2 Coríntios 5
BÚKÙ TÀ TƗ́DHƗ́//RU YÌZO DHƗ ÀDHYA (LOG) vs ACF
1 Mà nì tàle dhɨ, àma kɨ rúbhá bvò àdhya adrélépi ngóró wémà tɨ́nɨ kònɨ̀dhɨ kòdrà dhɨ, mà nɨ dzó àzya dra adrélépi kóná vésè kólyá dhɨ nɨ kisú Gìká véna bhù na dhɨ be. Dzó nda dzó móndɨ́ ɨ̀ dré sìle nɨ̀ dhɨ ꞌɨ ko. Be ró dhɨ, dzó nda dzó Gìká dré sìle nɨ̀ dhɨ ꞌɨ.
1 Porque sabemos que, se a nossa casa terrestre deste tabernáculo se desfizer, temos de Deus um edifício, uma casa não feita por mãos, eterna, nos céus.
2 Nyànomvá dhɨ, mà adré tongólé lovó sè, adrézó àma kɨ rúbhá bhù àdhya nda nɨ le asólé àma rú.
2 E por isso também gememos, desejando ser revestidos da nossa habitação, que é do céu;
3 Àngyá ko, mà kònɨ̀ dra rúbhá nda nɨ asó dhɨ, mà kɨtswá adrélé bvólɨ́lɨ́ ro ko.
3 Se, todavia, estando vestidos, não formos achados nus.
4 Bàti, mà dré adréràꞌa rúbhá bvò àdhya kònɨ̀dhɨ na dhɨ, mà adré tongólé, adrézó ngá lanzì todó. Kòdhɨ adré lèá ko tàle dhɨ, mà adré rúbhá bvò àdhya kònɨ̀dhɨ nɨ le tayɨ́lé dhɨ. Dɨ, mà adré àmakya rúbhá bhù àdhya nda nɨ le asólé kòdhya, kɨtswálé rúbhá dràdrà àdhya kònɨ̀dhɨ kòladzáró ru atsálé rúbhá lɨ́drɨ̀ àdhya ró be dhɨ bvó.
4 Porque também nós, os que estamos neste tabernáculo, gememos carregados; não porque queremos ser despidos, mas revestidos, para que o mortal seja absorvido pela vida.
5 Gìká zɨ̀ àma tà nda kòdhɨ nɨ kisú dhɨ nɨ̀ gò, dré Tɨrɨ́ Lólo afèzo àma dré, ngóró ngádrì adrélépi tadhá dhɨ, ɨ́ nɨ tà títí ɨ́ dré lazílé dhɨ kɨ afè àma dré dhɨ tɨ́nɨ.
5 Ora, quem para isto mesmo nos preparou foi Deus, o qual nos deu também o penhor do Espírito.
6 Dɨ ásà dhɨ, àma kɨ togó adré ngbú gàle àma kɨ tà kaꞌìle dhɨ sè bǐ. Mà nì kpà tàle dhɨ, mà dré adréràꞌa rúbhá kònɨ̀dhɨ na dhɨ ꞌá dhɨ, àma vwàvwà ro Mírì nɨ bhà rúsè dhɨ be.
6 Por isso estamos sempre de bom ânimo, sabendo que, enquanto estamos no corpo, vivemos ausentes do Senhor
7 Tàko ko, mà adré atsílé àma kɨ tà kaꞌìkaꞌì sè. Mà adré atsílé ngá mà dré kɨtswálé nòle mì sè dhɨ ɨ sè ko.
7 (Porque andamos por fé, e não por vista).
8 Bàti, mà adré gàle àma kɨ tà kaꞌìle dhɨ sè bǐ. Dɨ àma mìlésè dhɨ, dóro nɨ tá mà dré rúbhá kònɨ̀dhɨ nɨ tayɨ́lé gò, lɨ̀zo adrélé Mírì bhàna dhɨ.
8 Mas temos confiança e desejamos antes deixar este corpo, para habitar com o Senhor.
9 Dɨ, mà adré tà títí dhɨ kɨ ꞌo adrézó Gìká nɨ togó ꞌo kɨnɨ́lé, gba mà kàdré rúbhá kònɨ̀dhɨ na yà, kó ngalè mà kòtayɨ́ rúbhá nda yà dhɨ.
9 Pois que muito desejamos também ser-lhe agradáveis, quer presentes, quer ausentes.
10 Tàko ko, adré lèá dhɨ, àma títí mà kòpfò Krísto kandrá, kòtàró àma kɨ tàbvó, mà kòkisúró tà kɨtswálépi tà mà dré ꞌòle rúbhá na dhɨ ɨ sè dhɨ, gba tà nda ɨ̀ kàdré tà dóro ꞌɨ yà, kó ngalè tà kònzɨ ꞌɨ yà dhɨ.
10 Porque todos devemos comparecer ante o tribunal de Cristo, para que cada um receba segundo o que tiver feito por meio do corpo, ou bem, ou mal.
11 Dɨ mà dré Mírì nɨ ròma nìle be dhɨ sè dhɨ, mà adré móndɨ́ kɨ togó asé akódhɨ nɨ kaꞌì. Gìká nì ɨ́na àma kɨ tà dóro. Má adré kisùá dhɨ, mɨ̀ nì kókpà àma kɨ tà dóro.
11 Assim que, sabendo o temor que se deve ao Senhor, persuadimos os homens à fé, mas somos manifestos a Deus; e espero que nas vossas consciências sejamos também manifestos.
