Atos 13
BÚKÙ TÀ TƗ́DHƗ́//RU YÌZO DHƗ ÀDHYA (LOG) vs ARA
1 Èkèlézyà Àtìyòkíyà àdhya lé dhɨ, pròfétà ɨ tà tadhábhá ɨ́be dhɨ ɨ tá be. Àyɨ nda ɨ tá: Bàrànábà, Sìmèyónà (adrélé kpà rú zìle Móndɨ́ nǐ dhɨ), Lùkíyò (angálépi Kìrénè lésè dhɨ), Mànàyénè (ɨ̀ dré mbàzo ópɨ́ Èródè Àtípà be dhɨ), tsàle Sàwúlò.
1 Havia na igreja de Antioquia profetas e mestres: Barnabé, Simeão, por sobrenome Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, colaço de Herodes, o tetrarca, e Saulo.
2 Kìtú àlo, ɨ̀ dré tá adréràꞌa tàbirí mvo, adrézó lɨ̀sámbò ꞌo Mírì nɨ rú sè dhɨ ꞌá dhɨ, Tɨrɨ́ Lólo dré tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ bhà Bàrànábà ɨ Sàwúlò be twá má dré, ɨ̀ kàdréró àzí má dré àyɨ kɨ azízó ꞌòá dhɨ nɨ ꞌo.»
2 E, servindo eles ao Senhor e jejuando, disse o Espírito Santo: Separai-me, agora, Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Dɨ ɨ̀ kòmvò tàbirí tà zìzo Gìká tí dre dhɨ, ɨ̀ dré drɨ́gá bhàzo àyɨ rì nda ɨ dri gò, àyɨ kɨ mùzo lɨ̀le Gìká nɨ àzí ꞌo.
3 Então, jejuando, e orando, e impondo sobre eles as mãos, os despediram.
4 À kòmù Bàrànábà ɨ Sàwúlò be Tɨrɨ́ Lólo nɨ rìnyí sè dre dhɨ, ɨ̀ dré sìzo tsàle bhàandre rú zìle Sèlèwùkíyà dhɨ na, yǐandre mìle. Kònàle dhɨ, ɨ̀ dré mbàzo bwátù na lɨ̀le tùrù Kìpírò àdhya na.
4 Enviados, pois, pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Ɨ̀ kòtsa bhàandre rú zìle Sàlámì dhɨ na dre dhɨ, ɨ̀ dré kɨdhózó adrélé Gìká nɨ kúlí longó Yúdà ànzɨ kɨ lɨ̀sámbò dzó ɨ ꞌásè. Yòwánɨ̀ Márokò tá àyɨ ɨ́be gò, dré adrézó àyɨ kɨ ledé àzí sè.
5 Chegados a Salamina, anunciavam a palavra de Deus nas sinagogas judaicas; tinham também João como auxiliar.
6 Ɨ̀ dré lavúzó tùrù nda ꞌásè tsàle bhàandre rú zìle Páfò dhɨ na. Kònàle dhɨ, ɨ̀ dré ru kisúzó Yúdà mvá àlo rú be Bàràyésù dhɨ be. Akódhɨ nda tá kódzógó ꞌɨ, ɨ̀ndɨ̀ pròfétà kɨnzò ro dhɨ ꞌɨ.
6 Havendo atravessado toda a ilha até Pafos, encontraram certo judeu, mágico, falso profeta, de nome Barjesus,
7 Adré tá tròle gùvèrènérè tùrù nda àdhya, rú be Sèrùgíyò Pólò dhɨ rú. Gùvèrènérè nda tá móndɨ́ tà nìlepi bǐ dhɨ ꞌɨ. Dɨ dré Bàrànábà kɨ azízó Sàwúlò be, kɨtswázó Gìká nɨ kúlí yi àyɨ tí.
7 o qual estava com o procônsul Sérgio Paulo, que era homem inteligente. Este, tendo chamado Barnabé e Saulo, diligenciava para ouvir a palavra de Deus.
8 Dɨ, kódzógó Èlúmà (adrélé kódzógó nɨ rú zi Gìríkì ti sè dhɨ tɨ́nɨ) nda dré ɨ́na ngàzo adrélé lɨgɨ́lé àyɨ ɨ́be, adrézó láti nda gùvèrènérè nda nɨ lɨtɨ́zó, kòkaꞌìró Yésu ko dhɨ bvó.
