2 Coríntios 5

BÚKÙ TÀ TƗ́DHƗ́//RU YÌZO DHƗ ÀDHYA (LOG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mà nì tàle dhɨ, àma kɨ rúbhá bvò àdhya adrélépi ngóró wémà tɨ́nɨ kònɨ̀dhɨ kòdrà dhɨ, mà nɨ dzó àzya dra adrélépi kóná vésè kólyá dhɨ nɨ kisú Gìká véna bhù na dhɨ be. Dzó nda dzó móndɨ́ ɨ̀ dré sìle nɨ̀ dhɨ ꞌɨ ko. Be ró dhɨ, dzó nda dzó Gìká dré sìle nɨ̀ dhɨ ꞌɨ.
1 Sabemos, com efeito, que ao se desfazer a tenda que habitamos neste mundo, recebemos uma casa preparada por Deus e não por mãos humanas, uma habitação eterna no céu.
2 Nyànomvá dhɨ, mà adré tongólé lovó sè, adrézó àma kɨ rúbhá bhù àdhya nda nɨ le asólé àma rú.
2 E por isto suspiramos e anelamos ser sobrevestidos da nossa habitação celeste,
3 Àngyá ko, mà kònɨ̀ dra rúbhá nda nɨ asó dhɨ, mà kɨtswá adrélé bvólɨ́lɨ́ ro ko.
3 contanto que sejamos achados vestidos e não despidos.
4 Bàti, mà dré adréràꞌa rúbhá bvò àdhya kònɨ̀dhɨ na dhɨ, mà adré tongólé, adrézó ngá lanzì todó. Kòdhɨ adré lèá ko tàle dhɨ, mà adré rúbhá bvò àdhya kònɨ̀dhɨ nɨ le tayɨ́lé dhɨ. Dɨ, mà adré àmakya rúbhá bhù àdhya nda nɨ le asólé kòdhya, kɨtswálé rúbhá dràdrà àdhya kònɨ̀dhɨ kòladzáró ru atsálé rúbhá lɨ́drɨ̀ àdhya ró be dhɨ bvó.
4 Pois, enquanto permanecemos nesta tenda, gememos oprimidos: desejamos ser não despojados, mas revestidos com uma veste nova por cima da outra, de modo que o que há de mortal em nós seja absorvido pela vida.
5 Gìká zɨ̀ àma tà nda kòdhɨ nɨ kisú dhɨ nɨ̀ gò, dré Tɨrɨ́ Lólo afèzo àma dré, ngóró ngádrì adrélépi tadhá dhɨ, ɨ́ nɨ tà títí ɨ́ dré lazílé dhɨ kɨ afè àma dré dhɨ tɨ́nɨ.
5 Aquele que nos formou para este destino é Deus mesmo, que nos deu por penhor o seu Espírito.
6 Dɨ ásà dhɨ, àma kɨ togó adré ngbú gàle àma kɨ tà kaꞌìle dhɨ sè bǐ. Mà nì kpà tàle dhɨ, mà dré adréràꞌa rúbhá kònɨ̀dhɨ na dhɨ ꞌá dhɨ, àma vwàvwà ro Mírì nɨ bhà rúsè dhɨ be.
6 Por isso, estamos sempre cheios de confiança. Sabemos que todo o tempo que passamos no corpo é um exílio longe do Senhor.
7 Tàko ko, mà adré atsílé àma kɨ tà kaꞌìkaꞌì sè. Mà adré atsílé ngá mà dré kɨtswálé nòle mì sè dhɨ ɨ sè ko.
7 Andamos na fé e não na visão.
8 Bàti, mà adré gàle àma kɨ tà kaꞌìle dhɨ sè bǐ. Dɨ àma mìlésè dhɨ, dóro nɨ tá mà dré rúbhá kònɨ̀dhɨ nɨ tayɨ́lé gò, lɨ̀zo adrélé Mírì bhàna dhɨ.
8 Estamos, repito, cheios de confiança, preferindo ausentar-nos deste corpo para ir habitar junto do Senhor.
9 Dɨ, mà adré tà títí dhɨ kɨ ꞌo adrézó Gìká nɨ togó ꞌo kɨnɨ́lé, gba mà kàdré rúbhá kònɨ̀dhɨ na yà, kó ngalè mà kòtayɨ́ rúbhá nda yà dhɨ.
9 É também por isso que, vivos ou mortos, nos esforçamos por agradar-lhe.
10 Tàko ko, adré lèá dhɨ, àma títí mà kòpfò Krísto kandrá, kòtàró àma kɨ tàbvó, mà kòkisúró tà kɨtswálépi tà mà dré ꞌòle rúbhá na dhɨ ɨ sè dhɨ, gba tà nda ɨ̀ kàdré tà dóro ꞌɨ yà, kó ngalè tà kònzɨ ꞌɨ yà dhɨ.
10 Porque teremos de comparecer diante do tribunal de Cristo. Ali cada um receberá o que mereceu, conforme o bem ou o mal que tiver feito enquanto estava no corpo.
11 Dɨ mà dré Mírì nɨ ròma nìle be dhɨ sè dhɨ, mà adré móndɨ́ kɨ togó asé akódhɨ nɨ kaꞌì. Gìká nì ɨ́na àma kɨ tà dóro. Má adré kisùá dhɨ, mɨ̀ nì kókpà àma kɨ tà dóro.
11 Compenetrados do temor do Senhor, procuramos persuadir os homens. Estamos a descoberto aos olhos de Deus, e espero que o estejamos também ante as vossas consciências.
