Atos 21
BÚKÙ TÀ TƗ́DHƗ́//RU YÌZO DHƗ ÀDHYA (LOG) vs ACF
1 Mà kòlanzɨ́ ru bhàgo nda ɨ́be dre dhɨ, mà dré bwátù dòzo lɨ̀zo pyà tùrù Kósà àdhya na. Kìtú bvóá dhɨ sè dhɨ, mà dré tsàzo tùrù Ródò àdhya na. Gò mà dré lɨ̀zo tsàle bhàandre Pàtárà àdhya na.
1 E aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e fomos correndo caminho direito, e chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, de onde passamos a Pátara.
2 Kònàle dhɨ, mà dré bwátù àzya adrélépi ꞌòle zyàle bvò Fòwìníkè àdhya na dhɨ nɨ kisúzó gò, mà dré tombàzo lána lɨ̀le.
2 E, achando um navio, que ia para a Fenícia, embarcamos nele, e partimos.
3 Mà kòtsa àrà adrézó tùrù Kìpírò àdhya nɨ drì no dhɨ na dre dhɨ, mà dré lavúzó tàbhu nɨ lésè gò, lɨ̀le bvò Sìríyà àdhya na. Dɨ mà dré tsàzo bhàandre Tírè àdhya na, à kòtɨrɨ́ró ngá bwátù nda dré adólé dhɨ ɨ be dhɨ bvó.
3 E, indo já à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; porque o navio havia de ser descarregado ali.
4 Kònàle dhɨ, mà dré móndɨ́ kaꞌìbhá àruka kɨ kisúzó gò, mà dré adrézó àyɨ ɨ́be kìtú nzi-drì-rì. Àyɨ nda ɨ̀ dré tàzoá Pólò dré Tɨrɨ́ Lólo nɨ rìnyí sè dhɨ, kòlɨ̀ Yèrúsalémà na ko.
4 E, achando discípulos, ficamos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Dɨ, àma kɨ lókyá kòkɨtswá dre dhɨ, mà dré àmakya ngàzo kɨtswálé lɨ̀le. Móndyá kaꞌìbhá títí nda ɨ, àyɨ kɨ tòkó ɨ ɨ̀ndɨ̀ àyɨ kɨ ànzɨmvá ɨ́be dhɨ, ɨ̀ dré àma kɨ adzízó apfòle bhàandre nda lésè gò, mà dré àma kɨ kórókó titìzo tà zìzo Gìká tí yǐandre mìle.
5 E, havendo passado ali aqueles dias, saímos, e seguimos nosso caminho, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos.
6 Mà kòlazí àyɨ tí dre dhɨ, mà dré tombàzo bwátù na lɨ̀le gò, ɨ̀ dré àyɨkya nzɨ̀zo àyɨ bhàna.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, subimos ao navio; e eles voltaram para suas casas.
7 Mà kònga Tírè lésè dre dhɨ, mà dré lɨ̀zo tsàle bhàandre rú zìle Pòtòlèmáyɨ̀ dhɨ na. Kònàle dhɨ, mà dré mòdo fèzo àma kɨ adrúpi Yésu nɨ kaꞌìbhá dhɨ ɨ dré gò, mà dré adrézó àyɨ ɨ́be kìtú àlo.
7 E nós, concluída a navegação de Tiro, viemos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, ficamos com eles um dia.
8 Kìtú bvóá dhɨ sè dhɨ, mà dré lɨ̀zo tsàle bhàandre Kàyìsàríyà àdhya na. Kònàle dhɨ, mà dré adrézó Fìlípò, Rúbí Tanɨ longólépi dhɨ nɨ dzó na. Akódhɨ nda tá dhya nzi-drì-rì kɨpèle Yèrúsalémà na dhɨ kɨ àlo ꞌɨ.
8 E no dia seguinte, partindo dali Paulo, e nós que com ele estávamos, chegamos a Cesaréia; e, entrando em casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Akódhɨ tá ànzɨtòkó su mobhá rè ko, adrébhá tá Gìká nɨ kúlí longó pròfétà kya tɨ́nɨ dhɨ ɨ́be.