8 Mas opunha-se-lhes Elimas, o mágico (porque assim se interpreta o seu nome), procurando afastar da fé o procônsul.
9 Dɨ Sàwúlò adrélé kpà rú zìle Pólò, gàlepi Tɨrɨ́ Lólo sè dhɨ, dré mì tɨngbózó Èlúmà dri gò,
9 Todavia, Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, fixando nele os olhos, disse:
10 tàzoá drá dhɨ: «Mɨ, Dzáborò nɨ mvá adrélépi móndɨ́ kɨ lɨtɨ́ túrúpfú sè dhɨ ꞌɨ, ɨ̀ndɨ̀ tà gyǎgya títí dhɨ kɨ kàrɨbhá ꞌɨ! Mɨ́ kɨtswá mɨ́na Mírì nɨ tà gyǎgya kɨ ladzama atsálé kɨnzò ro dhɨ nɨ tayɨ́ ko.
10 Ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a malícia, inimigo de toda a justiça, não cessarás de perverter os retos caminhos do Senhor?
11 Dɨ mɨ́ yi rè ká! Nyànomvá dhɨ, Mírì bhà áyɨ drɨ́gá mɨ́ rú dre. Mɨ́ nɨ atsá mì kùdúkùdu ró gò, mɨ́ dré kɨtswázó ngádra kìtú àdhya nɨ no bwà ko lókyá be vwàvwà ro.» Gbǎ kòdhwa, Èlúmà nɨ mì dré sàzo gò, tínímvá dré gòzo mìá. Dré kɨdhózó adrélé áyɨ lɨdzyá, adrélé móndɨ́ nda kɨtswálé áyɨ tesé drɨ́gá sè.
11 Pois, agora, eis aí está sobre ti a mão do Senhor, e ficarás cego, não vendo o sol por algum tempo. No mesmo instante, caiu sobre ele névoa e escuridade, e, andando à roda, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Dɨ gùvèrènérè nda kònò tà ru ꞌòlepi nda dre dhɨ, dré Yésu nɨ kaꞌìzo. Tàko ko, akódhɨ nɨ lɨ́ndrɨ́ ga tá bhwǎbhwa tà tadhálé Mírì nɨ tà dri dhɨ nɨ tà sè.
12 Então, o procônsul, vendo o que sucedera, creu, maravilhado com a doutrina do Senhor.
13 Gò Pólò ɨ atsíàmu nɨ ɨ́be dhɨ ɨ̀ dré bwátù dòzo ngàzo Páfò lésè, lɨ̀le tsàle bhàandre rú zìle Pèrúgè bvò Pàfìlíyà àdhya lé dhɨ na. Kònàle dhɨ, Yòwánɨ̀ Márokò dré ɨ́na àyɨ kɨ tayɨ́zó gòzo Yèrúsalémà na.
13 E, navegando de Pafos, Paulo e seus companheiros dirigiram-se a Perge da Panfília. João, porém, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Gò ɨ̀ dré ngàzo Pèrúgè lésè lɨ̀le tsàle Àtìyòkíyà bvò Pìsìdíyà àdhya lé dhɨ na. Sàbátù tú dhɨ, ɨ̀ dré fɨ̀zo lɨrɨ́lé Yúdà ànzɨ kɨ lɨ̀sámbò dzó na.
14 Mas eles, atravessando de Perge para a Antioquia da Pisídia, indo num sábado à sinagoga, assentaram-se.
15 À kònà tà àruka tɨsɨ̀le Mósè nɨ tátrɨ́trɨ́ kúlí na ɨ̀ndɨ̀ pròfétà kɨ búkù ɨ ꞌásè dhɨ ɨ dre dhɨ, lɨ̀sámbò dzó nda nɨ kàdrɨ̀ ɨ̀ dré móndɨ́ mùzo tàá Pólò ɨ dré Bàrànábà be dhɨ: «Àma kɨ adrúpi ɨ, mɨ̀ kàdré kúlí ɨ́be tàle móndyá kònɨ kɨ tɨmbàzo àyɨ kɨ tà kaꞌìkaꞌì na dhɨ, mɨ̀ kòtà wà.»
