Lucas 22

BÚKÙ TÀ TƗ́DHƗ́//RU YÌZO DHƗ ÀDHYA (LOG) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Yúdà ànzɨ kɨ gwányá Mápà tàkú àko dhɨ àdhya, adrélé kpà rú zìle Pásɨkà dhɨ adré tá atsálé ànyɨ.
1 Estava, pois, perto a Festa dos Pães Asmos, chamada de Páscoa.
2 Kòwánà kàdrɨ̀ ɨ tátrɨ́trɨ́ kúlí tadhábhá ɨ́be dhɨ ɨ̀ adré tá láti nda kɨtswázó Yésu nɨ pfu dràle lùzu ró. Tàko ko, ɨ̀ adré tá àyɨkya móndyá zyandre dhɨ kɨ ro.
2 E os principais dos sacerdotes e os escribas andavam procurando como o matariam, porque temiam o povo.
3 Dɨ Sàtánà dré fɨ̀zo Yùdásɨ̀ adrélé kpà rú zìle Ɨ̀sɨ̀kàrɨ̀yótà dhɨ na. Akódhɨ nda tá Yésu nɨ lebèbhá mudrí-drì-rì dhɨ kɨ àlo ꞌɨ.
3 Entrou, porém, Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Gò dré ngàzo lɨ̀le tà ta kòwánà kàdrɨ̀ ɨ́be ɨ̀ndɨ̀ tépelò lɨkɨ́bhá kɨ kàdrɨ̀ ɨ́be, ɨ́ nɨ Yésu nɨ lefè àyɨ drɨ́gá ngɨ́nɨ ya dhɨ nɨ tà dri.
4 E foi e falou com os principais dos sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria,
5 Àyɨ nda ɨ̀ dré lenzézó tà nda sè gò, ɨ̀ dré lazízóá dhɨ, ɨ̀ nɨ làfa fe drá.
5 os quais se alegraram e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Dɨ Yùdásɨ̀ dré kaꞌìzoá gò, kɨdhózó adrélé lókyá dóro Yésu nɨ lefèzo àyɨ drɨ́gá dhɨ nɨ nda, móndyá zyandre dhɨ ɨ̀ kònìró ko.
6 E ele concordou e buscava oportunidade para lho entregar sem alvoroço.
7 Gwányá Mápà tàkú àko dhɨ àdhya tú dhɨ, kìtú adrézó kábilígyà mvá Pásɨkà àdhya nɨ pfu dràle mòbòmà ro dhɨ dré atsázó.
7 Chegou, porém, o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava sacrificar a Páscoa.
8 Dɨ Yésu dré Pétèró kɨ mùzo Yòwánɨ̀ be, tàzoá dhɨ: «Mɨ̀ lɨ̀ ngá ladhɨ́ àma dré gwányá Pásɨkà àdhya nɨ nyàzo.»
8 E mandou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a Páscoa, para que
9 Ɨ̀ lizí akódhɨ tàzoá dhɨ: «Mɨ́ adré lèá dhɨ, mà kòlɨ̀ ladhɨ́á ángwà?»
9 E eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Dɨ Yésu logó àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ kòfɨ bhàandre na dre dhɨ, mɨ̀ nɨ drì si agó àlo adrélépi yǐ do lɨ̀drɨ́ na dhɨ be. Mɨ̀ dhe akódhɨ nda bvó, tsàle dzó dré dra fɨ̀zo lána dhɨ na.
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar.
11 Mɨ̀ kòtà dzó nda nɨ líyí dré dhɨ: ‹Dhya tà tadhálépi dhɨ adré ámɨ lizí: Dzó ꞌa kɨ̀le mà dré kɨtswázó Pásɨkà nya áma lebèbhá ɨ́be dhɨ ángwà?›
11 E direis ao pai de família da casa: O mestre te diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 Dɨ akódhɨ nda nɨ dzó ꞌa kɨ̀le kàdrɨ̀ kurú na dhɨ nɨ tadhá àmɨ dré. À tobhà mɨ́sá ɨ ngá àruka ɨ́be tayɨ́lé lána dre. Mɨ̀ kòladhɨ́ ngá àma dré kònàle.»