9 E tinha este quatro filhas virgens, que profetizavam.
10 Mà kàdré kònàle gìle kìtú àruka ɨ dre dhɨ, pròfétà àlo rú be Àgábò dhɨ dré atsázó bvò Yùdáyà àdhya lésè.
10 E, demorando-nos ali por muitos dias, chegou da Judéia um profeta, por nome Ágabo;
11 Akódhɨ nda dré áyɨ kisízó ànyɨ àma làga, Pólò nɨ káfà adó, áyɨ pá kɨ adròzo áyɨ drɨ́gá ɨ́be gò, tàzoá dhɨ: «Tɨrɨ́ Lólo adré tàá dhɨ: Yúdà ànzɨ Yèrúsalémà na dhɨ kɨ káfà kònɨ̀dhɨ nɨ líyí nɨ adrò kònɨ̀nɨ gò, ɨ̀ dré akódhɨ nɨ fèzo móndɨ́ súrú twá ro dhɨ ɨ drɨ́gá.»
11 E, vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo, e ligando-se os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim ligarão os judeus em Jerusalém o homem de quem é esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Mà kòyi tà nda dre dhɨ, àma móndyá kaꞌìbhá kònàle dhɨ ɨ́be dhɨ ɨ, mà dré Pólò nɨ ti lizízó, kòlɨ̀ró Yèrúsalémà na ko dhɨ bvó.
12 E, ouvindo nós isto, rogamos-lhe, tanto nós como os que eram daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Dɨ, Pólò dré ɨ́na logózóá dhɨ: «Mɨ̀ adré ngòle, adrézó áma togó ꞌo ŋòle àdho tà sè? Ma gànzi ró ngbà ꞌí bǎ nya kòdhya ko. Ma kókpà gànzi ró lɨ̀le dràle Yèrúsalémà na Mírì Yésu nɨ rú nɨ tà sè.»
13 Mas Paulo respondeu: Que fazeis vós, chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Dɨ mà dré kɨtswálé akódhɨ nɨ logá bwà ko dhɨ sè dhɨ, mà dré kúlí tayɨ́zó, tàzoá dhɨ: «Tà Mírì dré adrélé lèle ꞌòle dhɨ kòꞌo ru wà.»
14 E, como não podíamos convencê-lo, nos aquietamos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor.
15 Àmvolásà, mà dré tà títí dhɨ kɨ ledézó gò, mà dré mbàzo Yèrúsalémà na.
15 E depois daqueles dias, havendo feito os nossos preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Mà mbà tá túmä́ní móndɨ́ kaꞌìbhá àruka Kàyìsàríyà lésè dhɨ ɨ́be. Dɨ ɨ̀ dré àma kɨ drìzo lɨ̀zo àma ɨ́be agó àlo rú be Mìnàsónà dhɨ nɨ dzó na, mà kàyíró kònàle be dhɨ bvó. Akódhɨ nda angá tá Kìpírò lésè, ɨ̀ndɨ̀ akódhɨ tá móndɨ́ Yésu nɨ kaꞌìlepi kɨ́nó lésè dhɨ ꞌɨ.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnasom, chíprio, discípulo antigo, com quem havíamos de hospedar-nos.
17 Mà kòtsa Yèrúsalémà na dre dhɨ, àma kɨ adrúpi Yésu nɨ kaꞌìbhá dhɨ ɨ̀ dré àma kɨ kaꞌìzo dòle togó dóro sè.
17 E, logo que chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam de muito boa vontade.
18 Kìtú bvóá dhɨ sè dhɨ, mà dré lɨ̀zo Pólò be Yàkóbhò bhàna. Kònàle dhɨ, bhàgo títí Èkèlézyà àdhya ɨ̀ kɨmó tá kpà ru.
18 E no dia seguinte, Paulo entrou conosco em casa de Tiago, e todos os anciãos vieram ali.
19 Dɨ Pólò dré mòdo fèzo àyɨ dré gò, tà títí Gìká dré ꞌòle áyɨ àzí sè móndyá súrú twá ro dhɨ ɨ kòfalé dhɨ kɨ tɨtɨ́zó àyɨ dré mìbhalé tí.
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes por miúdo o que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Ɨ̀ kòyi tà nda ɨ dre dhɨ, ɨ̀ dré ngàzo adrélé Gìká nɨ rú bha kùle. Gò ɨ̀ dré tàzoá Pólò dré dhɨ: «Àma kɨ adrúpi, mɨ́ nò rè ngalè Yúdà ànzɨ lɨ̀zólɨ̀zo dhɨ ɨ̀ kaꞌì Yésu ngɨ́nɨ ya dhɨ ká. Àyɨ títí nda kɨ togó kókpà àtsɨ ró Mósè nɨ tátrɨ́trɨ́ kúlí nɨ tà sè.
