Atos 28
BÚKÙ TÀ TƗ́DHƗ́//RU YÌZO DHƗ ÀDHYA (LOG) vs NVT
1 Mà kàpfò yǐandre lésè lɨ́ná dre dhɨ, mà dré yìzoá tàle dhɨ, tùrù nda nɨ rú tá Mèlítè.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 Móndyá bhà mobhá tùrù nda drìle dhɨ ɨ̀ dré àma kɨ kaꞌìzo dòle àyɨ véna togó dóro lavúlé dhɨ sè. Ɨ̀ dré àtsɨ́ turúzó àma dré yòle, kozya dré tá adrélé dhìle dhɨ sè, ɨ̀ndɨ̀ kɨdhɨ̀ dré tá adrélé àma kɨ ꞌo dhɨ sè.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 Dɨ, Pólò dré àtsɨpá amvózó kɨtswálé dàle àtsɨ́ na dhɨ, nì àtrá dré ɨ́na apfòzo lásà àtsɨ́ nɨ rìnyí dré, akódhɨ nɨ drɨ́gá tsɨ ngbí.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Móndyá nda ɨ̀ kònò nì nda adréràꞌa livílé akódhɨ drɨ́gá dre dhɨ, ɨ̀ dré tàzoá àyɨ kòfalésè dhɨ: «Kònɨ̀dhɨ agó móndɨ́ pfùlepi dràle dhɨ ꞌɨ bàti! Tágba dré adrɨ́zó yǐandre lésè dhɨ, gìká gyǎgya dhɨ kɨtswá akódhɨ nɨ tayɨ́ adrɨ́lé ko.»
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 Dɨ, Pólò dré ɨ́na nì nda nɨ kivízó dhèle àtsɨ́ na gò, kàtrá nɨ dré akódhɨ nɨ ꞌòzo kònzɨ àlomvá ko.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 Móndyá nda ɨ̀ adré tá letèá, nòzoá ngalè akódhɨ nɨ drɨ́gá nɨ tipì yà, kó ngalè a nɨ dhe dràle ngbǒ ró yà dhɨ. Dɨ, ɨ̀ kòletè vwàvwà ro dre dhɨ, ɨ̀ dré nòzoá dhɨ, tà twá ꞌo ɨ́na akódhɨ ko. Dɨ ɨ̀ dré gòzo tà ladzá, tàzoá dhɨ: «Dhya kònɨ̀dhɨ gìká kɨ àlo ꞌɨ!» Nì apfò àtsɨ́ lésè Pólò nɨ drɨ́gá tsɨ|src="CN02048B.TIF" size="col" loc="ACT 28:3-6 "
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Móndyá tùrù nda drìle dhɨ kɨ kàdrɨ̀ rú be Pòpìlíyò dhɨ nɨ bhà tá ànyɨ àrà nda làga. Dɨ akódhɨ nda dré àma kɨ kaꞌìzo dòle ɨ́ véna togó dóro sè, adrézó àma kɨ ꞌo dóro kìtú na.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Dɨ, akódhɨ nɨ atá adré tá ɨ́na drà ro lángá na, rúbhá nɨ dré tá adrélé àtsɨ ró dhɨ sè, ɨ̀ndɨ̀ dré adrélé áyɨ ꞌa bhu kàrɨ ró dhɨ sè. Dɨ Pólò dré fɨ̀zo akódhɨ nɨ no gò, dré tà zìzo Gìká tí, drɨ́gá bhàzo akódhɨ dri gò, akódhɨ nɨ tɨdrɨ́zó.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 Tà nda nɨ rúbí kòlaꞌú dre dhɨ, dràbhá àruka títí tùrù nda drìle dhɨ ɨ̀ dré alɨ̀zo Pólò vélé gò, dré kpà àyɨ kɨ tɨdrɨ́zó títí.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 Gò ɨ̀ dré àma kɨ lɨndrɨ̀ bhàzo láti twátwa bǐ dhɨ ɨ sè. Dɨ mà dré tá adréràꞌa ꞌòle lɨ̀le dhɨ ꞌá dhɨ, ɨ̀ dré ngá mà dré tá adrézó lovó nɨ ɨ́be atsí sè dhɨ kɨ afèzo àma dré.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 Mà kàdré kònàle mbǎ na dre dhɨ, mà dré tombàzo bwátù àlo lókyá kɨdhɨ̀ àdhya nɨ letèlepi lavúlé tùrù nda làga dhɨ na gò, mà dré ngàzo lɨ̀le. Bwátù nda angá tá Àlɨ̀gɨ̀zàndrɨ́yà lésè, ɨ̀ndɨ̀ rú nɨ tá «Gìká làtí ɨ».
