà dri, adrézó àmɨ kɨ tàndɨ kɨ labhɨ kɨ lɨkɨ́ dhɨ dóro.
9 Disse ainda: “Vocês se esquivam com habilidade da lei de Deus para se apegar à sua própria tradição.
10 Tàko ko, Mósè tà tá dhɨ: ‹Lè mɨ́ kàdré ámɨ atá nɨ lɨndrɨ̀ bha ámɨ andre be.› Tà kpà dhɨ: ‹Dhya adrélépi tà ta kònzɨ áyɨ atá rú yà, kó ngalè áyɨ andre rú yà dhɨ, lè à kòꞌo akódhɨ nda dràle dràdrà.›
10 Por exemplo, Moisés deu esta lei: ‘Honre seu pai e sua mãe’ e ‘Quem insultar seu pai ou sua mãe será executado’.
11 Dɨ, mɨ̀ adré àmɨkya tàá dhɨ, dhya àlo nɨ kɨtswá tàá áyɨ atá dré yà, kó ngalè áyɨ andre dré yà dhɨ: ‹Ngá má dré tá kɨtswálé fèle ámɨ ledé dhɨ kòròbánɨ̀ ꞌɨ, kòdhɨ adré tàá dhɨ, ngá fèle Gìká dré dhɨ ꞌɨ.›
11 Vocês, porém, ensinam que alguém pode dizer a seus pais: ‘Não posso ajudá-los. Jurei entregar como oferta a Deus aquilo que eu teria dado a vocês’.
12 Akódhɨ nda kòtà kònɨ̀nɨ dhɨ, mɨ̀ adré dɨ vélé akódhɨ nɨ tayɨ́ tà ꞌo atá nɨ dré yà, kó ngalè andre nɨ dré yà dhɨ ko.
12 Com isso, desobrigam as pessoas de cuidarem dos pais,
13 Dɨ ásà dhɨ, mɨ̀ adré àmɨkya Gìká nɨ kúlí bhe gàrà dri, àmɨ kɨ labhɨ mɨ̀ dré kisúlé àmɨ kɨ tábhí ɨ véna dhɨ kɨ tà sè. Mɨ̀ adré kpà tà bǐ dhɨ kɨ ꞌo kònɨ̀nɨ.»
13 anulando a palavra de Deus a fim de transmitir sua própria tradição. E esse é apenas um exemplo entre muitos outros”.
14 Gò Yésu dré gòzo móndyá zyandre kònàle dhɨ kɨ azí, tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Àmɨ títí, mɨ̀ yi vo rè tà kònɨ̀dhɨ, àndu nɨ nɨ nìzo ká!
14 Jesus chamou a multidão para perto de si e disse: “Ouçam, todos vocês, e procurem entender.
15 Ngá adrélépi fɨ̀le móndɨ́ léna dhɨ kɨtswá akódhɨ nɨ ꞌo atsálé ndǐ ró bwà ko. Be ró dhɨ, tà adrélépi apfòle móndɨ́ lésè dhɨ adré ɨ́na akódhɨ nɨ ꞌo atsálé ndǐ ró dhɨ nɨ̀.» [
15 Não é o que entra no corpo que os contamina; vocês se contaminam com o que sai do coração.
16 ]
16 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
17 Yésu kòtayɨ́ móndyá zyandre nda ɨ dre dhɨ, dré nzɨ̀zo bhàna gò, akódhɨ nɨ lebèbhá ɨ̀ dré kúlí alaala nda nɨ àndu lizízó tíá.
17 Então Jesus entrou numa casa para se afastar da multidão, e seus discípulos lhe perguntaram o que ele queria dizer com a parábola que havia acabado de contar.
18 Akódhɨ dré tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Àmɨ, àmɨ kókpà tà nìnì àko? Mɨ̀ nì ko tàle dhɨ, ngá adrélépi fɨ̀le móndɨ́ léna dhɨ kɨtswá ɨ́na akódhɨ nɨ ꞌo atsálé ndǐ ró bwà ko dhɨ?
18 “Vocês também ainda não entendem?”, perguntou. “Não percebem que a comida que entra no corpo não pode contaminá-los?
19 Tàko ko, ngá nda adré fɨ̀le akódhɨ nɨ togó na ko. Be ró dhɨ, adré ɨ́na fɨ̀le akódhɨ nɨ ꞌa na gò, adrélé apfòle akódhɨ nɨ rúbhá lésè.» (Kúlí nda kòdhɨ sè dhɨ, Yésu adré tá tàá dhɨ, mányàngá títí dhɨ ɨ dóro Gìká mìlésè.)