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação para o povo, dizei-a.
16 Dɨ Pólò dré ngàzo áyɨ drɨ́gá bha kuru gò, tàzoá dhɨ: «Àmɨ Ɨ̀sèrélè ànzɨ ró nɨ ɨ, ɨ̀ndɨ̀ àmɨ súrú twá ro adrébhá Gìká nɨ ro nɨ ɨ, mɨ̀ yi rè ma ká!
16 Paulo, levantando-se e fazendo com a mão sinal de silêncio, disse: Varões israelitas e vós outros que também temeis a Deus, ouvi.
17 Gìká Ɨ̀sèrélè ànzɨ kya zɨ̀ tá àma kɨ tábhí ɨ ɨ́ dré. Dɨ ɨ̀ dré tá adréràꞌa bvò Èzèpétò àdhya na dhɨ ꞌá dhɨ, dré àyɨ kɨ ꞌòzo lɨzólé atsálé kpà kàdrɨ̀ gò, dré àyɨ kɨ adrìzo apfòle bvò nda lésè áyɨ rìnyí kàdrɨ̀ sè.
17 O Deus deste povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou o povo durante sua peregrinação na terra do Egito, donde os tirou com braço poderoso;
18 Gò dré àyɨ kɨ tà kònzɨ mvòzo duku na ànyɨ́ànyɨ kóná nyadhɨ-rì.
18 e suportou-lhes os maus costumes por cerca de quarenta anos no deserto;
19 Bvóá dhɨ, dré súrú nzi-drì-rì bvò Kànánà àdhya na dhɨ kɨ tà ꞌòzo akɨ́lé gò, àyɨ kɨ bvò fèzo áyɨ móndyá nda ɨ dré tàyɨlé ro.
19 e, havendo destruído sete nações na terra de Canaã, deu-lhes essa terra por herança,
20 Tà nda kòdhɨ ɨ̀ lavú tá títí kóná be ànyɨ́ànyɨ kámá-su-drì-nyadhɨ-rì-drì-mudrí. Pólò longó Gìká nɨ kúlí Yúdà ànzɨ kɨ lɨ̀sámbò dzó na|src="CN02117B.TIF" size="span" loc="ACT 13:16-20 "
20 vencidos cerca de quatrocentos e cinquenta anos. Depois disto, lhes deu juízes, até o profeta Samuel.
21 Gò móndyá nda ɨ̀ dré ópɨ́ zìzo gò, Gìká dré Sàwúlà, Kísà nɨ mvá angálépi Bènyàmínà nɨ súrú lésè dhɨ nɨ fèzo adrélé ópɨ́ ro àyɨ drìle kóná nyadhɨ-rì.
21 Então, eles pediram um rei, e Deus lhes deparou Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, e isto pelo espaço de quarenta anos.
22 Dɨ kòtɨngá Sàwúlà dre dhɨ, dré Dàwídì nɨ bhàzo adrélé ópɨ́ ro àyɨ drìle. Tà tá akódhɨ nda nɨ tà sè dhɨ: ‹Má kisú Dàwídì, Yésè nɨ mvá, dhya adrélépi áma togó nda ꞌòle kɨnɨ́lé dhɨ ró dre. A nɨ tà títí má dré adrélé lèle ɨ́ kòꞌo dhɨ kɨ ꞌo.›
22 E, tendo tirado a este, levantou-lhes o rei Davi, do qual também, dando testemunho, disse: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.
23 Dàwídì nda nɨ súrú lésè dhɨ, Gìká ꞌo Yésu apfòle adrélé Ɨ̀sèrélè ànzɨ kɨ tɨdrɨ́lépi ró, ngóró dré tá lazílé àyɨ dré dhɨ tɨ́nɨ.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, trouxe Deus a Israel o Salvador, que é Jesus,
24 Akódhɨ nda nɨ atsama kandrá dhɨ, Yòwánɨ̀ longó tá Gìká nɨ kúlí Ɨ̀sèrélè ànzɨ títí ɨ dré, tàzoá dhɨ, ɨ̀ kòladzá àyɨ kɨ togó gò, bàtísimò dòzo.
24 havendo João, primeiro, pregado a todo o povo de Israel, antes da manifestação dele, batismo de arrependimento.
