Gênesis 43

Rote Lole Alkitab (LLG) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Faik ndia, fai ndoen boe napadaka nai Kanaꞌan bali.
1 A fome se agravou na terra de Canaã.
2 Yakob bobonggi nala, laꞌa labasa nanaꞌak, fo fain ana nala lenin leme Masir mai. Boe ma, ana nafada sala, nae, “Ana nggalei! Malolenak ei fali mini Masir miu, fo hasa seluk hade soa ita dei.”
2 Quando os cereais que eles haviam trazido do Egito estavam para acabar, Jacó disse a seus filhos: “Voltem e comprem um pouco mais de mantimento para nós”.
3 Tehuu Yahuda nataa nae, “Ama! Fain mane Masir lima konan ndia nasaneneꞌdak ai no hala belak, nae, ai taa bole matudu ai matan neu ndia, mete ma ai taa mia ama ana mulianan ia!
3 Judá, porém, respondeu: “O homem estava falando sério quando nos advertiu: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’.
4 De ama musi mboꞌi Benyamin, fo ana tungga ai dei. Bei fo ai nau miu hasa nanaꞌak fee ama.
4 Se o senhor enviar Benjamim conosco, desceremos e compraremos mais mantimento,
5 Tehuu mete ma ama taa nau ai mia Benyamin neu, na, ai taa nau miu boe. Huu hataholi Masir ndia kokolan leondiak, na.”
5 mas, se não deixar Benjamim ir, nós também não iremos. Lembre-se de que o homem disse: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’”.
6 Boe ma Yakob nafada sala nae, “Hatina de ei mafada hataholi ndia so, mae ei fadim bei esa bali! Ei sangga kada tao nakatotoꞌak au!”
6 “Por que vocês foram tão cruéis comigo?”, lamentou-se Jacó. “Por que disseram ao homem que tinham outro irmão?”
7 Boe ma, ala kokoe lae, “Ama aa! Hataholi ndia nambue natane nakandondoo henin, fo ana sangga bubuluk ai, ma ai bobonggi nala. Ana natane nae, ‘Leobee? Ei aman bei, kasodak, do? Ei bei kafadi tou feꞌek bali, do?’ Boe ma, ai mae hata bali! No nakasetik ai kokolak ndoos leo. Huu see bubuluk nae, ndia sangga nadenu ai mia ai fadin ele neu?”
7 “Ele fez uma porção de perguntas sobre nossa família”, responderam. “Quis saber: ‘Seu pai ainda está vivo? Vocês têm outro irmão?’. Nós apenas respondemos às perguntas dele. Como poderíamos imaginar que ele diria: ‘Tragam seu irmão’?”
8 — ausente —
8 Judá disse a seu pai: “Deixe o rapaz ir comigo e partiremos. Do contrário, todos nós morreremos de fome, e não apenas nós, mas também nossos pequeninos.
9 — ausente —
9 Garanto pessoalmente a segurança dele. O senhor pode me responsabilizar se eu não o trouxer de volta. Carregarei a culpa para sempre.
10 Hena leo ai taa mahani dook basa leoia, na, neu ko ai fali laꞌi dua so.”
10 Se não tivéssemos perdido todo esse tempo, poderíamos ter ido e voltado duas vezes”.
11 Basa boe ma sila aman nae, “Mete ma leondiak, na, kada ei tao leoiak. Miu haꞌi mala ita daen buna-boan fo neulaun seli. Ndia: fani oe, bumbu-fani, ai daa kaboo menik, akidoo salap, kanari, ma fufue nula feꞌe kala. De minin neu mane Masir lima konan, fo mae, ia ai nenenin ndia ia.
11 Por fim, Jacó, seu pai, lhes disse: “Se não há outro jeito, pelo menos façam o seguinte. Coloquem na bagagem os melhores produtos desta terra: bálsamo, mel, especiarias e mirra, pistache e amêndoas, e levem de presente para o homem.
12 Ei boe oo mini doik dedesin bekelaꞌi duak, huu ei musi fee falik doik, fo fain ei hambu sala leme ei karo nala dale ndia. Fama hataholi la sila, ala mbeda lasala doi kala sila.