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 Dɨ mà dré tsàzo bhàandre rú zìle Sìràkúsà dhɨ na gò, mà dré adrézó kònàle kìtú na.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Gò mà dré ngàzo lavúlé bvò nda làgásè, tsàle bhàandre rú zìle Règɨ́yò dhɨ na. Kìtú bvóá dhɨ sè dhɨ, lyǎ dré kɨdhózó adrélé avílé tàbhu lésè gò, kìtú nɨ na sè dhɨ, mà dré tsàzo bhàandre rú zìle Pòtìyólì dhɨ na.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 Kònàle dhɨ, mà dré móndɨ́ kaꞌìbhá àruka kɨ kisúzó gò, ɨ̀ dré àma kɨ zìzo adrélé àyɨ véna pósò àlo. Dɨ àmvolásà dhɨ, mà dré ngàzo lɨ̀le Rómà na.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 Móndyá kaꞌìbhá Rómà na dhɨ ɨ̀ yi tá tàle dhɨ, àma tá láti ꞌá. Dɨ àyɨ kɨ àruka ɨ̀ dré alɨ̀zo àma kɨ drì letè ngá lagɨ́rà kàdrɨ̀ Àpɨ́yò àdhya na. Àruka nɨ ɨ̀ dré alɨ̀zo àma kɨ kisú bhàandre rú zìle «Kùmú kɨ dzó na dhɨ ɨ» dhɨ na. Pólò kònò àyɨ nda ɨ títí dre dhɨ, dré àwoyà tàzo Gìká dré gò, togó tsɨ̀zo.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Mà kòtsa Rómà na dre dhɨ, à dré dzó fèzo Pólò dré adrézó lána kalóma. À bhà tá ngbà ꞌí sòdá àlo adrélé akódhɨ nɨ lɨkɨ́ dhɨ kòdhya.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 Kìtú na àmvolésè dhɨ, Pólò dré Yúdà ànzɨ Rómà le dhɨ kɨ drì kobhá kɨ azízó alɨ̀le ɨ́ vélé. Àyɨ nda ɨ̀ kòkɨmó ru dre dhɨ, akódhɨ dré ngàzo tàá àyɨ dré dhɨ: «Áma adrúpi ɨ, à ru tá ma Yèrúsalémà na áma fèzo Rómà ɨ drɨ́gá, tágba má dré tá tà àlo ꞌòzo kònzɨ àma kɨ súrú rú yà, kó ngalè àma kɨ tábhí kɨ labhɨ rú yà dhɨ ko dhɨ.
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 Rómà kɨ kàdrɨ̀ ɨ̀ kòlizí ma dre dhɨ, ɨ̀ dré tà àlo kɨtswálépi dràdrà sè dhɨ nɨ kisúzó má vélé ko gò, ɨ̀ dré adrézó áma le tayɨ́lé.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 Dɨ, Yúdà ànzɨ kònàle dhɨ ɨ̀ dré tá tà nda nɨ gàzo dhɨ, lè tá má kòlizí à kòmùró ma Kàyìsárà dré tàbvó tàle be dhɨ bvó. Tágba dré adrézó kònɨ̀nɨ dhɨ, ma mána tà àlo adrézó áma tàndɨ nɨ súrú asíkì ásà dhɨ àko.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 Dɨ ásà dhɨ, má azí tá àmɨ nòle, mà kòtàró tà àmɨ ɨ́be. À ꞌɨ̀ ma nyɨ̀rɨ̀ sè kònɨ̀nɨ, tà Ɨ̀sèrélè ànzɨ ɨ̀ dré adrézó mì bha ásà dhɨ nɨ tà sè.»
