Gênesis 43
Rote Lole Alkitab (LLG) vs BKJ
1 Faik ndia, fai ndoen boe napadaka nai Kanaꞌan bali.
1 E a fome era grave na terra.
2 Yakob bobonggi nala, laꞌa labasa nanaꞌak, fo fain ana nala lenin leme Masir mai. Boe ma, ana nafada sala, nae, “Ana nggalei! Malolenak ei fali mini Masir miu, fo hasa seluk hade soa ita dei.”
2 E aconteceu que, quando eles terminaram de comer o trigo que haviam trazido do Egito, seu pai lhes disse: Ide novamente, comprai um pouco de alimento.
3 Tehuu Yahuda nataa nae, “Ama! Fain mane Masir lima konan ndia nasaneneꞌdak ai no hala belak, nae, ai taa bole matudu ai matan neu ndia, mete ma ai taa mia ama ana mulianan ia!
3 E Judá falou com ele, dizendo: O homem nos afirmou solenemente, dizendo: Não vereis a minha face, exceto se vosso irmão estiver convosco.
4 De ama musi mboꞌi Benyamin, fo ana tungga ai dei. Bei fo ai nau miu hasa nanaꞌak fee ama.
4 Se tu enviares nosso irmão conosco, desceremos para comprar-te alimento,
5 Tehuu mete ma ama taa nau ai mia Benyamin neu, na, ai taa nau miu boe. Huu hataholi Masir ndia kokolan leondiak, na.”
5 mas se tu não o enviares, não desceremos, porque o homem nos disse: Não vereis a minha face, exceto se vosso irmão estiver convosco.
6 Boe ma Yakob nafada sala nae, “Hatina de ei mafada hataholi ndia so, mae ei fadim bei esa bali! Ei sangga kada tao nakatotoꞌak au!”
6 E Israel disse: Por que agistes tão maldosamente comigo, ao contar ao homem que tínheis ainda um irmão?
7 Boe ma, ala kokoe lae, “Ama aa! Hataholi ndia nambue natane nakandondoo henin, fo ana sangga bubuluk ai, ma ai bobonggi nala. Ana natane nae, ‘Leobee? Ei aman bei, kasodak, do? Ei bei kafadi tou feꞌek bali, do?’ Boe ma, ai mae hata bali! No nakasetik ai kokolak ndoos leo. Huu see bubuluk nae, ndia sangga nadenu ai mia ai fadin ele neu?”
7 E eles disseram: O homem nos perguntou particularmente por nossa condição, e por nossa parentela, dizendo: Vosso pai ainda está vivo? Tendes outro irmão? E lhe contamos de acordo com o teor destas palavras. Como poderíamos saber que ele diria: Trazei vosso irmão?
8 — ausente —
8 E Judá disse a Israel, seu pai: Envia o rapaz comigo, e nos levantaremos e partiremos, para que vivamos, e não morramos, tanto nós, como tu e também nossos pequenos.
9 — ausente —
9 Eu serei fiador por ele; da minha mão o exigirás. Se eu não o trouxer a ti, e o colocar diante de ti, então deixa-me carregar a culpa para sempre,
10 Hena leo ai taa mahani dook basa leoia, na, neu ko ai fali laꞌi dua so.”
10 porque se não tivéssemos demorado, certamente agora já teríamos retornado uma segunda vez.
11 Basa boe ma sila aman nae, “Mete ma leondiak, na, kada ei tao leoiak. Miu haꞌi mala ita daen buna-boan fo neulaun seli. Ndia: fani oe, bumbu-fani, ai daa kaboo menik, akidoo salap, kanari, ma fufue nula feꞌe kala. De minin neu mane Masir lima konan, fo mae, ia ai nenenin ndia ia.
11 E o seu pai, Israel, disse-lhes: Se precisa ser assim agora, fazei-o: tomai os melhores frutos da terra em vossos vasos, e levai um presente ao homem, um pouco de bálsamo, um pouco de mel, especiarias e mirra, nozes e amêndoas.
12 Ei boe oo mini doik dedesin bekelaꞌi duak, huu ei musi fee falik doik, fo fain ei hambu sala leme ei karo nala dale ndia. Fama hataholi la sila, ala mbeda lasala doi kala sila.
12 E levai dinheiro em dobro em vossas mãos. E o dinheiro que foi trazido novamente na boca dos vossos sacos, levai-o novamente em vossas mãos. Talvez tenha sido um erro.