12 Então, ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado; aí fazei os preparativos.
13 Dɨ ɨ̀ kòlɨ̀ dre dhɨ, ɨ̀ dré tà títí nda kɨ kisúzó ngóró Yésu dré tá tàle àyɨ dré dhɨ tɨ́nɨ. Gò ɨ̀ dré ngá ladhɨ́zó kɨtswázó gwányá Pásɨkà àdhya nɨ nya.
13 E, indo eles, acharam como lhes havia sido dito; e prepararam a Páscoa.
14 Lókyá kòkɨtswá dre dhɨ, Yésu ɨ̀ dré tsàzo lɨrɨ́lé mɨ́sá làgásè túmä́ní akódhɨ nɨ àpóstolò mudrí-drì-rì dhɨ ɨ́be.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e, com ele, os doze apóstolos.
15 Gò dré tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Ma tá lovó ɨ́be tò atsálé nyànomvá dhɨ, mà kònyaró Pásɨkà kònɨ̀dhɨ túmä́ní àmɨ ɨ́be áma kɨzà nyàma kandrá.
15 E disse-lhes: Desejei muito comer convosco esta Páscoa, antes que padeça,
16 Tàko ko, má adré tàá àmɨ dré dhɨ: Má gò vélé nyàá ko, tsàle lókyá tà nɨ nɨ dré dra ru ꞌòzo kɨtswálé títí Gìká nɨ Òpɨ̀ na dhɨ ꞌá.»
16 porque vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Dɨ dré kópò adózó, àwoyà fèzo Gìká dré gò, tàzoá dhɨ: «Mɨ̀ do vínò kópò kònɨ̀dhɨ lé nɨ lanzɨ́lé àmɨ kòfalésè.
17 E, tomando o cálice e havendo dado graças, disse: Tomai-o e reparti-
18 Tàko ko, má adré tàá àmɨ dré dhɨ: Má gò vélé vínò mvu ko, tsàle lókyá Gìká nɨ Òpɨ̀ dré dra atsázó dhɨ ꞌá.»
18 porque vos digo que já não beberei do fruto da vide, até que venha o Reino de Deus.
19 Dré mápà adózó, àwoyà fèzo Gìká dré gò, ŋòzoá fèle áyɨ lebèbhá ɨ dré gò, tàzoá dhɨ: «Kònɨ̀dhɨ áma rúbhá má dré adrélé fèle àmɨ kɨ tà sè dhɨ ꞌɨ. Mɨ̀ nya, ɨ̀ndɨ̀ mɨ̀ kàdré ꞌòá kònɨ̀nɨ adrézó áma tà kisù.»
19 E, tomando o pão e havendo dado graças, partiu- o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que por vós é dado; fazei isso em memória de mim.
20 Ngá nyàma àmvolésè dhɨ, dré kókpà ꞌòzoá kònɨ̀nɨ kópò sè. Adó kópò nda, tàzoá dhɨ: «Kópò kònɨ̀dhɨ adré tà tɨ́dhɨ́ Gìká dré bhàle ru yìzo móndɨ́ ɨ́be áma kàrɨ́ kutúlépi àmɨ dré dhɨ sè dhɨ nɨ tà tadhá.
20 Semelhantemente, tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o Novo Testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 Dɨ, mɨ̀ yi rè ká! Dhya adrélépi ꞌòle áma lefè kàrɨbhá ɨ drɨ́gá dhɨ adré lɨrɨ́lé túmä́ní má be mɨ́sá kònɨ̀dhɨ làga.
