Lucas 19

BÚKÙ TÀ TƗ́DHƗ́//RU YÌZO DHƗ ÀDHYA (LOG) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yésu dré fɨ̀zo Yèríkò na gò adrélé lavúlé bhàandre nda ꞌásè.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Dɨ agó àlo rú be Zàkáyò, adrélépi mèdáyɨ̀ lagɨ́bhá kɨ kàdrɨ̀ ro ɨ̀ndɨ̀ ngá líyí ro dhɨ tá kpà bhàandre nda na be.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Akódhɨ nda adré tá lèá nòle ngalè Yésu àdhi ꞌɨ ya dhɨ. Dɨ, móndɨ́ zyandre dhɨ kɨ tà sè dhɨ, kɨtswá tá ɨ́na nòá bwà ko, dré tá mbàle tàli dhɨ sè.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Gò dré ràzo drìdrì mbàle fa rú be sìkòmórò dhɨ drìna, kɨtswálé Yésu nɨ no dhɨ bvó. Tàko ko, akódhɨ nda adré tá ꞌòle lavúlé láti nda ꞌásè.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Yésu kàtsá àrà nda ꞌá dre dhɨ, dré mì tɨngázó Zàkáyò nɨ no gò, tàzoá drá dhɨ: «Zàkáyò, mɨ́ así mbèlè. Àngyá ko, adré lèá dhɨ, má kàyí ándrò mɨ́ bhàna.»
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Dɨ Zàkáyò dré asízó mbèlè gò, dré Yésu nɨ kaꞌìzo dòle ɨ́ bhàna arɨ́ sè.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Móndyá títí tà nda nɨ nobhá dhɨ ɨ̀ adré tá Yésu nɨ ndrɨ, adrézó tàá dhɨ: «Dhya kòdhɨ lɨ̀ ɨ́na fɨ̀le ayílé tàkonzɨ̀ líyí nɨ dzó na!»
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Dɨ, Zàkáyò dré ngàzo áyɨ totó Mírì kandrá tàá drá dhɨ: «Mírì, mɨ́ nò rè ká! Má nɨ áma ngá títí lanzɨ́lé ꞌa be rì dhɨ kɨ àlo fe lemerèbhá ɨ dré. Kòdhɨ ɨ́be dhɨ, má kòkärí móndɨ́ nɨ làfa túrúpfú sè dhɨ, má nɨ làfa nda nɨ logó drá, àzya nɨ nɨ bhàzo drìá vésè be na.»
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Dɨ Yésu tà drá dhɨ: «Ándrò, tà tɨdrɨ́zó dhɨ afɨ́ dzó kònɨ̀dhɨ lé dre. Tàko ko, dhya kònɨ̀dhɨ kókpà Àbàrámà nɨ ànzɨ kɨ àlo ꞌɨ.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Àngyá ko, Móndɨ́ nɨ Mvá alɨ̀ kɨtswálé móndyá avɨ̀bhá dhɨ kɨ nda, àyɨ kɨ tɨdrɨ́zó dhɨ bvó.»