13 Ei boe oo, mia ei fadim, tehuu mia fali kana lai-lai baa!
13 Levai também vosso irmão, e levantai-vos, ide novamente ao homem;
14 Au hule-haladoi, fo Manetualain fo Koasan Ana selin ndia, tao nala Mane Masir lima konan ndia, nameda kasian neu ei. Losa ana nau, fee falik Benyamin ma Simeon neu ei, fo ei basa nggei fali noꞌu. Tehuu, mete ma au anang musi mopon, na, ela au lemba toꞌa-taak ndia akandondoo henin leo.”
14 e o Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia diante do homem, para que ele possa enviar vosso outro irmão, e Benjamim. Se eu for privado de meus filhos, privado serei.
15 Basa ndia, boe ma ala lakaduduluk lala bua neneni kala sila, ma doi kala sila, fo ala lenin neni Masir neu. Ala loo Benyamin boe. Losa ele, de leu lasale Yusuf.
15 E os homens tomaram o presente, e levaram dinheiro em dobro nas suas mãos, e a Benjamim, e se levantaram, e desceram ao Egito, e se colocaram diante de José.
16 Leꞌdoeik Yusuf nita Benyamin ma ndia kaꞌa nala, boe ma nadenu ndia malangga mana makanenik, nae, “Heh! Mua hataholi la ia leni au umang leu! Boe ma, muu hala mala sapi esa, fo tunu-nasu malan malaꞌda. Huu dei fo ala laꞌa leledok lo au.”
16 E quando José viu Benjamim com eles, disse ao administrador de sua casa: Levai estes homens para casa, e mata um animal, e prepara, porque estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 Boe ma, malangga mana makanenik ndia, tungga Yusuf palendan. De ana noo sala leni Yusuf uman leu.
17 E o homem fez como José ordenara, e o homem levou os homens para a casa de José.
18 Ledoeik ala belaꞌo leni Yusuf uman leu, boe ma kaꞌa nala, bii lalan seli. Nai dala laladak, ala lakokola lae, “Wei! Hatina de ana nadenu loo ita teni ia mai? Naafo, ana sangga tao nakatatoꞌak ita, huu fain doi kala fo ala fee fali kasa leme ita karo nala dale sila. Ala taok loo ita ia mai, fo kada nggengge neuk ala humu lala ita, fo ala tao ita dadik neu sila atan. Basa boe ma, ala lamoa lala basa ita banda keledei nala.”
18 E os homens ficaram temerosos, porque eles foram levados à casa de José, e disseram: Por causa do dinheiro que foi devolvido aos nossos sacos na primeira vez fomos trazidos aqui, para procurarem motivo contra nós, e se arremessar sobre nós, e nos tomar por escravos, e a nossos jumentos.
19 Huu ndia de, ledoeik ala dekak lo Yusuf uman, boe ma ala kokolak lo malangga makanenik ndia, lae,
19 E se aproximaram do administrador da casa de José, e conversaram com ele à porta da casa,
20 “Ama! Ai moke ambon, huu fain ai mai hasa mitak nanaꞌak neme ia.
20 e disseram: Ó Senhor, viemos, na verdade, a primeira vez para comprar alimento,
21 — ausente —
21 e aconteceu que, quando chegamos à hospedaria, abrimos nossos sacos e eis que o dinheiro de cada homem estava na boca de seu saco, nosso dinheiro em todo o seu peso, e o trouxemos nas nossas mãos novamente.
22 — ausente —
22 E outro dinheiro trouxemos nas nossas mãos para comprar alimento; não sabemos quem colocou o nosso dinheiro em nossos sacos.
23 Boe ma, malangga mana makanenik ndia, nae, “Ei kada nee-nee leo! Boso bii! Fama ei Manetualain ndia, fee ua-nale malole neu ei nai karo nala sila dalek. Fain, au simbo ala basa ei doi mala, maa. Ei hutan taa so!” De ana mboꞌi heni Simeon neni sila neu.
23 E ele disse: Paz esteja convosco, não temais. Vosso Deus, e o Deus de vosso pai, deu-vos um tesouro em vossos sacos; eu recebi o vosso dinheiro. E ele lhes trouxe Simeão.
24 Boe ma, basa sala maso leni Yusuf uman dale leu. De malangga mana makanenik ndia, fee sala oe fo ala safe lalalao ei nala. Ndia boe oo, fee sila banda keledei nala laꞌa.