21 Mas eis que a mão do que me trai
22 Tà bàti ró dhɨ, Móndɨ́ nɨ Mvá nɨ lɨ dràle ngóró Gìká dré tá tà nɨ nɨ bhàle drìdrì dhɨ tɨ́nɨ. Dɨ, kɨzà nɨ ɨ́na adré kàdrɨ̀ dhya dra Móndɨ́ nɨ Mvá nda nɨ lefèlepi dhɨ dré!»
22 E, na verdade, o Filho do Homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Dɨ ɨ̀ dré kɨdhózó adrélé lizíá àyɨ kòfalésè, ngalè àdhi àyɨ kòfalé dhɨ nɨ tà nda nɨ ꞌo nɨ̀ ya dhɨ.
23 E começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isso.
24 Gò Yésu nɨ lebèbhá nda ɨ̀ dré dhèzo adrélé tà kayí àyɨ kòfalésè, nìzoá ngalè dhya kàdrɨ̀ lavúlé àyɨ kòfalé dhɨ àdhi ꞌɨ ya dhɨ.
24 E houve também entre eles contenda sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Dɨ Yésu dré tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Móndyá bvò kòndɨ àdhya kɨ ópɨ́ ɨ̀ adré àyɨkya òpɨ̀ nya àyɨ dri rìnyí sè. Dhya kàdrɨ̀kàdrɨ̀ àyɨ drìle dhɨ ɨ̀ adré kpà àyɨ kɨ tàndɨ kɨ zi móndɨ́ kɨ ledébhá ɨ ró.
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que têm autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Dɨ, adré lèá dhɨ, àmɨ kɨ tà kàdré kònɨ̀nɨ ko. Be ró dhɨ, lè dhya kàdrɨ̀ lavúlé àmɨ kòfalé dhɨ kàdré àmɨ kɨ tùgumvá tɨ́nɨ. Lè kpà dhya adrélépi àmɨ kɨ drì ko dhɨ kàdré tà ꞌo àmɨ kɨ màrábà tɨ́nɨ.
26 Mas não seja como o menor; e quem governa, como quem serve.
27 Àngyá ko, mɨ̀ adré kisùá dhɨ, dhya kàdrɨ̀ lavúlé dhɨ àdhi ꞌɨ: dhya adrélépi ngá nya mɨ́sá na dhɨ, kó ngalè, dhya adrélépi ngá bha nyàle dhɨ? Zakó tá dhya adrélépi ngá nya mɨ́sá na dhɨ ꞌɨ? Dɨ, ma mána àmɨ kòfalé dhɨ ngóró dhya adrélépi tà ꞌo àmɨ dré dhɨ tɨ́nɨ.
27 Pois qual é maior: quem está porém, entre vós, sou como aquele que serve.
28 Àmɨ ró dhɨ, àmɨ tá ngbú dhya adrébhá túmä́ní má be tà dré adréràꞌa áma tabhì dhɨ ꞌá dhɨ ꞌɨ.
28 E vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Dɨ má adré àmɨ kɨ bha adrélé òpɨ̀ nya, ngóró áma Atá dré áma bhàle adrélé òpɨ̀ nya dhɨ tɨ́nɨ,
29 E eu vos destino o Reino, como meu Pai mo destinou,
30 mɨ̀ kàdréró ngá nya ɨ̀ndɨ̀ ngá mvu áma mɨ́sá làgásè áma Òpɨ̀ na. Kònàle dhɨ, mɨ̀ nɨ lɨrɨ́ lɨrɨ́rà adrézó òpɨ̀ nya dhɨ ɨ drǐsè, adrélé Ɨ̀sèrélè ànzɨ kɨ súrú mudrí-drì-rì dhɨ kɨ tàbvó ta.»
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Yésu gò tàá dhɨ: «Sìmónà, Sìmónà, mɨ́ yi rè ká! Sàtánà zi tà Gìká tí, kòfèró láti ɨ́ dré àmɨ kɨ tabhìzo, ngóró à dré adrélé ngánò kɨyá dhɨ tɨ́nɨ.