12 Levem também o dobro do dinheiro que foi devolvido, pois alguém deve tê-lo colocado nos sacos por engano.
13 Ei boe oo, mia ei fadim, tehuu mia fali kana lai-lai baa!
13 Depois, peguem seu irmão e voltem àquele homem.
14 Au hule-haladoi, fo Manetualain fo Koasan Ana selin ndia, tao nala Mane Masir lima konan ndia, nameda kasian neu ei. Losa ana nau, fee falik Benyamin ma Simeon neu ei, fo ei basa nggei fali noꞌu. Tehuu, mete ma au anang musi mopon, na, ela au lemba toꞌa-taak ndia akandondoo henin leo.”
14 Que o Deus Todo-poderoso lhes conceda misericórdia quando estiverem diante daquele homem, para que ele liberte Simeão e deixe Benjamim voltar. Mas, se devo perder meus filhos, que assim seja”.
15 Basa ndia, boe ma ala lakaduduluk lala bua neneni kala sila, ma doi kala sila, fo ala lenin neni Masir neu. Ala loo Benyamin boe. Losa ele, de leu lasale Yusuf.
15 Então os homens pegaram os presentes de Jacó e o dobro do dinheiro e partiram com Benjamim. Por fim, chegaram ao Egito e se apresentaram a José.
16 Leꞌdoeik Yusuf nita Benyamin ma ndia kaꞌa nala, boe ma nadenu ndia malangga mana makanenik, nae, “Heh! Mua hataholi la ia leni au umang leu! Boe ma, muu hala mala sapi esa, fo tunu-nasu malan malaꞌda. Huu dei fo ala laꞌa leledok lo au.”
16 Quando José viu Benjamim com eles, disse ao administrador de sua casa: “Estes homens almoçarão comigo ao meio-dia. Leve-os ao palácio, mate um animal e prepare um grande banquete”.
17 Boe ma, malangga mana makanenik ndia, tungga Yusuf palendan. De ana noo sala leni Yusuf uman leu.
17 O homem fez conforme José ordenou e os levou ao palácio de José.
18 Ledoeik ala belaꞌo leni Yusuf uman leu, boe ma kaꞌa nala, bii lalan seli. Nai dala laladak, ala lakokola lae, “Wei! Hatina de ana nadenu loo ita teni ia mai? Naafo, ana sangga tao nakatatoꞌak ita, huu fain doi kala fo ala fee fali kasa leme ita karo nala dale sila. Ala taok loo ita ia mai, fo kada nggengge neuk ala humu lala ita, fo ala tao ita dadik neu sila atan. Basa boe ma, ala lamoa lala basa ita banda keledei nala.”
18 Quando os irmãos viram que estavam sendo levados à casa de José, ficaram apavorados. “É por causa do dinheiro que alguém colocou de volta nos sacos da outra vez que estivemos aqui”, disseram uns aos outros. “Ele planeja nos acusar de roubo e, depois, nos prender, nos tornar escravos e tomar nossos jumentos.”
19 Huu ndia de, ledoeik ala dekak lo Yusuf uman, boe ma ala kokolak lo malangga makanenik ndia, lae,
19 À entrada do palácio, os irmãos se dirigiram ao administrador de José e lhe disseram:
20 “Ama! Ai moke ambon, huu fain ai mai hasa mitak nanaꞌak neme ia.
20 “Ouça, senhor. Viemos ao Egito anteriormente para comprar mantimentos.
21 — ausente —
21 No caminho de volta para casa, paramos para pernoitar e abrimos os sacos. Descobrimos que o dinheiro de cada um, a quantia exata que havíamos pago, estava na boca do saco. Trouxemos o dinheiro de volta. Aqui está.
22 — ausente —
22 Também trouxemos mais dinheiro para comprar mantimentos. Não fazemos ideia de quem colocou o dinheiro nos sacos”.
23 Boe ma, malangga mana makanenik ndia, nae, “Ei kada nee-nee leo! Boso bii! Fama ei Manetualain ndia, fee ua-nale malole neu ei nai karo nala sila dalek. Fain, au simbo ala basa ei doi mala, maa. Ei hutan taa so!” De ana mboꞌi heni Simeon neni sila neu.
23 “Fiquem tranquilos”, disse o administrador. “Não tenham medo. Seu Deus, o Deus de seu pai, deve ter colocado esse tesouro nos sacos. Tenho certeza de que recebi seu pagamento.” Depois disso, soltou Simeão e o levou até onde eles estavam.
24 Boe ma, basa sala maso leni Yusuf uman dale leu. De malangga mana makanenik ndia, fee sala oe fo ala safe lalalao ei nala. Ndia boe oo, fee sila banda keledei nala laꞌa.