12 Mà lè gòle àma kɨ tàndɨ kɨ tà dóro ta àmɨ dré ko. Be ró dhɨ, mà adré àmakya láti fe àmɨ dré adrézó drì bha kuru àma kɨ tà sè, mɨ̀ kòkɨtswáró kúlí logó móndyá adrébhá drì bha kuru ngá adrélé nòle mì sè dhɨ kɨ tà sè dhɨ ɨ tí. Bàti, àyɨ nda ɨ̀ adré drì bha kuru tà móndɨ́ kɨ togó na dhɨ kɨ tà sè ko.
12 Porque não nos recomendamos outra vez a vós; mas damo-vos ocasião de vos gloriardes de nós, para que tenhais que responder aos que se gloriam na aparência e não no coração.
13 Mà kàdré tà ꞌo ngóró móndɨ́ azaaza kya tɨ́nɨ dhɨ, mà adré ꞌòá Gìká dré. Mà kàdré kó tà ꞌo tà kisùkisù be dóro dhɨ, mà adré ꞌòá àmɨ dré.
13 Porque, se enlouquecemos, é para Deus; e, se conservamos o juízo, é para vós.
14 Tàko ko, Krísto nɨ lèle adré àma kɨ fe adrélé tà ꞌo dhɨ nɨ̀. Àngyá ko, mà dré kaꞌìle Krísto drà móndyá títí dhɨ kɨ tà sè dre dhɨ sè dhɨ, mà kaꞌì kókpà tàle dhɨ, móndyá títí dhɨ ɨ̀ todrà túmä́ní akódhɨ be dre.
14 Porque o amor de Cristo nos constrange, julgando nós assim: que, se um morreu por todos, logo todos morreram.
15 Dɨ akódhɨ drà móndyá títí dhɨ kɨ tà sè, kɨtswálé móndyá adrébhá lɨ́drɨ̀ ro dhɨ ɨ̀ kògòró adrélé tà ꞌo àyɨ kɨ tàndɨ ɨ dré ko, be ró dhɨ, ɨ̀ kàdréró tà ꞌo akódhɨ dràlepi gò ngàle dràdrà ꞌásè àyɨ dré nda dré.
15 E ele morreu por todos, para que os que vivem não vivam mais para si, mas para aquele que por eles morreu e ressuscitou.
16 Dɨ kɨdhólé nyànomvá dhɨ, mà adré dhya àlo no, ngóró móndyá bvò àdhya ɨ̀ dré adrélé nòle dhɨ tɨ́nɨ ko. Tágba atú dhɨ, mà dré tá Krísto nɨ nòzo kònɨ̀nɨ dhɨ, mà adré gòle vélé akódhɨ nɨ no kònɨ̀nɨ ko.
16 Assim que daqui por diante a ninguém conhecemos segundo a carne, e, ainda que também tenhamos conhecido Cristo segundo a carne, contudo agora já não o conhecemos deste modo.
17 Dɨ dhya àlo kàdré Krísto na dhɨ, akódhɨ nda móndɨ́ Gìká dré bhàle tódhyá adrélé móndɨ́ tɨ́dhɨ́ ro dhɨ ꞌɨ. Tà àku ɨ̀ akɨ́ dre. Mɨ̀ nò rè ká! Tà títí dhɨ ɨ̀ atsá tà tɨ́dhɨ́ ro dre!
17 Assim que, se alguém está em Cristo, nova criatura é; as coisas velhas já passaram; eis que tudo se fez novo.
18 Tà títí nda kòdhɨ ɨ̀ angá Gìká vélésè. Akódhɨ nda amú àma tódhyá ɨ́ be Krísto sè gò, àzí adrézó móndɨ́ kɨ adrì ru amú tódhyá ɨ́ be dhɨ nɨ bhàzo àma drɨ́gá.
18 E tudo isto provém de Deus, que nos reconciliou consigo mesmo por Jesus Cristo, e nos deu o ministério da reconciliação;
19 Tàko ko, Gìká adré móndyá títí bvò àdhya kɨ amú tódhyá ɨ́ be Krísto na gò, adrézó vélé àyɨ kɨ tàkonzɨ̀ kɨ tà bha àyɨ dri ko. Dɨ fè rúbí ru amuma tódhyá nda àdhya àma dré, mà kàdréró longóá móndɨ́ ɨ dré be dhɨ bvó.
19 Isto é, Deus estava em Cristo reconciliando consigo o mundo, não lhes imputando os seus pecados; e pôs em nós a palavra da reconciliação.
20 Dɨ ásà dhɨ, àma dhya adrébhá Krísto nɨ tà longó akódhɨ nɨ rú sè dhɨ ꞌɨ. Gìká nɨ tàndɨ adré móndɨ́ kɨ azí àma tí dhɨ nɨ̀. Mà adré dɨ àmɨ kɨ ti lizí Krísto nɨ rú sè: Mɨ̀ kòtayɨ́ àmɨ Gìká dré amúlé tódhyá ɨ́ be dhɨ wà!
20 De sorte que somos embaixadores da parte de Cristo, como se Deus por nós rogasse. Rogamo-vos, pois, da parte de Cristo, que vos reconcilieis com Deus.
21 Tàko ko, Gìká bhà Krísto adrélépi tá tàkonzɨ̀ àko nda atsálé tàkonzɨ̀ ro àma kɨ tà sè, mà kàtsáró móndyá ɨ́ dré bhàle gyǎgya Krísto na dhɨ ɨ ró be dhɨ bvó.
21 Àquele que não conheceu pecado, o fez pecado por nós; para que nele fôssemos feitos justiça de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.