31 Disse também o Senhor: Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo.
32 Dɨ, má zi mána tà Gìká tí mɨ́ dré, mɨ́ kòtayɨ́ró ámɨ tà kaꞌìkaꞌì ko dhɨ bvó. Dɨ mɨ́ kògò agòle má vélé dre dhɨ, mɨ́ kòtɨmbà ámɨ adrúpi ɨ àyɨ kɨ tà kaꞌìkaꞌì na.»
32 Mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, confirma teus irmãos.
33 Dɨ, Pétèró tà drá dhɨ: «Mírì, ma gànzi ró lɨ̀le bǎ nya, ɨ̀ndɨ̀ lɨ̀le dràle túmä́ní mɨ́ be.»
33 E ele lhe disse: Senhor, estou pronto a ir contigo até à prisão e à morte.
34 Yésu logó drá dhɨ: «Pétèró, má adré tàá mɨ́ dré dhɨ: Ándrò drìdrì àgólòwa dré dra tsírà bhèzo dhɨ kandrá dhɨ, mɨ́ nɨ áma ga vésè be na tàzoá dhɨ, mɨ́ nì ma ko.»
34 Mas ele disse: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes negues que me conheces.
35 Yésu gò lizíá àyɨ tí dhɨ: «Lókyá má dré tá àmɨ kɨ mùzo lɨ̀le làfa àko, kòmvò àko, ɨ̀ndɨ̀ kámókà àzya àko dhɨ sè dhɨ, ngá àlo dhɨ pɨ tá àmɨ vélé?» Ɨ̀ logó dhɨ: «Kóko.»
35 E disse-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje ou sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Akódhɨ tà àyɨ dré dhɨ: «Dɨ, nyànomvá dhɨ, dhya adrélépi làfa ɨ́be dhɨ, kòdo làfa nda be. Dhya adrélépi kòmvò ɨ́be dhɨ, kòdo kpà be. Dhya adrélépi sápɨ́ àko dhɨ, kòlagɨ́ áyɨ kɨ́tá kɨdhɨ̀ àdhya kɨtswázó sápɨ́ gɨ ɨ́ dré.
36 Disse-lhes, pois: Mas, agora, aquele que tiver bolsa, tome-
37 Tàko ko, má adré tàá àmɨ dré dhɨ: Lè tà tɨsɨ̀le áma tà dri Gìká nɨ Kúlí na kònɨ̀dhɨ kàtsá má rú: ‹À amú akódhɨ nàle tátrɨ́trɨ́ kúlí ŋobhá ɨ́be.› Tà bàti ró dhɨ, tà tɨsɨ̀le áma tà dri kòdhɨ adré ꞌòle ru ꞌo.»
37 porquanto vos digo que importa que em mim se cumpra aquilo que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Porque o que
38 Akódhɨ nɨ lebèbhá ɨ̀ gò tàá dhɨ: «Mírì, sápɨ́ rì dhɨ ɨ be kònɨ̀dhɨ.» Akódhɨ logó àyɨ dré dhɨ: «Kòdhɨ kɨtswá dre.»
38 E eles disseram: Senhor, eis aqui duas espadas. E ele lhes disse: Basta.
39 Yésu kàpfò kònalésè dre dhɨ, dré lɨ̀zo mbàle kòngó Òlívè fa kya drìna, ànzyà gà dré adrélé ꞌòle dhɨ tɨ́nɨ. Akódhɨ nɨ lebèbhá ɨ̀ dré kpà akódhɨ nɨ lebèzo.
39 E, saindo, foi, como costumava, para o monte das Oliveiras; e também os seus discípulos o seguiram.
40 Ɨ̀ kòtsa àrà nda na dre dhɨ, dré tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ kàdré tà zi Gìká tí, kòtayɨ́ró àmɨ tà dré tabhìle, àmɨ kɨ ꞌòzo dhèle tàkonzɨ̀ na dhɨ ko.»