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Móndyá zyandre nda ɨ̀ dré tá adréràꞌa Yésu nɨ yi dhɨ ꞌá dhɨ, dré gòzo pɨ́dhɨ́gó àlo dhɨ nɨ pɨ àyɨ dré. Tàko ko, akódhɨ tá ànyɨ Yèrúsalémà làga, ɨ̀ndɨ̀ ɨ̀ adré tá àyɨkya kisùá dhɨ, Gìká nɨ Òpɨ̀ nɨ atsá gbǎ lókyá nda sè.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Dɨ tà àyɨ dré dhɨ: «Agó àlo ópɨ́ kɨ súrú lésè dhɨ adré tá ꞌòle lɨ̀le bvò vwàvwà ro dhɨ na, à kòbhàró ɨ adrélé ópɨ́ ro gò, ɨ́ kàgòró adrélé áyɨ òpɨ̀ nya be dhɨ bvó.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Dɨ dré áyɨ màrábà mudrí dhɨ kɨ azízó, làfa lòꞌwa mudrí dhɨ kɨ lanzɨ́zó àlo àlo àyɨ drɨ́gásè gò, tàzoá àyɨ dré dhɨ: ‹Mɨ̀ kàdré àzí ꞌo làfa kònɨ̀dhɨ sè adrézó tɨmbàá, tsàle lókyá má dré dra agòzo dhɨ ꞌá.›
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Dɨ, móndyá akódhɨ nɨ bvò nda lé dhɨ ɨ̀ adré tá àyɨkya togó kònzɨ bha akódhɨ rú. Gò ɨ̀ dré móndɨ́ mùzo lɨ̀le akódhɨ vésè tàá dhɨ: ‹Mà adré lèá dhɨ, dhya kòdhɨ kònya òpɨ̀ àma dri dhɨ ko.›
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 Dɨ, tágba kònɨ̀nɨ dhɨ, à dré akódhɨ nɨ bhàzo ópɨ́ ro gò, dré agòzo. Dré màrábà mudrí ɨ́ dré tá làfa tayɨ́zó àyɨ drɨ́gá nda kɨ azízó gò, àyɨ kɨ lizízó nìzoá ngalè ɨ̀ tɨmbà tá áyɨ làfa nɨ drì ángopɨ́ ya dhɨ.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Dhya drìdrì dhɨ kàtsá dre dhɨ, dré tàzoá dhɨ: ‹Mírì, má ꞌo àzí làfa lòꞌwa mɨ́na sè gò, làfa lòꞌwa mudrí àruka kɨ kisúzó bhàle drìá.›
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Dɨ ópɨ́ nda tà drá dhɨ: ‹Áma màrábà dóro nɨ, mɨ́ ꞌo dóro! Mɨ́ dré kɨtswálé má dré kaꞌìle tà mvá tsà sè dhɨ sè dhɨ, má nɨ ámɨ bha adrélé bhàandre mudrí dhɨ ɨ drìle.›
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 Gò màrábà nɨ rì dré atsázó tàá dhɨ: ‹Mírì, má ꞌo àzí làfa lòꞌwa mɨ́na sè gò, làfa lòꞌwa nzi àruka kɨ kisúzó bhàle drìá.›
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Dɨ ópɨ́ nda tà drá dhɨ: ‹Má nɨ ámɨ bha adrélé bhàandre nzi dhɨ ɨ drìle.›
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 Gò màrábà nɨ na dré atsázó tàá dhɨ: ‹Mírì, làfa lòꞌwa mɨ́na kònɨ̀dhɨ. Má zù tá làfa nda tayɨ́lé kɨ́tá na.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Má adré tá ámɨ ro, mɨ́ dré adrélé agó tòmbá ꞌɨ dhɨ sè. Mɨ́ adré mɨ́na ngá mɨ́ dré bhàle ko dhɨ kɨ do, adrézó kpà ngá mɨ́ dré kidhílé ko dhɨ kɨ akónà.›
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 Dɨ ópɨ́ nda tà drá dhɨ: ‹Mɨ, màrábà kònzɨ nɨ, má nɨ ámɨ tàbvó ta ámɨ tàndɨ nɨ kúlí sè. Mɨ́ nì tá tàle dhɨ, ma agó tòmbá ꞌɨ dhɨ be. Má adré ngá má dré bhàle ko dhɨ kɨ adó, adrézó ngá má dré kidhílé ko dhɨ kɨ akónà.