25 Yòwánɨ̀ nda dré tá adréràꞌa ꞌòle áyɨ àzí ꞌo akɨ́lé dhɨ ꞌá dhɨ, adré tá tàá dhɨ: ‹Mɨ̀ adré kisùá dhɨ, ma àdhi ꞌɨ? Ma mána dhya mɨ̀ dré adrélé letèle dhɨ ꞌɨ ko. Dɨ, mɨ̀ yi rè ká! Akódhɨ nda adré alɨ̀le má bvó. Má kɨtswá ndɨ̀ndɨ̀ akódhɨ nɨ kámókà bǎ trɨ bwà ko.›
25 Mas, ao completar João a sua carreira, dizia: Não sou quem supondes; mas após mim vem aquele de cujos pés não sou digno de desatar as sandálias.
26 Áma adrúpi ɨ, àmɨ Àbàrámà nɨ ànzɨ ró nɨ ɨ, ɨ̀ndɨ̀ àmɨ súrú twá ro adrébhá Gìká nɨ ro nɨ ɨ, Gìká amù kúlí adrézó móndɨ́ kɨ tɨdrɨ́ kòdhɨ àma kɨ tàndɨ ɨ dré.
26 Irmãos, descendência de Abraão e vós outros os que temeis a Deus, a nós nos foi enviada a palavra desta salvação.
27 Móndyá Yèrúsalémà na dhɨ ɨ àyɨ kɨ kàdrɨ̀ ɨ́be dhɨ ɨ̀ nì tá àyɨkya Yésu nda àdhi ꞌɨ ya dhɨ ko. Ɨ̀ nì tá kpà pròfétà kɨ kúlí ɨ̀ dré adrélé nàle sàbátù àlo àlo títí dhɨ ɨ sè dhɨ kɨ àndu ko. Dɨ, ɨ̀ dré tà bhàzo Yésu dri dhɨ, ɨ̀ ꞌo tá àyɨkya kúlí nda ɨ kɨtswálé títí.
27 Pois os que habitavam em Jerusalém e as suas autoridades, não conhecendo Jesus nem os ensinos dos profetas que se leem todos os sábados, quando o condenaram, cumpriram as profecias;
28 Tágba ɨ̀ dré tà àlo kɨtswálépi dràdrà sè dhɨ nɨ kisúzó akódhɨ véna ko dhɨ, ɨ̀ lizí tá Pìlátò, kòꞌoró akódhɨ pfùle dràle.
28 e, embora não achassem nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Ɨ̀ kòꞌo tà títí tɨsɨ̀le akódhɨ nɨ tà dri dhɨ ɨ dre dhɨ, ɨ̀ dré akódhɨ nɨ rúbhá tɨrɨ́zó fa kɨpakɨpa drìlésè, bhàle mógó na.
29 Depois de cumprirem tudo o que a respeito dele estava escrito, tirando-o do madeiro, puseram-no em um túmulo.
30 Dɨ, Gìká dré ɨ́na akódhɨ nɨ tɨngázó dràdrà lésè.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos;
31 Gò akódhɨ dré agázó vésè be bǐ ɨ̀ndɨ̀ kìtú bǐ móndyá lɨ̀bhá túmä́ní ɨ́ be Gàlìláyà lésè tsàle Yèrúsalémà na dhɨ ɨ kandrá. Nyànomvá dhɨ, àyɨ nda ɨ dhya adrébhá akódhɨ nɨ tà ɨ̀ dré nòle mì sè ɨ̀ndɨ̀ ɨ̀ dré yìle bíbhálé sè dhɨ kɨ longó Ɨ̀sèrélè ànzɨ ɨ dré dhɨ ꞌɨ.
31 e foi visto muitos dias pelos que, com ele, subiram da Galileia para Jerusalém, os quais são agora as suas testemunhas perante o povo.
32 Dɨ àma, mà adré Rúbí Tanɨ kònɨ̀dhɨ nɨ longó àmɨ dré: Tà Gìká dré tá lazílé àma kɨ tábhí ɨ dré dhɨ,
32 Nós vos anunciamos o evangelho da promessa feita a nossos pais,
33 akódhɨ ꞌo ándrò àma, àyɨ kɨ ànzɨ ɨ dré, dré Yésu nɨ tɨngálé dràdrà lésè dhɨ sè. Ngóró tɨsɨ̀le Yúdà ànzɨ kɨ Longó nɨ rì na dhɨ tɨ́nɨ:
33 como Deus a cumpriu plenamente a nós, seus filhos, ressuscitando a Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu, hoje, te gerei.