40 E, quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Gò dré lɨ̀zo vwàle àyɨ rúsè ànyɨ́ànyɨ ngóró kɨ́rà vìle dhɨ dré adrélé lɨ̀le adhélé dhɨ pɨ́. Dré dhèzo áyɨ kórókó titì, tà zìzo Gìká tí kònɨ̀nɨ:
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e, pondo-se de joelhos, orava,
42 «Tátá, mɨ́ kòlè dhɨ, mɨ́ kòdo kópò kɨzà àdhya kòdhɨ má vélésè wà. Dɨ, mɨ́ kòꞌo tà má dré adrélé lèle dhɨ kòdhya ko. Be ró dhɨ, mɨ́ kòꞌo tà mɨ́ dré adrélé lèle dhɨ kòdhya.» [
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; todavia, não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Gò ángéló àlo bhù lésè dhɨ dré agázó akódhɨ kandrá, rìnyí fe drá.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, que o confortava.
44 Yésu nɨ togó dré adrélé kɨzà ro lavúlé dhɨ sè dhɨ, dré gòzo adrélé tà zi Gìká tí togó wä́yi sè. Gò kúrì adrélépi apfòle rúásà dhɨ dré atsázó kàrɨ́ tɨ́nɨ, adrélé tɨtɨ̀le kìní mi.]
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente. E o seu suor tornou-se em grandes gotas de sangue que corriam até ao chão.
45 Akódhɨ kòzi tà nda akɨ́lé dre dhɨ, dré ngàzo gòle áyɨ lebèbhá nda ɨ véna, àyɨ kɨ kisú adréràꞌa ayí ko kɨzà dré.
45 E, levantando-se da oração, foi ter com os seus discípulos e achou-os dormindo de tristeza.
46 Dɨ dré tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ adré ayí ko àdho tà sè? Mɨ̀ nga adrélé tà zi Gìká tí, kòtayɨ́ró àmɨ tà dré tabhìle, àmɨ kɨ ꞌòzo dhèle tàkonzɨ̀ na dhɨ ko.»
46 E disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai para que não entreis em tentação.
47 Gbǎ kòdhwa, Yésu dré rè dhu adréràꞌa tà ta dhɨ ꞌá dhɨ, móndɨ́ zyandre dhɨ ɨ̀ dré atsázó. Dɨ dhya rú zìle Yùdásɨ̀, Yésu nɨ lebèbhá mudrí-drì-rì dhɨ kɨ àlo dhɨ adrì tá ɨ́na àyɨ nɨ̀. Gò dré áyɨ kisízó ànyɨ Yésu làga, kɨtswálé akódhɨ nɨ kamú.
47 E, estando ele ainda a falar, surgiu uma multidão; e um dos doze, que se chamava Judas, ia adiante dela e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Dɨ, Yésu dré tàzoá drá dhɨ: «Yùdásɨ̀, mɨ́ adré tsì Móndɨ́ nɨ Mvá nɨ kamú, kɨtswázó akódhɨ nɨ lefè kàrɨbhá ɨ drɨ́gá bàti?»
48 E Jesus lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 Yésu nɨ lebèbhá ɨ̀ kònò tà adrélépi ꞌòle ru ꞌo nda dre dhɨ, ɨ̀ dré akódhɨ nɨ lizízó: «Mírì, mà kòtogá àyɨ sápɨ́ sè wà?»
49 E, vendo os que estavam com ele o que ia suceder, disseram-lhe: Senhor, feriremos à espada?
50 Gò àyɨ kɨ àlo dré kòwánà kɨ kàdrɨ̀ nɨ màrábà nɨ bí drɨ́ágó lésè dhɨ nɨ bvwàzo kɨ̀le.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Dɨ, Yésu dré ɨ́na tàzoá dhɨ: «Mɨ̀ tayɨ́! Kòdhɨ kɨtswá dre!» Dré agó nda nɨ bí tabèzo, akódhɨ nɨ tɨdrɨ́zó.