19 O alimento não vai para o coração, mas apenas passa pelo estômago e vai parar no esgoto.” (Ao dizer isso, declarou que todo tipo de comida é aceitável.)
20 Yésu gò tàá dhɨ: «Tà adrélépi apfòle móndɨ́ nɨ togó lésè dhɨ ɨ́na tà adrélépi akódhɨ nɨ ꞌo atsálé ndǐ ró dhɨ ꞌɨ.
20 Em seguida, acrescentou: “Aquilo que vem de dentro é que os contamina.
21 Tàko ko, tà adrébhá apfòle móndɨ́ kɨ togó lésè dhɨ ɨ, tà kònɨ ꞌɨ: tà kònzɨ kisùle dhɨ ɨ, ndòtò tà, kugù tà, móndɨ́ kɨ tupfuma nɨ tà,
21 Pois, de dentro, do coração da pessoa, vêm maus pensamentos, imoralidade sexual, roubo, homicídio,
22 múná tà, ngá lovó nɨ tà, togó kònzɨ nɨ tà, móndɨ́ kɨ lɨtɨma nɨ tà, tà swà, lovó kònzɨ bhàma móndɨ́ ɨ rú dhɨ nɨ tà, móndɨ́ kɨ rú tàma kònzɨ dhɨ nɨ tà, drìkàdrɨ̀ nɨ tà, ɨ̀ndɨ̀ tà azaaza.
22 adultério, cobiça, perversidade, engano, paixões carnais, inveja, calúnias, orgulho e insensatez.
23 Tà kònzɨ nda kòdhɨ ɨ̀ adré títí apfòle móndɨ́ kɨ togó lésè gò, adrélé àyɨ kɨ ꞌo atsálé ndǐ ró.»
23 Todas essas coisas desprezíveis vêm de dentro; são elas que os contaminam”.
24 Àmvolásà dhɨ, Yésu dré àrà nda nɨ tayɨ́zó gò, lɨ̀zo tsàle bvò Tírè làga dhɨ na. Kònàle dhɨ, dré fɨ̀zo dzó àlo na lùzu ró. Lè tá à kònì ɨ kònàle dhɨ ko. Dɨ, kɨtswá tá ɨ́na tà nda nɨ zu móndɨ́ ɨ dré bwà ko.
24 Então Jesus deixou a Galileia e se dirigiu para o norte, para a região de Tiro. Não queria que ninguém soubesse onde ele estava hospedado, mas não foi possível manter segredo.
25 Dɨ tòkó àlo zapi nɨ dré adrézó tɨrɨ́ kònzɨ ɨ́be ɨ́ léna dhɨ kòyi Yésu nɨ rúbí dre dhɨ, dré ndɨrɨ alɨ̀zo adhélé akódhɨ pá.
25 De imediato, uma mulher que tinha ouvido falar dele veio e caiu a seus pés. A filha dela estava possuída por um espírito impuro,
26 Tòkó nda tá ɨ́na móndɨ́ súrú twá ro tìle bvò Fòwìníkè àdhya Sìríyà le dhɨ na dhɨ ꞌɨ. Dɨ dré ngàzo adrélé Yésu nɨ ti lizí, kòdroró tɨrɨ́ kònzɨ nda áyɨ zapi lésè be dhɨ bvó.
26 e ela implorou que ele expulsasse o demônio que estava na menina. Sendo ela grega, nascida na região da Fenícia, na Síria,
27 Yésu dré tàzoá drá dhɨ: «Mɨ́ tayɨ́ rè zyà ànzɨmvá ɨ ngá nya pìzo ꞌíká. Tàko ko, kɨtswá ànzɨmvá kɨ mápà dòzo bhèle kòkɨ́ ɨ dré dhɨ ko.»
27 Jesus lhe disse: “Primeiro devem-se alimentar os filhos. Não é certo tirar comida das crianças e jogá-la aos cachorros”.
28 Dɨ, tòkó nda logó drá dhɨ: «Mírì, tágba kònɨ̀nɨ dhɨ, ndɨ̀ndɨ̀ kòkɨ́ mɨ́sá zàle dhɨ ɨ̀ adré àyɨkya mápà kórònyá ànzɨmvá ɨ̀ dré adrélé tayɨ́lé ledhélé dhɨ kɨ nya kòdhya.»
