2 Coríntios 7
Rote Lole Alkitab (LLG) vs ARIB
1 Tolanoo susue nggalei! Huu Lamatuak helu ita basa dedeꞌa kala ia so, de ita musi tao talalao ita dale nala, ma ita soda nala. Boso ela manggenggeok fa boe, nai ita ao-ina nala. Huu, ita nau dadik malalao ndoos teu Lamatuak, fo tatudu, tae, ita bii de fee hadak teu Ndia.
1 Ora, amados, visto que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Tolanoo nggalei! Fee lelak neu ai. Malengga dalek, fo simboo mala ai no malole. Boso makatema ei dale mala. Huu makahulun, faik fo ai nai ei lalada mala, ai taa tao mitak salak neu hataholi esa boe. Ai taa fufudi mitak hataholi esa boe fo tao salak. Ai boe oo, taa kedi mitak mala hataholi la, fo sangga nanalak neme sila mai.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém fizemos injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Hata fo au kokolak ndia, taa soli salak neu ei. Huu au afada so, ae, ai sue ei. Boe ma talobee boe oo, ai nana mbaꞌak mia ei, mae ita mate, do ita tasoda.
3 Não o digo para vos condenar, pois já tenho declarado que estais em nossos corações para juntos morrermos e juntos vivermos.
4 Hatematak ia au taa duduꞌa bali, huu au amahele ei. De, au boe oo, koa ei. Ei boe oo tao matetea au daleng. De, mae ita hambu toꞌa-taak mata-mata kala, tehuu au daleng namahoko nakandoo huu ei.
4 Grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio a respeito de vós; estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Makahulun ai mini Makedonia miu, ai manggu malan seli. Huu ai hambu totoꞌak neme kii-konak mai. Ai masisimbo bafak mia hataholi dea kala. Ai boe oo, mameda bii nai ai dale nala.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Tehuu, Manetualain ndia tao natetea hataholi fo samanen maꞌa-male ma nameda mabela. Ndia boe oo, tao natetea ai dale nala, neu faik fo Ana haitua Titus neni ai mai.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Titus mamain ndia, tao natetea ai dale mala. Huu, ana nafada nae, faik fo ana bei nai ele, ei ndia tao matetea ndia dalen so. Ai mamanene leondia, de nafafadan ndia, tao natea ai dale mala boe. Ndia boe oo, tui nae, ei dokodoe nau mita au, ma ei fale ei dale mala ana seli, laꞌeneu dedeꞌak fo makahulun dadi nai ei lalada mala so. Ndia boe oo, tui laꞌeneu ei masusuam fo fali au. Huu ndia de au daleng namahoko.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado a vosso respeito, enquanto nos referia as vossas saudações, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Au bubuluk, ae, au susula makahulung fo kaꞌi ei no belak ndia, memak ana tao nala ei mameda dale hedi. Tehuu, au taa fale au daleng laꞌeneu au sulak susulak ndia. (Naa te faik ndia, au fale au daleng fa, neu ledoeik au bubuluk, ae, au susulang ndia, tao nala ei dale hedi, mae kada taa doo anak.)
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo; embora antes me tivesse arrependido {pois vejo que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo},
9 Tehuu, hatematak ia, au daleng namahoko. Au taa ameda amahoko, huu faik ndia, ei mameda dale hedi. Taa! Au ameda amahoko, huu faik ndia, au susulang kokoe fo ei hondak. Boe ma ei manaku ei sala mala, de laꞌo ela ei duduꞌa taa malole mala sila, fo fali tungga Lamatuak dala soda ndoos. Huu, Lamatuak ndia tao ei fale dale leondiak. No leondiak, na, ai ndia taa tao naodek neu ei.
9 agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque o fostes para o arrependimento; pois segundo Deus fostes contristados, para que por nós não sofrêsseis dano em coisa alguma.
10 Mete ma ita fale ita dale salan tungga Lamatuak hihii-nanaun, na, ita hahae tao salak fo fali tungga dala soda ndoos. Ndia nakamboꞌi heni ita teme Lamatuak huhukun mai, ma ita ta tasoda to fale dalek takandoo. Tehuu, mete ma kada ita fale dalek nai bifidook sama leo hataholi la malai daebafok latetemen, na, neu ko ita takalulutuk.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, o qual não traz pesar; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Hena ei duduꞌa sudi kana! Ledoeik ei les au susulang ndia, au bubuluk ei fale dalek boe. Ndia tungga Lamatuak hihii-nanaun. Huu, ndia tao nala ei tao ues mbilu mbuse, fo koka heni dedeꞌa manggalauk neme ei soda mala mai. Ei manggu mia ei manggalau mala so. Ei boe oo bii, boso losak dei fo ei tao manggalauk seluk bali. Ei dokodoe nau mita au, ma mahehele makandoo, fo tao dedeꞌa malole. Ei boe oo, nau mahehele, fo huku hataholi mana tao salak. Huu, ei tao ndoos leondiak, huu ndia de ei malalaok. No leondiak, taa hambu esa soli salak neu ei.
11 Pois vêde quanto cuidado não produziu em vós isto mesmo, o serdes contristados segundo Deus! sim, que defesa própria, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo provastes estar inocentes nesse negócio.
12 De, au taa sulak au susula makahulung ndia, fee hataholi mana tao manggalau kala. Au boe oo, taa sulak fee hataholi, fo manggalauk leꞌa-nole nala kala sila. Tehuu, au sulak susulak ndia fee ei, fo suek au atudu ei, ae, ei kokola mala lai Lamatuak matan ndia, tetebes. Ma ei sue tebe-tebe ai.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que o sofreu, mas para que fosse manifesto, diante de Deus, o vosso grande cuidado por nós.
13 Basa ia la, tao natea au daleng.
13 Por isso temos sido consolados. E em nossa consolação nos alegramos ainda muito mais pela alegria de Tito, porque o seu espírito tem sido recreado por vós todos.
14 Au sosoꞌuk itak ei neu Titus, laꞌeneu ei tatao malole mala. Au boe oo, afada ndia, ae, ei taa tao mitak mala au mae. Huu, basa dedeꞌa kala fo ai tui mitak ei ndia, tetebes. Boe ma, basa dedeꞌa kala fo ai tui Titus, laꞌeneu ei ndia boe oo, tetebes.
14 Porque, se em alguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas como vos dissemos tudo com verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito se achou verdadeiro.
15 De, laꞌi-laꞌik ana nasaneda ei tatao mala, ma ei kokola mala, na, ana boe sue ei. Ma ndia boe oo, nasaneda ana ele neti, de ei simbo kana no hadak, tehuu ei duduꞌam neu kada au susulang.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Au daleng namahoko, huu au bisa amahele ei nai basa dedeꞌak lalaꞌen. De, au taa dadi duduꞌak neu ei bali!
16 Regozijo-me porque em tudo tenho confiança em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.