2 Coríntios 7
Rote Lole Alkitab (LLG) vs BKJ
1 Tolanoo susue nggalei! Huu Lamatuak helu ita basa dedeꞌa kala ia so, de ita musi tao talalao ita dale nala, ma ita soda nala. Boso ela manggenggeok fa boe, nai ita ao-ina nala. Huu, ita nau dadik malalao ndoos teu Lamatuak, fo tatudu, tae, ita bii de fee hadak teu Ndia.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Tolanoo nggalei! Fee lelak neu ai. Malengga dalek, fo simboo mala ai no malole. Boso makatema ei dale mala. Huu makahulun, faik fo ai nai ei lalada mala, ai taa tao mitak salak neu hataholi esa boe. Ai taa fufudi mitak hataholi esa boe fo tao salak. Ai boe oo, taa kedi mitak mala hataholi la, fo sangga nanalak neme sila mai.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Hata fo au kokolak ndia, taa soli salak neu ei. Huu au afada so, ae, ai sue ei. Boe ma talobee boe oo, ai nana mbaꞌak mia ei, mae ita mate, do ita tasoda.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Hatematak ia au taa duduꞌa bali, huu au amahele ei. De, au boe oo, koa ei. Ei boe oo tao matetea au daleng. De, mae ita hambu toꞌa-taak mata-mata kala, tehuu au daleng namahoko nakandoo huu ei.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Makahulun ai mini Makedonia miu, ai manggu malan seli. Huu ai hambu totoꞌak neme kii-konak mai. Ai masisimbo bafak mia hataholi dea kala. Ai boe oo, mameda bii nai ai dale nala.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Tehuu, Manetualain ndia tao natetea hataholi fo samanen maꞌa-male ma nameda mabela. Ndia boe oo, tao natetea ai dale nala, neu faik fo Ana haitua Titus neni ai mai.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 Titus mamain ndia, tao natetea ai dale mala. Huu, ana nafada nae, faik fo ana bei nai ele, ei ndia tao matetea ndia dalen so. Ai mamanene leondia, de nafafadan ndia, tao natea ai dale mala boe. Ndia boe oo, tui nae, ei dokodoe nau mita au, ma ei fale ei dale mala ana seli, laꞌeneu dedeꞌak fo makahulun dadi nai ei lalada mala so. Ndia boe oo, tui laꞌeneu ei masusuam fo fali au. Huu ndia de au daleng namahoko.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Au bubuluk, ae, au susula makahulung fo kaꞌi ei no belak ndia, memak ana tao nala ei mameda dale hedi. Tehuu, au taa fale au daleng laꞌeneu au sulak susulak ndia. (Naa te faik ndia, au fale au daleng fa, neu ledoeik au bubuluk, ae, au susulang ndia, tao nala ei dale hedi, mae kada taa doo anak.)
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Tehuu, hatematak ia, au daleng namahoko. Au taa ameda amahoko, huu faik ndia, ei mameda dale hedi. Taa! Au ameda amahoko, huu faik ndia, au susulang kokoe fo ei hondak. Boe ma ei manaku ei sala mala, de laꞌo ela ei duduꞌa taa malole mala sila, fo fali tungga Lamatuak dala soda ndoos. Huu, Lamatuak ndia tao ei fale dale leondiak. No leondiak, na, ai ndia taa tao naodek neu ei.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Mete ma ita fale ita dale salan tungga Lamatuak hihii-nanaun, na, ita hahae tao salak fo fali tungga dala soda ndoos. Ndia nakamboꞌi heni ita teme Lamatuak huhukun mai, ma ita ta tasoda to fale dalek takandoo. Tehuu, mete ma kada ita fale dalek nai bifidook sama leo hataholi la malai daebafok latetemen, na, neu ko ita takalulutuk.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Hena ei duduꞌa sudi kana! Ledoeik ei les au susulang ndia, au bubuluk ei fale dalek boe. Ndia tungga Lamatuak hihii-nanaun. Huu, ndia tao nala ei tao ues mbilu mbuse, fo koka heni dedeꞌa manggalauk neme ei soda mala mai. Ei manggu mia ei manggalau mala so. Ei boe oo bii, boso losak dei fo ei tao manggalauk seluk bali. Ei dokodoe nau mita au, ma mahehele makandoo, fo tao dedeꞌa malole. Ei boe oo, nau mahehele, fo huku hataholi mana tao salak. Huu, ei tao ndoos leondiak, huu ndia de ei malalaok. No leondiak, taa hambu esa soli salak neu ei.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 De, au taa sulak au susula makahulung ndia, fee hataholi mana tao manggalau kala. Au boe oo, taa sulak fee hataholi, fo manggalauk leꞌa-nole nala kala sila. Tehuu, au sulak susulak ndia fee ei, fo suek au atudu ei, ae, ei kokola mala lai Lamatuak matan ndia, tetebes. Ma ei sue tebe-tebe ai.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Basa ia la, tao natea au daleng.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Au sosoꞌuk itak ei neu Titus, laꞌeneu ei tatao malole mala. Au boe oo, afada ndia, ae, ei taa tao mitak mala au mae. Huu, basa dedeꞌa kala fo ai tui mitak ei ndia, tetebes. Boe ma, basa dedeꞌa kala fo ai tui Titus, laꞌeneu ei ndia boe oo, tetebes.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 De, laꞌi-laꞌik ana nasaneda ei tatao mala, ma ei kokola mala, na, ana boe sue ei. Ma ndia boe oo, nasaneda ana ele neti, de ei simbo kana no hadak, tehuu ei duduꞌam neu kada au susulang.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Au daleng namahoko, huu au bisa amahele ei nai basa dedeꞌak lalaꞌen. De, au taa dadi duduꞌak neu ei bali!
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.