34 Gìká lazí tá dhɨ, ɨ́ nɨ dra akódhɨ nɨ tɨngá dràdrà lésè gò, rúbhá nɨ dré kɨtswázó ŋwàle tàdzí ko. Tà tá dhɨ:
34 E, que Deus o ressuscitou dentre os mortos para que jamais voltasse à corrupção, desta maneira o disse: E cumprirei a vosso favor as santas e fiéis promessas feitas a Davi.
35 Gìká nɨ Kúlí adré kpà tàá àrà àzya na dhɨ:
35 Por isso, também diz em outro Salmo: Não permitirás que o teu Santo veja corrupção.
36 Dàwídì ro dhɨ, kòꞌo tà títí Gìká dré tá lèle ɨ́ kòꞌo dhɨ ɨ áyɨ lókyá ꞌá dre dhɨ, dré dràzo gò, akódhɨ nɨ rúbhá sìzo atá nɨ kya ɨ kòfalé gò, dré ɨ́na ŋwàzo ŋwaŋwà.
36 Porque, na verdade, tendo Davi servido à sua própria geração, conforme o desígnio de Deus, adormeceu, foi para junto de seus pais e viu corrupção.
37 Dɨ, kàdré dhya Gìká dré tɨngálé dràdrà lésè nda nɨ tà sè dhɨ, ŋwa ɨ́na àlomvá ko.
37 Porém aquele a quem Deus ressuscitou não viu corrupção.
38 — ausente —
38 Tomai, pois, irmãos, conhecimento de que se vos anuncia remissão de pecados por intermédio deste;
39 — ausente —
39 e, por meio dele, todo o que crê é justificado de todas as coisas das quais vós não pudestes ser justificados pela lei de Moisés.
40 Dɨ ásà dhɨ, mɨ̀ kònò dóro, tà pròfétà ɨ̀ dré tá tàle kònɨ ɨ̀ kàtsáró àmɨ rú ko:
40 Notai, pois, que não vos sobrevenha o que está dito nos profetas:
41 ‹Àmɨ adrébhá tà má dré tàle dhɨ nɨ no tà tàko ró nɨ ɨ, mɨ̀ yi rè ká!
41 Vede, ó desprezadores, maravilhai-vos e desvanecei, porque eu realizo, em vossos dias, obra tal que não crereis se alguém vo-la contar.
42 Dɨ Pólò ɨ Bàrànábà be dhɨ ɨ̀ dré tá adréràꞌa apfòle lɨ̀sámbò dzó nda lésè dhɨ ꞌá dhɨ, à dré àyɨ kɨ ti lizízó, ɨ̀ kàgòró tà ɨ̀ dré tàle nda kɨ ta tódhyá sàbátù adrélépi alɨ̀le dhɨ sè.
42 Ao saírem eles, rogaram-lhes que, no sábado seguinte, lhes falassem estas mesmas palavras.
43 Móndyá ru kɨmóbhá nda ɨ̀ kàpfò dre dhɨ, Yúdà ànzɨ bǐ dhɨ ɨ ɨ̀ndɨ̀ móndɨ́ bǐ súrú twá ro Yúdà ànzɨ kɨ Gìká nɨ kaꞌìbhá dhɨ ɨ́be dhɨ, ɨ̀ dré dhèzo Pólò ɨ bvó Bàrànábà be. Dɨ Pólò ɨ̀ dré tà tàzo àyɨ ɨ́be àyɨ kɨ kodzózó, ɨ̀ kògòró adrélé tròle Gìká nɨ togó tanɨ rú.
43 Despedida a sinagoga, muitos dos judeus e dos prosélitos piedosos seguiram Paulo e Barnabé, e estes, falando-lhes, os persuadiam a perseverar na graça de Deus.