20 E, ouvindo-o eles, glorificaram ao Senhor, e disseram-lhe: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus há que crêem, e todos são zeladores da lei.
21 Dɨ, ɨ̀ yi tàle dhɨ, mɨ́ adré mɨ́na Yúdà ànzɨ títí ayɨ́bhá móndyá súrú twá ro dhɨ ɨ kòfalésè dhɨ kɨ tadhá, ɨ̀ kòtayɨ́ró Mósè nɨ tátrɨ́trɨ́ kúlí, ɨ̀ndɨ̀ ɨ̀ kògòró vélé adrélé àyɨ kɨ ànzɨ kɨ lwa ko, adrézó kpà àma kɨ labhɨ lebè ko.
21 E já acerca de ti foram informados de que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a apartarem-se de Moisés, dizendo que não devem circuncidar seus filhos, nem andar segundo o costume da lei.
22 Mà nɨ ꞌòá ngɨ́nɨ? Tàko ko, ɨ̀ nɨ dra ámɨ atsama nɨ rúbí yi ꞌí.
22 Que faremos pois? em todo o caso é necessário que a multidão se ajunte; porque terão ouvido que já és vindo.
23 Dɨ mɨ́ kòꞌo tà mà dré adrélé tàle mɨ́ dré kònɨ̀dhɨ kòdhya. Àgo su mòndrà sɨbhá dhɨ ɨ kònwa àma kòfalé be.
23 Faze, pois, isto que te dizemos: Temos quatro homens que fizeram voto.
24 Mɨ́ kòdrì àyɨ nda ɨ lɨ̀zo àyɨ ɨ́be, mɨ̀ kòtemvéró àmɨ túmä́ní àyɨ ɨ́be Gìká kandrá. Mɨ́ kòfè kpà làfa ɨ̀ dré kɨtswázó àyɨ kɨ drìbhɨ́ ꞌo rèle dhɨ mɨ. Mɨ́ kòꞌo kònɨ̀nɨ dhɨ, móndyá títí dhɨ kɨ nìá tàle dhɨ, tà adrélé tàle mɨ́ rú kòdhɨ ɨ kɨnzò ꞌɨ dhɨ be. Ɨ̀ nɨ kpà nìá dhɨ, mɨ́ adré mɨ́na tà tátrɨ́trɨ́ kúlí dré adrélé tàle dhɨ kɨ kaꞌì ꞌòle dhɨ be.
24 Toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles os gastos para que rapem a cabeça, e todos ficarão sabendo que nada há daquilo de que foram informados acerca de ti, mas que também tu mesmo andas guardando a lei.
25 Kàdré móndyá kaꞌìbhá súrú twá ro dhɨ kɨ tà sè dhɨ, mà tɨsɨ̀ tá wárágà, tà mà dré tá ru yìzo ɨ̀ kòꞌo dhɨ kɨ longózó àyɨ dré. Má tɨsɨ̀ tá dhɨ, ɨ̀ kònya mányàngá fèle gìká tàko ɨ dré dhɨ ko, ɨ̀ kònya kàꞌwá kàrɨ́ ko, ɨ̀ kònya kàꞌwá ꞌòle zùle dràle dhɨ kɨ zǎ ko, ɨ̀ndɨ̀ ɨ̀ kòꞌo ndòtò tà ko.»
25 Todavia, quanto aos que creem dos gentios, já nós havemos escrito, e achado por bem, que nada disto observem; mas que só se guardem do que se sacrifica aos ídolos, e do sangue, e do sufocado e da fornicação.
26 Dɨ kìtú bvóá dhɨ sè dhɨ, Pólò dré àgo nda kɨ drìzo lɨ̀zo àyɨ kɨ temvé túmä́ní ɨ́ be. Gò dré fɨ̀zo tépelò na, kɨtswálé lókyá àyɨ kɨ temvema nda dré kɨtswázó akɨ́lé gò, ngá fèzo Gìká dré àyɨ àlo àlo títí dhɨ kɨ rú sè dhɨ nɨ longó.