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 Dɨ Yúdà ànzɨ nda ɨ̀ dré logózóá drá dhɨ: «Mà kisú wárágà àlo ámɨ tà dri Yùdáyà lésè dhɨ ko. Kòdhɨ ɨ́be dhɨ, àma kɨ adrúpi angábhá kònalésè dhɨ kɨ àlo tà tà kònzɨ àlo mɨ́ rú yà, kó ngalè tà kònzɨ àlo dhya àzya dré tàle mɨ́ rú yà dhɨ ko.
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Dɨ, mà adré àmakya tà mɨ́ dré adrélé kisùle dhɨ kɨ le yìle mɨ́ tí. Tàko ko, mà nì tàle dhɨ, móndyá àrà títí ɨ ꞌásè dhɨ ɨ̀ adré tà ta kònzɨ Gìká nɨ láti mɨ́ dré adrélé longólé kòdhɨ rú dhɨ be.»
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 Dɨ ɨ̀ dré kìtú bhàzo kɨtswázó gòle ru kisú Pólò be. Kìtú nda kàtsá dre dhɨ, ɨ̀ dré atsázó vélé zyandre ró wáláká nɨ nɨ lavú, àrà Pólò dré tá adrézó adrélé dhɨ ꞌá. Dɨ kɨdhólé drùbhì sè tsàle ɨ̀ndró na dhɨ, Pólò dré Gìká nɨ Òpɨ̀ nɨ tà longózó, àndu nɨ nɨ ngɨ̀zo àyɨ dré, adrézó àyɨ kɨ togó asé Yésu nɨ kaꞌì tà tɨsɨ̀le Mósè nɨ tátrɨ́trɨ́ kúlí na ɨ̀ndɨ̀ pròfétà kɨ búkù ɨ ꞌásè dhɨ ɨ sè.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Gò àyɨ kɨ àruka ɨ̀ dré tà dré tàle nda kɨ kaꞌìzo. Dɨ, àruka nɨ ɨ̀ kaꞌì tá àyɨkya ko.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 Ɨ̀ dré tá adréràꞌa tà kayí àyɨ kòfalésè, adrézó ꞌòle ayɨ́lé dhɨ ꞌá dhɨ, Pólò dré kúlí kònɨ kɨ tàzo àyɨ dré: «Tɨrɨ́ Lólo longó tá tà kyá àmɨ kɨ tábhí ɨ dré pròfétà Èsáyà tí,
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 tàzoá dhɨ:
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 Tàko ko, móndyá kòdhɨ kɨ togó andírì dre.
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 Pólò gò tàá dhɨ: «Adré dɨ lèá dhɨ, mɨ̀ kònì dóro tàle dhɨ, Gìká mù kúlí adrézó móndɨ́ kɨ tɨdrɨ́ dhɨ móndyá súrú twá ro dhɨ ɨ véna. Ɨ̀ nɨ àyɨkya kúlí nda nɨ yi!» [
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 ]
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 Dɨ Pólò adré tá adrélé dzó ɨ́ dré làfa fèzo adrézó lána dhɨ na kóná rì. Adré tá móndyá títí adrébhá tá alɨ̀le ɨ́ vélé dhɨ kɨ kaꞌì dòle togó dóro sè.
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 Adré tá Gìká nɨ Òpɨ̀ nɨ tà longó, adrézó Mírì Yésu Krísto nɨ tà tadhá móndɨ́ ɨ dré tirì àko. Dɨ dhya àlo logá tá akódhɨ ko.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.