24 E o homem conduziu os homens à casa de José, e lhes deu água, e eles lavaram seus pés, e ele deu forragem aos seus jumentos.
25 Boe ma, nafada sala nae, “Dei fo ei miꞌa leledok mia maklanggan.” Ledoeik ala bei lahani Yusuf mai, de ala heti memak sila bua neneni nala.
25 E eles prepararam o presente para José, que viria ao meio-dia, porque ouviram que eles deveriam comer pão ali.
26 Yusuf losa leondia, boe ma basa sala ala sendek lunggulangga nala leu matan. De ala loo sila bua neneni nala, neun.
26 E quando José veio para casa, trouxeram-lhe o presente que estava nas mãos deles para dentro da casa, e se curvaram diante dele com a face em terra.
27 Boe ma Yusuf natane sala nae, “Leobee? Ei malole do? Talobee no ei ama lasin ndia? Ndia malole boe, do?”
27 E ele lhes perguntou sobre seu bem-estar, e disse: Está bem o vosso pai, o velho de quem falastes? Ele ainda está vivo?
28 Ala lataa lae, “Ama ata lasin, fo ai ama bonggin ndia, malole, Ama.” Boe ma ala lakatele fo ala fee hadak neu ndia bali.
28 E eles responderam: Teu servo, nosso pai, está com boa saúde, ele ainda está vivo. E eles curvaram sua cabeça, e fizeram reverência.
29 Basa ndia, boe ma Yusuf ana suli ndule sala, losa ana nita fadin Benyamin. Sila dua sala ndia, ama esa, ma ina esa. Boe ma nae, “Wei! Ia ndia ei faꞌdi mulianan, fo fain ei tuik ndia so, hetu?”
29 E ele levantou seus olhos, e viu seu irmão Benjamim, filho de sua mãe, e disse: Este é vosso irmão mais jovem, do qual me falastes? E ele disse: Deus seja gracioso contigo, meu filho.
30 Yusuf nita Benyamin, boe ma ndia dale haladoin hihii ana tuꞌda deak mai. Huu ana sue nala fadin seli. Ana taa bisa nakatataka nala dalen so. Boe ma, ana laꞌo lai-lai ela sala, de ana maso neni kaman dale neu, boe ma namatani nasakekeꞌdu nai ndia.
30 E José se apressou, pois as suas entranhas se moveram para com seu irmão. E ele procurou onde chorar, e entrou na sua câmara, e chorou ali.
31 Ana namatani nateꞌe, boe ma ana neu nalou oe, de ana tao natesa dalen. Ana kalua neu natonggo no sala, de nadenu hataholi nala leu sadia mei nanaꞌak.
31 E ele lavou sua face, e saiu, e se conteve, e disse: Ponde o pão.
32 Boe ma, ala tao fee Yusuf naꞌa nai mei hehelik esa. Ndia kaꞌa-fadi nala, laꞌa lai mei feꞌek. Ndia pegawe hataholi Masir asa, laꞌa lai sila mei hehelin boe. Huu hataholi Masir asa, lameda nunute langgatuuk laꞌa seseok lo hataholi Ibrani.
32 E colocaram para ele à parte, e para eles à parte, e à parte para os egípcios que comiam com ele, porque os egípcios não podiam comer pão com os hebreus, porque isso é abominação para os egípcios.
33 Malangga mana makanenik ndia, ana hetin so, fo Yusuf kaꞌa-fadi nala, langgatuuk lasale Yusuf. Ana heti sala tungga teu nala, mulai neme uluk losa fadi mateꞌateisusuk. Ledoeik lita hehetik ndia, boe ma ala heran.
33 E assentaram-se diante dele, o primogênito de acordo com seu direito de nascimento, e o mais jovem de acordo com sua juventude, e os homens se maravilharam entre si.
34 Boe ma, Yusuf ana heti fo hataholi mana ono-lau kala haꞌi fee ndia kaꞌa-fadi nala nanaꞌak neme ndia mei hehelin mai. Basa sala simbo noꞌun sama. Tehuu mana ono-lau kala, fee Benyamin enan, noꞌun lena heni kaꞌa nala laꞌi lima. Basa boe ma, ala laꞌa-linu losa ala lakabete lalan seli.
34 E de si mesmo ele tomou porções para eles, mas a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que as dos outros. E eles beberam, e se alegraram com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.