26 Então Paulo, tomando consigo aqueles homens, entrou no dia seguinte no templo, já santificado com eles, anunciando serem já cumpridos os dias da purificação; e ficou ali até se oferecer por cada um deles a oferta.
27 Kìtú nzi-drì-rì àyɨ kɨ temvema nda àdhya ɨ̀ dré tá adréràꞌa ꞌòle akɨ́lé dhɨ ꞌá dhɨ, Yúdà ànzɨ àruka angábhá bvò Àsɨ́yà àdhya lésè dhɨ ɨ̀ dré Pólò nɨ nòzo tépelò na. Dɨ ɨ̀ dré ngàzo móndyá zyandre títí dhɨ kɨ ꞌa tɨfɨ́, akódhɨ nɨ rùzo gò,
27 E quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, vendo-o no templo, alvoroçaram todo o povo e lançaram mão dele,
28 ɨ̀ dré kúlí yòzo tàzoá dhɨ: «Ɨ̀sèrélè ànzɨ ɨ, mɨ̀ alɨ̀ àma kɨ ledé wà! Kònɨ̀dhɨ agó adrélépi móndyá títí àrà títí ɨ ꞌásè dhɨ kɨ kodzó lɨgɨ́lé àma kɨ súrú rú, àma kɨ tátrɨ́trɨ́ kúlí rú, ɨ̀ndɨ̀ tépelò kònɨ̀dhɨ rú dhɨ ꞌɨ. Kòdhɨ ɨ́be dhɨ, akódhɨ adrì ndɨ̀ndɨ̀ móndɨ́ súrú twá ro dhɨ ɨ afɨ́zó àyɨ ɨ́be tépelò le, àrà lólo kònɨ̀dhɨ nɨ ꞌòzo atsálé ndǐ ró!»
28 Clamando: Homens israelitas, acudi; este é o homem que por todas as partes ensina a todos contra o povo e contra a lei, e contra este lugar; e, demais disto, introduziu também no templo os gregos, e profanou este santo lugar.
29 (Ɨ̀ tà tá kònɨ̀nɨ tàko ko, ɨ̀ nò tá Tròfímò angálépi Èfésò lésè dhɨ ɨ Pólò be bhàandre ꞌá. Dɨ ɨ̀ adré tá àyɨkya kisùá dhɨ, Pólò adrì tá akódhɨ afɨ́zó ába tépelò le.)
29 Porque tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, o qual pensavam que Paulo introduzira no templo.
30 Dɨ tà nda dré móndyá títí bhàandre nda ꞌá dhɨ kɨ ꞌa tɨfɨ́zó gò, ɨ̀ dré angázó arálé àrà títí ɨ lésè Pólò nɨ ru, akódhɨ nɨ sèzo pfòzo ába tépelò ꞌásè gò, tépelò nɨ dzóti kɨ tesézó.
30 E alvoroçou-se toda a cidade, e houve grande concurso de povo; e, pegando Paulo, o arrastaram para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Dɨ ɨ̀ dré tá adréràꞌa ꞌòle Pólò nɨ pfu dràle dhɨ ꞌá dhɨ, Rómà kɨ sòdá kɨ kàdrɨ̀ dré yìzoá tàle dhɨ, tà abɨ́ dre nyɨ̌nyɨ Yèrúsalémà ꞌa.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao tribuno da coorte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
32 Gbǎ kòdhwa, akódhɨ dré sòdá kɨ drìzo àyɨ kɨ drì kobhá ɨ́be ràzo àyɨ ɨ́be móndyá zyandre nda ɨ véna. Àyɨ nda ɨ̀ kònò sòdá kɨ kàdrɨ̀ nda ɨ sòdá nɨ ɨ́be dre dhɨ, ɨ̀ dré Pólò nɨ pfùma tayɨ́zó.
32 O qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles. E, quando viram o tribuno e os soldados, cessaram de ferir a Paulo.
33 Dɨ sòdá kɨ kàdrɨ̀ nda dré áyɨ kisízó ànyɨ akódhɨ làga gò, akódhɨ nɨ ꞌo rùle, adròle nyɨ̀rɨ̀ rì dhɨ ɨ sè. Gò dré lizízóá ngalè akódhɨ àdhi ꞌɨ ya dhɨ, ɨ̀ndɨ̀ ꞌo tá àdho tà ꞌɨ ya dhɨ.