51 E, respondendo Jesus, disse: Deixai-os; basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Gò Yésu dré tàzoá kòwánà kàdrɨ̀ ɨ, tépelò lɨkɨ́bhá kɨ kàdrɨ̀ ɨ ɨ̀ndɨ̀ bhàgo atsábhá áyɨ ru dhɨ ɨ dré dhɨ: «Ma vo kùgú ꞌɨ gò, mɨ̀ dré adrézó alɨ̀le sápɨ́ ɨ́be ɨ̀ndɨ̀ fa ɨ́be kɨtswálé áma ru nɨ?
52 E disse Jesus aos principais dos sacerdotes, e capitães do templo, e anciãos que tinham ido contra ele: Saístes com espadas e porretes, como para deter um salteador?
53 Kìtú àlo àlo títí ɨ sè, má adré tá àmɨ kòfalé tépelò na dhɨ, mɨ̀ bhà tá drɨ́gá má rú ko. Dɨ, lókyá kònɨ̀dhɨ àmɨkya ꞌɨ, ɨ̀ndɨ̀ dhya adrélépi áyɨ rìnyí tadhá tínímvá na dhɨ àdhya ꞌɨ.» À ru Yésu drìzoá lɨ̀zo ába kòwánà kɨ kàdrɨ̀ véna|src="CN01814B.TIF" size="span" loc="LUK 22:52-53 "
53 Tenho estado todos os dias convosco no templo e não estendestes as mãos contra mim, mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Gò ɨ̀ dré Yésu nɨ rùzo, drìzoá lɨ̀zo ába kòwánà kɨ kàdrɨ̀ nɨ dzó na. Dɨ Pétèró adré tá ɨ́na àyɨ kɨ lebè lárá ro.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o meteram em casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Àyɨ kɨ àruka ɨ̀ turú tá àtsɨ́ bhàꞌálé nda nɨ kɨ́tó ꞌá gò, ɨ̀ dré lɨrɨ́zó làgásà. Dɨ Pétèró dré kpà lɨrɨ́zó àyɨ kòfalé.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Gò mvátòkó àlo màrábà ro dhɨ dré akódhɨ nɨ nòzo adréràꞌa lɨrɨ́lé àtsɨ́ mìle. Dré mì tɨngbózó drìá gò, tàzoá dhɨ: «Dhya kòndɨ tá kókpà túmä́ní Yésu be.»
56 E como certa criada, vendo-o estar assentado ao fogo, pusesse os olhos nele, disse: Este também estava com ele.
57 Dɨ, Pétèró dré ɨ́na tà nda nɨ gàzo rè, tàzoá dhɨ: «Tòkó, má nì akódhɨ ko.»
57 Porém ele negou-o, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Gí ko, dhya àzya dré akódhɨ nɨ nòzo gò, tàzoá dhɨ: «Mɨ kókpà àyɨ kɨ àlo ꞌɨ.» Dɨ Pétèró logó dhɨ: «Kóko, ma ꞌɨ ko!»
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Ànyɨ́ànyɨ sáà àlo àmvolésè dhɨ, dhya àzya dré gòzo tàá rìnyí sè dhɨ: «Bàti, dhya kòndɨ tá túmä́ní Yésu be! Àngyá ko, akódhɨ kókpà móndɨ́ angálépi Gàlìláyà lésè dhɨ ꞌɨ.»
59 E, passada quase uma hora, um outro afirmava, dizendo: Também este verdadeiramente estava com ele, pois também é galileu.
60 Dɨ Pétèró logó dhɨ: «Agó, má nì ngalè mɨ́ adré àdho tà ta ya dhɨ ko!» Gbǎ lókyá dré adréràꞌa tà ta dhɨ ꞌá dhɨ, àgólòwa dré tsírà bhèzo.