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Mɨ́ bhà dɨ tá làfa mána dzó adrézó làfa ꞌo lendrélé dhɨ na ko àdho tà sè? Kònò má nɨ tá kɨtswá làfa nda nɨ adó àmupi nɨ be.›
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 Gò dré tàzoá móndɨ́ ɨ́ làga dhɨ ɨ dré dhɨ: ‹Mɨ̀ do làfa lòꞌwa kòdhɨ akódhɨ drɨ́gásè, fèle dhya adrélépi ába mudrí dhɨ dré.›
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Dɨ ɨ̀ tà drá dhɨ: ‹Mírì, akódhɨ nda làfa lòꞌwa ɨ́be mudrí!›
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 Akódhɨ logó àyɨ dré dhɨ: ‹Má adré tàá àmɨ dré dhɨ: Dhya ángùdhi adrélépi ngá ɨ́be dhɨ dré dhɨ, à nɨ akódhɨ nɨ ngá nda kɨ drì tɨmbà. Dɨ, kàdré ɨ́na dhya adrélépi ngá àko dhɨ nɨ tà sè dhɨ, à nɨ ndɨ̀ndɨ̀ ngá mvá tsà dré adrézó ába dhɨ nɨ do drɨ́gásà.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Dɨ, kàdré áma kàrɨbhá lèbhá tá má kònya òpɨ̀ àyɨ dri ko nda kɨ tà sè dhɨ, mɨ̀ adrì àyɨ alɨ̀zo àyɨ kɨ tilí todràle má kandrá.›»
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Yésu kòtà tà nda ɨ dre dhɨ, dré gòzo láti do adrézó mbàle Yèrúsalémà na.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Kòtsa ànyɨ bhà rú zìle Bètèfágè ɨ̀ndɨ̀ Bètànɨ́yà dhɨ ɨ kandrá, ànyɨ kòngó Òlívè fa kya làga dre dhɨ, dré áyɨ lebèbhá rì dhɨ kɨ mùzo lɨ̀le drìdrì,
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ lɨ̀ bhà àmɨ kandrá kònàdhɨ léna. Mɨ̀ kòfɨ lána dre dhɨ, mɨ̀ nɨ púndà mvá ꞌɨ̀le, à dré dhu rè mbàzo drìá ko dhɨ nɨ kisú. Mɨ̀ atrɨ̀ akódhɨ, alɨ̀zo ába má vélé.
30 dizendo-lhes:
31 Dhya àlo kòlizí àmɨ tí dhɨ: ‹Mɨ̀ adré trɨ̀á àdho tà sè?› ya dhɨ, mɨ̀ kòtà drá dhɨ: ‹Mírì adré lèá nɨ̀.›»
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Dɨ dhya mùle nda ɨ̀ dré lɨ̀zo tà nda nɨ kisú ngóró Yésu dré tá tàle àyɨ dré dhɨ tɨ́nɨ.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Ɨ̀ dré tá adréràꞌa púndà mvá nda nɨ atrɨ̀ dhɨ ꞌá dhɨ, púndà nda nɨ líyí ɨ̀ dré lizízóá àyɨ tí dhɨ: «Mɨ̀ adré púndà mvá kòdhɨ nɨ trɨ àdho tà sè?»
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Ɨ̀ logó dhɨ: «Mírì adré lèá nɨ̀.»
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Gò ɨ̀ dré púndà mvá nda nɨ asézó atsázó ába Yésu vélé. Ɨ̀ dré àyɨ kɨ kɨ́tá bhèzo drìá gò, Yésu nɨ ꞌòzo lɨrɨ́lé drìá.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Dɨ akódhɨ dré tá adréràꞌa lɨ̀le dhɨ ꞌá dhɨ, móndɨ́ zyandre dhɨ ɨ̀ adré tá àyɨ kɨ kɨ́tá kɨ lasé láti mǐsè, kòlavúró drìásà be dhɨ bvó.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Ɨ̀ kòtsa ànyɨ Yèrúsalémà làga láti adrélépi sìle kòngó Òlívè fa kya drìlésè dhɨ ꞌá dre dhɨ, akódhɨ nɨ lebèbhá zyandre títí dhɨ ɨ̀ dré ngàzo adrélé lenzélé lúlúgyá be, adrézó Gìká nɨ rú bha kùle tà títí lɨ́ndrɨ́ga ró ɨ̀ dré nòle dhɨ kɨ tà sè.