33 Então, aproximando-se o tribuno, o prendeu e o mandou atar com duas cadeias, e lhe perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Móndyá zyandre nda ɨ kòfalé dhɨ, móndɨ́ àruka ɨ̀ adré tá tetrélé, adrézó tà àlo ta. Àruka nɨ ɨ̀ adré tá kó tà àzya ta. Tà wàyá nda sè dhɨ, sòdá kɨ kàdrɨ̀ nda kɨtswá tá tà nda nɨ àndu ni bwà ko. Dɨ dré Pólò nɨ ꞌòzo drìle lɨ̀zo ába dzó kàdrɨ̀ adrézó sòdá kɨ lɨkɨ́ dhɨ na.
34 E na multidão uns clamavam de uma maneira, outros de outra; mas, como nada podia saber ao certo, por causa do alvoroço, mandou conduzi-lo para a fortaleza.
35 Sòdá nda ɨ̀ kòtsa Pólò be àrà adrézó mbàle dzó kàdrɨ̀ nda na dhɨ na dre dhɨ, ɨ̀ dré akódhɨ nɨ dòzo dodò móndyá zyandre nda kɨ lɨgɨma nɨ tà sè.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, os soldados tiveram de lhe pegar por causa da violência da multidão.
36 Tàko ko, àyɨ títí dhɨ ɨ̀ adré tá lɨ̀le tetrébe àyɨ vésè, adrézó loyóá dhɨ: «Akódhɨ kòdràdrà! Kòdràdrà!» À ru Pólò móndɨ́ zyandre adrébhá tetrélé rúá dhɨ ɨ kòfalé|src="CN02143B.TIF" size="span" loc="ACT 21:33-36 "
36 Porque a multidão do povo o seguia, clamando: Mata-o!
37 À dré tá adréràꞌa ꞌòle Pólò nɨ ꞌo fɨ̀le dzó kàdrɨ̀ nda na dhɨ ꞌá dhɨ, dré lizízóá sòdá kɨ kàdrɨ̀ tí dhɨ: «Má nɨ kɨtswá tà ta mɨ́ dré bwà?» Dɨ sòdá kɨ kàdrɨ̀ nda logó drá dhɨ: «Mɨ́ nì tákò Gìríkì ti tàle be?
37 E, quando iam a introduzir Paulo na fortaleza, disse Paulo ao tribuno: É-me permitido dizer-te alguma coisa? E ele disse: Sabes o grego?
38 Mɨ kònɨ̀dhɨ tsì Èzèpétò agó atú móndɨ́ kɨ kodzólépi lɨgɨ́lé gò drìkònzɨbhá ngùlù-su dhɨ kɨ drìzo lapázó àyɨ ɨ́be duku na dhɨ ꞌɨ ko?»
38 Não és tu porventura aquele egípcio que antes destes dias fez uma sedição e levou ao deserto quatro mil salteadores?
39 Dɨ, Pólò logó drá dhɨ: «Ma, ma Yúdà mvá angálépi Tàrúsò bvò Kìlìkíyà àdhya lé dhɨ lésè dhɨ ꞌɨ. Dɨ ma móndɨ́ bhàandre rúku kyàkyà dhɨ lésè dhɨ ꞌɨ. Má adré ámɨ ti lizí, mɨ́ kòfèró má dré láti tà tàzo móndyá zyandre kònɨ ɨ dré.»
39 Mas Paulo lhe disse: Na verdade que sou um homem judeu, cidadão de Tarso, cidade não pouco célebre na Cilícia; rogo-te, porém, que me permitas falar ao povo.
40 Dɨ sòdá kɨ kàdrɨ̀ nda kòkaꞌì dre dhɨ, Pólò dré ngàzo áyɨ totó àrà adrézó mbàle dzó kàdrɨ̀ nda na dhɨ na gò, drɨ́gá bha kuru móndyá zyandre nda kɨ kúlí kɨkɨ́zó. Dɨ ngá kòbhù ndiii dre dhɨ, dré tàzoá àyɨ dré Èbérè ti sè dhɨ:
40 E, havendo-lho permitido, Paulo, pondo-se em pé nas escadas, fez sinal com a mão ao povo; e, feito grande silêncio, falou-lhes em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.