60 E Pedro disse: Homem, não sei o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Gò Mírì Yésu dré áyɨ alázó Pétèró nɨ no dɨ̀ɨɨ́. Dɨ kúlí Mírì dré tá tàle Pétèró dré dhɨ dré agázó lána. Tà tá dhɨ: «Ándrò, drìdrì àgólòwa dré dra tsírà bhèzo dhɨ kandrá dhɨ, mɨ́ nɨ áma ga vésè be na.»
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: Antes que o galo cante hoje, me negarás três vezes.
62 Dɨ Pétèró dré pfòzo kɨvɨ̀ na gò, ngòle kaꞌílé kaꞌikaꞌi kɨzà dré.
62 E, saindo Pedro para fora, chorou amargamente.
63 Dɨ dhya adrébhá Yésu nɨ lɨkɨ́ dhɨ ɨ̀ adré tá akódhɨ nɨ gu, adrézó akódhɨ nɨ tswa.
63 E os homens que detinham Jesus zombavam dele, ferindo-o.
64 Ɨ̀ dré akódhɨ nɨ mì dròzo gò, adrézó tàá drá dhɨ: «Mɨ́ tà rè àma dré pròfétà ro dhɨ, ngalè àdhi sa mɨ nɨ̀ ya dhɨ ká!»
64 E, vendando-lhe os olhos, feriam-no no rosto e perguntavam-lhe, dizendo: Profetiza-nos: quem é que te feriu?
65 Dɨ ɨ̀ adré tá akódhɨ nɨ lodhá kanyò kúlí àruka bǐ dhɨ ɨ sè.
65 E outras muitas coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Ngá kòwa dre dhɨ, Yúdà ànzɨ kɨ bhàgo kàdrɨ̀ ɨ, kòwánà kàdrɨ̀ ɨ ɨ̀ndɨ̀ tátrɨ́trɨ́ kúlí tadhábhá ɨ́be dhɨ, ɨ̀ dré ru kɨmózó kònàle. Gò Yésu nɨ drìzo pfòle àyɨ nda ɨ kandrá.
66 E logo que foi dia, ajuntaram-se os anciãos do povo, e os principais dos sacerdotes, e os escribas, e o conduziram ao seu concílio,
67 Dɨ ɨ̀ dré tàzoá drá dhɨ: «Mɨ́ kàdré Mèsɨ́yà ꞌɨ bàti dhɨ, mɨ́ tà rè àma dré ká!» Yésu logó àyɨ dré dhɨ: «Má kòtà tà nda àmɨ dré dhɨ, mɨ̀ kɨtswá kaꞌìá ko.
67 e lhe perguntaram: Se tu és o Cristo, dize-nos. Ele replicou: Se vo-lo disser, não o crereis;
68 Má kòlizí kpà tà àmɨ tí dhɨ, mɨ̀ kɨtswá tàdzí kúlí logó ko.
68 e também, se vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Dɨ, kɨdhólé nyànomvá dhɨ, Móndɨ́ nɨ Mvá nɨ lɨrɨ́ adrélé Gìká rìnyí líyí nɨ drɨ́ágó lésè.»
69 Desde agora, o Filho do Homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Dɨ àyɨ títí nda ɨ̀ lizí tíá dhɨ: «Mɨ dɨ mɨ́na Gìká nɨ Mváagó ꞌɨ?» Yésu logó àyɨ dré dhɨ: «Àmɨ kɨ tàndɨ mɨ̀ tà kyá tàle dhɨ, ma ꞌɨ dhɨ.»
70 E disseram todos: Logo, és tu o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Dɨ ɨ̀ tà dhɨ: «Mà nɨ dɨ go vélé móndɨ́ àruka kɨtswábhá tà ta akódhɨ rú dhɨ kɨ nda àdho tà sè? Àma kɨ tàndɨ, mà yi kúlí apfòlepi akódhɨ nɨ tàndɨ sílésè dhɨ dre!»
71 Então, disseram: De que mais testemunho necessitamos? Pois nós mesmos o ouvimos da sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.