44 Sàbátù bvóá dhɨ tú dhɨ, ànyɨ́ànyɨ móndyá títí bhàandre nda ꞌá dhɨ ɨ̀ dré ru kɨmózó kɨtswázó Mírì nɨ kúlí yi.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Dɨ, Yúdà ànzɨ ɨ̀ kònò móndyá zyandre nda ɨ dre dhɨ, ɨ̀ dré lovó kònzɨ bhàzo Pólò ɨ rú gò, ɨ̀ dré adrézó tà kayí akódhɨ be, adrézó akódhɨ nɨ lodhá.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, tomaram-se de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Dɨ Pólò ɨ Bàrànábà be dhɨ ɨ̀ dré kúlí logózó àyɨ tí tirì àko, tàzoá dhɨ: «Adré tá lèá dhɨ, mà kòlongó rè zyà Gìká nɨ kúlí àmɨ, Yúdà ànzɨ ɨ dré ꞌíká. Dɨ, mɨ̀ gà àmɨkya kúlí nda rè, adrézó àmɨ kɨ no ngóró móndɨ́ kɨtswábhá lɨ́drɨ̀ kóná vésè kólyá dhɨ sè ko dhɨ ɨ ró. Dɨ mɨ̀ yi rè ká! Mà adré àmɨ kɨ tayɨ́ lɨ̀zo móndyá súrú twá ro dhɨ ɨ véna.
46 Então, Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: Cumpria que a vós outros, em primeiro lugar, fosse pregada a palavra de Deus; mas, posto que a rejeitais e a vós mesmos vos julgais indignos da vida eterna, eis aí que nos volvemos para os gentios.
47 Tàko ko, tà Mírì dré tàle mà kòꞌo dhɨ, kònɨ̀dhɨ ꞌɨ:
47 Porque o Senhor assim no-lo determinou: Eu te constituí para luz dos gentios, a fim de que sejas para salvação até aos confins da terra.
48 Dɨ móndyá súrú twá ro nda ɨ̀ kòyi tà nda dre dhɨ, ɨ̀ dré ngàzo adrélé lenzélé, adrézó Mírì nɨ kúlí nɨ tà bha kuru. Gò àyɨ títí Gìká dré tá zɨ̀le kɨtswálé lɨ́drɨ̀ kóná vésè kólyá dhɨ nɨ kisú dhɨ, ɨ̀ dré Yésu nɨ kaꞌìzo.
48 Os gentios, ouvindo isto, regozijavam-se e glorificavam a palavra do Senhor, e creram todos os que haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Dɨ Mírì nɨ kúlí adré tá ayɨ́lé bvò nda ꞌásè wä́yi.
49 E divulgava-se a palavra do Senhor por toda aquela região.
50 Dɨ, Yúdà ànzɨ nda ɨ̀ dré àyɨkya dhya kàdrɨ̀kàdrɨ̀ bhàandre nda ꞌá dhɨ kɨ ꞌa tɨfɨ́zó, tòkó rúku ró adrébhá Gìká nɨ ro dhɨ ɨ́be. Ɨ̀ dré móndɨ́ zyandre dhɨ kɨ kodzózó lɨgɨ́lé Pólò ɨ rú Bàrànábà be, ɨ̀ kòpforó àyɨ kɨ mì be dhɨ bvó. Gò ɨ̀ dré àyɨ kɨ dròzo pfòle àyɨ kɨ bvò ꞌásè.
50 Mas os judeus instigaram as mulheres piedosas de alta posição e os principais da cidade e levantaram perseguição contra Paulo e Barnabé, expulsando-os do seu território.
51 Dɨ Pólò ɨ Bàrànábà be dhɨ ɨ̀ dré àyɨ kɨ bhàandre nɨ tàpfulɨ́ndrɨ́ tròlepi àyɨ pá dhɨ nɨ towázó, tadházóá dhɨ, ɨ̀ tayɨ́ àyɨ kɨ tà títí dre. Gò ɨ̀ dré lɨ̀zo bhàandre rú zìle Ìkòníyò dhɨ na.
51 E estes, sacudindo contra aqueles o pó dos pés, partiram para Icônio.
52 Dɨ, kàdré móndyá kaꞌìbhá Àtìyòkíyà na nda kɨ tà sè dhɨ, ɨ̀ ga àyɨkya arɨ́ sè bǐ, ɨ̀ndɨ̀ Tɨrɨ́ Lólo sè bǐ.
52 Os discípulos, porém, transbordavam de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.