24 Em seguida, o administrador os conduziu para dentro do palácio de José. Deu-lhes água para lavar os pés e providenciou ração para seus jumentos.
25 Boe ma, nafada sala nae, “Dei fo ei miꞌa leledok mia maklanggan.” Ledoeik ala bei lahani Yusuf mai, de ala heti memak sila bua neneni nala.
25 Quando foram avisados que almoçariam lá, os irmãos prepararam os presentes para a chegada de José ao meio-dia.
26 Yusuf losa leondia, boe ma basa sala ala sendek lunggulangga nala leu matan. De ala loo sila bua neneni nala, neun.
26 Assim que José chegou em casa, entregaram-lhe os presentes que haviam trazido e curvaram-se até o chão diante dele.
27 Boe ma Yusuf natane sala nae, “Leobee? Ei malole do? Talobee no ei ama lasin ndia? Ndia malole boe, do?”
27 Depois de cumprimentá-los, José quis saber: “Como está seu pai, o senhor idoso do qual me falaram? Ainda está vivo?”.
28 Ala lataa lae, “Ama ata lasin, fo ai ama bonggin ndia, malole, Ama.” Boe ma ala lakatele fo ala fee hadak neu ndia bali.
28 “Sim”, responderam eles. “Nosso pai, seu servo, ainda está vivo e vai bem.” E curvaram-se mais uma vez.
29 Basa ndia, boe ma Yusuf ana suli ndule sala, losa ana nita fadin Benyamin. Sila dua sala ndia, ama esa, ma ina esa. Boe ma nae, “Wei! Ia ndia ei faꞌdi mulianan, fo fain ei tuik ndia so, hetu?”
29 Então José olhou para seu irmão Benjamim, o filho de sua mãe, e perguntou: “Este é o irmão mais novo de que vocês me falaram?”. E disse a Benjamim: “Deus seja bondoso com você, meu filho”.
30 Yusuf nita Benyamin, boe ma ndia dale haladoin hihii ana tuꞌda deak mai. Huu ana sue nala fadin seli. Ana taa bisa nakatataka nala dalen so. Boe ma, ana laꞌo lai-lai ela sala, de ana maso neni kaman dale neu, boe ma namatani nasakekeꞌdu nai ndia.
30 Muito emocionado por causa do irmão, José saiu depressa da sala. Foi para o quarto, onde chorou.
31 Ana namatani nateꞌe, boe ma ana neu nalou oe, de ana tao natesa dalen. Ana kalua neu natonggo no sala, de nadenu hataholi nala leu sadia mei nanaꞌak.
31 Depois de lavar o rosto, voltou mais controlado e ordenou: “Tragam a comida!”.
32 Boe ma, ala tao fee Yusuf naꞌa nai mei hehelik esa. Ndia kaꞌa-fadi nala, laꞌa lai mei feꞌek. Ndia pegawe hataholi Masir asa, laꞌa lai sila mei hehelin boe. Huu hataholi Masir asa, lameda nunute langgatuuk laꞌa seseok lo hataholi Ibrani.
32 José foi servido em sua própria mesa, e seus irmãos, em uma mesa separada. Os egípcios que comiam com José, por sua vez, foram servidos em outra mesa, pois os egípcios desprezavam os hebreus e se recusavam a comer com eles.
33 Malangga mana makanenik ndia, ana hetin so, fo Yusuf kaꞌa-fadi nala, langgatuuk lasale Yusuf. Ana heti sala tungga teu nala, mulai neme uluk losa fadi mateꞌateisusuk. Ledoeik lita hehetik ndia, boe ma ala heran.
33 José disse a cada um dos irmãos onde deviam sentar-se e, para espanto deles, colocou-os ao redor da mesa em ordem de idade, do mais velho para o mais novo.
34 Boe ma, Yusuf ana heti fo hataholi mana ono-lau kala haꞌi fee ndia kaꞌa-fadi nala nanaꞌak neme ndia mei hehelin mai. Basa sala simbo noꞌun sama. Tehuu mana ono-lau kala, fee Benyamin enan, noꞌun lena heni kaꞌa nala laꞌi lima. Basa boe ma, ala laꞌa-linu losa ala lakabete lalan seli.
34 Mandou encher os pratos deles com comida de sua própria mesa, e deram a Benjamim uma porção cinco vezes maior que a dos outros. E eles comeram e beberam à vontade com José.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.