28 “Senhor, é verdade”, disse a mulher. “No entanto, até os cachorros, debaixo da mesa, comem as migalhas dos pratos dos filhos.”
29 Dɨ Yésu tà drá dhɨ: «Kúlí mɨ́ dré logólé kòdhɨ sè dhɨ, mɨ́ kɨtswá nzɨ̀le. Tɨrɨ́ kònzɨ nda pfò ámɨ zapi lésè dre.»
29 “Boa resposta!”, disse Jesus. “Vá para casa, pois o demônio já deixou sua filha.”
30 Dɨ tòkó nda kònzɨ ɨ́ bhàna dre dhɨ, dré áyɨ zapi nda nɨ kisúzó adréràꞌa ayílé lángá dri. Tɨrɨ́ kònzɨ nda pfò tá lásà dre.
30 E, quando ela chegou à sua casa, sua filha estava deitada na cama, e o demônio a havia deixado.
31 Àmvolásà dhɨ, Yésu dré bvò Tírè làga nda nɨ tayɨ́zó gò, lɨ̀zo lavúlé Sìdónà ꞌásè, ɨ̀ndɨ̀ bvò zìle bhàandre Mudrí ɨ ró dhɨ ꞌásè, gòle tsàle tä́pä́ríandre Gàlìláyà àdhya làgana.
31 Jesus saiu de Tiro e subiu para Sidom antes de voltar ao mar da Galileia e à região das Dez Cidades.
32 Kònàle dhɨ, à dré agó àlo bíbhálé be kùdúkùdu ró adrélépi kpà ábhä́bhä́ ro dhɨ nɨ adzízó Yésu vélé, akódhɨ nɨ ti lizízó, kòbhàró drɨ́gá agó nda dri, akódhɨ nɨ tɨdrɨ́zó be dhɨ bvó.
32 Algumas pessoas lhe trouxeram um homem surdo e com dificuldade de fala, e lhe pediram que pusesse as mãos sobre ele e o curasse.
33 Dɨ Yésu dré akódhɨ nda nɨ drìzo lɨ̀zo ába gàrà dri móndɨ́ zyandre ɨ rúsè gò, áyɨ drɨ́gá ànzɨ kɨ sòzo akódhɨ bína. Dré tùsú fùzo áyɨ drɨ́gámbɨ́lɨ́ dri gò, akódhɨ nɨ làdra tabèzo ásà.
33 Jesus o afastou da multidão para ficar a sós com ele. Pôs os dedos nos ouvidos do homem e, em seguida, cuspiu nos dedos e tocou a língua dele.
34 Dré mì tɨngázó kurú na bhù na gò, laꞌázó fèèè, tàzoá dhɨ: «Èfátà!» (Kòdhɨ adré lèá tàle dhɨ: «Mɨ́ nzì ru!»)
34 Olhando para o céu, suspirou e disse: “ Efatá! ”, que significa “Abra-se!”.
35 Gbǎ kòdhwa, agó nda nɨ bíbhálé dré fùzo, akódhɨ nɨ làdra dré ru nzìzo gò, dré kɨdhózó adrélé tà ta dóro.
35 No mesmo instante, o homem passou a ouvir perfeitamente; sua língua ficou livre, e ele começou a falar com clareza.
36 Gò Yésu dré móndyá kònàle dhɨ kɨ kodzózó tàzoá dhɨ, ɨ̀ kòlongó tà nda nɨ rúbí dhya àlo dré ko. Dɨ, kàdré vélé áyɨ rúbí nɨ longoma logá móndɨ́ ɨ dré dhɨ, ɨ̀ adré vélé rúbí nda nɨ longó lɨ̀zo ába drìdrì.
36 Jesus ordenou à multidão que não contasse a ninguém, mas, quanto mais ele os proibia, mais divulgavam o que havia acontecido.
37 Dɨ móndɨ́ kɨ lɨ́ndrɨ́ adré tá vélé gàle bhwǎbhwa gò, ɨ̀ dré adrézó tàá dhɨ: «Tà títí akódhɨ dré adrélé ꞌòle dhɨ ɨ dóro! Adré ndɨ̀ndɨ̀ móndɨ́ bíbhálé be kùdúkùdu ró dhɨ kɨ ꞌo adrélé tà yi, ɨ̀ndɨ̀ móndɨ́ ábhä́bhä́ ro dhɨ kɨ ꞌo adrélé tà ta.»
37 Estavam muito admirados e diziam repetidamente: “Tudo que ele faz é maravilhoso! Ele até faz o surdo ouvir e o mudo falar!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.