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 Ɨ̀ adré tá tàá dhɨ:
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Gò Fàrìsáyò àruka móndyá zyandre nda ɨ kòfalé dhɨ ɨ̀ dré tàzoá Yésu dré dhɨ: «Tadhálépi, mɨ́ kòlawà ámɨ lebèbhá nɨ ɨ dri, ɨ̀ kòtayɨ́ró kúlí!»
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Dɨ Yésu logó dhɨ: «Má adré tàá àmɨ dré dhɨ: Ɨ̀ kòtayɨ́ kúlí dhɨ, kɨ́rà kɨ lúlúgyá ga nɨ̀!»
40 Mas Jesus respondeu:
41 Yésu kòtsa ànyɨ Yèrúsalémà làga bhàandre nda nɨ no dre dhɨ, dré ngàzo ngòle tà nɨ sè,
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 tàzoá dhɨ: «Á! Yèrúsalémà, kònò mɨ́ kònì tá tà kɨtswálépi tá tà kɨ̀drɨ́kɨ̀drɨ fe mɨ́ dré lókyá ándrò kònɨ̀dhɨ sè dhɨ be dhɨ! Dɨ, nyànomvá dhɨ, tà nda zù ɨ zùzù mɨ́ dré.
42 dizendo:
43 Tàko ko, lókyá nɨ atsá ámɨ kɨ gò, ámɨ kàrɨbhá ɨ̀ dré ámɨ gàrà kɨ̀zo kúrú, ngá tobhàzo kɨtswázó àdzú bhu mɨ́ rú gò, ɨ̀ dré àdzú bhùzo mɨ́ be ámɨ gàrà títí dhɨ ɨ ꞌásè.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Ɨ̀ nɨ àmɨ kɨ bhe kɨnyɨ́lé kìní mi, ámɨ ànzɨ mɨ́ lé dhɨ ɨ́be. Ɨ̀ kɨtswá kɨ́rà kɨ àlo tayɨ́ àzya nɨ dri ko. Àngyá ko, mɨ́ nì tá mɨ́na lókyá Gìká dré alɨ̀zo kɨtswálé ámɨ tɨdrɨ́ dhɨ ko.» Bhàandre Yèrúsalémà àdhya|src="HK00379B.TIF" size="span" loc="LUK 19:41-44 "
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Àmvolásà dhɨ, Yésu dré fɨ̀zo tépelò na gò, dré ngàzo móndyá adrébhá tá ngá lagɨ́ kònàle dhɨ kɨ dro topfòle ꞌásà.
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Dré tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Gìká nɨ Kúlí adré tàá dhɨ: ‹Áma dzó nɨ adré dzó adrézó tà ta má be dhɨ ꞌɨ.› Dɨ, mɨ̀ gò àmɨkya dzó nda nɨ bha adrélé àrà kùgubhá ɨ̀ dré adrézó àyɨ kɨ zu dhɨ ró!»
46 dizendo-lhes:
47 Kìtú àlo àlo títí ɨ sè dhɨ, Yésu adré tá tà tadhá tépelò na. Kòwánà kàdrɨ̀ ɨ, tátrɨ́trɨ́ kúlí tadhábhá ɨ tsàle Yúdà ànzɨ kɨ drì kobhá ɨ́be dhɨ, ɨ̀ adré tá láti nda kɨtswázó akódhɨ nɨ pfu dràle.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Dɨ, ɨ̀ kɨtswá tá àyɨkya láti kisú bwà ko. Àngyá ko, móndyá títí dhɨ ɨ̀ adré tá akódhɨ nɨ kúlí yi lovó sè.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.