12 Mà lè gòle àma kɨ tàndɨ kɨ tà dóro ta àmɨ dré ko. Be ró dhɨ, mà adré àmakya láti fe àmɨ dré adrézó drì bha kuru àma kɨ tà sè, mɨ̀ kòkɨtswáró kúlí logó móndyá adrébhá drì bha kuru ngá adrélé nòle mì sè dhɨ kɨ tà sè dhɨ ɨ tí. Bàti, àyɨ nda ɨ̀ adré drì bha kuru tà móndɨ́ kɨ togó na dhɨ kɨ tà sè ko.
12 Não estamos a gabar-nos ante os vossos olhos, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes por nossa causa. Tereis assim o que responder àqueles que se prevalecem das aparências e não do que há no coração.
13 Mà kàdré tà ꞌo ngóró móndɨ́ azaaza kya tɨ́nɨ dhɨ, mà adré ꞌòá Gìká dré. Mà kàdré kó tà ꞌo tà kisùkisù be dóro dhɨ, mà adré ꞌòá àmɨ dré.
13 De fato, se ficamos arrebatados fora dos sentidos, é por Deus; e se raciocinamos sobriamente, é por vós.
14 Tàko ko, Krísto nɨ lèle adré àma kɨ fe adrélé tà ꞌo dhɨ nɨ̀. Àngyá ko, mà dré kaꞌìle Krísto drà móndyá títí dhɨ kɨ tà sè dre dhɨ sè dhɨ, mà kaꞌì kókpà tàle dhɨ, móndyá títí dhɨ ɨ̀ todrà túmä́ní akódhɨ be dre.
14 O amor de Cristo nos constrange, considerando que, se um só morreu por todos, logo todos morreram.
15 Dɨ akódhɨ drà móndyá títí dhɨ kɨ tà sè, kɨtswálé móndyá adrébhá lɨ́drɨ̀ ro dhɨ ɨ̀ kògòró adrélé tà ꞌo àyɨ kɨ tàndɨ ɨ dré ko, be ró dhɨ, ɨ̀ kàdréró tà ꞌo akódhɨ dràlepi gò ngàle dràdrà ꞌásè àyɨ dré nda dré.
15 Sim, ele morreu por todos, a fim de que os que vivem já não vivam para si, mas para aquele que por eles morreu e ressurgiu.
16 Dɨ kɨdhólé nyànomvá dhɨ, mà adré dhya àlo no, ngóró móndyá bvò àdhya ɨ̀ dré adrélé nòle dhɨ tɨ́nɨ ko. Tágba atú dhɨ, mà dré tá Krísto nɨ nòzo kònɨ̀nɨ dhɨ, mà adré gòle vélé akódhɨ nɨ no kònɨ̀nɨ ko.
16 Por isso, nós daqui em diante a ninguém conhecemos de um modo humano. Muito embora tenhamos considerado Cristo dessa maneira, agora já não o julgamos assim.
17 Dɨ dhya àlo kàdré Krísto na dhɨ, akódhɨ nda móndɨ́ Gìká dré bhàle tódhyá adrélé móndɨ́ tɨ́dhɨ́ ro dhɨ ꞌɨ. Tà àku ɨ̀ akɨ́ dre. Mɨ̀ nò rè ká! Tà títí dhɨ ɨ̀ atsá tà tɨ́dhɨ́ ro dre!
17 Todo aquele que está em Cristo é uma nova criatura. Passou o que era velho; eis que tudo se fez novo!
18 Tà títí nda kòdhɨ ɨ̀ angá Gìká vélésè. Akódhɨ nda amú àma tódhyá ɨ́ be Krísto sè gò, àzí adrézó móndɨ́ kɨ adrì ru amú tódhyá ɨ́ be dhɨ nɨ bhàzo àma drɨ́gá.
18 Tudo isso vem de Deus, que nos reconciliou consigo, por Cristo, e nos confiou o ministério desta reconciliação.
19 Tàko ko, Gìká adré móndyá títí bvò àdhya kɨ amú tódhyá ɨ́ be Krísto na gò, adrézó vélé àyɨ kɨ tàkonzɨ̀ kɨ tà bha àyɨ dri ko. Dɨ fè rúbí ru amuma tódhyá nda àdhya àma dré, mà kàdréró longóá móndɨ́ ɨ dré be dhɨ bvó.
19 Porque é Deus que, em Cristo, reconciliava consigo o mundo, não levando mais em conta os pecados dos homens, e pôs em nossos lábios a mensagem da reconciliação.
20 Dɨ ásà dhɨ, àma dhya adrébhá Krísto nɨ tà longó akódhɨ nɨ rú sè dhɨ ꞌɨ. Gìká nɨ tàndɨ adré móndɨ́ kɨ azí àma tí dhɨ nɨ̀. Mà adré dɨ àmɨ kɨ ti lizí Krísto nɨ rú sè: Mɨ̀ kòtayɨ́ àmɨ Gìká dré amúlé tódhyá ɨ́ be dhɨ wà!
20 Portanto, desempenhamos o encargo de embaixadores em nome de Cristo, e é Deus mesmo que exorta por nosso intermédio. Em nome de Cristo vos rogamos: reconciliai-vos com Deus!
21 Tàko ko, Gìká bhà Krísto adrélépi tá tàkonzɨ̀ àko nda atsálé tàkonzɨ̀ ro àma kɨ tà sè, mà kàtsáró móndyá ɨ́ dré bhàle gyǎgya Krísto na dhɨ ɨ ró be dhɨ bvó.
21 Aquele que não conheceu o pecado, Deus o fez pecado por nós, para que nele nós nos tornássemos justiça de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.